02012R0648 — PL — 17.01.2025 — 022.004
Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie
|
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1) |
zmienione przez:
sprostowane przez:
|
Sprostowanie, Dz.U. L 90177, 12.3.2024, s. 1 ((UE) 2022/2554) |
|
|
Sprostowanie, Dz.U. L 90543, 27.6.2025, s. 1 ((UE) 2024/2987) |
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 648/2012
z dnia 4 lipca 2012 r.
w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
TYTUŁ I
PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
▼M18 —————
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
członków ESBC i innych organów państw członkowskich pełniących podobne funkcje oraz innych unijnych organów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w takim zarządzaniu;
Banku Rozrachunków Międzynarodowych;
banków centralnych i organów publicznych z następujących państw członkowskich, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w takim zarządzaniu:
Japonii;
Stanów Zjednoczonych;
Australia;
Kanada;
Hongkong;
Meksyk;
Singapur;
Szwajcaria;
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
Z wyjątkiem obowiązku zgłaszania przewidzianego w art. 9, niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do następujących podmiotów:
wielostronnych banków rozwoju wymienionych w części 1 sekcja 4.2 załącznika VI do dyrektywy 2006/48/WE;
podmiotów sektora publicznego w rozumieniu art. 4 pkt 18 dyrektywy 2006/48/WE, w przypadku gdy są one własnością rządów centralnych i dysponują wyraźnymi gwarancjami udzielonymi przez rządy centralne;
Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej i europejskiego mechanizmu stabilności.
W tym celu Komisja przedstawi do dnia 17 listopada 2012 r. Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające ocenę międzynarodowego traktowania podmiotów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w takim zarządzaniu, i banków centralnych.
Sprawozdanie to zawiera analizę porównawczą traktowania tych organów i banków centralnych w obrębie ram prawnych znacznej liczby państw trzecich, w tym co najmniej trzech najważniejszych jurysdykcji pod względem liczby kontraktów będących w obrocie, standardów zarządzania ryzykiem mających zastosowanie do transakcji na instrumentach pochodnych, jakich dokonały te organy, oraz banki centralne w tych jurysdykcjach. W sytuacji gdy w sprawozdaniu stwierdzi się – w szczególności w odniesieniu do analizy porównawczej – że wyłączenie zadań monetarnych tych banków centralnych państw trzecich z obowiązku rozliczenia i obowiązku sprawozdawczego jest konieczne, Komisja doda je do wykazu określonego w ust. 4.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
„CCP” oznacza osobę prawną, która działa pomiędzy kontrahentami kontraktów będących w obrocie na co najmniej jednym rynku finansowym, stając się nabywcą dla każdego sprzedawcy i sprzedawcą dla każdego nabywcy;
„repozytorium transakcji” oznacza osobę prawną zajmującą się gromadzeniem i przechowywaniem na szczeblu centralnym danych dotyczących instrumentów pochodnych;
„rozliczanie” oznacza proces ustalania pozycji, w tym obliczania zobowiązań netto, oraz zapewniania dostępności instrumentów finansowych, środków pieniężnych lub obydwu na potrzeby zabezpieczenia ekspozycji wynikających z tych pozycji;
„system obrotu” oznacza system użytkowany przez przedsiębiorstwo inwestycyjne lub podmiot gospodarczy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 i art. 4 ust. 1 pkt 13 dyrektywy 2004/39/WE inny niż podmiot giełdowy prowadzący regularną działalność w oparciu o ustalone zasady w rozumieniu w art. 4 ust. 1 pkt 7 tej dyrektywy, w którym skupiają się interesy związane z nabywaniem lub zbywaniem instrumentów finansowych w tym systemie, w sposób skutkujący kontraktem zgodnym z tytułem II lub III tej dyrektywy;
„instrument pochodny” lub „kontrakt pochodny” oznacza instrument finansowy wymieniony w sekcji C pkt 4)–10) załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE określony w art. 38 i 39 rozporządzenia (WE) nr 1287/2006;
„klasa instrumentów pochodnych” oznacza podzbiór instrumentów pochodnych posiadających wspólne zasadnicze cechy charakterystyczne obejmujące, co najmniej, stosunek z aktywami bazowymi, rodzaj aktywów bazowych oraz walutę, w której wyrażona jest kwota referencyjna; instrumenty pochodne należące do tej samej klasy mogą mieć różne terminy zapadalności;
„instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym” lub „kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym” oznaczają kontrakty pochodne, które nie są zawierane na rynku regulowanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 14 dyrektywy 2004/39/WE lub na rynku państwa trzeciego, który uznaje się za równoważny rynkowi regulowanemu zgodnie z art. 2a niniejszego rozporządzenia;
„kontrahent finansowy”oznacza:
firmę inwestycyjną, której udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE ( 1 );
instytucję kredytową, której udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE ( 2 );
zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2009/138/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 3 );
UCITS i, w stosownych przypadkach, jego spółkę zarządzającą, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE, chyba że dane UCITS ustanawia się wyłącznie do celów obsługi co najmniej jednego pracowniczego planu nabycia udziałów;
instytucję pracowniczych programów emerytalnych (IORP) zdefiniowaną w art. 6 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2341 ( 4 );
alternatywny fundusz inwestycyjny (AFI) zdefiniowany w art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2011/61/UE, który ma siedzibę w Unii albo który jest zarządzany przez zarządzającego alternatywnym funduszem inwestycyjnym (ZAFI) posiadającego zezwolenie lub zarejestrowanego zgodnie z tą dyrektywą 2011/61/UE, chyba że dany AFI ustanawia się wyłącznie do celów obsługi co najmniej jednego pracowniczego planu nabycia udziałów lub gdy dany AFI jest podmiotem specjalnego przeznaczenia utworzonym do celów sekurytyzacji, o którym mowa w art. 2 ust. 3 lit. g) dyrektywy 2011/61/UE, oraz, w stosownych przypadkach, jego ZAFI mający siedzibę w Unii;
centralny depozyt papierów wartościowych, któremu udzielono zezwolenia zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 ( 5 );
„kontrahent niefinansowy” oznacza przedsiębiorstwo mające siedzibę w Unii inne niż podmioty, o których mowa w pkt 1) oraz 8);
„system programów emerytalnych” oznacza:
instytucje pracowniczych programów emerytalnych w rozumieniu art. 6 lit. a dyrektywy 2003/41/WE, w tym wszelkie upoważnione podmioty odpowiadające za zarządzanie nimi i działanie w ich imieniu, o czym mowa w art. 2 ust. 1 tej dyrektywy, oraz wszelkie podmioty prawne utworzone do celów inwestowania na rzecz takich instytucji i działające tylko i wyłącznie w ich interesie;
prowadzoną przez instytucje działalność w zakresie pracowniczych programów emerytalnych, o której mowa w art. 3 dyrektywy 2003/41/WE;
działalność w zakresie pracowniczych programów emerytalnych prowadzona przez przedsiębiorstwa ubezpieczeń na życie podlegające dyrektywie 2002/83/WE, pod warunkiem że wszystkie aktywa i pasywa odpowiadające tej działalności są wydzielone, zarządzane i zorganizowane niezależnie od pozostałej działalności przedsiębiorstwa ubezpieczeń, bez możliwości przeniesienia;
wszelkie inne upoważnione i nadzorowane podmioty lub systemy programów, działające w danym państwie, pod warunkiem że:
są uznawane przez prawo krajowe; oraz
ich zasadniczym celem jest zapewnianie świadczeń emerytalnych;
„ryzyko kredytowe kontrahenta” oznacza ryzyko niewykonania zobowiązania przez stronę transakcji przed ostatecznym rozrachunkiem przepływów środków pieniężnych związanych z tą transakcją;
„uzgodnienie interoperacyjne” oznacza uzgodnienie pomiędzy dwoma kontrahentami centralnymi bądź większą ich liczbą dotyczące międzysystemowej realizacji transakcji;
„właściwy organ” oznacza właściwy organ zdefiniowany w ustawodawstwie, o którym mowa w pkt 8 niniejszego artykułu, właściwy organ, o którym mowa w art. 10 ust. 5, lub organ wyznaczony przez każde z państw członkowskich zgodnie z art. 22;
„członek rozliczający” oznacza przedsiębiorstwo uczestniczące w CCP, odpowiedzialne za zobowiązania finansowe wynikające z tego uczestnictwa;
„klient” oznacza przedsiębiorstwo związane stosunkiem umownym z członkiem rozliczającym CCP, umożliwiającym temu przedsiębiorstwu rozliczanie jego transakcji za pośrednictwem tego CCP;
„grupa” oznacza grupę przedsiębiorstw składającą się z jednostki dominującej i jej jednostek zależnych w rozumieniu art. 1 i 2 dyrektywy 83/349/EWG lub grupę przedsiębiorstw, o których mowa w art. 3 ust. 1 oraz art. 80 ust. 7 i 8 dyrektywy 2006/48/WE;
„instytucja finansowa” oznacza przedsiębiorstwo inne niż instytucja kredytowa, którego działalnością podstawową jest nabywanie udziałów kapitałowych lub realizacja co najmniej jednego rodzaju czynności wymienionych w pkt 2–12 załącznika I do dyrektywy 2006/48/WE;
„finansowa spółka holdingowa” oznacza instytucję finansową, której przedsiębiorstwa zależne są wyłącznie albo głównie instytucjami kredytowymi lub instytucjami finansowymi, przy czym co najmniej jedno z tych przedsiębiorstw zależnych jest instytucją kredytową, oraz która nie jest finansową spółką holdingową o działalności mieszanej w rozumieniu art. 2 ust. 15 dyrektywy 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, przedsiębiorstwami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego ( 6 );
„przedsiębiorstwo usług pomocniczych” oznacza przedsiębiorstwo, którego podstawowa działalność polega na posiadaniu majątku lub zarządzaniu nim, zarządzaniu usługami w zakresie przetwarzania danych lub podobnej działalności o charakterze pomocniczym w stosunku do podstawowej działalności jednej lub więcej instytucji kredytowych;
„znaczny pakiet akcji” oznacza każdy posiadany bezpośrednio lub pośrednio pakiet akcji lub udział w CCP lub repozytorium transakcji stanowiący co najmniej 10 % kapitału bądź praw głosu, zgodnie z art. 9 i 10 dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym ( 7 ), uwzględniając warunki dotyczące ich agregacji przewidziane w art. 12 ust. 4 i 5 tej dyrektywy, lub też taki, który umożliwia wywieranie znaczącego wpływu na kierownictwo danego CCP lub repozytorium transakcji, w którym ten pakiet akcji lub udział jest posiadany;
„jednostka dominująca” oznacza jednostkę dominującą w rozumieniu art. 1 i 2 dyrektywy 83/349/EWG;
„jednostka zależna” oznacza jednostkę zależną w rozumieniu art. 1 i 2 dyrektywy 83/349/EWG, w tym jednostkę zależną jednostki zależnej jednostki dominującej najwyższego szczebla;
„kontrola” oznacza stosunek między jednostką dominującą a jednostką zależną w rozumieniu art. 1 dyrektywy 83/349/EWG;
„bliskie powiązania” oznaczają sytuację, w której dwie osoby fizyczne lub prawne bądź większa liczba tych osób jest ze sobą powiązanych:
udziałem, poprzez posiadanie bezpośrednio lub za pomocą stosunku kontroli co najmniej 20 % praw głosu lub kapitału przedsiębiorstwa;
kontrolą lub podobnym związkiem między jakąkolwiek osobą fizyczną lub prawną a przedsiębiorstwem lub jednostką zależną danej jednostki zależnej również uważanej za jednostkę zależną przedsiębiorstwa dominującego najwyższego szczebla.
Sytuacja, w której dwie osoby fizyczne lub prawne bądź większa liczba tych osób jest trwale związanych z jedną i tą samą osobą przez stosunek kontroli, jest również uznawana za bliskie powiązanie tych osób;
„kapitał” oznacza kapitał subskrybowany w rozumieniu art. 22 dyrektywy Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych ( 8 ), w zakresie, w jakim został on wpłacony, łącznie z ażio emisyjnym, i w jakim w pełni pokrywa on straty w sytuacjach kontynuowania działalności, a w przypadku bankructwa lub likwidacji ma niższą pozycję niż wszystkie inne wierzytelności;
„rezerwy” oznaczają rezerwy określone w art. 9 czwartej dyrektywy Rady 78/660/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. wydanej na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu, w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek ( 9 ), oraz niepodzielone zyski i niepokryte straty z lat ubiegłych;
„zarząd” oznacza organ zarządzający lub organ nadzorczy lub obydwa te organy, zgodnie z krajowym prawem spółek;
„niezależny członek zarządu” oznacza członka zarządu nieposiadającego stosunków gospodarczych, więzów rodzinnych bądź innych relacji prowadzących do konfliktu interesów z zainteresowanym CCP lub akcjonariuszami posiadającymi pakiet kontrolny, jego kierownictwem bądź członkami rozliczającymi oraz który nie posiadał takich stosunków w ciągu pięciu lat poprzedzających członkostwo w zarządzie;
„kierownictwo wyższego szczebla” oznacza osobę bądź osoby faktycznie kierujące działalnością CCP lub repozytorium transakcji oraz członka zarządzającego bądź członków zarządzających zarządu;
„obligacja zabezpieczona” oznacza obligację spełniającą wymogi art. 129 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
„jednostka obligacji zabezpieczonych” oznacza emitenta obligacji zabezpieczonych lub pulę aktywów stanowiących zabezpieczenie obligacji zabezpieczonych.
Artykuł 2a
Decyzje o równoważności na użytek definicji instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 86 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Transakcje wewnątrzgrupowe
W odniesieniu do kontrahenta niefinansowego transakcja wewnątrzgrupowa jest kontraktem pochodnym będącym przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartym z innym kontrahentem będącym członkiem tej samej grupy, o ile spełnione są następujące warunki:
obaj kontrahenci są w pełni objęci tą samą konsolidacją i podlegają odpowiednim procedurom z zakresu scentralizowanej oceny, pomiaru i kontroli ryzyka; oraz
ten inny kontrahent ma siedzibę w Unii, a jeżeli ma siedzibę w państwie trzecim, to to państwo trzecie nie zostało wskazane w ust. 4 ani na mocy aktu delegowanego przyjętego na podstawie ust. 5.
W odniesieniu do kontrahenta finansowego transakcja wewnątrzgrupowa jest:
kontraktem pochodnym będącym przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartym z innym kontrahentem będącym członkiem tej samej grupy, o ile spełnione są wszystkie następujące warunki:
kontrahent finansowy ma siedzibę w Unii, a jeżeli ma siedzibę w państwie trzecim, to to państwo trzecie nie zostało wskazane w ust. 4 ani na mocy aktu delegowanego przyjętego na podstawie ust. 5;
drugi kontrahent jest kontrahentem finansowym, finansową spółką holdingową, instytucją finansową lub przedsiębiorstwem świadczącym usługi pomocnicze objętym odpowiednimi wymogami ostrożnościowymi;
obaj kontrahenci są w pełni objęci tą samą konsolidacją; oraz
obaj kontrahenci podlegają odpowiednim procedurom z zakresu scentralizowanej oceny, pomiaru i kontroli ryzyka;
kontraktem pochodnym będącym przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartym z innym kontrahentem, w przypadku gdy obydwaj kontrahenci należą do tego samego systemu ochrony instytucjonalnej, o którym mowa w art. 113 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli spełniony jest warunek określony w lit. a) pkt (ii) niniejszego ustępu;
kontraktem pochodnym będącym przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartym między instytucjami kredytowymi powiązanymi z tym samym organem centralnym lub między taką instytucją kredytową a organem centralnym, jak przewiduje art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
kontraktem pochodnym będącym przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartym z kontrahentem niefinansowym będącym członkiem tej samej grupy, o ile spełnione są następujące warunki:
obaj kontrahenci kontraktu pochodnego są w pełni objęci tą samą konsolidacją i podlegają odpowiednim procedurom z zakresu scentralizowanej oceny, pomiaru i kontroli ryzyka; oraz
kontrahent niefinansowy ma siedzibę w Unii, a jeżeli ma siedzibę w państwie trzecim, to to państwo trzecie nie zostało wskazane w ust. 4 ani na mocy aktu delegowanego przyjętego na podstawie ust. 5.
Do celów niniejszego artykułu kontrahenci uznawani są za objętych tą samą konsolidacją, w przypadku gdy obaj kontrahenci są:
objęci konsolidacją zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE ( 10 ) lub z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej (MSSF) przyjętymi zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 lub – w odniesieniu do grupy, której jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim – zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości państwa trzeciego uznanymi za równoważne MSSF zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1569/2007 ( 11 ) (lub standardami rachunkowości państwa trzeciego, których stosowanie jest dozwolone zgodnie z art. 4 tego rozporządzenia); lub
objęci takim samym skonsolidowanym nadzorem zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE lub – w odniesieniu do grupy, której jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim – takim samym nadzorem skonsolidowanym sprawowanym przez właściwy organ państwa trzeciego, który to nadzór zweryfikowano jako równoważny nadzorowi podlegającemu zasadom ustanowionym w art. 127 tej dyrektywy.
Do celów niniejszego artykułu transakcje z kontrahentami mającymi siedzibę w jednym z następujących państw trzecich nie korzystają z żadnego z wyłączeń dotyczących transakcji wewnątrzgrupowych:
jeżeli państwo trzecie jest państwem trzecim wysokiego ryzyka, o którym mowa w art. 9 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 ( 12 );
jeżeli państwo trzecie jest wymienione w najnowszej wersji załącznika I do konkluzji Rady w sprawie zmienionego unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych.
TYTUŁ II
ROZLICZANIE, ZGŁASZANIE I OGRANICZANIE RYZYKA INSTRUMENTÓW POCHODNYCH BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM OBROTU POZA RYNKIEM REGULOWANYM
Artykuł 4
Obowiązek rozliczania
Kontrahenci rozliczają wszystkie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym należące do tych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które zostały uznane za podlegające obowiązkowi rozliczania zgodnie z art. 5 ust. 2, w przypadku gdy kontrakty te spełniają oba z poniższych warunków:
zostały zawarte na jeden z następujących sposobów:
między dwoma kontrahentami finansowymi, którzy spełniają warunki określone w art. 4a ust. 1 akapit drugi;
między kontrahentem finansowym, który spełnia warunki określone w art. 4a ust. 1 akapit drugi, a kontrahentem niefinansowym, który spełnia warunki określone w art. 10 ust. 1 akapit drugi;
między dwoma kontrahentami niefinansowymi, którzy spełniają warunki określone w art. 10 ust. 1 akapit drugi;
między – z jednej strony – kontrahentem finansowym, który spełnia warunki określone w art. 4a ust. 1 akapit drugi, lub kontrahentem niefinansowym, który spełnia warunki określone w art. 10 ust. 1 akapit drugi, z jednej strony, a – z drugiej strony – podmiotem mającym siedzibę w państwie trzecim, który podlegałby obowiązkowi rozliczania, gdyby miał siedzibę w Unii, z drugiej strony;
między dwoma podmiotami mającymi siedzibę w jednym lub większej liczbie państw trzecich, które – gdyby miały siedzibę w Unii – podlegałyby obowiązkowi rozliczania, pod warunkiem że dany kontrakt ma bezpośredni, znaczący i przewidywalny skutek wewnątrz Unii, lub w przypadku gdy taki obowiązek jest niezbędny lub stosowny, by zapobiec obchodzeniu jakichkolwiek przepisów niniejszego rozporządzenia; oraz
są zawierane lub przedłużane w dniu, w którym obowiązek rozliczania staje się skuteczny, lub po tej dacie, pod warunkiem, że w dniu zawierania lub przedłużania obaj kontrahenci spełniają warunki określone w lit. a).
Obowiązek rozliczania wszystkich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym nie ma zastosowania do kontraktów zawartych w sytuacjach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) ppkt (iv), między – z jednej strony – kontrahentem finansowym, który spełnia warunki określone w art. 4a ust. 1 akapit drugi, lub kontrahentem niefinansowym, który spełnia warunki określone w art. 10 ust. 1 akapit drugi, a – z drugiej strony – systemem programów emerytalnych ustanowionym w państwie trzecim i działającym w danym państwie, pod warunkiem że jest on upoważniony, nadzorowany i uznany na mocy prawa krajowego, a jego zasadniczym celem jest zapewnianie świadczeń emerytalnych i jest on wyłączony z obowiązku rozliczania na mocy tego prawa krajowego.
Wyłączenie określone w akapicie pierwszym ma zastosowanie wyłącznie:
gdy dwaj kontrahenci posiadający siedzibę na terenie Unii i należący do tej samej grupy powiadomili uprzednio odnośne właściwe organy w formie pisemnej, że zamierzają skorzystać z wyłączenia dla zawartych pomiędzy nimi kontraktów dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Powiadomienie takie należy wystosować nie później niż na 30 dni kalendarzowych przed skorzystaniem z wyłączenia. W terminie 30 dni kalendarzowych od otrzymania powiadomienia właściwe organy mogą wyrazić sprzeciw co do skorzystania z tego wyłączenia, jeżeli transakcje pomiędzy kontrahentami nie spełniają warunków określonych w art. 3, bez uszczerbku dla prawa właściwych organów do wniesienia sprzeciwu po upływie tego okresu 30 dni kalendarzowych, jeżeli warunki te przestały być spełniane. Jeśli właściwe organy nie mogą dojść do porozumienia, w jego osiągnięciu może im pomóc ESMA zgodnie z uprawnieniami posiadanym na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010;
w odniesieniu do kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych pomiędzy dwoma kontrahentami należącymi do tej samej grupy posiadającymi siedzibę w państwie członkowskim lub kraju trzecim, w którym kontrahent posiadający siedzibę na terenie Unii uzyskał zezwolenie na zastosowanie wyłączenia ze strony właściwego organu w terminie 30 dni po otrzymaniu zawiadomienia od kontrahenta posiadającego siedzibę w Unii, pod warunkiem że spełniono warunki określone w art. 3. Właściwy organ zawiadamia ESMA o tej decyzji.
W tym celu kontrahent staje się członkiem rozliczającym, klientem lub zawiera pośrednie uzgodnienia rozliczeniowe z członkiem rozliczającym, pod warunkiem że uzgodnienia te nie zwiększają ryzyka kontrahenta oraz gwarantują, że aktywa i pozycje kontrahenta korzystają z ochrony ze skutkiem równoważnym do tego, o którym mowa w art. 39 i art. 48.
Członkom rozliczającym i klientom zezwala się na kontrolowanie ryzyk związanych z oferowanymi usługami rozliczeniowymi.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 82 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie warunków, zgodnie z którymi warunki handlowe, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, są uznawane za uczciwe, rozsądne, niedyskryminacyjne i przejrzyste na podstawie następujących elementów:
wymogów dotyczących uczciwości i przejrzystości w odniesieniu do opłat, cen, zasad udzielania zniżek oraz innych ogólnych warunków umownych dotyczących wykazu cen, bez uszczerbku dla poufnego charakteru ustaleń umownych z poszczególnymi kontrahentami;
czynników stanowiących rozsądne warunki handlowe w celu zapewnienia obiektywnych i racjonalnych ustaleń umownych;
wymogów służących ułatwieniu świadczenia usług rozliczeniowych w sposób uczciwy i niedyskryminacyjny z uwzględnieniem powiązanych kosztów i ryzyka, tak by różnice w naliczanych cenach były proporcjonalne do kosztów, ryzyk i korzyści; oraz
kryteriów mających zastosowanie do członka rozliczającego lub klienta i dotyczące kontroli ryzyka związanego z oferowanymi usługami rozliczeniowymi.
ESMA przedkłada Komisji projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania w odniesieniu do kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które są zawierane przez jednostki obligacji zabezpieczonych w związku z obligacjami zabezpieczonymi lub przez jednostkę specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji w związku z sekurytyzacją, w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 ( 13 ), pod warunkiem że:
w przypadku jednostki specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji jednostka ta emituje wyłącznie sekurytyzacje, które spełniają wymogi art. 18 oraz art. 19–22 lub art. 23–26 rozporządzenia (UE) 2017/2402 [rozporządzenia w sprawie sekurytyzacji];
kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wykorzystywane są jedynie do zabezpieczenia przed niedopasowaniem stopy procentowej lub niedopasowaniem walutowym w ramach obligacji zabezpieczonych lub sekurytyzacji; oraz
uzgodnienia w ramach obligacji zabezpieczonych lub sekurytyzacji odpowiednio ograniczają ryzyko kredytowe kontrahenta w odniesieniu do kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawartych przez jednostkę obligacji zabezpieczonych lub jednostkę specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji w związku z obligacjami zabezpieczonymi lub sekurytyzacją.
Europejskie urzędy nadzoru przedłożą Komisji projekt tych regulacyjnych standardów technicznych do dnia 18 lipca 2018 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełniania niniejszego rozporządzenia, poprzez przyjmowanie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w niniejszym ustępie, zgodnie z art. 10–14 rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 lub (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 4a
Kontrahenci finansowi podlegający obowiązkowi rozliczania
W przypadku gdy kontrahent finansowy nie oblicza swoich pozycji lub wynik tego obliczenia przekracza dowolny z progów wiążących się z obowiązkiem rozliczania określonych zgodnie z art. 10 ust. 4 lit. b), wówczas kontrahent finansowy:
niezwłocznie powiadamia o tym ESMA i odpowiedni właściwy organ, oraz – w stosownych przypadkach – wskazując okres użyty do obliczenia;
zawiera uzgodnienia rozliczeniowe w terminie czterech miesięcy od powiadomienia, o którym mowa w lit. a) niniejszego akapitu; oraz
zostaje objęty obowiązkiem rozliczania, o którym mowa w art. 4, w odniesieniu do wszystkich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, dotyczących jakiejkolwiek klasy instrumentów pochodnych będącej przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, która jest objęta obowiązkiem rozliczania, zawarta lub przedłużona po upływie ponad czterech miesięcy następujących po powiadomieniu, o którym mowa w lit. a) niniejszego akapitu.
Kontrahent finansowy musi być w stanie wykazać odpowiedniemu właściwemu organowi, że obliczenie zagregowanej średniej pozycji na koniec miesiąca za poprzednich 12 miesięcy nie prowadzi do systematycznego niedoszacowania tej pozycji.
Niezależnie od akapitu pierwszego, w przypadku UCITS i AFI pozycje, o których mowa w ust. 1, oblicza się na poziomie danego funduszu.
Spółki zarządzające UCITS, które zarządzają co najmniej dwoma UCITS, oraz ZAFI, które zarządzają co najmniej dwoma AFI, muszą być w stanie wykazać odpowiednim właściwym organom, że obliczanie pozycji na poziomie funduszu nie prowadzi do:
systematycznego niedoszacowania pozycji dowolnego z funduszy, którymi zarządzają, lub pozycji zarządzającego; ani
obchodzenia obowiązku rozliczania.
Odpowiednie właściwe organy kontrahenta finansowego i pozostałych podmiotów w ramach grupy ustanawiają procedury współpracy w celu zapewnienia skutecznego obliczania pozycji na poziomie grupy.
Gdy ESMA zgodnie z art. 10 ust. 4a dokonuje przeglądu progów rozliczania określonych na podstawie art. 10 ust. 4 akapit pierwszy lit. b), musi również dokonać przeglądu progu rozliczania określonego na podstawie akapitu pierwszego niniejszego ustępu.
ESMA przedstawi Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 4b
Usługi posttransakcyjne w zakresie redukcji ryzyka
Transakcja PTRR jest zwolniona z obowiązku rozliczania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, wyłącznie w przypadku, gdy:
podmiot realizujący operację PTRR („dostawca usług PTRR”) spełnia wymogi określone w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu; oraz
każdy uczestnik operacji PTRR spełnia wymogi określone w ust. 3 niniejszego artykułu.
Kwalifikująca się operacja PTRR musi:
zostać zrealizowana przez podmiot posiadający zezwolenie zgodnie z art. 7 dyrektywy 2014/65/UE, który jest niezależny od kontrahentów kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym objętych operacją PTRR;
uzyskać redukcję ryzyka kredytowego kontrahenta w każdym z portfeli poddanych operacji PTRR;
zostać zaakceptowana w całości, w wyniku czego uczestnicy operacji PTRR nie mogą wybrać, które transakcje mają zostać wykonane w ramach operacji PTRR;
umożliwiać uczestnictwo tylko tym podmiotom, które pierwotnie poddały portfel operacji PTRR;
być neutralna pod względem ryzyka rynkowego;
nie przyczyniać się do kształtowania cen;
przybrać formę kompresji, zrównoważenia struktury lub optymalizacji, lub dowolnej ich kombinacji;
zostać wykonana na zasadzie dwustronnej lub wielostronnej.
Dostawca usług PTRR:
przestrzega wcześniej uzgodnionych zasad operacji PTRR, włącznie z metodami i algorytmami w uprzednio zaplanowanych cyklach, oraz działa w rozsądny, przejrzysty i niedyskryminacyjny sposób;
gwarantuje, że podmioty uczestniczące w operacji PTRR nie mają wpływu na wynik tej operacji;
przeprowadza regularne kompresje, gdy operacje PTRR skutkują nowymi transakcjami PTRR;
prowadzi kompletną i dokładną dokumentację wszystkich transakcji wykonanych w ramach operacji PTRR, włączając w to:
informacje o transakcjach zawartych w ramach operacji PTRR;
transakcje będące rezultatem operacji PTRR: albo jako transakcje zmienione, albo jako nowe transakcje; oraz
informacje o ogólnej ewolucji ryzyka poszczególnych portfeli objętych operacją PTRR;
na żądanie udostępnia bez zbędnej zwłoki dokumentację, o której mowa w lit. d), odpowiedniemu właściwemu organowi i ESMA; oraz
monitoruje transakcje będące rezultatem operacji PTRR w celu zadbania o to, aby na ile to możliwe operacja PTRR nie skutkowała żadnym nadużyciem lub obejściem obowiązku rozliczenia.
Właściwy organ, który udzielił zezwolenia dostawcy usług PTRR zgodnie z art. 7 dyrektywy 2014/65/UE, zanim transakcja PTRR będąca rezultatem operacji PTRR zrealizowanej przez tego dostawcę usług PTRR będzie mogła zostać zwolniona z obowiązku rozliczania zgodnie z ust. 1, bez zbędnej zwłoki czyni, co następuje:
powiadamia ESMA o tożsamości dostawcy usług PTRR; oraz
przekazuje ESMA swoją ocenę tego, w jaki sposób dostawca usług PTRR spełnia wymogi, o których mowa w ust. 3 i 4.
Właściwy organ, o którym mowa w akapicie pierwszym, co najmniej raz do roku potwierdza ESMA, że dostawca usług PTRR nadal spełnia wymogi, o których mowa w ust. 3 i 4, lub że dostawca usług PTRR nie świadczy już usług PTRR, stosownie do przypadku.
ESMA przekazuje informacje otrzymane na mocy akapitu pierwszego i drugiego niniejszego ustępu organom każdego państwa członkowskiego posiadającym uprawnienia nadzorcze w odniesieniu do obowiązku rozliczania, o którym mowa w art. 4 ust. 1.
Właściwy organ, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, bez zbędnej zwłoki powiadamia ESMA, gdy dostawca usług PTRR przestaje spełniać wymogi, o których mowa w ust. 3 i 4. Po takim powiadomieniu ESMA usuwa dostawcę usług PTRR z wykazu, o którym mowa w akapicie piątym niniejszego ustępu. Od dnia, w którym dostawca usług PTRR zostanie usunięty z tego wykazu, transakcje PTRR będące rezultatem operacji PTRR zrealizowanej przez tego dostawcę usług PTRR przestają być zwolnione z obowiązku rozliczania zgodnie z ust. 1.
Co roku ESMA publikuje wykaz dostawców usług PTRR, o których go powiadomiono na podstawie akapitu pierwszego lit. a).
ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania elementów i wymogów określonych w ust. 3 i 4 oraz następujących innych warunków lub cech operacji PTRR:
czym jest neutralne ryzyko rynkowe w ramach operacji PTRR;
wymagana redukcja ryzyka w przedłożonych portfelach;
ewentualne włączenie do tej samej operacji PTRR portfeli mieszanych zawierających zarówno transakcje rozliczone, jak i nierozliczone oraz warunki, na jakich takie włączenie byłoby dozwolone;
wymogi dotyczące zarządzania operacją PTRR;
wymogi dotyczące poszczególnych rodzajów usług PTRR;
proces monitorowania stosowania przyznanego zwolnienia; oraz
kryteria, które mają być stosowane przy ocenie, czy obowiązek rozliczania nie jest obchodzony.
ESMA przedstawi Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 5
Procedura wypełniania obowiązku rozliczania
W terminie sześciu miesięcy od otrzymania powiadomienia zgodnie z ust. 1 lub od zakończenia procedury uznawania, o której mowa w art. 25, ESMA, po przeprowadzeniu konsultacji społecznych oraz po konsultacji z ERRS, a także – w stosownych przypadkach – z właściwymi organami krajów trzecich, opracowuje i przedkłada Komisji do zatwierdzenia projekt regulacyjnych standardów technicznych określający następujące elementy:
klasę instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które powinny podlegać obowiązkowi rozliczania, o którym mowa w art. 4;
datę lub daty, od których obowiązek rozliczania staje się skuteczny, w tym każde stopniowe wprowadzanie w odniesieniu do kategorii kontrahentów, do których obowiązek rozliczania ma zastosowanie.
▼M12 —————
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Opracowując projekty regulacyjnych standardów technicznych na mocy niniejszego ustępu, EUNGiPW nie narusza przepisów przejściowych w odniesieniu do instrumentów pochodnych dotyczących energii C6 zgodnie z art. 95 dyrektywy 2014/65/UE ( 14 ).
Po powiadomieniu ESMA publikuje wezwanie do opracowania wniosków dotyczących rozliczania tych klas instrumentów pochodnych.
W celu zmniejszenia ryzyka systemowego, w projektach regulacyjnych standardów technicznych w odniesieniu do części, o której mowa w ust. 2 lit. a), bierze się pod uwagę następujące kryteria:
stopień standaryzacji warunków umownych i procesów operacyjnych danych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym;
wolumen i płynność danej klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym;
dostępność rzetelnych, wiarygodnych i powszechnie akceptowanych informacji o wycenach w danej klasie kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym.
Opracowując projekt tych regulacyjnych standardów technicznych, ESMA może uwzględnić wzajemne powiązania pomiędzy kontrahentami za pomocą odnośnych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, przewidywany wpływ na poziom ryzyka kredytowego kontrahenta występującego między kontrahentami oraz wpływ na konkurencję w Unii.
W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu ESMA opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria, o których mowa w lit. a), b) i c) akapitu pierwszego.
ESMA przedkłada Komisji projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie trzecim niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Projekt regulacyjnych standardów technicznych w odniesieniu do części, o której mowa w ust. 2 lit. b), bierze pod uwagę następujące kryteria:
oczekiwany wolumen danej klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym;
czy tę samą klasę instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym rozlicza już więcej niż jeden CCP;
zdolność danego CCP do obsługi oczekiwanego wolumenu i zarządzania ryzykiem wynikającym z rozliczania danej klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym;
rodzaj i liczbę kontrahentów, którzy są aktywni i od których można oczekiwać, że będą aktywni na rynku danej klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym;
okres, jakiego potrzebuje kontrahent podlegający obowiązkowi rozliczenia na wprowadzenie rozwiązań niezbędnych do rozliczania swoich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym za pośrednictwem CCP;
zdolność do zarządzania ryzykiem oraz zdolność prawna i zdolność operacyjna kontrahentów, którzy są aktywni na rynku w odniesieniu do danej klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym i którzy zostaliby objęci obowiązkiem rozliczania na mocy art. 4 ust. 1.
Artykuł 6
Rejestr publiczny
Rejestr ten obejmuje:
klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które podlegają obowiązkowi rozliczania na mocy art. 4;
CCP, którzy posiadają zezwolenie zgodnie z art. 17 lub zostali uznani zgodnie z art. 25, daty otrzymania – odpowiednio – zezwolenia lub uznania oraz wskazanie, że CCP posiadają zezwolenie lub zostali uznani do celów obowiązku rozliczania;
daty, z którymi obowiązek rozliczania wchodzi w życie, w tym również w odniesieniu do jakiegokolwiek stopniowego wdrażania;
klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym określone przez ESMA zgodnie z art. 5 ust. 3;
▼M12 —————
CCP, o których właściwy organ powiadomił ESMA do celów obowiązku rozliczenia oraz termin powiadomienia o każdym z nich;
odsetek, na koniec roku kalendarzowego, kontraktów pochodnych rozliczanych przez CCP posiadających zezwolenie udzielone zgodnie z art. 14 w porównaniu z kontraktami pochodnymi rozliczanymi przez CCP z państw trzecich uznanych zgodnie z art. 25, przedstawiony w ujęciu zbiorczym i w podziale na klasy aktywów.
ESMA przedstawia Komisji projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 6a
Zawieszenie obowiązku rozliczania
ESMA może wystąpić do Komisji z wnioskiem o zawieszenie obowiązku rozliczania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, w odniesieniu do konkretnych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym lub do konkretnego rodzaju kontrahentów, jeżeli spełniony jest jeden z poniższych warunków:
konkretne klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym nie są już odpowiednie do rozliczania centralnego zgodnie z kryteriami, o których mowa w art. 5 ust. 4 akapit pierwszy i w art. 5 ust. 5;
CCP prawdopodobnie zaprzestanie rozliczania tych konkretnych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, a żaden inny CCP nie jest w stanie rozliczać w sposób nieprzerwany tych konkretnych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym;
zawieszenie obowiązku rozliczania w odniesieniu do konkretnych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym lub do konkretnego rodzaju kontrahentów jest konieczne w celu uniknięcia poważnego zagrożenia dla stabilności finansowej lub prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych w Unii lub w celu zaradzenia takiemu zagrożeniu, a zawieszenie to jest proporcjonalne do tych celów.
Na potrzeby akapitu pierwszego lit. c) i przed złożeniem wniosku, o którym mowa w akapicie pierwszym, ESMA konsultuje się z ERRS i właściwymi organami wyznaczonymi zgodnie z art. 22.
Wnioskowi, o którym mowa w akapicie pierwszym, towarzyszą dowody na to, że spełniony jest co najmniej jeden z warunków tam określonych.
W przypadku gdy ESMA uzna zawieszenie obowiązku rozliczania za mającą nastąpić istotną zmianę w kryteriach dotyczących obowiązku obrotu, o której mowa w art. 32 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 600/2014, wniosek, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, może również obejmować wniosek o zawieszenie obowiązku obrotu ustanowionego w art. 28 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia w odniesieniu do tych samych konkretnych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które są przedmiotem wniosku o zawieszenie obowiązku rozliczania.
W terminie 48 godzin od otrzymania wniosku od właściwych organów, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, i na podstawie uzasadnienia i dowodów przedstawionych przez właściwy organ, ESMA kieruje do Komisji wniosek o zawieszenie obowiązku rozliczania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, albo odrzuca wniosek, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu. ESMA informuje zainteresowany właściwy organ o swojej decyzji. W przypadku odrzucenia wniosku właściwego organu ESMA przedstawia pisemne uzasadnienie tej decyzji.
Akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 86 ust. 3.
Zawieszenie obowiązku obrotu, o którym mowa w ust. 5, obowiązuje przez taki sam początkowy okres.
Akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 86 ust. 3.
W odpowiednim czasie przed upływem okresu zawieszenia, o którym mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, lub okresu przedłużenia, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, ESMA wydaje opinię dla Komisji w kwestii tego, czy przyczyny zawieszenia nadal mają zastosowanie. Na potrzeby ust. 1 akapit pierwszy lit. c) niniejszego artykułu ESMA konsultuje się z ERRS i właściwymi organami wyznaczonymi zgodnie z art. 22. ESMA przesyła kopię tej opinii Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Opinia ta nie jest podawana do wiadomości publicznej.
Akt wykonawczy w sprawie przedłużenia zawieszenia obowiązku rozliczania może również przedłużać okres zawieszenia obowiązku obrotu, o którym mowa w ust. 7.
Przedłużenie zawieszenia obowiązku obrotu obowiązuje przez taki sam okres jak przedłużenie zawieszenia obowiązku rozliczania.
Artykuł 6b
Zawieszenie obowiązku rozliczania w przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji
Jeżeli CCP spełnia warunki określone w art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 ( 15 ), organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji właściwy dla danego CCP wyznaczony na mocy art. 3 ust. 1 tego rozporządzenia lub właściwy organ wyznaczony zgodnie z art. 22 ust. 1 niniejszego rozporządzenia mogą, z własnej inicjatywy lub na wniosek właściwego organu odpowiedzialnego za nadzór nad członkiem rozliczającym CCP objętego restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, zwrócić się do Komisji o zawieszenie obowiązku rozliczania, o którym mowa w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do konkretnych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym lub w odniesieniu do konkretnego rodzaju kontrahenta, jeżeli spełnione są następujące warunki:
CCP objęty restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją uzyskał zezwolenie na rozliczanie konkretnych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, podlegających obowiązkowi rozliczania, których dotyczy wniosek o zawieszenie; oraz
zawieszenie obowiązku rozliczania w odniesieniu do tych konkretnych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym lub w odniesieniu do konkretnego rodzaju kontrahenta jest konieczne w celu uniknięcia poważnego zagrożenia dla stabilności finansowej lub dla prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych w Unii, bądź zaradzenia takiemu zagrożeniu, w związku z restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją danego CCP, a to zawieszenie jest proporcjonalne do tych celów.
Wnioskowi, o którym mowa w akapicie pierwszym, towarzyszą dowody na spełnienie warunków określonych w akapicie pierwszym lit. a) i b).
Organ, o którym mowa w akapicie pierwszym, zgłasza swój uzasadniony wniosek ESMA i ERRS w tym samym czasie, w którym wniosek jest przedkładany Komisji.
ESMA przedkłada swój uzasadniony wniosek organowi, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy, i ERRS w tym samym czasie, w którym wniosek jest przedkładany Komisji.
Przyjmując akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja uwzględnia wydaną przez ESMA opinię, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w art. 21 rozporządzenia (UE) 2021/23, kryteria określone w art. 5 ust. 4 i 5 niniejszego rozporządzenia dotyczące tych klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym oraz konieczność zawieszenia w celu uniknięcia poważnego zagrożenia dla stabilności finansowej lub dla prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych w Unii, bądź zaradzenia takiemu zagrożeniu.
W przypadku gdy Komisja odrzuca wniosek o zawieszenie, przedstawia ona stosowne uzasadnienie na piśmie organowi, który wystąpił z wnioskiem i o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy, oraz ESMA. Komisja bezzwłocznie informuje o tym Parlament Europejski i Radę i przekazuje im uzasadnienie przekazane organowi, który wystąpił z wnioskiem i o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy, oraz ESMA. Informacje takie nie są podawane do wiadomości publicznej.
Akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 86 ust. 3.
Zawieszenie obowiązku obrotu, o którym mowa w ust. 6, obowiązuje przez taki sam początkowy okres.
Akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 86 ust. 3.
Wnioskowi towarzyszą dowody wskazujące na to, że warunki określone w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b) są nadal spełnione.
Organ, o którym mowa w akapicie pierwszym, zgłasza swój uzasadniony wniosek ESMA i ERRS w tym samym czasie, w którym o wniosku powiadamiana jest Komisja.
Wniosek, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie jest podawany do wiadomości publicznej.
ESMA, bez zbędnej zwłoki po otrzymaniu powiadomienia o wniosku oraz – jeżeli uzna to za konieczne – po konsultacji z ERRS, kieruje do Komisji opinię na temat tego, czy przyczyny zawieszenia nadal mają zastosowanie, uwzględniając konieczność uniknięcia poważnego zagrożenia dla stabilności finansowej lub dla prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych w Unii, bądź zaradzenia takiemu zagrożeniu, a także uwzględniając cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określone w art. 21 rozporządzenia (UE) 2021/23 oraz kryteria określone w art. 5 ust. 4 i 5 niniejszego rozporządzenia. ESMA przesyła kopię tej opinii Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Opinia ta nie jest podawana do wiadomości publicznej.
Akt wykonawczy w sprawie przedłużenia zawieszenia obowiązku rozliczania może również przedłużać okres zawieszenia obowiązku obrotu, o którym mowa w ust. 6.
Przedłużenie zawieszenia obowiązku obrotu obowiązuje przez taki sam okres jak przedłużenie zawieszenia obowiązku rozliczania.
Artykuł 7
Dostęp do CCP
CCP, któremu udzielono zezwolenia na rozliczanie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, przyjmuje takie instrumenty pochodne do rozliczenia w sposób niedyskryminujący i przejrzysty, w tym pod względem wymogów dotyczących zabezpieczenia i opłat związanych z dostępem, niezależnie od systemu obrotu. Zapewnia to systemowi obrotu w szczególności prawa do niedyskryminacyjnego traktowania, jeśli chodzi o sposób, w jaki kontrakty będące przedmiotem obrotu w tym systemie obrotu są traktowane pod względem:
wymogów dotyczących zabezpieczenia i nettingu ekonomicznie równoważnych kontraktów, w przypadku gdy objęcie takich kontraktów nettingiem likwidacyjnym i innymi procedurami nettingu stosowanymi przez CCP w oparciu o obowiązujące prawo dotyczące niewypłacalności nie zagrażałoby sprawnemu i prawidłowemu funkcjonowaniu, ważności lub wykonalności takich procedur; oraz
krzyżowego naliczania zabezpieczeń ze skorelowanymi kontraktami rozliczanymi przez tego samego CCP w ramach modelu ryzyka zgodnego z art. 41.
CCP może wymagać, aby dany system obrotu spełniał wymogi operacyjno-techniczne określone przez CCP, w tym wymogi dotyczące zarządzania ryzykiem.
Organ właściwy dla systemu obrotu oraz organ właściwy dla CCP mogą odmówić dostępu do CCP po złożeniu formalnego wniosku przez system obrotu jedynie w przypadkach, gdy dostęp taki mógłby zakłócić sprawne i prawidłowe funkcjonowanie rynków lub mógłby wywrzeć negatywny wpływ na ryzyko systemowe.
Artykuł 7a
Aktywny rachunek
Gdy kontrahent finansowy lub kontrahent niefinansowy zaczyna podlegać obowiązkowi posiadania aktywnego rachunku zgodnie z akapitem pierwszym, ten kontrahent finansowy lub kontrahent niefinansowy powiadamia o tym ESMA i swój odpowiedni właściwy organ oraz zakłada taki aktywny rachunek w terminie sześciu miesięcy od momentu podlegania temu obowiązkowi.
Kontrahenci, którzy podlegają obowiązkowi określonemu w ust. 1 akapit pierwszy, dbają o spełnienie wszystkich następujących wymogów:
rachunek jest stale operacyjny, w tym istnieją dokumentacja prawna, łączność informatyczna i wewnętrzne procedury związane z rachunkiem;
kontrahent dysponuje systemami i zasobami, dzięki którym jest operacyjnie zdolny do korzystania z rachunku, nawet w krótkim czasie po uprzedzeniu, na potrzeby dużych wolumenów kontraktów pochodnych, o których mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, przez cały czas oraz jest zdolny do przyjęcia w krótkim czasie dużego przepływu transakcji z pozycji utrzymywanych w ramach usługi rozliczeniowej o istotnym znaczeniu systemowym na podstawie art. 25 ust. 2c;
wszystkie nowe transakcje danego kontrahenta w kontraktach pochodnych, o których mowa w ust. 6, mogą być rozliczane na tym rachunku przez cały czas;
kontrahent rozlicza na aktywnym rachunku transakcje, które są reprezentatywne dla kontraktów pochodnych, o których mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, rozliczanych w ramach usługi rozliczeniowej o istotnym znaczeniu systemowym zgodnie z art. 25 ust. 2c w okresie odniesienia.
Obowiązek reprezentatywności, o którym mowa w ust. 3 lit. d), ocenia się na podstawie następujących kryteriów:
różne klasy kontraktów pochodnych;
termin zapadalności transakcji;
wielkości transakcji.
Obowiązek reprezentatywności, o którym mowa w ust. 3 lit. d) nie ma zastosowania do kontrahentów, w przypadku których wartość nominalna nierozliczonych kontraktów pochodnych, o których mowa w ust. 6 podlegających obowiązkowi rozliczenia, nie przekracza 6 mld EUR.
Ocena obowiązku reprezentatywności, o którym mowa w ust. 3 lit. d), opiera się na podkategoriach. Dla każdej klasy kontraktów pochodnych liczba podkategorii musi wynikać z kombinacji różnych wielkości transakcji i terminów zapadalności.
Wymogi, o których mowa w ust. 3 lit. a), b) i c), muszą zostać spełnione przez kontrahenta w terminie sześciu miesięcy od momentu, w którym zacznie on podlegać obowiązkowi określonemu w ust. 1 niniejszego artykułu; kontrahent ten regularnie zgłasza informacje zgodnie z art. 7b. Wymogi te są regularnie poddawane testom warunków skrajnych – co najmniej raz do roku.
W celu wywiązania się z obowiązku reprezentatywności, o którym mowa w ust. 3 lit. d), kontrahenci rozliczają średniorocznie co najmniej pięć transakcji z każdej z najistotniejszych podkategorii kontraktów pochodnych przypadających na daną klasę kontraktów pochodnych i w okresie odniesienia ustalonym zgodnie z ust. 8 akapit trzeci. Gdy uzyskana liczba transakcji przekracza połowę wszystkich transakcji tego kontrahenta w ciągu poprzednich 12 miesięcy, obowiązek reprezentatywności, o którym mowa w ust. 3 lit. d), uznaje się za spełniony, jeżeli ten kontrahent rozlicza co najmniej jedną transakcję z każdej z najistotniejszych podkategorii przypadających na daną klasę kontraktów pochodnych w okresie odniesienia.
Obowiązek reprezentatywności, o którym mowa w ust. 3 lit. d), nie ma zastosowania do świadczenia usług rozliczeniowych na rzecz klientów. Przy obliczaniu wartości nominalnej nierozliczonych kontraktów pochodnych kontrahenta, o którym mowa w ust. 8 akapit czwarty, podlegających obowiązkowi rozliczenia nie uwzględnia się jego działalności rozliczeniowej na rzecz klientów.
Do kontraktów pochodnych podlegających obowiązkowi, o którym mowa w ust. 1, należą dowolne kontrakty, które można przypisać do następujących kategorii:
instrumenty pochodne na stopę procentową denominowane w euro lub w złotych polskich;
instrumenty pochodne na krótkoterminową stopę procentową denominowane w euro.
W celu zmiany wykazu kontraktów podlegających obowiązkowi posiadania aktywnego rachunku ESMA, po konsultacji z ERRS i w porozumieniu z bankami centralnymi emisji, przedkłada Komisji dogłębną i kompleksową analizę kosztów i korzyści, w stosownym przypadku spójną z ilościową oceną techniczną określoną w art. 25 ust. 2c akapit pierwszy lit. c), w tym analizę skutków dla innych walut Unii, oraz ocenia ewentualne skutki rozszerzenia obowiązku posiadania aktywnego rachunku na nowe rodzaje kontraktów, a także przedkłada opinię w związku z tą oceną. Zgoda banku centralnego emisji odnosi się wyłącznie do kontraktów denominowanych w walucie, którą ten bank emituje.
Gdy ESMA przeprowadza ocenę i wydaje opinię stwierdzającą, że należy dokonać zmiany wykazu kontraktów, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 82 w celu zmiany wykazu kontraktów pochodnych na podstawie akapitu pierwszego niniejszego ustępu.
W odniesieniu do obowiązku reprezentatywności, o którym mowa w ust. 3 lit. d), ESMA określa poszczególne klasy kontraktów pochodnych, z limitem trzech klas, różne terminy zapadalności, z limitem czterech terminów zapadalności, oraz różne przedziały wielkości transakcji, z limitem trzech przedziałów wielkości transakcji, aby zapewnić reprezentatywność kontraktów pochodnych, które mają być rozliczane za pośrednictwem aktywnych rachunków.
ESMA ustala liczbę najistotniejszych podkategorii, która nie może być wyższa niż pięć, dla każdej klasy kontraktów pochodnych, które mają być reprezentowane na aktywnym rachunku. Najistotniejszymi podkategoriami są kategorie obejmujące największą liczbę transakcji w okresie odniesienia.
ESMA określa również czas trwania okresu odniesienia, który nie może być krótszy niż sześć miesięcy w przypadku kontrahentów, w przypadku których wartość nominalna nierozliczonych kontraktów pochodnych,, o których mowa w ust. 6, podlegających obowiązkowi rozliczenia wynosi mniej niż 100 mld EUR, i nie krótszy niż jeden miesiąc w przypadku kontrahentów, w przypadku których wartość nominalna nierozliczonych kontraktów pochodnych, o których mowa w ust. 6 podlegających obowiązkowi rozliczenia, wynosi więcej niż 100 mld EUR.
ESMA przedstawi Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 czerwca 2025 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do stanowienia i nakładania sankcji karnych w razie stwierdzenia, że kontrahent finansowy lub niefinansowy naruszył swoje obowiązki wynikające z niniejszego artykułu, jego właściwy organ nakłada w drodze decyzji kary administracyjne lub okresowe kary pieniężne albo zwraca się do właściwych organów sądowych o nałożenie kar lub okresowych kar pieniężnych, aby zmusić tego kontrahenta do zaprzestania naruszenia.
Okresowa kara pieniężna, o której mowa w akapicie drugim, musi być skuteczna i proporcjonalna i nie może przekraczać 3 % średniego dziennego obrotu w poprzednim roku obrotowym. Nakłada się ją za każdy dzień zwłoki i oblicza od dnia określonego w decyzji o nałożeniu okresowej kary pieniężnej.
Okresową karę pieniężną, o której mowa w akapicie drugim, nakłada się na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy, licząc od momentu powiadomienia o decyzji właściwego organu. Po upływie tego okresu właściwy organ dokonuje przeglądu tego środka i w razie potrzeby przedłuża jego obowiązywanie.
ESMA dołączy do oceny, o której mowa w akapicie pierwszym, sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, w tym obszernie uzasadnioną ocenę skutków dotyczącą środków uzupełniających, w tym progów ilościowych.
Niezależnie od akapitu pierwszego w dowolnym momencie po otrzymaniu formalnego powiadomienia w ramach wspólnego mechanizmu monitorowania ESMA przedstawia ocenę i zalecenia, wskazując prawdopodobieństwo wystąpienia ryzyka dla stabilności finansowej dla Unii w wyniku szczególnych okoliczności powodujących zdarzenie o skutkach systemowych.
W ciągu sześciu miesięcy od otrzymania sprawozdania ESMA, o którym mowa w akapicie drugim, Komisja przygotowuje własne sprawozdanie, któremu w stosownych przypadkach może towarzyszyć wniosek ustawodawczy.
Artykuł 7b
Monitorowanie obowiązku posiadania aktywnego rachunku
Kontrahenci, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, w stosownych przypadkach posiłkują się informacjami zgłoszonymi na podstawie art. 9. Obowiązek zgłaszania obejmuje również wykazanie właściwemu organowi, że istnieje dokumentacja prawna, łączność informatyczna i wewnętrzne procedury związane z aktywnymi rachunkami.
Artykuł 7c
Informacje o świadczeniu usług rozliczeniowych
Członkowie rozliczający i klienci świadczący usługi rozliczeniowe podają informacje, o których mowa w ust. 1:
gdy nawiązują z klientem stosunek umowny w zakresie usług rozliczeniowych na rzecz klienta; oraz
co najmniej raz na kwartał.
ESMA przedkłada Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 7d
Informacje o działalności rozliczeniowej u CCP uznanych na podstawie art. 25
Członkowie rozliczający i klienci, którzy rozliczają umowy przez CCP uznanego na podstawie art. 25, zgłaszają taką działalność rozliczeniową w następujący sposób:
gdy mają siedzibę w Unii, lecz nie są częścią grupy objętej nadzorem skonsolidowanym w Unii, zgłaszają działalność rozliczeniową swojemu właściwemu organowi;
gdy są częścią grupy objętej nadzorem skonsolidowanym w Unii, unijna jednostka dominująca tej grupy zgłasza taką działalność rozliczeniową w sposób skonsolidowany swojemu właściwemu organowi.
Zgłoszenia, o których mowa w akapicie pierwszym, obejmują informacje na temat zakresu działalności rozliczeniowej u uznanego CCP w ujęciu rocznym i podają w nich:
rodzaj rozliczanych instrumentów finansowych lub instrumentów niefinansowych;
średnie wartości rozliczone przez jeden rok w podziale na waluty unijne i według klasy aktywów;
kwotę pobranych depozytów zabezpieczających;
składki na rzecz funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania; oraz
największe zobowiązanie płatnicze.
Właściwe organy niezwłocznie przekazują informacje, o których mowa ustępie drugim ESMA i wspólnemu mechanizmowi monitorowania.
ESMA przedstawi Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
ESMA przedstawi Komisji projekty wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 7e
Informacje o CCP z Unii
CCP posiadający zezwolenie na podstawie art. 14 co miesiąc przekazują ESMA za pośrednictwem centralnej bazy danych stworzonej przez ESMA na podstawie art. 17c („centralna baza danych”) co najmniej następujące informacje:
rozliczane wartości i wolumeny według waluty i klasy aktywów, w tym wartość pozycji posiadanych przez uczestników rozliczających;
inwestycje CCP;
kapitał CCP, w tym własne zasoby celowe wykorzystywane przy kaskadowym pokrywaniu strat w przypadku niewykonania zobowiązania, o czym mowa w art. 45 ust. 4 niniejszego rozporządzenia i w art. 9 ust. 14 rozporządzenia (UE) 2021/23;
wymogi dotyczące depozytów zabezpieczających członków rozliczających, składki na rzecz funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania oraz zasoby, do których zobowiązano się na mocy umowy, w ramach zarządzania na wypadek niewykonania zobowiązania lub w ramach planów naprawy, o których mowa w art. 9 rozporządzenia (UE) 2021/23;
adekwatność depozytu zabezpieczającego i składek na rzecz funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania oraz zasobów wykorzystywanych przy kaskadowym pokrywaniu strat względem art. 41, 42 i 45;
dostępne aktywa płynne CCP i wyniki testów warunków skrajnych dotyczących płynności;
dane członków rozliczających i klientów posiadających indywidualnie wyodrębnione rachunki, osób trzecich, których główna działalność polega na zarządzaniu ryzykiem CCP, istotnych dostawców płynności powiązanych z CCP, a także interoperacyjnych i powiązanych CCP;
wszelkie zmiany, które CCP bezpośrednio wprowadził zgodnie z art. 15a.
Członkowie kolegiów CCP, o których mowa w art. 18, mają dostęp do informacji przekazanych zgodnie z niniejszym artykułem za pośrednictwem centralnej bazy danych.
ESMA przedstawi Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
ESMA przedstawi Komisji projekty wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 8
Dostęp do systemu obrotu
CCP uzyskuje dostęp do systemu obrotu wyłącznie pod warunkiem, że dostęp taki nie wymaga interoperacyjności ani nie zagraża sprawnemu i poprawnemu funkcjonowaniu rynków, w szczególności ze względu na fragmentację płynności, a także pod warunkiem, że system obrotu wprowadzi odpowiednie mechanizmy zapobiegające takiej fragmentacji.
ESMA przedkłada Komisji projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 9
Obowiązek zgłaszania
Kontrahenci finansowi, kontrahenci niefinansowi i CCP podlegający obowiązkowi zgłaszania wprowadzają odpowiednie procedury i mechanizmy w celu zagwarantowania wysokiej jakości danych, które przekazują zgodnie z niniejszym artykułem.
Gdy kontrahent niefinansowy będący częścią grupy spełnia warunki określone w art. 10 ust. 1 akapit drugi i korzysta z wyłączenia określonego w akapicie piątym niniejszego ustępu, unijna jednostka dominująca tego kontrahenta niefinansowego co tydzień zgłasza swojemu właściwemu organowi zagregowane pozycje netto tego kontrahenta niefinansowego w podziale na klasy instrumentów pochodnych. W przypadku kontrahenta mającego siedzibę w Unii organ właściwy dla jednostki dominującej przekazuje te informacje ESMA i organowi właściwemu dla tego kontrahenta.
Obowiązek zgłaszania ma zastosowanie do kontraktów pochodnych, które:
zostały zawarte przed dniem 12 lutego 2014 r. i w dalszym ciągu obowiązują w tym dniu;
zostały zawarte w dniu 12 lutego 2014 r. lub po tym dniu.
Niezależnie od art. 3 obowiązek zgłaszania nie ma zastosowania do kontraktów pochodnych w ramach tej samej grupy, jeżeli co najmniej jeden z kontrahentów jest kontrahentem niefinansowym lub zostałby zakwalifikowany jako kontrahent niefinansowy, gdyby miał siedzibę w Unii, pod warunkiem że:
obaj kontrahenci objęci są w pełni tą samą konsolidacją;
obaj kontrahenci podlegają właściwym procedurom z zakresu scentralizowanej oceny, pomiaru i kontroli ryzyka; oraz
jednostka dominująca nie jest kontrahentem finansowym.
Kontrahenci powiadamiają swoje właściwe organy o swoim zamiarze zastosowania zwolnienia, o którym mowa w akapicie trzecim. Zwolnienie jest ważne, chyba że powiadomione właściwe organy uznają, w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia, że nie zostały spełnione warunki, o których mowa w akapicie trzecim.
W celu zapewnienia, aby kontrahent finansowy dysponował wszystkimi danymi, których potrzebuje do wypełnienia obowiązku zgłaszania, kontrahent niefinansowy dostarcza kontrahentowi finansowemu szczegółowe informacje dotyczące zawartych między nimi kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, którymi to informacjami dany kontrahent finansowy najprawdopodobniej nie dysponuje. Kontrahent niefinansowy jest odpowiedzialny za zapewnienie prawidłowości tych informacji.
Niezależnie od akapitu pierwszego kontrahenci niefinansowi, którzy już zainwestowali w system zgłaszania, mogą zdecydować się na zgłaszanie szczegółowych informacji na temat swoich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawieranych z kontrahentami finansowymi do repozytorium transakcji. W takim przypadku kontrahenci niefinansowi informują o swojej decyzji kontrahentów finansowych, z którymi zawarli kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, przed zgłoszeniem tych szczegółowych informacji. W takiej sytuacji kontrahenci niefinansowi ponoszą odpowiedzialność, w tym odpowiedzialność prawną, za zgłaszanie tych informacji szczegółowych i zapewnienie ich prawidłowości.
Kontrahent niefinansowy, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 10 ust. 1 akapit drugi, a który zawiera kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym z podmiotem mającym siedzibę w państwie trzecim,, nie jest zobowiązany do zgłaszania zgodnie z niniejszym artykułem i nie ponosi odpowiedzialności prawnej za zgłaszanie lub zapewnianie prawidłowości szczegółowych informacji na temat takich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, jeżeli:
podmiot mający siedzibę w państwie trzecim zostałby zakwalifikowany jako kontrahent finansowy, gdyby miał siedzibę w Unii; oraz
▼M18 —————
kontrahent finansowy z państwa trzeciego dokonał zgłoszenia takich informacji, zgodnie z regulacjami prawnymi tego państwa trzeciego dotyczącymi zgłaszania, do repozytorium transakcji, które podlega prawnie wiążącemu i możliwemu do wyegzekwowania obowiązkowi udzielenia podmiotom, o których mowa w art. 81 ust. 3, bezpośredniego i natychmiastowego dostępu do danych.
W takim przypadku ESMA zapewnia, aby wszystkie odnośne podmioty, o których mowa w art. 81 ust. 3 miały dostęp do wszelkich szczegółowych informacji na temat kontraktów pochodnych, które są im niezbędne do wykonywania swych obowiązków i uprawnień.
Ujawnienie informacji nie naraża podmiotu dokonującego zgłoszenia, jego dyrektorów lub pracowników na jakikolwiek rodzaj odpowiedzialności wynikający z tego ujawnienia.
Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1 i 3, określają co najmniej:
tożsamość stron kontraktu pochodnego oraz, jeśli to inne podmioty, beneficjentów praw i obowiązków wynikających z tego kontraktu;
zasadnicze elementy charakterystyczne kontraktów pochodnych, w tym ich rodzaj, zapadalność instrumentu podstawowego, wartość referencyjną, cenę i termin rozliczenia.
ESMA przedkłada Komisji projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Aby zapewnić jednolite warunki stosowania przepisów ust. 1 i 3, ESMA, w ścisłej współpracy z ESBC, opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych określające:
standardy i formaty danych dla zgłaszanych informacji, zawierające co najmniej następujące elementy:
globalne identyfikatory podmiotów prawnych (LEI);
międzynarodowe kody identyfikujące papier wartościowy (kody ISIN);
unikatowe identyfikatory transakcji (UTI);
metody i uzgodnienia w zakresie zgłaszania informacji;
częstotliwość zgłaszania informacji;
termin, w którym mają być zgłaszane kontrakty pochodne.
Opracowując te projekty wykonawczych standardów technicznych, ESMA bierze pod uwagę zmiany na szczeblu międzynarodowym oraz standardy uzgodnione na poziomie Unii lub poziomie globalnym, a także ich spójność z wymogami dotyczącymi zgłaszania określonymi w art. 4 rozporządzenia (UE) 2015/2365 ( 17 ) i art. 26 rozporządzenia (UE) nr 600/2014.
ESMA przedkłada Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 18 czerwca 2020 r.
Komisji przyznaje się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 10
Kontrahenci niefinansowi
W przypadku gdy kontrahent niefinansowy nie oblicza swoich pozycji lub wynik tego obliczenia w odniesieniu do co najmniej jednej klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym przekracza progi wiążące się z obowiązkiem rozliczania określone zgodnie z ust. 4 akapit pierwszy lit. b), ten kontrahent niefinansowy:
niezwłocznie powiadamia o tym ESMA i odpowiedni właściwy organ, w stosownych przypadkach wskazując okres, za który dokonał obliczenia;
zawiera uzgodnienia rozliczeniowe w terminie czterech miesięcy od powiadomienia, o którym mowa w lit. a) niniejszego akapitu;
zostaje objęty obowiązkiem rozliczania, o którym mowa w art. 4, w odniesieniu do kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, zawartych lub przedłużonych po upływie ponad czterech miesięcy następujących po powiadomieniu, o którym mowa w lit. a) niniejszego akapitu, dotyczących tych klas aktywów, w odniesieniu do których wynik obliczenia przekracza progi wiążące się z obowiązkiem rozliczania, lub – jeżeli kontrahent niefinansowy nie obliczył swojej pozycji – dotyczących wszystkich klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, podlegających obowiązkowi rozliczania.
Kontrahent niefinansowy musi być w stanie wykazać odpowiedniemu właściwemu organowi, że obliczenie zagregowanej średniej pozycji na koniec miesiąca za poprzednich 12 miesięcy nie prowadzi do systematycznego niedoszacowania pozycji.
Po konsultacji z ERRS i innymi odpowiednimi organami ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia następujących elementów:
kryteria oceny, które kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w obiektywny i mierzalny sposób ograniczają ryzyko bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą lub działalnością w zakresie zarządzania aktywami i pasywami, o której mowa w ust. 3;
wartości progów wiążących się z obowiązkiem rozliczania dla nierozliczonych pozycji, które określa się, biorąc pod uwagę metodę obliczania określoną w ust. 3 niniejszego artykułu i w art. 4a ust. 3, znaczenie systemowe sumy pozycji i ekspozycji netto w podziale na kontrahentów i klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym; oraz
mechanizmy uruchamiające przegląd wartości progów wiążących się z obowiązkiem rozliczania w następstwie znacznej fluktuacji cen w bazowej klasie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym lub znacznego wzrostu ryzyka dla stabilności finansowej.
ESMA przedkłada Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Temu okresowemu przeglądowi towarzyszy sprawozdanie na ten temat sporządzone przez ESMA.
Co najmniej raz na dwa lata od dnia 24 grudnia 2024 r. ESMA przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji sprawozdanie na temat działalności unijnych kontrahentów niefinansowych dotyczącej instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, w którym wskazuje obszary, w których brakuje konwergencji i spójności w stosowaniu niniejszego rozporządzenia, jak również potencjalne ryzyko dla stabilności finansowej Unii.
Artykuł 11
Techniki ograniczania ryzyka kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, nierozliczanych przez CCP
Kontrahenci finansowi i kontrahenci niefinansowi, którzy zawierają kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym nierozliczany przez CCP zapewniają, z zachowaniem należytej staranności, wprowadzenie odpowiednich procedur i uzgodnień służących ocenie, monitorowaniu i ograniczaniu ryzyka operacyjnego i kredytowego kontrahenta, które obejmują co najmniej:
zatwierdzenie w odpowiednim czasie, w stosownych przypadkach elektronicznie, warunków danego kontraktu pochodnego będącego przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym;
solidne, odporne i podlegające kontroli sformalizowane procesy służące uzgadnianiu portfeli, zarządzaniu ryzykiem powiązanym oraz wczesnemu wykrywaniu sporów pomiędzy stronami i ich rozstrzyganiu, a także monitorowaniu wartości pozostających do uregulowania kontraktów.
Kontrahent niefinansowy, który zaczyna podlegać obowiązkom określonym w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, ustanawia rozwiązania niezbędne do wywiązania się z tych obowiązków w terminie czterech miesięcy od powiadomienia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 akapit drugi lit. a). Kontrahent niefinansowy jest zwolniony z tych obowiązków w odniesieniu do kontraktów zawartych w trakcie czterech miesięcy następujących po tym powiadomieniu.
Kontrahent niefinansowy, który zaczyna podlegać obowiązkom określonym w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, ustanawia rozwiązania niezbędne do wywiązania się z tych obowiązków w terminie czterech miesięcy od powiadomienia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 akapit drugi lit. a). Kontrahent niefinansowy jest zwolniony z tych obowiązków w odniesieniu do kontraktów zawartych w trakcie czterech miesięcy następujących po tym powiadomieniu.
Kontrahenci finansowi i kontrahenci niefinansowi, o których mowa w art. 10 ust. 1, składają do swoich właściwych organów wniosek o udzielenie zezwolenia przed zastosowaniem modelu obliczania początkowego depozytu zabezpieczającego lub przed przyjęciem w nim zmian w ramach procedur zarządzania ryzykiem określonych w akapicie pierwszym niniejszego ustępu. Składając wniosek o udzielenie zezwolenia, kontrahenci ci przekazują swoim właściwym organom za pośrednictwem centralnej bazy danych wszystkie istotne informacje dotyczące tych procedur zarządzania ryzykiem. Te właściwe organy udzielają lub odmawiają takiego zezwolenia w terminie sześciu miesięcy od otrzymania wniosku dotyczącego nowego modelu oraz w terminie trzech miesięcy od otrzymania wniosku o zmianę w modelu już objętym zezwoleniem.
Jeżeli model, o którym mowa w akapicie trzecim niniejszego ustępu, opiera się na modelu pro forma, kontrahent składa do EUNB wniosek o walidację tego modelu i przekazuje EUNB za pośrednictwem centralnej bazy danych wszystkie istotne informacje, o których mowa w tym akapicie. Ponadto kontrahent przekazuje EUNB za pośrednictwem centralnej bazy danych informacje na temat nierozliczonej wartości nominalnej, o której mowa w ust. 12a niniejszego artykułu.
Jeżeli model, o którym mowa w akapicie trzecim niniejszego ustępu, opiera się na modelu pro forma, właściwe organy mogą udzielić zezwolenia wyłącznie w przypadku, gdy model pro forma został zwalidowany przez EUNB.
EUNB we współpracy z ESMA i EIOPA może wydać wytyczne bądź zalecenia służące zagwarantowaniu spójnego sposobu stosowania procedur zarządzania ryzykiem oraz procesu udzielania na nie zezwoleń, o których mowa w niniejszym akapicie, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Do celów akapitu pierwszego niniejszego ustępu ESMA we współpracy z EUNB i EIOPA monitoruje:
zmiany regulacyjne w jurysdykcjach państw trzecich dotyczące traktowania pojedynczych opcji na akcje i opcji na indeks giełdowy;
wpływ odstępstwa, o którym mowa w akapicie pierwszym, na stabilność finansową Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich; oraz
rozwój ekspozycji z tytułu pojedynczych opcji na akcje i opcji na indeks giełdowy, które nie są rozliczane przez CCP.
Co najmniej raz na trzy lata od dnia 24 grudnia 2024 r. ESMA we współpracy z EUNB i EIOPA przedkłada Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim.
W terminie jednego roku od daty otrzymania sprawozdania, o którym mowa w akapicie trzecim, Komisja ocenia, czy:
rozwój sytuacji międzynarodowej doprowadził do większej zbieżności w traktowaniu pojedynczych opcji na akcje i opcji na indeks giełdowy; oraz
odstępstwo, o którym mowa w akapicie pierwszym, zagraża stabilności finansowej Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 82 w celu zmiany niniejszego rozporządzenia poprzez uchylenie odstępstwa ustanowionego akapitem pierwszym po upływie okresu dostosowawczego. Okres dostosowawczy nie może trwać dłużej niż dwa lata.
Transakcja wewnątrzgrupowa, o której mowa w art. 3 ust. 2 lit. a), b) lub c), zawarta przez kontrahentów, którzy mają siedzibę w różnych państwach członkowskich, jest zwolniona w całości lub w części z wymogu określonego w ust. 3 niniejszego artykułu, na podstawie pozytywnej decyzji obu właściwych organów, jeśli spełnione są następujące warunki:
procedury kontrahentów w zakresie zarządzania ryzykiem są odpowiednio solidne, rzetelne oraz stosowne do stopnia złożoności transakcji na instrumentach pochodnych;
nie ma obecnie ani nie przewiduje się w przyszłości przeszkód praktycznych lub prawnych dla szybkiego przenoszenia środków własnych lub spłaty zobowiązań między kontrahentami.
Jeżeli właściwym organom nie uda się wypracować pozytywnej decyzji w terminie 30 dni kalendarzowych od otrzymania wniosku o zwolnienie, ESMA może podjąć działania mające na celu umożliwienie tym organom wypracowanie porozumienia zgodnie z uprawnieniami przyznanymi ESMA na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Transakcja wewnątrzgrupowa, o której mowa w art. 3 ust. 1, zawarta przez kontrahentów niefinansowych, którzy mają siedzibę w różnych państwach członkowskich, jest zwolniona z wymogu określonego w ust. 3 niniejszego artykułu, jeśli spełnione są następujące warunki:
procedury kontrahentów w zakresie zarządzania ryzykiem są odpowiednio solidne, rzetelne oraz stosowne do stopnia złożoności transakcji na instrumentach pochodnych;
nie ma obecnie ani nie przewiduje się w przyszłości przeszkód praktycznych lub prawnych dla szybkiego przenoszenia środków własnych lub spłaty zobowiązań między kontrahentami.
Kontrahenci niefinansowi informują właściwe organy, o których mowa w art. 10 ust. 5, o zamiarze zastosowania zwolnienia. Zwolnienie jest ważne, chyba że któryś z powiadomionych właściwych organów uzna, że nie zostały spełnione warunki, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) lub b), w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia.
Transakcja wewnątrzgrupowa, o której mowa w art. 3 ust. 2 lit. a)–d), zawarta przez kontrahenta, który ma siedzibę w Unii, z kontrahentem, który ma siedzibę na terenie jurysdykcji państwa trzeciego, jest zwolniona w całości lub w części z wymogu określonego w ust. 3 niniejszego artykułu na podstawie pozytywnej decyzji odpowiedniego właściwego organu odpowiadającego za nadzór nad kontrahentem mającym siedzibę w Unii, jeśli spełnione są następujące warunki:
procedury kontrahentów w zakresie zarządzania ryzykiem są odpowiednio solidne, rzetelne oraz stosowne do stopnia złożoności transakcji na instrumentach pochodnych;
nie ma obecnie ani nie przewiduje się w przyszłości przeszkód praktycznych lub prawnych dla szybkiego przenoszenia środków własnych lub spłaty zobowiązań między kontrahentami.
Transakcja wewnątrzgrupowa, o której mowa w art. 3 ust. 1, zawarta przez kontrahenta niefinansowego, który ma siedzibę w Unii, z kontrahentem, który ma siedzibę na terenie jurysdykcji państwa trzeciego, jest zwolniona z wymogu określonego w ust. 3 niniejszego artykułu, jeśli spełnione są następujące warunki:
procedury kontrahentów w zakresie zarządzania ryzykiem są odpowiednio solidne, rzetelne oraz stosowne do stopnia złożoności transakcji na instrumentach pochodnych;
nie ma obecnie ani nie przewiduje się w przyszłości przeszkód praktycznych lub prawnych dla szybkiego przenoszenia środków własnych lub spłaty zobowiązań między kontrahentami.
Kontrahent niefinansowy informuje właściwy organ, o którym mowa w art. 10 ust. 5, o zamiarze zastosowania zwolnienia. Zwolnienie jest ważne, chyba że któryś z powiadomionych właściwych organów uzna, w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia, że nie zostały spełnione warunki, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) lub b).
Transakcja wewnątrzgrupowa, o której mowa w art. 3 ust. 1, zawarta przez kontrahenta niefinansowego z kontrahentem finansowym, gdy obaj mają siedzibę w różnych państwach członkowskich jest zwolniona w całości lub w części z wymogu określonego w ust. 3 niniejszego artykułu, na podstawie pozytywnej decyzji odpowiedniego właściwego organu odpowiadającego za nadzór nad kontrahentem finansowym, jeśli spełnione są następujące warunki:
procedury kontrahentów w zakresie zarządzania ryzykiem są odpowiednio solidne, rzetelne oraz stosowne do stopnia złożoności transakcji na instrumentach pochodnych;
nie ma obecnie ani nie przewiduje się w przyszłości przeszkód praktycznych lub prawnych dla szybkiego przenoszenia środków własnych lub spłaty zobowiązań między kontrahentami.
Odpowiedni właściwy organ odpowiadający za nadzór nad kontrahentem finansowym powiadamia o takiej decyzji właściwy organ, o którym mowa w art. 10 ust. 5. Zwolnienie jest ważne, chyba że powiadomiony właściwy organ uzna, że nie zostały spełnione warunki, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) lub b). Jeśli właściwe organy nie mogą dojść do porozumienia, w jego osiągnięciu może pomóc ESMA zgodnie z uprawnieniami przyznanymi ESMA na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Właściwy organ powiadamia ESMA o wszelkich decyzjach podjętych na mocy ust. 6, 8 lub 10 lub o wszelkich powiadomieniach otrzymanych na mocy ust. 7, 9 lub 10 i przedkłada ESMA szczegółowe informacje na temat danej transakcji wewnątrzgrupowej.
Pełniąc rolę centralnego podmiotu zatwierdzającego, EUNB zatwierdza elementy i ogólne aspekty tych modeli pro forma, w tym ich kalibrację, projekt i zakres instrumentów, klasy aktywów i czynniki ryzyka. EUNB dokonuje zatwierdzenia lub odmawia go w terminie sześciu miesięcy od otrzymania wniosku o zatwierdzenie, o którym mowa w ust. 3 akapit czwarty, dotyczącego nowego modelu pro forma oraz w terminie trzech miesięcy od otrzymania wniosku o zmianę w już zatwierdzonym modelu. Aby ułatwić EUNB prace walidacyjne, podmioty opracowujące modele pro forma przedkładają EUNB, na jego wniosek, wszystkie niezbędne informacje i dokumentację.
EUNB wspiera właściwe organy w prowadzonych przez nie procesach udzielania zezwoleń w odniesieniu do ogólnych aspektów wdrażania tych modeli na podstawie ust. 3. W tym celu EUNB sporządza roczne sprawozdanie na temat istotnych aspektów swoich prac walidacyjnych, w tym z weryfikacji kalibracji modeli na podstawie akapitu drugiego niniejszego ustępu oraz z analizy zgłoszonych problemów. Jeżeli EUNB uzna to za niezbędne, wydaje we współpracy z ESMA i EIOPA zalecenia skierowane do tych właściwych organów zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. Aby pomóc EUNB w sporządzaniu sprawozdań i zaleceń, właściwe organy przekazują EUNB na jego wniosek informacje zgromadzone w trakcie pierwszego i bieżącego procesu udzielania zezwolenia danemu podmiotowi w odniesieniu do modeli, o których mowa w ust. 3, lub do zmian w tych modelach.
Właściwe organy ponoszą wyłączną odpowiedzialność za zezwolenie nadzorowanemu podmiotowi na stosowanie tych modeli na podstawie ust. 3 lub na wprowadzenie w nich zmian.
EUNB pobiera jednostkową roczną opłatę za każdy model pro forma od kontrahentów finansowych i kontrahentów niefinansowych, o których mowa w art. 10 ust. 1, wykorzystujących modele pro forma zatwierdzone przez EUNB na mocy akapitu drugiego niniejszego ustępu. Właściwe organy zgłaszają EUNB kontrahentów finansowych i kontrahentów niefinansowych, którzy wdrażają modele podlegające procedurze zatwierdzenia zgodnie z akapitem pierwszym. Opłata ta jest proporcjonalna do średniej miesięcznej wartości nominalnej nierozliczonych instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym rozliczanych niecentralnie w ciągu ostatnich 12 miesięcy u danych kontrahentów wykorzystujących modele pro forma zatwierdzone przez EUNB i przeznacza się ją na pokrycie wszystkich kosztów poniesionych przez EUNB w związku z wykonywaniem jego zadań zgodnie z akapitem pierwszym.
Do celów niniejszego artykułu „model pro forma” oznacza model początkowego depozytu zabezpieczającego tworzony, publikowany i zmieniany w drodze inicjatyw rynkowych.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 82 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie:
metody ustalania wysokości opłat; oraz
sposobów uiszczania opłat.
W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu ESMA opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających:
procedury i uzgodnienia, o których mowa w ust. 1;
warunki rynkowe uniemożliwiające dokonanie wyceny rynkowej oraz kryteria stosowania wyceny w oparciu o model, o której mowa w ust. 2;
szczegółowe informacje na temat zwolnionych transakcji wewnątrzgrupowych, jakie należy zamieścić w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 7, 9 i 10;
szczegółowe informacje na temat zwolnionych transakcji wewnątrzgrupowych, o których mowa w ust. 11;
kontrakty uznawane za mające bezpośredni, znaczący i przewidywalny skutek wewnątrz Unii lub przypadki, w których niezbędne lub stosowne jest zapobieżenie obchodzeniu przepisów niniejszego rozporządzenia, o których mowa w ust. 12.
ESMA przedkłada Komisji projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu europejskie urzędy nadzoru opracowują wspólny projekt regulacyjnych standardów technicznych określających:
procedury zarządzania ryzykiem, w tym poziomy i rodzaj zabezpieczenia oraz uzgodnienia dotyczące wyodrębnienia, o których mowa w ust. 3;
procedury nadzorcze mające na celu zapewnienie pierwszego i bieżącego zatwierdzania procedur zarządzania ryzykiem, o których mowa w ust. 3, stosowanych przez instytucje kredytowe posiadające zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE i firmy inwestycyjne posiadające zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE, w przypadku których, lub w przypadku grupy do której należą, średnia miesięczna wartość nominalna nierozliczonych instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym rozliczanych niecentralnie wynosi co najmniej 750 mld EUR, co oblicza się zgodnie z regulacyjnymi standardami technicznymi, które mają zostać opracowane przez Europejskie Urzędy Nadzoru zgodnie z niniejszym ustępem;
procedury, jakich mają przestrzegać kontrahenci i odnośne właściwe organy przy stosowaniu zwolnień, o których mowa w ust. 6–10;
mające zastosowanie kryteria, o których mowa w ust. 5–10, w tym w szczególności, co należy uznać za przeszkodę praktyczną lub prawną dla szybkiego przenoszenia środków własnych lub spłaty zobowiązań między kontrahentami.
Poziom i rodzaj zabezpieczenia wymaganego w odniesieniu do kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które są zawierane przez jednostki obligacji zabezpieczonych w związku z obligacjami zabezpieczonymi lub przez jednostkę specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji w związku z sekurytyzacją w rozumieniu niniejszego rozporządzenia i spełniającą warunki art. 4 ust. 5 niniejszego rozporządzenia oraz wymogi określone w art. 18 i w art. 19–22 lub art. 23–26 rozporządzenia (UE) 2017/2402 [rozporządzenia w sprawie sekurytyzacji] określa się z uwzględnieniem wszelkich przeszkód napotykanych w trakcie wymiany zabezpieczeń w odniesieniu do istniejących uzgodnień dotyczących zabezpieczeń w ramach obligacji zabezpieczonych lub sekurytyzacji.
ESA przedkładają Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych, z wyjątkiem projektów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. aa), do dnia 18 lipca 2018 r..
EUNB we współpracy z ESMA przedstawi Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym lit. aa), do dnia 25 grudnia 2025 r.
W zależności od formy prawnej kontrahenta, Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w niniejszym ustępie, zgodnie z art. 10–14 rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 lub (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 12
Sankcje
Wysokość okresowej kary pieniężnej, o której mowa w akapicie pierwszym i którą w razie trwającego naruszenia podmiot jest zobowiązany zapłacić za każdy dzień trwania naruszenia do czasu ustanowienia lub przywrócenia zgodności z obowiązkiem, nie może przekraczać 1 % średniego dziennego obrotu za poprzedni rok obrotowy. Okresowa kara pieniężna może zostać nałożona na maksymalny okres sześciu miesięcy od daty określonej w decyzji właściwego organu nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej okresową karę pieniężną.
W terminie do dnia 17 lutego 2013 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach, o których mowa w ust. 1. Powiadamiają one również niezwłocznie Komisję o wszelkich późniejszych zmianach tych zasad.
ESMA przedstawi Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 13
Mechanizm zapobiegania powielaniu lub sprzeczności przepisów w odniesieniu do kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez CCP
Komisja może przyjąć akty wykonawcze, w których stwierdza się, że rozwiązania prawne, nadzorcze i wykonawcze stosowane przez państwa trzecie:
są równoważne wymogom określonym w art. 11;
zapewniają ochronę tajemnicy zawodowej w stopniu równoważnym stopniowi określonemu w art. 83 oraz
są skutecznie stosowane i egzekwowane w sposób sprawiedliwy i nieprowadzący do zakłóceń, aby zapewnić skuteczny nadzór i egzekwowanie przepisów w tym państwie trzecim.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 86 ust. 2.
Artykuł 13a
Zmiany w odziedziczonych kontraktach w celu wdrożenia reform wskaźników referencyjnych
Ust. 1 i 2 mają zastosowanie wyłącznie do kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, których zmiana lub przedłużenie:
jest konieczne do celów zastąpienia wskaźnika referencyjnego w kontekście reformy wskaźników referencyjnych;
nie zmienia charakteru ekonomicznego ani czynnika ryzyka reprezentowanego przez odniesienie do wskaźnika referencyjnego w takim kontrakcie; oraz
nie obejmuje innych zmian warunków prawnych tego kontraktu, które nie odnoszą się do wskaźnika referencyjnego stosowanego jako odniesienie i w związku z tym potencjalnie zmieniają kontrakt w sposób, który w rzeczywistości należy uznać za nowy kontrakt.
TYTUŁ III
UDZIELANIE ZEZWOLEŃ CCP I NADZÓR NAD NIMI
ROZDZIAŁ 1
Warunki i procedury udzielania zezwolenia CCP
Artykuł 14
Zezwolenie na prowadzenie działalności przez CCP
Podmiot ubiegający się o zezwolenie jako CCP na rozliczanie instrumentów finansowych podaje we wniosku klasy instrumentów niefinansowych odpowiednie do rozliczania, które taki CCP zamierza rozliczać.
CCP bezzwłocznie informuje właściwy organ o wszelkich istotnych zmianach mających wpływ na warunki zezwolenia.
ESMA przedstawia Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
ESMA przedstawi Komisji projekty wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 15
Rozszerzenie zakresu działalności i usług
Zakres zezwolenia rozszerza się zgodnie z procedurą określoną w art. 17 lub procedurą określoną w art. 17a, stosownie do przypadku.
ESMA przedstawia Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
ESMA przedstawi Komisji projekty wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 15a
Wyłączenie z obowiązku uzyskania zezwolenia w przypadku rozszerzenia usług rozliczeniowych lub działalności rozliczeniowej
CCP powiadamia zarejestrowanych odbiorców za pośrednictwem centralnej bazy danych, jeżeli postanowi skorzystać z wyłączenia przewidzianego w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, w tym o usłudze, którą zamierza świadczyć, lub działalności, którą zamierza prowadzić.
Zmiany wprowadzone przez CCP zgodnie z niniejszym artykułem podlegają przeglądowi i ocenie zgodnie z art. 21.
ESMA może dokonywać przeglądu świadczenia usług rozliczeniowych i prowadzenia działalności rozliczeniowej oraz składać sprawozdania kolegium, o którym mowa w art. 18, oraz Komisji na temat ryzyka wynikającego ze świadczenia usług i prowadzenia działalności przez CCP na podstawie niniejszego artykułu oraz na temat ich adekwatności.
ESMA opracowuje w ścisłej współpracy z członkami ESBC projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania:
rodzaju rozszerzenia usług rozliczeniowych lub działalności rozliczeniowej, które to rozszerzenie nie miałoby istotnego wpływu na profil ryzyka CCP, oraz
częstotliwości, z jaką CCP powiadamia o skorzystaniu z wyłączenia wymienionego w ust. 1, tj. nie częściej niż raz na trzy miesiące.
ESMA przedstawi Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 16
Wymogi kapitałowe
EBA przedstawia Komisji projekty tych regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
Artykuł 17
Procedura udzielania zezwolenia i odrzucenia wniosku o udzielenie zezwolenia
CCP występujący z wnioskiem przekazuje wszystkie informacje niezbędne do stwierdzenia, że na dzień udzielenia pierwotnego zezwolenia spełnia wszystkie wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu. Jeżeli CCP składa wniosek o rozszerzenie zakresu istniejącego zezwolenia na podstawie art. 15, przekazuje wszystkie informacje niezbędne do wykazania, że w chwili wydania zgody na takie rozszerzenie wprowadził wszystkie dodatkowe ustalenia konieczne do spełnienia wszelkich wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do takiego rozszerzenia.
Zgodnie z art. 17c potwierdzenie otrzymania wniosku przesyła się za pośrednictwem centralnej bazy danych w ciągu dwóch dni roboczych od złożenia tego wniosku na mocy akapitu pierwszego niniejszego ustępu.
Powiadomienie wysyła się w ciągu:
20 dni roboczych od potwierdzenia otrzymania wniosku, jeżeli CCP występujący z wnioskiem wystąpił o udzielenie zezwolenia na podstawie art. 14 ust. 1; lub
10 dni roboczych od potwierdzenia otrzymania wniosku, jeżeli CCP występujący z wnioskiem wystąpił o rozszerzenie zakresu istniejącego zezwolenia na podstawie art. 15 ust. 1.
Jeżeli w mającym zastosowanie okresie określonym w akapicie drugim niniejszego ustępu organ właściwy dla CCP zdecyduje, że nie przedłożono wszystkich dokumentów ani informacji wymaganych zgodnie z art. 14 ust. 6 i 7 lub art. 15 ust. 3 i 4, zwraca się do CCP występującego z wnioskiem o dostarczenie takich dodatkowych dokumentów lub informacji za pośrednictwem centralnej bazy danych. Jeżeli organ właściwy dla CCP uzna, że CCP występujący z wnioskiem nie zastosował się do tego, wniosek o udzielenie zezwolenia lub wniosek o rozszerzenie zakresu zezwolenia zostaje odrzucony. Organ właściwy dla CCP powiadamia o tym CCP za pośrednictwem centralnej bazy danych.
Ocenę ryzyka przeprowadza się w ciągu:
80 dni roboczych od potwierdzenia określonego w ust. 2 akapit drugi lit. a), jeżeli wniosek złożono na mocy art. 14 ust. 1; lub
40 dni roboczych od potwierdzenia określonego w ust. 2 akapit drugi lit. b), jeżeli wniosek złożono na mocy art. 15 ust. 1.
Przed zakończeniem okresu oceny ryzyka organ właściwy dla CCP przekazuje ESMA i kolegium, o którym mowa w art. 18, projekt decyzji i sprawozdanie za pośrednictwem centralnej bazy danych.
Po otrzymaniu projektu decyzji i sprawozdania, o których mowa w akapicie trzecim niniejszego ustępu, oraz na podstawie zawartych w nich ustaleń kolegium, o którym mowa w art. 18, w terminie 15 dni roboczych przyjmuje opinię na podstawie art. 19, w której stwierdza, czy CCP występujący z wnioskiem spełnia wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu, oraz przekazuje ją organowi właściwemu dla CCP i ESMA w formacie elektronicznym za pośrednictwem centralnej bazy danych.
Kolegium, o którym mowa w art. 18, może włączyć do tej opinii wszelkie warunki lub zalecenia, które uzna za niezbędne, aby wyeliminować niedociągnięcia w zarządzaniu ryzykiem przez CCP.
Po otrzymaniu projektu decyzji i sprawozdania, o których mowa w akapicie trzecim niniejszego ustępu, ESMA w terminie 15 dni roboczych przyjmuje opinię stwierdzającą, czy CCP występujący z wnioskiem spełnia wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu zgodnie z art. 23a ust. 1 lit. e), art. 23a ust. 2 i art. 24a ust. 7 akapit pierwszy lit. bc), oraz przekazuje ją organowi właściwemu dla CCP i kolegium, o którym mowa w art. 18.
ESMA może włączyć do tej opinii wszelkie warunki lub zalecenia, które uzna za niezbędne, aby wyeliminować niedociągnięcia w zarządzaniu ryzykiem przez CCP, w odniesieniu do zidentyfikowanego ryzyka transgranicznego lub ryzyka dla stabilności finansowej Unii.
Jeżeli projekt decyzji przedłożony ESMA zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu wskazuje na brak konwergencji lub spójności w stosowaniu niniejszego rozporządzenia, ESMA wydaje wytyczne lub zalecenia, aby wspierać niezbędną spójność lub konsekwencję w stosowaniu niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Przyjęte opinie ESMA i kolegium, o którym mowa w art. 18, przekazuje się odpowiednim odbiorcom w formacie elektronicznym za pośrednictwem centralnej bazy danych.
W okresie oceny ryzyka organ właściwy dla CCP za pośrednictwem centralnej bazy danych:
może kierować pytania do CCP występującego z wnioskiem i zwracać się do niego o informacje uzupełniające;
koordynuje i przekazuje CCP występującemu z wnioskiem pytania ESMA lub któregokolwiek z członków kolegium, o którym mowa w art. 18, oraz
przekazuje ESMA i członkom kolegium, o którym mowa w art. 18, wszystkie odpowiedzi udzielone przez CCP występującego z wnioskiem.
Jeżeli organ właściwy dla CCP nie przekazał wymaganych informacji ESMA ani żadnemu członkowi kolegium, o którym mowa w art. 18, w ciągu 10 dni roboczych od złożenia wniosku, ESMA lub którykolwiek z członków kolegium, o którym mowa w art. 18, może złożyć wniosek bezpośrednio do CCP za pośrednictwem centralnej bazy danych.
Jeżeli CCP występujący z wnioskiem nie odpowiedział na pytania, o których mowa w akapicie pierwszym, w terminie wyznaczonym przez organ występujący o udzielenie informacji, organ właściwy dla CCP, po konsultacji z organem występującym o udzielenie informacji, może podjąć decyzję o jednorazowym przedłużeniu odpowiedniego okresu oceny ryzyka o łącznie maksymalnie 10 dni roboczych, jeżeli jego zdaniem lub zdaniem organu występującego o udzielenie informacji którekolwiek z pytań jest istotne dla oceny. Właściwy organ informuje CCP występującego z wnioskiem o przedłużeniu za pośrednictwem centralnej bazy danych. Właściwy organ może podjąć decyzję w sprawie wniosku w przypadku braku odpowiedzi CCP.
Jeżeli decyzja organu właściwego dla CCP nie odzwierciedla opinii kolegium, o którym mowa w art. 18, w tym zawartych w niej warunków lub zaleceń, musi zawierać w pełni uzasadnione wyjaśnienie wszelkich znacznych odstępstw od tej opinii bądź warunków lub zaleceń.
Jeżeli organ właściwy dla CCP nie stosuje się lub nie zamierza zastosować się do opinii ESMA ani zawartych w niej warunków lub zaleceń, ESMA informuje o tym Radę Organów Nadzoru zgodnie z art. 24a. Informacje te obejmują również uzasadnienie organu właściwego dla CCP dotyczące niezastosowania się do opinii lub zamiaru niezastosowania się do niej.
Organ właściwy dla CCP, po należytym uwzględnieniu opinii ESMA i kolegium, o których to opiniach mowa w ust. 3 i 3a niniejszego artykułu, w tym zawartych w nich warunków lub zaleceń, podejmuje decyzję o udzieleniu zezwolenia, o którym mowa w art. 14 i art. 15 ust. 1 akapit drugi, jedynie w przypadku, gdy ma całkowitą pewność, że CCP występujący z wnioskiem:
spełnia wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu, w tym – w stosownych przypadkach – dotyczące świadczenia usług rozliczeniowych lub prowadzenia działalności w odniesieniu do instrumentów niefinansowych, oraz
został zgłoszony jako system zgodnie z dyrektywą 98/26/WE.
Jeżeli CCP występuje o rozszerzenie zakresu istniejącego zezwolenia na podstawie art. 15, ESMA, kolegium, o którym mowa w art. 18, i organ właściwy dla CCP mogą posiłkować się częścią oceny przeprowadzonej uprzednio na podstawie tego artykułu w zakresie, w jakim wniosek o rozszerzenie nie spowoduje zmiany ani w inny sposób nie wpłynie na wcześniejszą ocenę dotyczącą tej części. CCP potwierdza organowi właściwemu dla CCP, że nie nastąpiła żadna zmiana faktów leżących u podstaw tej części oceny.
Nie udziela się zezwolenia CCP występującemu z wnioskiem, jeżeli:
organ właściwy dla CCP podjął decyzję o nieudzieleniu zezwolenia lub
wszyscy członkowie kolegium, o którym mowa w art. 18, z wyłączeniem organów państwa członkowskiego, w którym CCP występujący z wnioskiem ma siedzibę, przyjmą w drodze wspólnego porozumienia na podstawie art. 19 ust. 1 wspólną opinię stwierdzającą, że CCP występujący z wnioskiem nie powinien uzyskać zezwolenia.
Wspólna opinia, o której mowa w akapicie trzecim lit. b) niniejszego ustępu, musi zawierać pełne i szczegółowe pisemne uzasadnienie powodów, dla których kolegium, o którym mowa w art. 18, uznało, iż nie spełniono wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu lub innych przepisach prawa Unii.
Jeżeli nie wydano takiej wspólnej opinii w drodze wspólnego porozumienia i gdy dwie trzecie członków kolegium, o którym mowa w art. 18, wyraziło opinię negatywną, którykolwiek z odnośnych właściwych organów, na podstawie tej większości, może przekazać sprawę do ESMA zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 w ciągu 30 dni kalendarzowych od przyjęcia opinii negatywnej.
Decyzja o przekazaniu sprawy ESMA musi zawierać pełne i szczegółowe pisemne uzasadnienie powodów, dla których odpowiedni członkowie kolegium, o którym mowa w art. 18, uznali, iż nie spełniono wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu lub innych przepisach prawa Unii. W takim przypadku organ właściwy dla CCP odracza decyzję w sprawie udzielenia zezwolenia do czasu wydania decyzji w sprawie udzielenia zezwolenia, którą ESMA może przyjąć zgodnie z art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. Organ właściwy dla CCP podejmuje decyzję zgodnie z decyzją ESMA. Po upływie 30-dniowego terminu, o którym mowa w akapicie piątym niniejszego ustępu, sprawa nie jest przekazywana ESMA.
Jeżeli wszyscy członkowie kolegium, o którym mowa w art. 18, z wyłączeniem organów państwa członkowskiego, w którym CCP występujący z wnioskiem ma siedzibę, przyjmą w drodze wspólnego porozumienia na podstawie art. 19 ust. 1 wspólną opinię stwierdzającą, że CCP występujący z wnioskiem nie powinien uzyskać zezwolenia, organ właściwy dla CCP może przekazać sprawę ESMA zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Właściwy organ państwa członkowskiego, w którym CCP ma siedzibę, przekazuje tę decyzję pozostałym odnośnym właściwym organom.
Po podjęciu decyzji o udzieleniu lub odmowie udzielenia zezwolenia na mocy ust. 3c właściwy organ bez zbędnej zwłoki informuje CCP występującego z wnioskiem na piśmie o swojej decyzji za pośrednictwem centralnej bazy danych i załącza do niej pełne uzasadnienie.
Na wniosek dowolnego członka kolegium lub z własnej inicjatywy i po poinformowaniu właściwego organu ESMA może wszcząć dochodzenie w sprawie domniemanego naruszenia lub niezastosowania prawa Unii.
▼M18 —————
Artykuł 17a
Przyspieszona procedura wydawania zgody na rozszerzenie zakresu zezwolenia
Przyspieszona procedura wydawania zgody na rozszerzenie zakresu zezwolenia ma zastosowanie, jeżeli CCP zamierza rozszerzyć swoją działalność dodatkowych usług lub działalności, o których mowa w art. 15, i jeżeli takie rozszerzenie spełnia wszystkie następujące warunki:
nie powoduje, że CCP musi znacząco dostosować swoją strukturę operacyjną w dowolnym momencie cyklu trwania kontraktu;
nie obejmuje oferowania umów rozliczeniowych, których nie można upłynnić w ten sam sposób jak umów już rozliczanych przez CCP lub razem z nimi;
nie powoduje, że CCP musi uwzględnić istotne nowe specyfikacje umów;
nie prowadzi do wprowadzenia istotnych nowych rodzajów ryzyka ani nie zwiększa znacząco profilu ryzyka CCP;
nie obejmuje oferowania nowego mechanizmu ani usługi rozrachunku lub dostawy, co wiąże się z ustanowieniem powiązań z innym systemem rozrachunku papierów wartościowych, centralnym depozytem papierów wartościowych lub systemem płatności, z którego CCP wcześniej nie korzystał.
CCP składa wniosek o rozszerzenie w formacie elektronicznym za pośrednictwem centralnej bazy danych i przekazuje na podstawie art. 15 ust. 3 i 4 wszystkie informacje niezbędne do wykazania, że na dzień udzielenia zezwolenia wprowadził wszystkie ustalenia konieczne, by spełnić odpowiednie wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z art. 17c potwierdzenie otrzymania wniosku wysyła się za pośrednictwem centralnej bazy danych w ciągu dwóch dni roboczych od złożenia tego wniosku.
W ciągu 15 dni roboczych od potwierdzenia otrzymania wniosku na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu organ właściwy dla CCP, po rozpatrzeniu informacji przekazanych przez ESMA i kolegium, o którym mowa w art. 18, podejmuje decyzję:
czy wniosek kwalifikuje się do oceny w ramach procedury przyspieszonej określonej w niniejszym artykule, oraz
w przypadku gdy wniosek kwalifikuje się do oceny w ramach procedury przyspieszonej, określonej w niniejszym artykule, czy:
wydać zgodę na rozszerzenie zakresu zezwolenia, jeżeli CCP przestrzega przepisów niniejszego rozporządzenia, lub
odmówić rozszerzenia zakresu zezwolenia, jeżeli CCP nie przestrzega przepisów niniejszego rozporządzenia.
Jeżeli CCP składa wniosek o rozszerzenie zakresu zezwolenia na podstawie art. 15, organ właściwy dla CCP może posiłkować się częścią oceny przeprowadzonej uprzednio na podstawie tego artykułu w zakresie, w jakim ten wniosek o rozszerzenie nie spowoduje zmiany ani w inny sposób nie wpłynie na wcześniejszą ocenę dotyczącą tej części. CCP potwierdza organowi właściwemu dla CCP, że nie nastąpiła żadna zmiana faktów leżących u podstaw tej części oceny.
Jeżeli właściwy organ zdecydował, że rozszerzenie zakresu zezwolenia nie kwalifikuje się do oceny w ramach procedury przyspieszonej, wniosek CCP zostaje odrzucony.
Jeżeli właściwy organ podjął decyzję o nieudzielaniu rozszerzenia zakresu zezwolenia, odmawia się rozszerzenia zakresu zezwolenia.
Doprecyzowując warunki na podstawie akapitu pierwszego, ESMA określa metodykę i parametry, które należy stosować przy podejmowaniu decyzji o uznaniu danego warunku za spełniony. ESMA wymienia również i określa, czy istnieją typowe rozszerzenia usług i działalności, które co do zasady można uznać za objęte procedurą przyspieszoną określoną w niniejszym artykule.
ESMA przedstawi Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 17b
Procedura przyjmowania decyzji, sprawozdań lub innych środków
Organ właściwy dla CCP składa w formacie elektronicznym za pośrednictwem centralnej bazy danych wniosek o wydanie opinii:
przez ESMA, na podstawie art. 23a ust. 2, jeśli organ właściwy dla CCP zamierza przyjąć decyzję, sprawozdanie lub inny środek w odniesieniu do art. 7, 8, 20, 21, 29–33, 35, 36, 37, 41 i 54;
przez kolegium, o którym mowa w art. 18, na podstawie art. 19, jeżeli organ właściwy dla CCP zamierza przyjąć decyzję, sprawozdanie lub inny środek w odniesieniu do art. 20, 21, 30, 31, 32, 35, 37, 41, 49, 51 i 54.
Wniosek o wydanie opinii, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, wraz z wszystkimi odpowiednimi dokumentami, jest niezwłocznie udostępniany ESMA oraz kolegium, o którym mowa w art. 18.
O ile w odpowiednim artykule nie określono inaczej, po otrzymaniu wniosku o wydanie opinii, o którym mowa w ust. 1, i projektów decyzji, sprawozdań lub innych środków, o których mowa w ust. 2:
w odniesieniu do art. 20, ESMA przyjmuje opinię oceniającą, czy CCP spełnia odpowiednie wymogi zgodnie z art. 23a ust. 1 lit. e), art. 23a ust. 2 oraz art. 24a ust. 7 akapit pierwszy lit. bc); ESMA przekazuje swoją opinię organowi właściwemu dla CCP i kolegium, o którym mowa w art. 18; ESMA może zawrzeć w tej opinii wszelkie warunki lub zalecenia, które uzna za niezbędne, aby wyeliminować niedociągnięcia w zarządzaniu ryzykiem przez CCP, w odniesieniu do zidentyfikowanego ryzyka transgranicznego lub ryzyka dla stabilności finansowej Unii. W odniesieniu do art. 21 i 37 ESMA również przyjmuje opinię zgodnie z tymi artykułami oraz zgodnie z art. 23a ust. 2 i art. 24a ust. 7 akapit pierwszy lit. bc) i może w niej zawrzeć wszelkie warunki lub zalecenia, które uzna za niezbędne;
w odniesieniu do art. 7, 8, 29–33, 35, 36, 41 i 54 ESMA może przyjąć opinię zgodnie z art. 23a i art. 24a ust. 7 akapit pierwszy lit. bc) w sprawie tego projektu decyzji, sprawozdania, lub innego środka, jeżeli jest to konieczne, by wspierać konsekwentne i spójne stosowanie odpowiedniego artykułu, oraz
kolegium, o którym mowa w art. 18, przyjmuje na podstawie art. 19 opinię oceniającą, czy CCP spełnia odpowiednie wymogi, i przekazuje ją organowi właściwemu dla CCP oraz ESMA; opinia kolegium może zawierać wszelkie warunki lub zalecenia uznane za niezbędne, by wyeliminować niedociągnięcia w zarządzaniu ryzykiem przez CCP.
Do celu akapitu pierwszego lit. b) niniejszego ustępu, jeżeli projekt decyzji, sprawozdania lub innego środka przedłożony ESMA zgodnie z tą literą wskazuje na brak konwergencji lub spójności w stosowaniu niniejszego rozporządzenia, ESMA wydaje wytyczne lub zalecenia, aby wspierać niezbędną spójność lub konsekwencję w stosowaniu niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. Jeżeli ESMA przyjmuje opinię zgodnie z lit. b), właściwy organ bierze ją należycie pod uwagę i informuje ESMA o ewentualnych działaniach podjętych w jej następstwie lub o braku takich działań.
ESMA i kolegium, o którym mowa w art. 18, przyjmują swoje opinie w terminie określonym przez organ właściwy dla CCP i wynoszącym co najmniej 15 dni roboczych od otrzymania odpowiednich dokumentów na mocy ust. 2 niniejszego artykułu.
Jeżeli decyzja, sprawozdanie lub inny środek nie odzwierciedlają opinii ESMA ani kolegium, o którym mowa w art. 18, w tym zawartych w nich warunków lub zaleceń, wówczas muszą zawierać pełne uzasadnienie oraz wyjaśnienie znacznych odstępstw od tej opinii bądź warunków lub zaleceń.
Do celu ust. 3 akapit pierwszy lit. a) i b) niniejszego artykułu, jeżeli organ właściwy dla CCP nie stosuje się lub nie zamierza zastosować się do opinii ESMA ani zawartych w niej warunków lub zaleceń, ESMA informuje o tym Radę Organów Nadzoru zgodnie z art. 24a. Informacje te obejmują również uzasadnienie organu właściwego dla CCP dotyczące niezastosowania się do opinii lub zamiaru niezastosowania się do niej.
Organ właściwy dla CCP przyjmuje decyzje, sprawozdania lub inne środki zgodnie z odpowiednimi artykułami określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu.
Artykuł 17c
Centralna baza danych
ESMA informuje o utworzeniu centralnej bazy danych na swojej stronie internetowej.
CCP bezzwłocznie wprowadza do centralnej bazy danych wszystkie dokumenty, które jest zobowiązany przedstawić w ramach procedur udzielania zezwolenia, o których mowa w art. 14 i 15, lub procesów walidacji, o których mowa w art. 49 i 49a, stosownie do przypadku. Zarejestrowani odbiorcy bezzwłocznie przesyłają wszystkie dokumenty, które otrzymują od CCP w związku z wnioskiem, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, o ile CCP jeszcze tego nie uczynił.
CCP ma dostęp do centralnej bazy danych w odniesieniu do dokumentów, które przekazał do tej centralnej bazy danych, lub dokumentów przekazanych CCP za pośrednictwem tej centralnej bazy danych przez któregokolwiek z zarejestrowanych odbiorców lub kolegium, o którym mowa w art. 18.
Artykuł 18
Kolegium
W skład kolegium wchodzą:
przewodniczący lub dowolny z niezależnych członków komitetu nadzorczego ds. CCP, o których mowa w art. 24a ust. 2 lit. a) i b);
organ właściwy dla CCP;
właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad członkami rozliczającymi CCP mającymi siedzibę w trzech państwach członkowskich, które przekazują łącznie w okresie jednego roku największe składki do prowadzonego przez CCP funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania, o którym mowa w art. 42 niniejszego rozporządzenia, w tym – w odpowiednich przypadkach - EBC w kontekście zadań dotyczących nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego, powierzonych mu zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013 ( 18 );
właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad członkami rozliczającymi CCP inne niż te, o których mowa w lit. c), z zastrzeżeniem zgody organu właściwego dla CCP. Te właściwe organy zwracają się do organu właściwego dla CCP o zgodę na ich uczestnictwo w kolegium, uzasadniając wniosek swoją oceną skutków, jakie trudna sytuacja finansowa danego CCP może mieć dla stabilności finansowej ich odnośnego państwa członkowskiego. W przypadku odmownego rozpatrzenia wniosku przez organ właściwy dla CCP, organ ten przekazuje na piśmie pełne i szczegółowe uzasadnienie;
właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad systemami obrotu obsługiwanymi przez CCP;
właściwe organy sprawujące nadzór nad CCP, z którymi zostały zawarte uzgodnienia interoperacyjne;
właściwe organy sprawujące nadzór nad centralnymi depozytami papierów wartościowych, z którymi dane CCP jest związane;
członkowie ESBC odpowiedzialni za dozór nad danym CCP oraz właściwi członkowie ESBC odpowiedzialni za dozór nad tymi CCP, z którymi zostały zawarte uzgodnienia interoperacyjne;
banki centralne emitujące waluty unijne o największym znaczeniu dla rozliczanych instrumentów finansowych;
banki centralne emitujące waluty unijne, w których wyrażone są instrumenty finansowe, które są lub mają być rozliczane przez CCP, inne niż banki centralne, o których mowa w lit. h), z zastrzeżeniem zgody organu właściwego dla CCP. Te emisyjne banki centralne zwracają się do organu właściwego dla CCP o zgodę na ich uczestnictwo w kolegium, uzasadniając wniosek swoją oceną skutków, jakie trudna sytuacja finansowa danego CCP mogłaby mieć dla waluty, którą emitują. W przypadku odmownego rozpatrzenia wniosku przez organ właściwy dla CCP, organ ten przekazuje na piśmie pełne i szczegółowe uzasadnienie.
Organ właściwy dla CCP publikuje na swojej stronie internetowej wykaz członków kolegium. Organ właściwy dla CCP aktualizuje wykaz bez zbędnej zwłoki po każdej zmianie w składzie kolegium. Organ właściwy dla CCP powiadamia o tym wykazie ESMA w terminie 30 dni kalendarzowych po powołaniu kolegium lub zmianie jego składu. Po otrzymaniu powiadomienia od organu właściwego dla CCP, ESMA bez zbędnej zwłoki publikuje na swojej stronie internetowej wykaz członków tego kolegium.
Bez uszczerbku dla obowiązków właściwych organów wynikających z niniejszego rozporządzenia kolegium zapewnia:
opracowanie opinii, o której mowa w art. 19;
wymianę informacji, w tym odnośnie do wniosków o udzielenie informacji zgodnie z art. 84;
porozumienie w sprawie dobrowolnego podziału zadań pomiędzy członków kolegium;
koordynację programów nadzoru na podstawie oceny ryzyka danego CCP; oraz
określenie procedur i planów awaryjnych przewidujących sposób postępowania w sytuacjach nadzwyczajnych, o których mowa w art. 24.
Współprzewodniczący decydują o terminach posiedzeń kolegium i ustalają porządek ich obrad.
Aby ułatwić wykonywanie zadań przydzielonych kolegiom na podstawie akapitu pierwszego niniejszego ustępu, członkowie kolegium, o których mowa w ust. 2, są uprawnieni do uczestniczenia w ustalaniu porządku posiedzeń kolegium, w szczególności przez dodawanie punktów do porządku obrad, z uwzględnieniem wyników prac przeprowadzonych przez wspólny mechanizm monitorowania.
W umowie tej określone są praktyczne rozwiązania w zakresie funkcjonowania kolegium, w tym szczegółowe zasady dotyczące:
procedur głosowania, o których mowa w art. 19 ust. 3;
procedur ustalania porządku posiedzeń kolegium;
częstotliwości posiedzeń kolegium;
formatu i zakresu informacji, które mają być przekazywane członkom kolegium przez organ właściwy dla danego CCP, zwłaszcza w odniesieniu do informacji przekazywanych zgodnie z art. 21 ust. 4;
stosownych minimalnych ram czasowych na ocenę odnośnej dokumentacji przez członków kolegium;
sposobów komunikacji między członkami kolegium.
W umowie tej można również określić zadania, które należy powierzyć organowi właściwemu dla CCP, ESMA lub innemu członkowi kolegium. W przypadku braku porozumienia między współprzewodniczącymi ostateczną decyzję podejmuje właściwy organ, który przekazuje ESMA uzasadnienie swojej decyzji.
ESMA przedkłada Komisji projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 2 stycznia 2021 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 19
Opinia kolegium
Bez uszczerbku dla art. 17 ust. 4 akapit trzeci lit. b), w przypadku niewydania wspólnej opinii zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu, kolegium, o którym mowa w art. 18, w takim samym terminie przyjmuje opinię większościową.
W przypadku gdy kolegium może wydać opinię, dowolny emisyjny bank centralny, który jest członkiem kolegium na mocy art. 18 ust. 2 lit. h) oraz i), może przyjąć zalecenia dotyczące waluty, którą emituje.
W przypadku kolegiów mających do 12 członków prawo głosu przysługuje maksymalnie dwóm członkom kolegium z tego samego państwa członkowskiego; każdy członek posiadający prawo głosu dysponuje jednym głosem. W przypadku kolegiów mających więcej niż 12 członków prawo głosu przysługuje maksymalnie trzem członkom z tego samego państwa członkowskiego; każdy członek posiadający prawo głosu dysponuje jednym głosem.
W przypadku gdy EBC jest członkiem kolegium na mocy art. 18 ust. 2 lit. c) oraz h), dysponuje on dwoma głosami.
Członkowie kolegium, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. a), ca) oraz i), nie mają prawa głosu w sprawie opinii kolegium.
▼M18 —————
Artykuł 20
Cofnięcie zezwolenia
Bez uszczerbku dla art. 22 ust. 3 organ właściwy dla CCP cofa zezwolenie w całości lub w części, jeżeli CCP:
nie skorzystał z zezwolenia w ciągu 12 miesięcy;
nie skorzystał z zezwolenia na usługę rozliczeniową lub działalność rozliczeniową w jednej z klas instrumentów pochodnych, papierów wartościowych, innych instrumentów finansowych lub instrumentów niefinansowych w ciągu 12 miesięcy od dnia udzielenia zezwolenia lub od dnia, w którym CCP ostatnio oferował taką usługę rozliczeniową lub prowadził taką działalność rozliczeniową;
wyraźnie zrzekł się zezwolenia;
przez ostatnie 12 miesięcy nie świadczył usług ani nie prowadził działalności w danej klasie instrumentów pochodnych, papierów wartościowych, innych instrumentów finansowych lub instrumentów niefinansowych objętych zezwoleniem;
uzyskał zezwolenie, składając fałszywe oświadczenia lub w jakikolwiek inny sposób sprzeczny z prawem;
nie spełnia już warunków, na podstawie których udzielono zezwolenia, i nie przedsięwziął w wyznaczonym terminie działania naprawczego lub
poważnie i stale narusza którykolwiek z wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 21
Przegląd i ocena
Właściwe organy, o których mowa w art. 22, przeprowadzają co najmniej wszystkie następujące czynności w stosunku do CCP:
dokonują przeglądu uzgodnień, strategii, procesów i mechanizmów wdrożonych przez CCP, aby przestrzegać przepisów niniejszego rozporządzenia;
dokonują przeglądu usług świadczonych lub działalności prowadzonej przez CCP, w szczególności usług świadczonych lub działalności prowadzonej po zastosowaniu procedury przyspieszonej na podstawie art. 17a lub 49a;
oceniają ryzyko, w tym ryzyko finansowe i operacyjne, na jakie CCP jest lub może być narażony;
dokonują przeglądu zmian wprowadzonych przez CCP zgodnie z art. 15a.
CCP podlegają kontrolom w miejscu prowadzenia działalności przeprowadzanym przez organ właściwy dla CCP co najmniej raz w roku. Organ właściwy dla CCP informuje ESMA o wszelkich planowanych kontrolach w miejscu prowadzenia działalności na miesiąc przed planowaną kontrolą, chyba że decyzja o jej przeprowadzeniu zapadnie w sytuacji nadzwyczajnej. W takim przypadku organ właściwy dla CCP informuje ESMA niezwłocznie po podjęciu tej decyzji. ESMA może wystąpić o udział w kontrolach w miejscu prowadzenia działalności.
Jeżeli na wniosek ESMA na podstawie akapitu drugiego organ właściwy dla CCP odmówi ESMA udziału w takiej kontroli, przedstawia uzasadnienie tej odmowy.
Bez uszczerbku dla akapitów drugiego i trzeciego organ właściwy dla CCP przekazuje ESMA i członkom kolegium, o którym mowa w art. 18, wszelkie istotne informacje otrzymane od CCP w związku z wszystkimi przeprowadzanymi przez niego kontrolami w miejscu prowadzenia działalności.
Sprawozdanie obejmuje rok kalendarzowy i jest przedkładane ESMA i kolegium, o którym mowa w art. 18, do 30 marca następnego roku kalendarzowego. Sprawozdanie to podlega opinii kolegium, o którym mowa w art. 18, na podstawie art. 19 oraz opinii ESMA na podstawie art. 24a ust. 7 akapit pierwszy lit. bc), wydanej zgodnie z procedurą określoną w art. 17b.
ESMA może wystąpić o zorganizowanie spotkania ad hoc z udziałem CCP i jego właściwego organu. ESMA może wystąpić o takie posiedzenie w każdym z następujących przypadków:
w razie wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej zgodnie z art. 24;
jeżeli ESMA zidentyfikował istotne obawy dotyczące spełniania przez CCP wymogów niniejszego rozporządzenia;
jeżeli ESMA uzna, że działalność CCP może mieć niekorzystny wpływ transgraniczny na jego członków rozliczających lub ich klientów.
Kolegium, o którym mowa w art. 18, jest informowane o zwołaniu posiedzenia i otrzymuje podsumowanie jego głównych wyników.
ROZDZIAŁ 2
Nadzór nad CCP
Artykuł 22
Właściwe organy
W przypadku gdy państwo członkowskie wyznacza więcej niż jeden właściwy organ, wyraźnie określa ono zadania poszczególnych organów i wyznacza jeden organ odpowiedzialny za koordynację współpracy i wymianę informacji z Komisją, ESMA, właściwymi organami innych państw członkowskich, EBA i odpowiednimi członkami ESBC, zgodnie z art. 23, 24, 83 i 84.
Środki te powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające i mogą obejmować wnioski o działania naprawcze w określonych ramach czasowych.
ROZDZIAŁ 3
Współpraca
Artykuł 23
Współpraca organów
Artykuł 23a
Współpraca nadzorcza między właściwymi organami a ESMA w odniesieniu do CCP mających zezwolenie
ESMA pełni rolę koordynatora między właściwymi organami i wśród kolegiów z myślą o:
budowaniu wspólnej kultury nadzoru i spójnych praktyk nadzorczych;
zapewnianiu jednolitych procedur i spójnych podejść;
zwiększaniu spójności wyników nadzoru, w szczególności w odniesieniu do obszarów nadzorczych o wymiarze transgranicznym lub możliwym oddziaływaniu transgranicznym;
zwiększeniu koordynacji w sytuacjach nadzwyczajnych zgodnie z art. 24;
ocenie ryzyka przy wydawaniu właściwym organom opinii na podstawie ust. 2 na temat spełniania przez CCP wymogów niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do zidentyfikowanego ryzyka transgranicznego lub ryzyka dla stabilności finansowej Unii oraz przy wydawaniu zaleceń dotyczących tego, jak CCP powinien ograniczać takie ryzyko.
Właściwe organy mogą również przedłożyć ESMA projekty decyzji w celu uzyskania jego opinii przed przyjęciem dowolnego innego aktu lub środka zgodnie z ich obowiązkami na mocy art. 22 ust. 1.
Artykuł 23b
Wspólny mechanizm monitorowania
W skład wspólnego mechanizmu monitorowania wchodzą:
przedstawiciele ESMA;
przedstawiciele EUNB i EIOPA;
przedstawiciele ERRS, EBC oraz EBC w kontekście zadań dotyczących nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego, powierzonych im zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013, oraz
przedstawiciele banków centralnych emitujących waluty inne niż euro, w których denominowane są kontrakty pochodne, o których mowa w art. 7a ust. 6.
Oprócz podmiotów, o których mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, banki centralne emitujące waluty denominacji umów na instrumenty pochodne, o których mowa w art. 7a ust. 6, inne niż te wymienione w akapicie drugim lit. d), właściwe organy krajowe nadzorujące obowiązek wynikający z art. 7a, ograniczone do jednego z każdego państwa członkowskiego, oraz Komisja mogą również uczestniczyć we wspólnym mechanizmie monitorowania w charakterze obserwatorów.
ESMA organizuje posiedzenia wspólnego mechanizmu monitorowania i przewodniczy im. Przewodniczący wspólnego mechanizmu monitorowania może, na wniosek innych członków wspólnego mechanizmu monitorowania lub z własnej inicjatywy, zaprosić inne organy do udziału w posiedzeniach, jeżeli ich udział ma znaczenie w kontekście omawianych tematów.
Wspólny mechanizm monitorowania:
monitoruje wdrażanie na unijnym poziomie zagregowanym wymogów określonych w art. 7a i 7c, uwzględniając wszystkie następujące kwestie:
ogólne ekspozycje i zmniejszenie ekspozycji na usługi rozliczeniowe o istotnym znaczeniu systemowym zidentyfikowane na podstawie art. 25 ust. 2c;
zmiany związane z rozliczaniem w CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy art. 14, oraz dostępem klientów do rozliczeń w takich CCP, z uwzględnieniem opłat pobieranych przez takich CCP za założenie rachunków na podstawie art. 7a oraz wszelkich opłat pobieranych przez członków rozliczających od ich klientów za założenie rachunków i dokonywanie rozliczeń na podstawie art. 7a;
inne istotne zmiany w praktykach rozliczeniowych mające wpływ na poziom rozliczeń za pośrednictwem CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy art. 14;
monitoruje transgraniczne skutki stosunków między klientami w dziedzinie rozliczeń, z uwzględnieniem możliwości przenoszenia oraz współzależności między członkami rozliczającymi i klientami oraz ich interakcji z innymi infrastrukturami rynku finansowego;
wnosi wkład w opracowywanie ogólnounijnych ocen odporności CCP, koncentrujących się na ryzyku utraty płynności, ryzyku kredytowym i operacyjnym dotyczącym CCP, członków rozliczających i klientów;
określa ryzyko koncentracji, w szczególności w dziedzinie rozliczeń klientów, wynikające z integracji unijnych rynków finansowych, w tym jeżeli kilku CCP, członków rozliczających lub klientów korzysta z usług tych samych usługodawców;
monitoruje skuteczność środków mających na celu zwiększenie atrakcyjności CCP z Unii, promowanie rozliczeń za pośrednictwem CCP z Unii oraz wzmocnienie monitorowania ryzyka transgranicznego.
Organy uczestniczące we wspólnym mechanizmie monitorowania, kolegium, o którym mowa w art. 18, oraz właściwe organy krajowe współpracują ze sobą i wymieniają się informacjami niezbędnymi do realizacji zadań, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.
Jeżeli informacje te nie są dostępne w ramach wspólnego mechanizmu monitorowania, w tym informacje, o których mowa w art. 7a ust. 9, odpowiedni właściwy organ CCP, którzy uzyskali zezwolenie, ich członków rozliczających oraz ich klientów przekazuje niezbędne informacje umożliwiające ESMA i innym organom uczestniczącym we wspólnym mechanizmie monitorowania realizację zadań, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.
Sprawozdanie, o którym mowa w akapicie pierwszym, może zawierać zalecenia dotyczące potencjalnych działań na szczeblu unijnym, aby przeciwdziałać stwierdzonym zagrożeniom horyzontalnym.
ESMA podejmuje działania zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, jeżeli na podstawie informacji otrzymanych w ramach wspólnego mechanizmu monitorowania i po przeprowadzeniu rozmów z innymi organami uczestniczącymi w tym mechanizmie:
uzna, że właściwe organy nie dopilnowują przestrzegania przez członków rozliczających i klientów wymogu określonego w art. 7a, lub
stwierdzi wystąpienie ryzyka dla stabilności finansowej Unii w związku z domniemanym naruszeniem lub niestosowaniem prawa Unii.
Przed podjęciem działań zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu ESMA może wydać wytyczne lub zalecenia zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 24
Sytuacje nadzwyczajne
Organ właściwy dla CCP lub inny odpowiedni organ niezwłocznie informują ESMA, kolegium, o którym mowa w art. 18, odpowiednich członków ESBC, Komisję i inne odpowiednie organy o każdej sytuacji nadzwyczajnej dotyczącej CCP, w tym o:
sytuacjach lub wydarzeniach mających lub mogących mieć wpływ na kondycję ostrożnościową lub stabilność finansową lub odporność CCP, którzy uzyskali zezwolenie zgodnie z art. 14, ich członków rozliczających lub ich klientów;
przypadkach, gdy CCP zamierza uruchomić plan naprawy na podstawie art. 9 rozporządzenia (UE) 2021/23, właściwy organ zastosował środki wczesnej interwencji na podstawie art. 18 tego rozporządzenia lub gdy właściwy organ wymaga całościowego lub częściowego odwołania kierownictwa wyższego szczebla lub zarządu CCP na podstawie art. 19 tego rozporządzenia;
zmianach na rynkach finansowych lub innych rynkach, na których CCP świadczy usługi rozliczeniowe, a zmiany te mogą mieć niekorzystny wpływ na płynność rynku, transmisję polityki pieniężnej, sprawne funkcjonowanie systemów płatności lub stabilność systemu finansowego w dowolnym z państw członkowskich, w których dany CCP lub jego członkowie rozliczający mają siedzibę.
W sytuacji nadzwyczajnej, z wyjątkiem sytuacji, gdy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podejmuje lub podjął działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do CCP zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) 2021/23 oraz w celu koordynacji odpowiedzi właściwych organów posiedzenia ad hoc komitetu nadzorczego ds. CCP:
mogą zostać zwołane przez przewodniczącego komitetu nadzorczego ds. CCP;
są zwoływane przez przewodniczącego komitetu nadzorczego ds. CCP na wniosek dwóch członków komitetu nadzorczego ds. CCP.
W stosownych przypadkach – w zależności od kwestii, które mają być omawiane na danym posiedzeniu – na posiedzenie ad hoc, o którym mowa w ust. 4, zaprasza się również każdy z poniższych organów:
odpowiednie emisyjne banki centralne;
odpowiednie właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad członkami rozliczającym, w tym – w stosownych przypadkach – EBC w kontekście zadań dotyczących nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego, powierzonych mu zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013;
odpowiednie właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad systemami obrotu;
odpowiednie właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad klientami, o ile dostępne są stosowne informacje na ich temat;
odpowiednie organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wyznaczone zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/23;
każdego członka kolegium, o którym mowa w art. 18, niewymienionego w lit. a)–d) niniejszego ustępu.
Jeżeli posiedzenie odbywa się w następstwie sytuacji nadzwyczajnej określonej w ust. 1 lit. c), przewodniczący komitetu nadzorczego ds. CCP zaprasza do udziału w nim odpowiednie emisyjne banki centralne.
Jeżeli odpowiedni właściwy organ dysponuje wymaganymi informacjami, bez zbędnej zwłoki przekazuje je ESMA.
Jeżeli odpowiedni właściwy organ nie ma wymaganych informacji, żąda od CCP, którzy uzyskali zezwolenie zgodnie z art. 14, ich członków rozliczających lub ich klientów, powiązanych infrastruktur rynku finansowego lub powiązanych stron trzecich, którym ci CCP zlecili na zasadzie outsourcingu funkcje lub działania operacyjne, stosownie do przypadku i w razie potrzeby, przekazania mu tych informacji, oraz informuje o tym ESMA. Po otrzymaniu wymaganych informacji odpowiedni właściwy organy bez zbędnej zwłoki przekazuje je ESMA.
Zamiast wymagać informacji, o których mowa w akapicie trzecim, odpowiedni właściwy organ może zezwolić ESMA, by zwrócił się o te informacje bezpośrednio do odpowiedniego podmiotu. ESMA bez zbędnej zwłoki przekazuje wszelkie informacje otrzymane od tego podmiotu odpowiedniemu właściwemu organowi.
Jeżeli ESMA nie otrzymał informacji, które wymagał zgodnie z akapitem pierwszym w ciągu 48 godzin, może w drodze zwykłego wezwania zwrócić się od CCP, którzy uzyskali zezwolenie, ich członków rozliczających i ich klientów, powiązanych infrastruktur rynku finansowego i powiązanych osób trzecich, którym ci CCP zlecili na zasadzie outsourcingu funkcje lub działania operacyjne, aby bez zbędnej zwłoki przekazali mu te informacje. ESMA bez zbędnej zwłoki przekazuje wszelkie informacje otrzymane od takich podmiotów odpowiedniemu właściwemu organowi.
ROZDZIAŁ 3 A
Komitet nadzorczy ds. CCP
Artykuł 24a
Komitet nadzorczy ds. CCP
W skład komitetu nadzorczego ds. CCP wchodzą:
przewodniczący z prawem głosu;
dwaj niezależni członkowie z prawem głosu;
właściwe organy państw członkowskich, o których mowa w art. 22 niniejszego rozporządzenia, posiadających CCP mającego zezwolenie, dysponujące prawem głosu; w przypadku gdy państwo członkowskie wyznaczyło kilka właściwych organów, każdy z wyznaczonych właściwych organów tego państwa członkowskiego może podjąć decyzję o powołaniu jednego przedstawiciela w celu udziału na podstawie niniejszej litery, jednakże na potrzeby procedury głosowania określonej w art. 24c, przedstawiciele odnośnego państwa członkowskiego są wspólnie uznawani za jednego członka z prawem głosu;
następujące emisyjne banki centralne:
w przypadku gdy komitet nadzorczy ds. CCP zbiera się w sprawie z CCP z państw trzecich, w odniesieniu do przygotowania wszystkich decyzji dotyczących artykułów, o których mowa w ust. 10 niniejszego artykułu w odniesieniu do CCP Tier II oraz w art. 25 ust. 2a – emisyjne banki centralne, o których mowa w art. 25 ust. 3 lit. f) i które zwróciły się o członkostwo w komitecie nadzorczym ds. CCP; nie mają one prawa głosu;
jeżeli komitet nadzorczy ds. CCP zbiera się w sprawie CCP, którzy uzyskali zezwolenie zgodnie z art. 14, w kontekście dyskusji dotyczących ust. 7 niniejszego artykułu – banki centralne emitujące waluty unijne, w których wyrażone są instrumenty finansowe rozliczane przez CCP posiadających zezwolenie, którzy wystąpili o członkostwo w komitecie nadzorczym ds. CCP, i nie mające prawa głosu.
Członkostwo zgodnie z ppkt (i) oraz (ii) przyznaje się automatycznie na jednorazowy pisemny wniosek skierowany do przewodniczącego.
Przed mianowaniem przewodniczącego i niezależnych członków komitetu nadzorczego ds. CCP i nie później niż miesiąc po dokonaniu wyboru przez Radę Organów Nadzoru, która przedkłada swoją krótką listę wybranych kandydatów z poszanowaniem równowagi płci Parlamentowi Europejskiemu, Parlament Europejski – po wysłuchaniu wybranych kandydatów – zatwierdza ich lub odrzuca.
W przypadku gdy przewodniczący lub dowolny z niezależnych członków komitetu nadzorczego ds. CCP przestają spełniać warunki wymagane do wykonywania swoich obowiązków lub gdy zostaną uznani za winnych poważnego uchybienia, Rada może, na wniosek Komisji zatwierdzony przez Parlament Europejski, przyjąć decyzję wykonawczą o odwołaniu danej osoby z urzędu. Rada stanowi większością kwalifikowaną.
Parlament Europejski lub Rada mogą poinformować Komisję o tym, że uznają warunki usunięcia przewodniczącego lub jednego z niezależnych członków komitetu nadzorczego ds. CCP za spełnione, do czego Komisja musi się ustosunkować.
Kadencja przewodniczącego i niezależnych członków komitetu nadzorczego ds. CCP trwa pięć lat i może zostać jednokrotnie przedłużona.
Państwa członkowskie, instytucje ani organy Unii ani inne podmioty publiczne lub prywatne nie mogą próbować wywierać wpływu na przewodniczącego i niezależnych członków komitetu nadzorczego ds. CCP w wykonywaniu ich zadań.
Zgodnie z regulaminem pracowniczym, o którym mowa w art. 68 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, po zakończeniu pełnienia funkcji przewodniczący i niezależni członkowie komitetu nadzorczego ds. CCP są nadal zobowiązani do uczciwego i rozważnego zachowania w odniesieniu do przyjmowania niektórych stanowisk lub pewnych korzyści.
►M18 W odniesieniu do CCP, którzy uzyskali zezwolenie lub ubiegają się o zezwolenie zgodnie z art. 14, komitet nadzorczy ds. CCP – do celów art. 23a – przygotowuje decyzje i wykonuje zadania powierzone ESMA w art. 23a i w następujących literach: ◄
co najmniej raz do roku przeprowadza wzajemną ocenę działań nadzorczych prowadzonych przez wszystkie właściwe organy w związku z udzielaniem zezwoleń CCP i sprawowaniem nad nimi nadzoru zgodnie z art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010;
co najmniej raz do roku inicjuje i koordynuje ogólnounijne oceny odporności CCP na niekorzystne zmiany na rynku zgodnie z art. 32 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, z uwzględnieniem w miarę możliwości łącznego wpływu uzgodnień dotyczących naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji CCP na stabilność finansową Unii;
co najmniej raz do roku omawia i określa priorytety w zakresie nadzoru dla CCP, którzy uzyskali zezwolenie zgodnie z art. 14 niniejszego rozporządzenia, aby wnieść wkład w opracowywanie ogólnounijnych strategicznych priorytetów w dziedzinie nadzoru przez ESMA zgodnie z art. 29a rozporządzenia (UE) nr 1095/2010;
rozważa, we współpracy z EUNB, EIOPA i EBC w zakresie wykonywania swoich zadań w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, wszelkie ryzyka transgraniczne wynikające z działalności CCP, w tym wynikające ze wzajemnych powiązań, współzależności i ryzyka koncentracji CCP wynikających z takich powiązań transgranicznych;
przygotowuje projekty opinii, które Rada Organów Nadzoru ma przyjąć zgodnie z art. 17 i 17b, projekty walidacji, które Rada Organów Nadzoru ma przyjąć zgodnie z art. 49, oraz projekty decyzji, które Rada Organów Nadzoru ma przyjąć zgodnie z art. 49a;
przekazuje informacje właściwym organom zgodnie z art. 17a;
informuje Radę Organów Nadzoru, jeżeli właściwy organ nie stosuje się lub nie zamierza stosować się do opinii ESMA ani jakichkolwiek zawartych w nich warunków bądź zaleceń, w tym uzasadnienia właściwego organu, zgodnie z art. 17 ust. 3c i art. 17b ust. 4;
promuje regularną wymianę informacji i dyskusję pomiędzy właściwymi organami wyznaczonymi zgodnie z art. 22 ust. 1 niniejszego rozporządzenia na temat:
stosownych nadzorczych działań i decyzji, które zostały przyjęte przez właściwe organy określone w art. 22 w toku wykonywania ich obowiązków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w odniesieniu do udzielania zezwoleń CCP i nadzoru nad CCP mającymi siedzibę na ich terytorium;
projektów decyzji przedłożonych ESMA przez właściwy organ zgodnie z art. 23a ust. 2 akapit pierwszy;
projektów decyzji przedłożonych ESMA przez właściwy organ na zasadzie dobrowolności zgodnie z art. 23a ust. 2 akapit drugi;
istotnych zmian na rynku, w tym sytuacji lub wydarzeń mających lub mogących mieć wpływ na kondycję ostrożnościową lub stabilność finansową lub odporność CCP, którym udzielono zezwolenia zgodnie z art. 14, lub ich członków rozliczających;
jest informowany o wszystkich opiniach i zaleceniach przyjmowanych przez kolegia na mocy art. 19 niniejszego rozporządzenia i omawia je, aby w ten sposób przyczyniać się do spójnego i konsekwentnego funkcjonowania kolegiów oraz propagować między nimi spójność stosowania niniejszego rozporządzenia.
Do celów akapitu pierwszego lit. a)–d) właściwe organy bez zbędnej zwłoki przekazują ESMA wszystkie stosowne informacje i dokumenty.
ESMA co roku przedkłada Komisji sprawozdanie dotyczące ryzyk transgranicznych wynikających z działalności CCP, o których mowa w akapicie pierwszym lit. bb).
Ponadto komitet nadzorczy ds. CCP może:
na podstawie wyników swoich działań zgodnie z ust. 7 lit. a)–d) – zwracać się do Rady Organów Nadzoru o przeanalizowanie konieczności przyjęcia przez ESMA wytycznych, zaleceń i opinii w celu wyeliminowania braku konwergencji oraz niespójności w stosowaniu niniejszego rozporządzenia przez właściwe organy i kolegia. Rada Organów Nadzoru należycie rozpatruje takie wnioski i udziela stosownej odpowiedzi;
przedkładać Radzie Organów Nadzoru opinie na temat decyzji, które mają być podjęte zgodnie z art. 44 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, z wyjątkiem decyzji, o których mowa w art. 17 i 19 tego rozporządzenia, w odniesieniu do zadań powierzonych właściwym organom określonym w art. 22 niniejszego rozporządzenia.
Komitet nadzorczy ds. CCP jest wspomagany przez specjalny personel ESMA posiadający wystarczającą wiedzę, umiejętności i doświadczenie w celu:
przygotowywania posiedzeń komitetu nadzorczego ds. CCP;
przygotowywania analiz niezbędnych komitetowi nadzorczemu ds. CCP do wykonywania swoich zadań;
wspierania komitetu nadzorczego ds. CCP w prowadzonej przezeń współpracy międzynarodowej na szczeblu administracyjnym.
Artykuł 24b
Konsultacje z emisyjnymi bankami centralnymi
Artykuł 24c
Podejmowanie decyzji w komitecie nadzorczym ds. CCP
Komitet nadzorczy ds. CCP podejmuje decyzje zwykłą większością głosów swych członków z prawem głosu. W przypadku równego rozkładu głosów, decyduje głos przewodniczącego.
Artykuł 24d
Podejmowanie decyzji w Radzie Organów Nadzoru
W przypadku gdy komitet nadzorczy ds. CCP przedkłada projekty decyzji Radzie Organów Nadzoru na mocy art. 25 ust. 2, 2a, 2b, 2c, 5, art. 25p, art. 85 ust. 6 oraz art. 89 ust. 3b niniejszego rozporządzenia, a także – dodatkowo wyłącznie w odniesieniu do CCP Tier II – zgodnie z art. 41, 44, 46, 50 i 54 niniejszego rozporządzenia, Rada Organów Nadzoru podejmuje decyzje w sprawie tych projektów decyzji zgodnie z art. 44 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 w terminie 10 dni roboczych.
W przypadku gdy komitet nadzorczy ds. CCP przedkłada projekty decyzji Radzie Organów Nadzoru na podstawie artykułów innych niż artykuły, o których mowa w akapicie pierwszym, Rada Organów Nadzoru podejmuje decyzje w sprawie tych projektów decyzji zgodnie z art. 44 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 w terminie trzech dni roboczych.
Artykuł 24e
Rozliczalność
ROZDZIAŁ 4
Stosunki z państwami trzecimi
Artykuł 25
Uznawanie CCP z państw trzecich
ESMA, po konsultacji z organami, o których mowa w ust. 3, może uznać CCP mającego siedzibę w państwie trzecim, który wystąpił o uznanie w celu świadczenia niektórych usług rozliczeniowych lub prowadzenia niektórych działań rozliczeniowych, jeżeli:
Komisja przyjęła akt wykonawczy zgodnie z ust. 6;
CCP uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności w danym państwie trzecim i podlega w nim skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu prawa zapewniającemu pełną zgodność z wymogami ostrożnościowymi mającymi zastosowanie w tym państwie trzecim;
zawarto uzgodnienia o współpracy zgodnie z ust. 7;
CCP ma siedzibę lub uzyskał zezwolenie w państwie trzecim, którego Komisja zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 ( 20 ) nie uznaje za mające strategiczne braki w jego krajowym systemie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, które stwarzają znaczące zagrożenia dla systemu finansowego Unii;
CCP nie został uznany za podmiot mający lub mogący mieć znaczenie systemowe, zgodnie z ust. 2a, w związku z czym jest CCP Tier I.
Po konsultacjach z ERRS i emisyjnymi bankami centralnymi, o których mowa w ust. 3 lit. f), ESMA ustala, czy CCP z państwa trzeciego ma lub może mieć systemowe znaczenie dla stabilności finansowej Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich (CCP Tier II), uwzględniając wszystkie następujące kryteria:
charakter, wielkość i złożoność działalności CCP w Unii i poza Unią w zakresie, w jakim działalność ta może mieć systemowy wpływ na Unię lub co najmniej jedno z jej państw członkowskich, w tym:
wartość w ujęciu całościowym oraz w każdej unijnej walucie transakcji rozliczanych przez CCP, lub zagregowaną ekspozycję CCP prowadzącego działalność rozliczeniową wobec jego członków rozliczających oraz, w zakresie, w jakim stosowne informacje są dostępne, jego klientów i klientów pośrednich mających siedzibę w Unii, w tym w przypadkach, gdy zostali oni wyznaczeni przez państwa członkowskie jako inne instytucje o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 131 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE; oraz
profil ryzyka danego CCP pod względem m.in. ryzyka prawnego, operacyjnego i ekonomicznego;
wpływ, jaki upadłość lub zakłócenie działalności CCP wywarłoby na:
rynki finansowe, w tym płynność obsługiwanych rynków;
instytucje finansowe;
szerzej rozumiany system finansowy; lub
stabilność finansową Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich;
strukturę członkostwa CCP, w tym w zakresie, w jakim stosowne informacje są dostępne, strukturę sieci klientów i klientów pośrednich jego członków rozliczających mających siedzibę w Unii;
w zakresie, w jakim alternatywne usługi rozliczeniowe świadczone przez innych CCP istnieją w instrumentach finansowych wyrażonych w walutach unijnych dla członków rozliczających oraz, w zakresie, w jakim stosowne informacje są dostępne, ich klientów i klientów pośrednich mających siedzibę w Unii;
relacje, współzależności lub inne interakcje CCP z innymi infrastrukturami rynku finansowego, innymi instytucjami finansowymi oraz szerzej rozumianym systemem finansowym w zakresie, w jakim powyższe może mieć wpływ na stabilność finansową Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich.
Do dnia 2 stycznia 2021 r. Komisja przyjmie akt delegowany zgodnie z art. 82 w celu doprecyzowania kryteriów określonych w akapicie pierwszym.
Bez uszczerbku dla wyniku procesu uznawania, ESMA – po przeprowadzeniu oceny, o której mowa w akapicie pierwszym – informuje CCP występującego z wnioskiem, czy uznaje się go za CCP Tier I, w terminie 30 dni roboczych od stwierdzenia, że wniosek tego CCP jest kompletny zgodnie z ust. 4 akapit drugi.
W przypadku gdy zgodnie z ust. 2a ESMA stwierdzi, że CCP ma lub może mieć znaczenie systemowe (CCP Tier II), ESMA uznaje tego CCP na potrzeby świadczenia niektórych usług rozliczeniowych lub prowadzenia działalności rozliczeniowej tylko wtedy, gdy oprócz warunków, o których mowa w ust. 2 lit. a)–d), spełnione są także następujące warunki:
w momencie uznania oraz przez cały czas po uznaniu dany CCP spełnia wymogi określone w art. 16 oraz tytułach IV i V. W odniesieniu do spełniania przez CCP wymogów art. 41, 44, 46, 50 i 54 ESMA konsultuje się z emisyjnymi bankami centralnymi, o których mowa w ust. 3 lit. f), zgodnie z procedurą określoną w art. 24b ust. 1. Zgodnie z art. 25a ESMA bierze pod uwagę, w jakim stopniu powyższe wymogi uznaje się za spełnione przez CCP, jeżeli spełnia on porównywalne wymogi mające zastosowanie w państwie trzecim;
emisyjne banki centralne, o których mowa w ust. 3 lit. f), w terminie 30 dni roboczych od stwierdzenia, że dany CCP z państwa trzeciego nie jest CCP Tier I zgodnie z ust. 2a lub w następstwie przeglądu przeprowadzonego zgodnie z ust. 5, przedstawiły ESMA pisemne potwierdzenie, że dany CCP spełnia następujące wymogi, które te emisyjne banki centralne mogły nałożyć w toku wykonywania ich zadań z zakresu polityki pieniężnej:
wymóg przedłożenia informacji, których emisyjny bank centralny może zażądać na uzasadniony wniosek, jeżeli informacje takie nie zostały w inny sposób uzyskane przez ESMA;
wymóg pełnej i należytej współpracy z emisyjnym bankiem centralnym w kontekście oceny odporności CCP na niekorzystne zmiany na rynku, przeprowadzonej zgodnie z art. 25b ust. 3;
wymóg otwarcia lub zgłoszenia zamiaru otwarcia – zgodnie ze stosownymi kryteriami i wymogami dostępu – rachunku depozytowego overnight w emisyjnym banku centralnym;
wymóg spełnienia wymogów, stosowanych w sytuacjach wyjątkowych przez emisyjny bank centralny, w ramach jego kompetencji w celu zaradzenia tymczasowym systemowym ryzykom płynności mającym wpływ na transmisję polityki pieniężnej lub sprawne funkcjonowanie systemów płatności oraz związanymi z kontrolą ryzyka płynności, wymogami dotyczącymi depozytów zabezpieczających, zabezpieczeniami, rozwiązaniami dotyczącymi rozrachunku lub uzgodnieniami interoperacyjnymi.
Wymogi, o których mowa w ppkt (iv), zapewniają efektywność, stabilność i odporność CCP oraz są dostosowane do wymogów określonych w art. 16 i w tytułach IV i V niniejszego rozporządzenia.
Uznanie jest uwarunkowane stosowaniem wymogów, o których mowa w ppkt (iv), przez czas ograniczony, nie dłuższy niż sześć miesięcy. W przypadku gdy na koniec tego okresu emisyjny bank centralny stwierdzi, że dana sytuacja wyjątkowa utrzymuje się, okres stosowania wymogów do celów uznawania może zostać jednokrotnie przedłużony o dodatkowy okres nieprzekraczający sześciu miesięcy.
Przed nałożeniem wymogów, o których mowa w ppkt (iv), lub przed przedłużeniem ich stosowania emisyjny bank centralny informuje ESMA, pozostałe emisyjne banki centralne, o których mowa w ust. 3 lit. f), a także członków kolegium ds. CCP z państw trzecich oraz przedstawia wszystkim tym podmiotom wyjaśnienie wpływu wymogów, jakie zamierza nałożyć, na efektywność, stabilność i odporność CCP, oraz uzasadnienie powodów, dla których odnośne wymogi są konieczne i proporcjonalne, by zapewnić transmisję polityki pieniężnej lub sprawne funkcjonowanie systemów płatności w odniesieniu do waluty, którą przedmiotowy emisyjny bank centralny emituje. ESMA przedkłada emisyjnemu bankowi centralnemu opinię w terminie 10 dni roboczych od dnia przekazania projektu wymogów lub projektu przedłużenia okresu ich stosowania. W sytuacjach nadzwyczajnych wyżej wymieniony termin nie przekracza 24 godzin. W swojej opinii ESMA bierze pod uwagę w szczególności skutki nakładanych wymogów dla efektywności, stabilności i odporności danego CCP. Pozostałe emisyjne banki centralne, o których mowa w ust. 3 lit. f), mogą przedłożyć opinię w tym samym terminie. Po zakończeniu okresu konsultacji dany emisyjny bank centralny należycie uwzględnia zmiany proponowane w opiniach ESMA lub emisyjnych banków centralnych, o których mowa w ust. 3 lit. f).
Emisyjny bank centralny informuje również Parlament Europejski i Radę o przedłużeniu okresu stosowania wymogów, o których mowa w ppkt (iv).
Emisyjny bank centralny na bieżąco współpracuje i wymienia informacje z ESMA oraz pozostałymi emisyjnymi bankami centralnymi, o których mowa w ust. 3 lit. f), w odniesieniu do wymogów, o których mowa w ppkt (iv), w szczególności w odniesieniu do oceny systemowych ryzyk płynności i skutków nakładanych wymogów dla efektywności, stabilności i odporności danych CCP.
W przypadku gdy emisyjny bank centralny nakłada dowolny z wymogów, o których mowa w niniejszej literze, po tym, jak dany CCP Tier II został uznany, spełnienie każdego takiego wymogu uznaje się za warunek uznania i emisyjne banki centralne w terminie 90 dni roboczych przedstawiają ESMA pisemne potwierdzenie, że dany CCP spełnia odnośny wymóg.
W przypadku gdy emisyjny bank centralny nie przedstawił ESMA pisemnego potwierdzenia w terminie, ESMA może uznać ten wymóg za spełniony;
CCP dostarczył ESMA:
pisemne oświadczenie podpisane przez jego przedstawiciela prawnego, zawierające bezwarunkową zgodę CCP na:
uzasadnioną opinię prawną sporządzoną przez niezależnego eksperta prawnego potwierdzającą, że udzielona zgoda jest ważna i może być egzekwowana na podstawie odpowiednich mających zastosowanie przepisów;
CCP wdrożył wszelkie niezbędne środki i ustanowił wszelkie niezbędne procedury w celu zapewnienia skutecznego przestrzegania wymogów określonych w lit. a) i c);
Komisja nie przyjęła aktu wykonawczego zgodnie z ust. 2c.
Na podstawie oceny zawierającej uzasadnienie ESMA może – po konsultacjach z ERRS i w porozumieniu z emisyjnymi bankami centralnymi, o których mowa w ust. 3 lit. f), zgodnie z art. 24b ust. 3 oraz proporcjonalnie do stopnia systemowego znaczenia danego CCP zgodnie z ust. 2a niniejszego artykułu – stwierdzić, że dany CCP lub niektóre ze świadczonych przezeń usług rozliczeniowych mają tak istotne systemowe znaczenie, że dany CCP nie powinien zostać uznany na potrzeby świadczenia niektórych usług rozliczeniowych lub prowadzenia działalności rozliczeniowej. Zgoda emisyjnego banku centralnego odnosi się wyłącznie do waluty, którą ten bank emituje, a nie do zalecenia w całości, o którym mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu. Ponadto w swojej ocenie ESMA:
wyjaśnia, w jaki sposób spełnienie warunków określonych w ust. 2b w niewystarczającym stopniu zaradzałoby ryzyku dla stabilności finansowej Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich;
opisuje cechy charakterystyczne usług rozliczeniowych świadczonych przez CCP, w tym wymogi dotyczące płynności i fizycznego rozliczania, związane ze świadczeniem takich usług;
przedstawia ilościową ocenę techniczną kosztów i korzyści oraz skutków decyzji o odmowie uznania CCP na potrzeby świadczenia niektórych usług rozliczeniowych lub prowadzenia działalności rozliczeniowej, biorąc pod uwagę:
istnienie potencjalnych zamienników na potrzeby świadczenia odnośnych usług rozliczeniowych w danych walutach na rzecz członków rozliczających oraz, w zakresie, w jakim stosowne informacje są dostępne, ich klientów i klientów pośrednich mających siedzibę w Unii;
potencjalne skutki objęcia zakresem aktu wykonawczego pozostających do uregulowania kontraktów będących w posiadaniu CCP.
Na podstawie swojej oceny ESMA zaleca Komisji przyjęcie aktu wykonawczego potwierdzającego, że dany CCP nie powinien zostać uznany na potrzeby świadczenia niektórych usług rozliczeniowych lub prowadzenia działalności rozliczeniowej.
Komisja ma co najmniej 30 dni roboczych na ocenę zalecenia ESMA.
Po przedłożeniu zalecenia, o którym mowa w akapicie drugim, Komisja może przyjąć w ostateczności akt wykonawczy określający:
że po okresie dostosowawczym wskazanym przez Komisję zgodnie z lit. b) niniejszego akapitu niektóre lub wszystkie usługi rozliczeniowe tego CCP z państwa trzeciego mogą być przez niego świadczone na rzecz członków rozliczających i systemów obrotu mających siedzibę w Unii dopiero gdy ten CCP uzyska stosowne zezwolenie zgodnie z art. 14;
odpowiedni okres dostosowawczy dla CCP, jego członków rozliczających i ich klientów. Okres dostosowawczy nie przekracza dwóch lat i może zostać jednorazowo przedłużony o sześć miesięcy, gdy wciąż istnieją powody przyznania takiego okresu;
warunki, na podstawie których dany CCP może kontynuować świadczenie określonych usług rozliczeniowych lub prowadzenie działalności rozliczeniowej w okresie dostosowawczym, o którym mowa w lit. b);
środki, które zostaną podjęte w okresie dostosowawczym w celu ograniczenia potencjalnych kosztów po stronie członków rozliczających i ich klientów, w szczególności tych, którzy mają siedzibę w Unii.
Określając usługi i okres dostosowawczy, o których mowa w akapicie czwartym lit. a) i b), Komisja bierze pod uwagę:
cechy charakterystyczne usług oferowanych przez danego CCP oraz możliwość ich zastąpienia;
fakt, czy i w jakim stopniu rozliczone transakcje pozostające do uregulowania zostaną objęte zakresem aktu wykonawczego, z uwzględnieniem prawnych i ekonomicznych skutków takiego objęcia;
potencjalne koszty dla członków rozliczających i, o ile stosowne informacje są dostępne, dla ich klientów, w szczególności tych, którzy mają siedzibę w Unii.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 86 ust. 2.
Oceniając, czy warunki, o których mowa w ust. 2 lit. a)–d), zostały spełnione, ESMA konsultuje się z:
właściwym organem państwa członkowskiego, w którym dany CCP świadczy lub zamierza świadczyć usługi rozliczeniowe i które zostało wybrane przez tego CCP;
właściwymi organami odpowiedzialnymi za nadzór nad członkami rozliczającymi CCP mającymi siedzibę w trzech państwach członkowskich, które przekazują – lub po których CCP spodziewają się, że będą przekazywać – łącznie w okresie jednego roku największe składki do prowadzonego przez danego CCP funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania, o którym mowa w art. 42;
właściwymi organami odpowiedzialnymi za nadzór nad znajdującymi się w Unii systemami obrotu, które są obsługiwane lub mają być obsługiwane przez danego CCP;
właściwymi organami sprawującymi nadzór nad CCP mającymi siedzibę w Unii, z którymi zostały zawarte uzgodnienia interoperacyjne;
odpowiednimi członkami ESBC państw członkowskich, w których dany CCP świadczy lub zamierza świadczyć usługi rozliczeniowe, oraz z odpowiednimi członkami ESBC odpowiedzialnymi za sprawowanie nadzoru nad CCP, z którymi zostały zawarte uzgodnienia interoperacyjne;
bankami centralnymi emitującymi wszystkie waluty unijne, w których wyrażone są instrumenty finansowe, które są lub mają być rozliczane przez odnośnego CCP.
CCP występujący z wnioskiem przekazuje ESMA wszelkie informacje niezbędne do jego uznania. W terminie 30 dni roboczych od otrzymania wniosku ESMA sprawdza wniosek pod kątem jego kompletności. Jeżeli wniosek jest niekompletny, ESMA wyznacza termin, w którym CCP występujący z wnioskiem ma przedłożyć dodatkowe informacje. ESMA niezwłocznie przekazuje kolegium ds. CCP z państw trzecich wszystkie informacje otrzymane od CCP występującego z wnioskiem.
Decyzja o uznaniu podejmowana jest na podstawie warunków określonych w ust. 2 w przypadku CCP Tier I oraz w ust. 2 lit. a)–d) i ust. 2b w przypadku CCP Tier II. W ciągu 180 dni roboczych od stwierdzenia, że wniosek jest kompletny zgodnie z akapitem drugim, ESMA informuje na piśmie CCP występującego z wnioskiem o uznaniu lub odmowie uznania i podaje wyczerpujące uzasadnienie.
ESMA publikuje na swojej stronie internetowej wykaz CCP uznanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, wskazując ich zaklasyfikowanie jako CCP Tier I lub CCP Tier II.
ESMA, po konsultacji z organami i podmiotami, o których mowa w ust. 3, dokonuje przeglądu decyzji o uznaniu CCP mającego siedzibę w państwie trzecim:
jeżeli dany CCP zamierza rozszerzyć lub ograniczyć zakres swojej działalności i usług w Unii, w którym to przypadku CCP informuje o tym ESMA, przedkładając wszelkie niezbędne informacje; oraz
w każdym przypadku co najmniej raz na pięć lat.
Przegląd ten przeprowadza się zgodnie z ust. 2-4.
Jeżeli przegląd przeprowadza się zgodnie z akapitem pierwszym lit. b) niniejszego ustępu, CCP nie jest zobowiązany do złożenia nowego wniosku o uznanie, lecz przekazuje ESMA wszystkie informacje, których potrzebuje on do przeglądu uznania. Jeżeli ESMA przeprowadza przegląd uznania CCP mającego siedzibę w państwie trzecim zgodnie z akapitem pierwszym lit. b) niniejszego ustępu, nie traktuje takiego przeglądu jako wniosku o uznanie odpowiedniego uznanego CCP.
Jeżeli w wyniku przeglądu, o którym mowa w akapicie pierwszym, ESMA stwierdzi, że CCP z państwa trzeciego, który został sklasyfikowany jako CCP Tier I, powinien zostać sklasyfikowany jako CCP Tier II, ESMA wyznacza odpowiedni okres dostosowawczy nieprzekraczający 18 miesięcy, w którym to okresie CCP musi spełnić wymogi określone w ust. 2b. Na uzasadniony wniosek CCP lub właściwego organu odpowiedzialnego za nadzór nad członkami rozliczającymi, ESMA może przedłużyć okres dostosowawczy o dodatkowe sześć miesięcy, w przypadku gdy takie przedłużenie jest uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami i skutkami dla członków rozliczających mających siedzibę w Unii.
Komisja może przyjąć akt wykonawczy zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011, stwierdzający, że:
rozwiązania prawne i nadzorcze państwa trzeciego zapewniają ciągłe spełnianie przez CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym państwie trzecim, prawnie wiążących wymogów równoważnych z wymogami określonymi w tytule IV niniejszego rozporządzenia;
ci CCP podlegają skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu prawa prowadzonym na bieżąco w tym państwie trzecim;
ramy prawne tego państwa trzeciego przewidują skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich.
Komisja może uzależnić stosowanie aktu wykonawczego, o którym mowa w akapicie pierwszym, od skutecznego i ciągłego spełniania przez państwo trzecie dowolnego wymogu określonego w tym akcie oraz od zdolności ESMA w zakresie skutecznego wykonywania jego obowiązków w odniesieniu do CCP z państw trzecich uznanych na mocy ust. 2 i 2b lub w odniesieniu do monitorowania, o którym mowa w ust. 6b, w tym w drodze wypracowania i stosowania uzgodnień o współpracy, o których mowa w ust. 7.
Jeżeli leży to w interesie Unii i biorąc pod uwagę potencjalne ryzyko dla stabilności finansowej Unii wynikające z oczekiwanego udziału członków rozliczających i systemów obrotu mających siedzibę w Unii w CCP mających siedzibę w państwie trzecim, Komisja może przyjąć akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym, niezależnie od tego, czy spełniono wymogi określone w lit. c) tego akapitu.
ESMA monitoruje zmiany w zakresie regulacji i nadzoru w państwach trzecich, w stosunku do których przyjęto akty wykonawcze na mocy ust. 6.
W przypadku gdy ESMA stwierdzi w tych państwach trzecich zmiany w zakresie regulacji i nadzoru, które mogą mieć wpływ na stabilność finansową Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich, informuje o tym niezwłocznie Parlament Europejski, Radę, Komisję oraz członków kolegium ds. CCP z państw trzecich, o którym mowa w art. 25c. Wszystkie takie informacje są traktowane jako poufne.
ESMA co roku przedkłada Komisji i członkom kolegium ds. CCP z państw trzecich, o którym mowa w art. 25c, poufne sprawozdanie na temat zmian w zakresie regulacji i nadzoru w państwach trzecich, o których mowa w akapicie pierwszym.
Jeżeli ESMA nie ustalił jeszcze poziomu CCP lub ustalił, że wszyscy lub niektórzy CCP w danym państwie trzecim są CCP Tier I, uzgodnienia o współpracy, o których mowa w ust. 7, uwzględniają ryzyko związane ze świadczeniem usług rozliczeniowych przez tych CCP oraz określają:
mechanizm corocznej wymiany informacji między ESMA, emisyjnymi bankami centralnymi, o których mowa w ust. 3 lit. f), oraz właściwymi organami danych państw trzecich, aby ESMA mógł:
zapewnić, aby CCP spełniał warunki uznania, o których mowa w ust. 2;
zidentyfikować potencjalny istotny wpływ na płynność rynku lub stabilność finansową Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich; oraz
monitorować działalność rozliczeniową w co najmniej jednym CCP mającym siedzibę w takim państwie trzecim prowadzoną przez członków rozliczających mających siedzibę w Unii lub będących częścią grupy podlegającej nadzorowi skonsolidowanemu w Unii;
w wyjątkowych sytuacjach mechanizm wymiany co kwartał informacji wymagający szczegółów uwzględniających aspekty, o których mowa w ust. 2a, a w szczególności informacji na temat istotnych zmian w modelach i parametrach ryzyka, rozszerzenia działalności i usług CCP oraz zmian w strukturze rachunków klienta w celu wykrycia, czy dany CCP jest potencjalnie bliski osiągnięcia systemowego znaczenia dla stabilności finansowej Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich lub potencjalnie może mieć takie znaczenie, jak również mechanizm wymiany informacji na temat zmian na rynku, które mogłyby mieć wpływ na stabilność finansową Unii;
mechanizm szybkiego powiadamiania ESMA w przypadkach, gdy właściwy organ państwa trzeciego uzna, że CCP, nad którym sprawuje nadzór, narusza warunki udzielonego mu zezwolenia lub innych przepisów, którym podlega;
mechanizm szybkiego powiadamiania ESMA przez właściwy organ państwa trzeciego, jeżeli CCP z państwa trzeciego nadzorowany przez ten właściwy organ zamierza rozszerzyć lub ograniczyć usługi rozliczeniowe lub działalność rozliczeniową;
procedury niezbędne do skutecznego monitorowania zmian regulacyjnych i nadzorczych w danym państwie trzecim;
procedury dla organów państw trzecich służące informowaniu bez zbędnej zwłoki ESMA, kolegium ds. CCP z państw trzecich, o którym mowa w art. 25c, oraz emisyjnych banków centralnych, o których mowa w ust. 3 lit. f), o sytuacjach nadzwyczajnych dotyczących danego uznanego CCP, w tym zmianach na rynkach finansowych, które mogą mieć niekorzystny wpływ na płynność rynku i stabilność systemu finansowego Unii lub jednego z jej państw członkowskich, a także procedury i plany awaryjne na potrzeby zaradzenia takim sytuacjom;
procedury dla organów państw trzecich służące zapewnieniu skutecznego egzekwowania decyzji przyjętych przez ESMA zgodnie z art. 25f, 25j, art. 25k ust. 1 lit. b) oraz art. 25l, 25m i 25p;
zgodę organów państwa trzeciego na dalsze przekazywanie informacji dostarczonych przez te organy ESMA na podstawie uzgodnień o współpracy z organami, o których mowa w ust. 3, i członkami kolegium ds. CCP z państw trzecich, z zastrzeżeniem wymogów tajemnicy służbowej określonych w art. 83.
Jeżeli ESMA ustalił, że co najmniej jeden CCP w danym państwie trzecim jest CCP Tier II, w uzgodnieniach o współpracy, o których mowa w ust. 7, w odniesieniu do tych CCP Tier II określa się co najmniej:
elementy, o których mowa w ust. 7a lit. a), c), e), f) i h), jeżeli nie zawarto jeszcze uzgodnień o współpracy z danym państwem trzecim zgodnie z tym ustępem;
w stosowanych przypadkach mechanizm co najmniej comiesięcznej wymiany informacji między ESMA, emisyjnymi bankami centralnymi, o których mowa w ust. 3 lit. f), oraz właściwymi organami danych państw trzecich, w tym dostęp do wszystkich informacji, o które występuje ESMA, aby zapewnić przestrzeganie przez CCP wymogów, o których mowa w ust. 2b;
procedury dotyczące koordynowania działań nadzorczych, obejmujące zgodę organów państwa trzeciego na przeprowadzanie dochodzeń i kontroli w miejscu prowadzenia działalności zgodnie z, odpowiednio, art. 25 g i 25h;
procedury dla organów państw trzecich służące zapewnieniu skutecznego egzekwowania decyzji przyjętych przez ESMA zgodnie z art. 25b, 25f–25m, 25p oraz 25q;
procedury dla organów państw trzecich służące:
zasięgnięciu opinii ESMA w kwestii opracowania i oceny planów naprawy oraz przygotowania planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do aspektów mających znaczenie dla Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich;
informowaniu ESMA bez zbędnej zwłoki o ustanowieniu planów naprawy oraz planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a także o późniejszym wprowadzeniu jakichkolwiek istotnych zmian w tych planach w odniesieniu do aspektów mających znaczenie dla Unii lub co najmniej jednego z jej państw członkowskich;
informowaniu ESMA bez zbędnej zwłoki o sytuacji, gdy CCP Tier II zamierza uruchomić plan naprawy lub gdy organy państwa trzeciego ustaliły, że istnieją przesłanki świadczące o rozwijającej się sytuacji kryzysowej, która może wpłynąć na działalność tego CCP Tier II, w szczególności na jego zdolność do świadczenia usług rozliczeniowych, lub gdy organy państwa trzeciego przewidują podjęcie w najbliższej przyszłości działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.
ESMA przedkłada Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 25a
Spełnienie porównywalnych wymogów
ESMA uznaje spełnienie porównywalnych wymogów, częściowo lub w całości, jeżeli na podstawie uzasadnionego wniosku, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, uzna, że dany CCP Tier II spełniający odpowiednie wymogi mające zastosowanie w państwie trzecim zostaje uznany za spełniający wymogi określone w art. 16 oraz tytułach IV i V, a tym samym spełnia wymóg uznania określony w art. 25 ust. 2b lit. a).
ESMA cofa, w całości lub w odniesieniu do konkretnego wymogu, uznanie spełnienia porównywalnych wymogów, jeżeli CCP Tier II przestał spełniać warunki spełnienia porównywalnych wymogów i jeżeli taki CCP nie podjął w wyznaczonym terminie działań naprawczych wymaganych przez ESMA. Określając datę, z którą decyzja o cofnięciu uznania spełnienia porównywalnych wymogów staje się skuteczna, ESMA stara się zapewnić odpowiedni okres dostosowawczy nieprzekraczający sześciu miesięcy.
Jeżeli ESMA uzna spełnienie porównywalnych wymogów, nadal odpowiada za wykonywanie obowiązków i zadań wynikających dla niego z niniejszego rozporządzenia, w szczególności art. 25 i 25b, oraz nadal wykonuje uprawnienia, o których mowa w art. 25c,25d, 25f–25 m, 25p oraz 25q.
Bez uszczerbku dla zdolności ESMA do wykonywania zadań powierzonych mu na mocy niniejszego rozporządzenia, jeżeli ESMA uzna spełnienie porównywalnych wymogów, dokonuje uzgodnień administracyjnych z organem państwa trzeciego, aby zapewnić odpowiednią wymianę informacji i współpracę z ESMA w celu bieżącego monitorowania spełnienia porównywalnych wymogów.
W celu zapewnienia, aby ocena, o której mowa w ust. 1, skutecznie odzwierciedlała cele regulacyjne wymogów określonych w art. 16 i tytułach IV i V oraz uwzględniała interesy Unii jako całości, Komisja przyjmuje akt delegowany określający następujące elementy:
minimum elementów, które mają być ocenione do celów ust. 1 niniejszego artykułu;
sposoby i warunki przeprowadzenia oceny.
Komisja przyjmuje akt delegowany, o którym mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 82 do dnia 2 stycznia 2021 r.
Artykuł 25b
Ciągłe spełnianie warunków uznania
ESMA wymaga od każdego CCP Tier II wszystkich następujących działań:
złożenia co najmniej raz w roku potwierdzenia, że wymogi, o których mowa w art. 25 ust. 2b lit. a), c) i d), są nadal spełniane;
regularnego przekazywania informacji i danych w celu zapewnienia, aby ESMA był w stanie nadzorować przestrzeganie przez tych CCP wymogów, o których mowa w art. 25 ust. 2b lit. a).
W przypadku gdy emisyjny bank centralny, o którym mowa w art. 25 ust. 3 lit. f), uzna, że dany CCP Tier II przestał spełniać warunek określony w art. 25 ust. 2b lit. b), niezwłocznie powiadamia o tym ESMA.
Artykuł 25c
Kolegium ds. CCP z państw trzecich
W skład kolegium wchodzą:
przewodniczący komitetu nadzorczego ds. CCP, który przewodniczy kolegium;
dwaj niezależni członkowie komitetu nadzorczego ds. CCP;
właściwe organy, o których mowa w art. 22; w państwach członkowskich, w których więcej niż jeden organ został wyznaczony jako właściwy zgodnie z art. 22, organy te uzgadniają wspólnego przedstawiciela;
właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad członkami rozliczającymi mającymi siedzibę w Unii;
właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad mającymi siedzibę w Unii systemami obrotu, które są lub mają być obsługiwane przez danych CCP;
właściwe organy sprawujące nadzór nad centralnymi depozytami papierów wartościowych mającymi siedzibę w Unii, z którymi to depozytami danych CCP są lub zamierzają być powiązani;
członkowie ESBC.
Artykuł 25d
Opłaty
ESMA pobiera następujące opłaty od CCP mających siedzibę w państwie trzecim zgodnie niniejszym rozporządzeniem oraz zgodnie z aktem delegowanym przyjętym na podstawie ust. 3:
opłaty związane z wnioskami o uznanie, zgodnie z art. 25;
opłaty roczne związane z wykonywaniem przez ESMA zadań zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w odniesieniu do CCP uznanych zgodnie z art. 25.
Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 82 w celu doprecyzowania:
rodzajów opłat;
czynności, za które opłaty są pobierane;
wysokości opłat;
sposobu uiszczania opłat przez:
CCP występującego z wnioskiem o uznanie;
uznanego CCP sklasyfikowanego jako CCP Tier I zgodnie z art. 25 ust. 2;
uznanego CCP sklasyfikowanego jako CCP Tier II zgodnie z art. 25 ust. 2b.
Artykuł 25e
Wykonywanie uprawnień, o których mowa w art. 25f–25h
Uprawnienia przyznane ESMA lub urzędnikowi lub innej osobie upoważnionej przez nich na mocy art. 25f–25h nie mogą być wykorzystywane w celu żądania ujawnienia informacji lub dokumentów, które są objęte klauzulą poufności wymiany informacji między prawnikiem a klientem.
Artykuł 25f
Wniosek o udzielenie informacji
Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, o które zwrócono się w drodze zwykłego wezwania, mogą mieć charakter okresowy lub jednorazowy.
Wysyłając zwykłe wezwanie do udzielenia informacji zgodnie z ust. 1, ESMA zawiera w nim wszystkie następujące elementy:
wskazanie niniejszego artykułu jako podstawy prawnej wezwania;
cel wezwania;
wymagane informacje;
termin przekazania informacji;
pouczenie dla osoby, do której zwraca się o informacje, że nie ma ona obowiązku ich przedstawienia, lecz że – w przypadku dobrowolnej odpowiedzi na wniosek – przedstawione informacje nie mogą być niezgodne z prawdą ani mylące;
informacja o grzywnie przewidzianej w art. 25j w związku z załącznikiem III sekcja V lit. a), w przypadku gdy odpowiedzi na zadane pytania są niezgodne z prawdą lub mylące.
Wzywając do udzielenia informacji zgodnie z ust. 1 w drodze decyzji, ESMA zawiera w niej wszystkie następujące elementy:
wskazanie niniejszego artykułu jako podstawy prawnej wniosku;
cel wezwania;
wymagane informacje;
termin przekazania informacji;
informacja o okresowych karach pieniężnych przewidzianych w art. 25k, w przypadku gdy udzielone informacje są niekompletne;
informacja o grzywnie przewidzianej w art. 25j w związku z załącznikiem III sekcja V lit. a), w przypadku nieprzekazania żądanych informacji lub gdy odpowiedzi na zadane pytania są niezgodne z prawdą lub mylące; oraz
informacja o prawie do odwołania się od decyzji do Komisji Odwoławczej ESMA i prawie do zaskarżenia tej decyzji do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („Trybunał Sprawiedliwości”) zgodnie z art. 60 i 61 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 25g
Dochodzenia ogólne
W celu wykonania swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia ESMA może przeprowadzać niezbędne dochodzenia dotyczące CCP Tier II i powiązanych stron trzecich, którym ci CCP zlecili na zasadzie outsourcingu funkcje operacyjne, usługi lub działalność. W tym celu urzędnicy i inne osoby upoważnione przez ESMA mają prawo do:
analizowania dokumentów, danych, procedur i innych materiałów, które są istotne dla wykonywaniem zadań ESMA niezależnie od nośnika, na jakim są one przechowywane;
sporządzania lub uzyskania uwierzytelnionych kopii lub wyciągów z takich dokumentów, danych, procedur i innych materiałów;
wzywania CCP Tier II lub ich przedstawicieli lub personelu i zwracania się do nich o udzielenie ustnych lub pisemnych wyjaśnień na temat faktów lub dokumentów związanych z przedmiotem i celem kontroli oraz rejestrowania ich odpowiedzi;
prowadzenia rozmów z innymi osobami fizycznymi lub prawnymi, które wyrażą na to zgodę, w celu pozyskania informacji dotyczących przedmiotu dochodzenia;
żądania rejestrów połączeń telefonicznych i przesyłu danych.
Emisyjne banki centralne, o których mowa w art. 25 ust. 3 lit. f), mogą, na uzasadniony wniosek przedłożony ESMA, uczestniczyć w takich dochodzeniach, w przypadku gdy dochodzenia te są istotne dla wykonywania ich zadań z zakresu polityki pieniężnej.
Kolegium ds. CCP z państw trzecich, o którym mowa w art. 25c, jest bez zbędnej zwłoki informowane o ustaleniach, które mogą być istotne dla wykonywania jego zadań.
Artykuł 25h
Kontrole w miejscu prowadzenia działalności
Emisyjne banki centralne, o których mowa w art. 25 ust. 3 lit. f), mogą przedłożyć ESMA zawierający uzasadnienie wniosek o udział w takich kontrolach w miejscu prowadzenia działalności, gdy jest to istotne dla wykonywania ich zadań z zakresu polityki pieniężnej.
Kolegium ds. CCP z państw trzecich, o którym mowa w art. 25c, jest bez zbędnej zwłoki informowane o ustaleniach, które mogą być istotne dla wykonywania jego zadań.
Urzędnicy i inne osoby upoważnione przez ESMA do przeprowadzenia kontroli w miejscu prowadzenia działalności wykonują swoje uprawnienia po przedstawieniu pisemnego upoważnienia określającego przedmiot i cel kontroli, a także okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 25k i nakładane w przypadku, gdy odnośne osoby nie poddają się kontroli.
Artykuł 25i
Przepisy proceduralne regulujące stosowanie środków nadzorczych i nakładanie grzywien
W ramach wykonywania swoich zadań urzędnik dochodzeniowy może korzystać z prawa do występowania o informacje zgodnie z art. 25f oraz do prowadzenia dochodzeń i kontroli w miejscu prowadzenia działalności zgodnie z art. 25 g i 25h. Korzystając z tych uprawnień, urzędnik dochodzeniowy przestrzega art. 25e.
W trakcie wykonywania swoich zadań urzędnik dochodzeniowy ma dostęp do wszystkich dokumentów i informacji zebranych przez ESMA w ramach prowadzonych przez ten urząd działań.
W trakcie dochodzeń prowadzonych na podstawie niniejszego artykułu w pełni przestrzega się prawa osób, wobec których prowadzone jest dochodzenie, do obrony.
Artykuł 25j
Grzywny
Uznaje się, że CCP dopuścił się naruszenia umyślnie, jeżeli ESMA znalazł obiektywne przesłanki wskazujące na to, że dany CCP lub jego kierownictwo wyższego szczebla działali celowo z myślą o popełnieniu naruszenia.
Odpowiednie współczynniki obciążające stosowane są w odniesieniu do kwoty podstawowej pojedynczo. Jeżeli zastosowanie ma więcej niż jeden współczynnik obciążający, różnica między kwotą podstawową a kwotą wynikającą z zastosowania każdego poszczególnego współczynnika obciążającego jest doliczana do kwoty podstawowej.
Odpowiednie współczynniki łagodzące stosowane są w odniesieniu do kwoty podstawowej pojedynczo. Jeżeli zastosowanie ma więcej niż jeden współczynnik łagodzący, różnica między kwotą podstawową a kwotą wynikającą z zastosowania każdego poszczególnego współczynnika łagodzącego jest odliczana od kwoty podstawowej.
Jeżeli działanie lub zaniechanie ze strony CCP stanowią więcej niż jedno naruszenie wymienione w załączniku III, nakładana jest tylko wyższa z tych grzywien, która jest wyliczana zgodnie z ust. 2 i 3 i dotyczy jednego z tych naruszeń.
Artykuł 25k
Okresowe kary pieniężne
ESMA w drodze decyzji nakłada okresowe kary pieniężne w celu zmuszenia:
CCP Tier II do zaprzestania naruszenia, zgodnie z decyzją podjętą na mocy art. 25q ust. 1 lit. a);
osoby, o której mowa w art. 25f ust. 1, do udzielenia kompletnych informacji, których zażądano w drodze decyzji na mocy art. 25f;
CCP Tier II:
do poddania się dochodzeniu, a w szczególności do przedłożenia kompletnych dokumentów, danych, procedur lub innych żądanych materiałów, a także do uzupełnienia i skorygowania innych informacji udostępnionych w dochodzeniu wszczętym na podstawie decyzji podjętej na mocy art. 25 g; lub
do poddania się kontroli w miejscu prowadzenia działalności zarządzonej decyzją na mocy art. 25h.
Artykuł 25l
Wysłuchanie zainteresowanych stron
Akapit pierwszy niniejszego ustępu nie ma zastosowania, jeżeli konieczne jest podjęcie pilnych działań w celu zapobieżenia istotnym i bezpośrednio zagrażającym szkodom dla systemu finansowego. W takim przypadku ESMA może przyjąć decyzję tymczasową i zapewnia osobom, wobec których prowadzone jest postępowanie, możliwość przedstawienia swojego stanowiska jak najszybciej po podjęciu decyzji.
Artykuł 25m
Powiadamianie o grzywnach i okresowych karach pieniężnych oraz ich charakter, egzekucja i przeznaczenie
Postępowanie egzekucyjne jest regulowane przepisami dotyczącymi postępowania cywilnego obowiązującymi w państwie członkowskim lub państwie trzecim, w którym postępowanie jest prowadzone.
Artykuł 25n
Kontrola przez Trybunał Sprawiedliwości
Trybunał Sprawiedliwości ma nieograniczone prawo kontroli decyzji ESMA nakładających grzywnę lub okresową karę pieniężną. Trybunał może uchylić, obniżyć lub podwyższyć nałożoną grzywnę lub okresową karę pieniężną.
Artykuł 25o
Zmiany w załącznikach III i IV
W celu uwzględnienia zmian w art. 16 oraz tytułach IV i V Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 82 w celu zapewnienia, aby naruszenia, o których mowa w załączniku III, odpowiadały wymogom określonym w art. 16 oraz tytułach IV i V.
Aby uwzględnić zmiany sytuacji na rynkach finansowych, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 82 w odniesieniu do środków mających na celu zmianę załącznika IV.
Artykuł 25p
Cofnięcie uznania
Bez uszczerbku dla art. 25q i z zastrzeżeniem następnych ustępów, ESMA – po konsultacjach z organami i podmiotami, o których mowa w art. 25 ust. 3 – cofa decyzję o uznaniu przyjętą zgodnie z art. 25 w sytuacji, gdy:
dany CCP nie skorzystał z uznania w ciągu sześciu miesięcy, wyraźnie zrzekł się uznania lub nie prowadził działalności od ponad sześciu miesięcy;
dany CCP uzyskał uznanie na podstawie fałszywych oświadczeń lub w inny niezgodny z prawem sposób;
dany CCP w sposób poważny i systematyczny naruszał którykolwiek z mających zastosowanie wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu lub przestał spełniać którykolwiek z warunków uznania określonych w art. 25 i nie podjął działań naprawczych wymaganych przez ESMA w odpowiednio wyznaczonym terminie nieprzekraczającym jednego roku;
ESMA nie jest w stanie skutecznie wykonać swoich obowiązków w stosunku do danego CCP na mocy niniejszego rozporządzenia ze względu na to, że organ państwa trzeciego właściwy dla danego CCP nie udzielił ESMA wszystkich stosownych informacji lub nie współpracuje z ESMA zgodnie z art. 25 ust. 7;
akt wykonawczy, o którym mowa w art. 25 ust. 6, został uchylony lub zawieszony lub dowolny z warunków w nim określonych przestał być spełniany.
ESMA może ograniczyć cofnięcie uznania do określonej usługi, działalności lub określonej klasy instrumentów finansowych.
Określając datę, z którą decyzja o cofnięciu uznania stanie się skuteczna, ESMA dokłada starań, żeby zminimalizować ewentualne zakłócenia rynku i przewiduje odpowiedni okres dostosowawczy, który nie przekracza dwóch lat.
W przypadku gdy ESMA stwierdzi, że działania naprawcze nie zostały podjęte w terminie wyznaczonym na podstawie ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu lub że podjęte działania nie są odpowiednie, oraz po konsultacji z organami, o których mowa w art. 25 ust. 3, ESMA cofa decyzję o uznaniu.
Artykuł 25q
Środki nadzorcze podejmowane przez ESMA
W przypadku gdy – zgodnie z art. 25j ust. 5 – ESMA stwierdzi, że CCP Tier II popełnił jedno z naruszeń wymienionych w załączniku III, podejmuje co najmniej jedną z poniższych decyzji:
zobowiązuje CCP do zaprzestania danego naruszenia;
nakłada grzywny zgodnie z art. 25j;
wydaje publiczne ogłoszenie;
cofa uznanie dla CCP lub w odniesieniu do oferowanej przez niego określonej usługi, działalności lub określonej klasy instrumentów finansowych zgodnie z art. 25p.
Podejmując decyzje, o których mowa w ust. 1, ESMA bierze pod uwagę charakter i wagę naruszenia, uwzględniając następujące kryteria:
czas trwania i częstotliwość naruszenia;
czy naruszenie ujawniło poważne lub systemowe słabości procedur stosowanych przez CCP lub jego systemów zarządzania lub kontroli wewnętrznej;
czy naruszenie doprowadziło do przestępstwa finansowego lub ułatwiło przestępstwo finansowe lub w inny sposób jest z nim związane;
czy naruszenie jest wynikiem działania umyślnego czy zaniedbania.
Podając swoją decyzję do wiadomości publicznej zgodnie z akapitem pierwszym, ESMA podaje również do wiadomości publicznej informację o prawie danego CCP do odwołania się od tej decyzji, a w odpowiednim przypadku informację, że takie odwołanie zostało wniesione, precyzując, że ma ono skutku zawieszającego, oraz informację o tym, że Komisja Odwoławcza ESMA może zawiesić wykonanie zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 60 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
TYTUŁ IV
WYMOGI W ODNIESIENIU DO CCP
ROZDZIAŁ 1
Wymogi organizacyjne
Artykuł 26
Przepisy ogólne
Bez uszczerbku dla uzgodnień interoperacyjnych na mocy tytułu V lub prowadzenia swojej polityki inwestycyjnej zgodnie z art. 47, CCP nie może być ani stać się członkiem rozliczającym lub klientem, ani też nie może zawierać pośrednich uzgodnień rozliczeniowych z członkiem rozliczającym w celu podjęcia działalności rozliczeniowej u CCP.
▼M17 —————
ESMA przedkłada Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 27
Kierownictwo wyższego szczebla i zarząd
Członkowie zarządu CCP, w tym członkowskie niezależni, muszą cieszyć się odpowiednio nieposzlakowaną opinią oraz posiadać odpowiednią wiedzę specjalistyczną z zakresu usług finansowych, zarządzania ryzykiem i usług rozliczeniowych.
Artykuł 28
Komisja ds. ryzyka
Artykuł 29
Prowadzenie dokumentacji
ESMA przedkłada Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
ESMA przedstawia Komisji ten projekt wykonawczych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przyznaje się uprawnienia do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 30
Akcjonariusze i udziałowcy posiadający znaczne pakiety akcji
Artykuł 31
Obowiązki informacyjne wobec właściwych organów
W przypadku gdy postępowanie członka zarządu może niekorzystnie wpływać na prawidłowe i ostrożne zarządzanie CCP, właściwy organ podejmuje odpowiednie środki, które mogą obejmować usunięcie tego członka z zarządu.
Każda osoba fizyczna lub prawna, która postanowiła zbyć, bezpośrednio lub pośrednio, znaczny pakiet akcji w CCP (potencjalny zbywca), uprzednio informuje na piśmie właściwy organ o tym fakcie, informując go o wielkości tego pakietu. Osoba taka powiadamia również właściwy organ w przypadku podjęcia decyzji o zmniejszeniu posiadanego znacznego pakietu akcji w taki sposób, że udział praw głosu lub posiadanego przez nią kapitału spadłby wówczas poniżej poziomu 10 %, 20 %, 30 % bądź 50 % lub CCP przestałby być jednostką zależną tej osoby.
Bezzwłocznie po otrzymaniu powiadomienia określonego w niniejszym ustępie oraz informacji określonych w ust. 3 niniejszego artykułu, a najpóźniej w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania wspomnianego powiadomienia i tych informacji, właściwy organ potwierdza odbiór powiadomienia lub informacji potencjalnemu nabywcy lub zbywcy na piśmie i przekazuje te informacje ESMA i kolegium, o którym mowa w art. 18.
W terminie 60 dni roboczych od dnia pisemnego potwierdzenia odbioru powiadomienia i wszystkich dokumentów, których załączenie do powiadomienia jest wymagane na podstawie wykazu określonego w art. 32 ust. 4, i o ile terminu tego nie przedłużono zgodnie z niniejszym artykułem („okres oceny”), właściwy organ przeprowadza ocenę, o której mowa w art. 32 ust. 1 („ocena”). Podczas okresu oceny kolegium, o którym mowa w art. 18, wydaje opinię na podstawie art. 19, a ESMA wydaje opinię na podstawie art. 24a ust. 7 akapit pierwszy lit. bc) oraz zgodnie z procedurą określoną w art. 17b.
W chwili potwierdzenia odbioru właściwy organ powiadamia potencjalnego nabywcę lub zbywcę o terminie, w którym upływa okres oceny.
Bieg okresu oceny zostaje wstrzymany na okres od dnia przekazania prośby o informacje przez właściwy organ do dnia otrzymania odpowiedzi od potencjalnego nabywcy. Wstrzymanie to nie może przekroczyć dwudziestu dni roboczych. Właściwy organ może rozważyć wystąpienie z kolejnymi wnioskami o uzupełnienie lub wyjaśnienie informacji, jednak nie mogą one powodować wstrzymania biegu okresu oceny.
Właściwy organ może przedłużyć wstrzymanie, o którym mowa w ust. 3 akapit drugi, do 30 dni roboczych, w przypadku gdy potencjalny nabywca lub zbywca:
ma siedzibę poza Unią albo jeśli nadzór nad nim sprawuje organ spoza Unii;
jest osobą fizyczną albo prawną, która nie podlega nadzorowi na mocy niniejszego rozporządzenia lub dyrektywy 73/239/EWG, dyrektywy Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie ( 22 ) lub dyrektyw 2002/83/WE, 2003/41/WE, 2004/39/WE, 2005/68/WE, 2006/48/WE, 2009/65/WE lub 2011/61/UE.
Artykuł 32
Ocena
W ramach oceny powiadomienia przewidzianego w art. 31 ust. 2 oraz informacji, o których mowa w art. 31 ust. 3, właściwy organ, dla zapewnienia prawidłowego i ostrożnego zarządzania CCP, w którym ma nastąpić nabycie, oraz mając na względzie prawdopodobny wpływ potencjalnego nabywcy na CCP, ocenia stosowność potencjalnego nabywcy oraz finansową solidność planowanego nabycia w oparciu o wszystkie poniższe elementy:
reputację i finansową solidność potencjalnego nabywcy;
reputację i doświadczenie wszelkich osób, które będą kierować działalnością CCP w wyniku planowanego nabycia;
zdolność CCP do przestrzegania, aktualnie i w przyszłości, niniejszego rozporządzenia;
istnienie wystarczających podstaw by podejrzewać, iż w związku z planowanym nabyciem dokonuje się, dokonano lub usiłowano dokonać prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w rozumieniu art. 1 dyrektywy 2005/60/WE lub że planowane nabycie może zwiększyć takie ryzyko.
W ocenie solidności finansowej potencjalnego nabywcy właściwy organ poświęca szczególną uwagę rodzajowi prowadzonej i planowanej działalności w CCP, w którym ma nastąpić nabycie.
W ocenie zdolności CCP do przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia właściwy organ poświęca szczególną uwagę temu, czy grupa, w skład której wejdzie CCP, posiada strukturę umożliwiającą sprawowanie skutecznego nadzoru, skuteczną wymianę informacji pomiędzy właściwymi organami i ustalenie podziału odpowiedzialności pomiędzy tymi organami.
Dokonywana przez właściwy organ ocena dotycząca powiadomienia określonego w art. 31 ust. 2 oraz informacji, o których mowa w art. 31 ust. 3, podlega opinii kolegium, o którym mowa w art. 18, na podstawie art. 19 i opinii ESMA na podstawie art. 24a ust. 7 akapit pierwszy lit. bc), wydanej zgodnie z procedurą określoną w art. 17b.
Odpowiednie właściwe organy ściśle współpracują ze sobą podczas przeprowadzania oceny, w przypadku gdy potencjalny nabywca jest:
innym CCP, instytucją kredytową, zakładem ubezpieczeń na życie, zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, przedsiębiorstwem inwestycyjnym, operatorem rynku, operatorem systemu rozrachunku papierów wartościowych, spółką zarządzającą UCITS lub ZAFI posiadającym zezwolenie innego państwa członkowskiego;
jednostką dominującą innego CCP, instytucji kredytowej, zakładu ubezpieczeń na życie, zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, przedsiębiorstwa inwestycyjnego, operatora rynku, operatora systemu rozrachunku papierów wartościowych, spółki zarządzającej UCITS lub ZAFI posiadającego zezwolenie innego państwa członkowskiego;
osobą fizyczną lub prawną kontrolującą inne CCP, instytucję kredytową, zakład ubezpieczeń na życie, zakład ubezpieczeń, zakład reasekuracji, przedsiębiorstwo inwestycyjne, operatora rynku, operatora systemu rozrachunku papierów wartościowych, spółkę zarządzającą UCITS lub ZAFI posiadającego zezwolenie innego państwa członkowskiego.
Artykuł 33
Konflikty interesów
Pisemne uzgodnienia ustanowione zgodnie z ust. 1 obejmują następujące kwestie:
okoliczności, które stanowią lub mogą wywołać konflikt interesów zagrażający w istotny sposób interesom jednego członka rozliczającego bądź klienta lub większej ich liczbie;
procedury, których należy przestrzegać, i środki, które należy przyjąć, w celu zarządzania takim konfliktem.
Artykuł 34
Ciągłość działania
ESMA przedkłada Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 35
Outsourcing
W przypadku gdy CCP zleca funkcje operacyjne, usługi czy działalność na zasadzie outsourcingu, pozostaje on w pełni odpowiedzialny za wywiązywanie się ze swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia i zapewnia w każdym czasie, aby:
outsourcing nie prowadził do przekazania odpowiedzialności;
nie uległy zmianie stosunek i obowiązki CCP wobec jego członków rozliczających lub, w stosownych przypadkach, wobec ich klientów;
nie nastąpiła faktyczna zmiana warunków udzielenia zezwolenia CCP;
outsourcing nie uniemożliwiał pełnienia funkcji związanych z nadzorem i dozorem, w tym dostępu na miejscu do stosownych informacji niezbędnych do wypełnienia tych zadań;
outsourcing nie prowadził do pozbawienia CCP niezbędnych systemów i kontroli zarządzania ryzykiem, na jakie jest narażony;
usługodawca stosował się do wymogów dotyczących ciągłości działania równorzędnych tym, które musi spełniać CCP zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;
CCP zachowywał niezbędną wiedzę specjalistyczną i zasoby pozwalające na dokonanie oceny jakości świadczonych usług oraz zdolności organizacyjnej i adekwatności kapitałowej usługodawcy oraz nadzorowanie zleconych na zasadzie outsourcingu funkcji i zarządzanie ryzykiem związanym z outsourcingiem, a także na bieżąco nadzorował te funkcje i zarządzał tym ryzykiem;
CCP posiadał bezpośredni dostęp do odpowiednich informacji dotyczących funkcji zleconych na zasadzie outsourcingu;
usługodawca współpracował z właściwym organem w związku z działaniami będącymi przedmiotem outsourcingu;
usługodawca zapewniał ochronę wszelkich informacji poufnych związanych z CCP oraz jego członkami rozliczającymi i klientami lub, w przypadku gdy ten usługodawca posiada siedzibę w kraju trzecim – zapewniał, aby standardy w zakresie ochrony danych w tym kraju trzecim lub standardy określone w porozumieniu między zainteresowanymi stronami były porównywalne ze standardami ochrony danych obowiązującymi w Unii.
CCP nie może zlecać na zasadzie outsourcingu głównych działań związanych z zarządzaniem ryzykiem, chyba że taki outsourcing został zatwierdzony przez właściwy organ. Ta decyzja właściwego organu podlega opinii kolegium, o którym mowa w art. 18, na podstawie art. 19 oraz opinii ESMA na podstawie art. 24a ust. 7 akapit pierwszy lit. bc), wydanej zgodnie z procedurą określoną w art. 17b.
ROZDZIAŁ 2
Zasady prowadzenia działalności
Artykuł 36
Przepisy ogólne
Artykuł 37
Wymogi dotyczące uczestnictwa
Organ właściwy dla CCP przyjmującego kontrahentów niefinansowych w charakterze członków rozliczających dokonuje regularnych przeglądów uzgodnień dokonanych przez CCP w celu monitorowania, czy spełniony jest warunek określony w akapicie pierwszym. Organ właściwy dla CCP co roku składa kolegium, o którym mowa w art. 18, sprawozdanie dotyczące produktów rozliczanych przez tych kontrahentów niefinansowych, ich łącznej ekspozycji i wszelkich zidentyfikowanych rodzajów ryzyka.
Kontrahent niefinansowy pełniący rolę członka rozliczającego CCP może świadczyć usługi rozliczeniowe na rzecz klientów wyłącznie na rzecz kontrahentów niefinansowych należących do tej samej grupy co ten kontrahent niefinansowy i może prowadzić rachunki w CCP wyłącznie w odniesieniu do aktywów i pozycji utrzymywanych na swój rachunek lub na rachunek tych kontrahentów niefinansowych.
ESMA może wydać opinię lub zalecenie w kwestii stosowności uzgodnień w tym zakresie po przeprowadzeniu wzajemnej oceny ad hoc.
CCP informuje właściwy organ o wszelkich istotnych negatywnych zmianach w profilu ryzyka dowolnego ze swoich członków rozliczających, stwierdzonych w kontekście oceny CCP, o której mowa w akapicie pierwszym, lub dowolnej innej oceny zakończonej podobnymi wnioskami, w tym o wszelkim wzroście ryzyka, jakie dowolny z tych członków wnosi do CCP, i które to zmiany mogą zdaniem CCP uruchomić procedurę na wypadek niewykonania zobowiązania.
ESMA, po konsultacji z EUNB i ESBC, opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających elementy, które należy uwzględnić, gdy CCP:
ustanawia swoje kryteria dopuszczenia, o których mowa w ust. 1;
ocenia zdolność kontrahentów niefinansowych występujących w charakterze członków rozliczających do spełnienia wymogów dotyczących depozytów zabezpieczających i składek na rzecz funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania, o których mowa w ust. 1a.
Opracowując regulacyjne standardy techniczne, ESMA uwzględnia:
warunki i specyfikę, dzięki którym kontrahenci niefinansowi mogą korzystać lub już korzystają z usług rozliczeniowych, w tym jako bezpośredni członkowie rozliczający w modelach sponsorowanych;
potrzebę ułatwienia odpowiedniego pod względem ostrożnościowym bezpośredniego dostępu kontrahentów niefinansowych do usług rozliczeniowych i działalności rozliczeniowej CCP;
konieczność zapewnienia proporcjonalności;
konieczność zapewnienia skutecznego zarządzania ryzykiem.
ESMA przedstawia Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 38
Przejrzystość
CCP prowadzi odrębne rozliczenie kosztów i dochodów wynikających ze świadczonych usług i ujawnia te informacje ESMA i właściwym organom.
CCP publicznie ujawnia wolumeny rozliczonych transakcji dla każdej klasy instrumentów rozliczanych przez CCP w sposób zagregowany.
CCP w jasny i przejrzysty sposób przedstawia swoim członkom rozliczającym informacje o stosowanych przez siebie modelach początkowych depozytów zabezpieczających, w tym metodach ustalania wszelkich narzutów. Informacje te muszą:
dokładnie wyjaśniać budowę modelu początkowego depozytu zabezpieczającego i sposób jego funkcjonowania, w tym w skrajnych warunkach rynkowych;
jasno opisywać najważniejsze założenia i ograniczenia modelu początkowego depozytu zabezpieczającego oraz okoliczności, w których założenia te tracą ważność;
być udokumentowane.
Członkowie rozliczający świadczący usługi rozliczeniowe i klienci świadczący usługi rozliczeniowe zapewniają swoim klientom co najmniej:
informacje o sposobie działania modeli depozytów zabezpieczających CCP;
informacje na temat sytuacji i warunków, które mogą uruchomić wezwania do uzupełnienia depozytów zabezpieczających;
informacje na temat procedur stosowanych w celu ustalenia kwoty, która ma zostać przekazana przez klientów; oraz
symulację wymogów dotyczących depozytów zabezpieczających, którym klienci mogą podlegać w różnych scenariuszach.
Do celów lit. d) symulacja wymogów dotyczących depozytów zabezpieczających ma obejmować zarówno depozyty zabezpieczające wymagane przez CCP, jak i wszelkie dodatkowe depozyty zabezpieczające wymagane przez samych członków rozliczających i klientów świadczących usługi rozliczeniowe. Wyniki takiej symulacji nie są ostateczne.
Na wniosek członka rozliczającego CCP bez zbędnej zwłoki przekazuje temu członkowi rozliczającemu informacje, o które wnosił, aby umożliwić temu członkowi rozliczającemu spełnienie wymogów akapitu pierwszego niniejszego ustępu, chyba że takie informacje zostały już przekazane zgodnie z ust. 1–7. W przypadku gdy członek rozliczający lub klient świadczy usługi rozliczeniowe, w stosownych przypadkach przekazują oni te informacje swoim klientom.
ESMA, konsultując się z EUNB i ESCB, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających bardziej szczegółowo:
wymogi, które ma spełniać narzędzie służące przeprowadzeniu symulacji, oraz rodzaj wyników, który ma zostać udostępniony zgodnie z ust. 6;
informacje, które CCP mają przekazywać członkom rozliczającym w odniesieniu do przejrzystości modeli depozytu zabezpieczającego zgodnie z ust. 7;
informacje, które mają być przekazywane przez członków rozliczających i klientów świadczących usługi rozliczeniowe na rzecz swoich klientów zgodnie z ust. 7 i 8; oraz
wymogi dotyczące symulacji depozytów zabezpieczających, które mają być dostarczane klientom, oraz rodzaj wyników, który ma zostać udostępniony zgodnie z ust. 8.
ESMA przedkłada Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 39
Wyodrębnianie i przenoszenie
Wymóg dotyczący wyróżnienia aktywów i pozycji na rachunkach prowadzonych przez CCP jest spełniony, jeżeli:
aktywa i pozycje są zapisywane na oddzielnych rachunkach;
nie ma możliwości bilansowania pozycji zapisanych na różnych rachunkach;
aktywa stanowiące pokrycie pozycji zapisanych na danym rachunku nie są narażone na straty związane z pozycjami zapisanymi na innym rachunku.
ROZDZIAŁ 3
Wymogi ostrożnościowe
Artykuł 40
Zarządzanie ekspozycją
W czasie bliskim rzeczywistemu CCP dokonuje pomiaru ekspozycji na ryzyko utraty płynności i ekspozycji kredytowej oraz ocenia te ekspozycje w odniesieniu do każdego członka rozliczającego, oraz, w stosownych przypadkach, w odniesieniu do innego CCP, z którym zawarł uzgodnienie dotyczące interoperacyjności. Na potrzeby skutecznego pomiaru swoich ekspozycji CCP dysponuje szybkim i niedyskryminującym dostępem do odpowiednich informacji o kształtowaniu się cen. Odbywa się to z zachowaniem rozsądnego poziomu kosztów.
Bez uszczerbku dla art. 1 ust. 4 i 5 oraz w celu ułatwienia rozliczania centralnego przez podmioty sektora publicznego, do dnia 25 czerwca 2026 r. ESMA wydaje wytyczne zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 określające metodę, która ma być stosowana przez CCP posiadających zezwolenie na mocy art. 14 niniejszego rozporządzenia do obliczania ekspozycji i ewentualnych wkładów podmiotów sektora publicznego uczestniczących w takich CCP na rzecz zasobów finansowych CCP, z należytym uwzględnieniem uprawnień podmiotów sektora publicznego.
Artykuł 41
Wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego
ESMA przedkłada Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 42
Fundusz na wypadek niewykonania zobowiązania
CCP ustala minimalny poziom funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania, poniżej którego wysokość funduszu nie może w żadnym wypadku spaść.
ESMA przedkłada Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 43
Inne zasoby finansowe
Artykuł 44
Środki kontroli ryzyka utraty płynności
CCP dokonuje codziennie pomiaru swojego możliwego zapotrzebowania na płynność. Uwzględnia on ryzyko utraty płynności po niewykonaniu zobowiązania przez co najmniej dwa podmioty, wobec których ma największe ekspozycje i które są członkami rozliczającymi lub dostawcami płynności, z wyłączeniem banków centralnych.
ESMA przedkłada Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 45
Kaskadowe pokrywanie strat w przypadku niewykonania zobowiązania
ESMA przedkłada Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 45a
Tymczasowe ograniczenia w przypadku istotnego zdarzenia niezwiązanego z niewykonaniem zobowiązania
W przypadku istotnego zdarzenia niezwiązanego z niewykonaniem zobowiązania, zgodnie z definicją w art. 2 pkt 9) rozporządzenia (UE) 2021/23, właściwy organ może nałożyć na CCP wymóg powstrzymania się od wszelkich z poniższych działań przez okres wskazany przez właściwy organ, który nie może przekroczyć pięciu lat:
wypłaty dywidendy lub podjęcia nieodwołalnego zobowiązania do wypłaty dywidendy, z wyjątkiem praw do dywidend, o których mowa konkretnie w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23, jako formy rekompensaty;
wykupu akcji zwykłych;
stworzenia obowiązku wypłaty zmiennych składników wynagrodzenia, zdefiniowanych w polityce wynagrodzeń CCP zgodnie z art. 26 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, uznaniowych świadczeń emerytalnych lub pakietów odpraw dla kierownictwa wyższego szczebla, zgodnie z definicją w art. 2 pkt 29) niniejszego rozporządzenia.
Właściwy organ nie ogranicza CCP możliwości podjęcia dowolnego z działań, o których mowa w akapicie pierwszym, jeżeli CCP jest prawnie zobowiązany do podjęcia danego działania, a obowiązek ten poprzedza zdarzenia, o których mowa w akapicie pierwszym.
Artykuł 46
Wymogi dotyczące zabezpieczenia
CCP może, pod warunkiem spełnienia odpowiednich warunków, akceptować gwarancje publiczne, gwarancje banków publicznych lub niezabezpieczone gwarancje banków komercyjnych, pod warunkiem że są one bezwarunkowo dostępne na żądanie w okresie likwidacji, o którym mowa w art. 41.
CCP określa w swoich zasadach działania minimalny akceptowalny poziom zabezpieczenia akceptowanych przez siebie gwarancji i może określić, że może akceptować w pełni niezabezpieczone gwarancje banków publicznych lub gwarancje banków komercyjnych. CCP może przyjmować gwarancje publiczne, gwarancje banków publicznych lub gwarancje banków komercyjnych wyłącznie w celu pokrycia swojej początkowej i bieżącej ekspozycji wobec swoich członków rozliczających będących kontrahentami niefinansowymi lub wobec klientów członków rozliczających, pod warunkiem że klienci ci są kontrahentami niefinansowymi.
W przypadku uzyskania aktywów, gwarancji publicznych, gwarancji banku publicznego lub gwarancji banku komercyjnego przez CCP dany CCP:
uwzględnia gwarancje banku publicznego lub gwarancje banku komercyjnego przy obliczaniu ekspozycji względem banku wystawiającego te gwarancje, który jest jednocześnie członkiem rozliczającym;
poddaje niezabezpieczone gwarancje banku publicznego lub komercyjnego limitom koncentracji;
stosuje odpowiednie redukcje wartości aktywów, gwarancji publicznych, gwarancji banków publicznych i gwarancji banków komercyjnych w celu odzwierciedlenia potencjalnego spadku tych wartości w okresie pomiędzy ich ostatnią wyceną a datą, do której można w uzasadniony sposób oczekiwać ich upłynnienia lub wykonania, stosownie do przypadku;
uwzględnia również ryzyko utraty płynności po niewykonaniu zobowiązania przez uczestnika rynku i ryzyko koncentracji dotyczące pewnych aktywów przy ustanawianiu odpowiedniego zabezpieczenia i odpowiedniej redukcji wartości dla CCP.
uwzględnia potrzebę zminimalizowania wszelkich potencjalnych skutków procykliczności takich zmian, dokonując zmian poziomu redukcji wartości w wycenie, którą stosuje do aktywów i gwarancji publicznych, gwarancji banku publicznego lub komercyjnego przyjętych jako zabezpieczenie.
ESMA, we współpracy z EUNB i po konsultacji z ERRS i członkami ESBC, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia:
rodzajów zabezpieczenia, które mogłyby zostać uznane za wysoce płynne, takich jak środki pieniężne, złoto, obligacje rządowe i wysokiej jakości obligacje firm oraz, obligacje zabezpieczone;
redukcji wartości, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze cel, jakim jest ograniczenie ich procykliczności, oraz
odpowiednich warunków, na jakich gwarancje publiczne, gwarancje banków publicznych i gwarancje banków komercyjnych mogą być przyjmowane jako zabezpieczenie zgodnie z ust. 1, w tym odpowiednich limitów koncentracji, wymogów dotyczących jakości kredytowej i rygorystycznych wymogów dotyczących ryzyka niewłaściwego postępowania w przypadku gwarancji banków publicznych i gwarancji banków komercyjnych.
ESMA przedkłada Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 47
Polityka inwestycyjna
ESMA przedkłada Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 48
Procedury na wypadek niewykonania zobowiązania przez członka rozliczającego
W przypadku gdy członek rozliczający, na rzecz którego dokonano przeniesienia aktywów i pozycji, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu podlega rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, spełnia on wymogi kapitałowe dotyczące ekspozycji członków rozliczających wobec klientów zgodnie z tym rozporządzeniem w terminie uzgodnionym z jego właściwym organem, który nie przekracza trzech miesięcy od daty tego przeniesienia.
Artykuł 49
Przegląd modeli, stosowanie testu warunków skrajnych i weryfikacja historyczna
W przypadku gdy CCP zamierza przyjąć zmianę modelu lub parametru, o którym mowa w akapicie pierwszym, wykonuje jedną z poniższych czynności:
w przypadku gdy CCP uzna, że zamierzona zmiana jest istotna zgodnie z ust. 1i, składa wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z procedurą określoną w niniejszym artykule;
w przypadku gdy CCP uzna, że zamierzona zmiana nie jest istotna zgodnie z ust. 1i niniejszego artykułu, składa wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z procedurą określoną w art. 49a.
Przyjęte modele i parametry, w tym istotne zmiany w nich, podlegają opinii kolegium, o którym mowa w art. 18, zgodnie z niniejszym artykułem.
ESMA zapewnia, aby Europejskie Urzędy Nadzoru, ESBC oraz Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji otrzymywały informacje na temat wyników testów warunków skrajnych, tak aby umożliwić tym organom ocenę ekspozycji przedsiębiorstw finansowych wobec CCP niewykonujących zobowiązań.
W terminie dwóch dni roboczych od złożenia takiego wniosku do CCP wysyłane jest potwierdzenie otrzymania wniosku za pośrednictwem centralnej bazy danych.
W przypadku gdy organ właściwy dla CCP lub ESMA stwierdzi, że nie wszystkie wymagane dokumenty lub informacje zostały przedłożone, organ właściwy dla CCP zwraca się do CCP składającego wniosek o przedłożenie dodatkowych dokumentów lub informacji, których brak został stwierdzony przez ten organ lub ESMA, za pośrednictwem centralnej bazy danych. Ramy czasowe określone w akapicie pierwszym niniejszego ustępu mogą w takim przypadku zostać przedłużone o maksymalnie 10 dni roboczych. Wniosek zostaje odrzucony, jeżeli organ właściwy dla CCP lub ESMA stwierdzi, że CCP nie spełnił takiego żądania, a w takim przypadku organ, który stwierdził, że wniosek ma być odrzucony, informuje o tym drugi organ. Organ właściwy dla CCP informuje CCP o decyzjach o odrzuceniu wniosku za pośrednictwem centralnej bazy danych, a także informuje CCP o dokumentach lub informacjach, których brak stwierdzono.
W terminie 40 dni roboczych od stwierdzenia, że wszystkie dokumenty i informacje zostały przedłożone zgodnie z ust. 1c:
właściwy organ przeprowadza ocenę ryzyka związanego z istotną zmianą i przedstawia swoje sprawozdanie ESMA i kolegium, o którym mowa w art. 18; oraz
ESMA przeprowadza ocenę ryzyka związanego z istotną zmianą i przedstawia swoje sprawozdanie organowi właściwemu dla CCP i kolegium, o którym mowa w art. 18.
W okresie, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, organ właściwy dla CCP, ESMA lub dowolny z członków kolegium, o którym mowa w art. 18, może kierować, za pośrednictwem centralnej bazy danych, pytania bezpośrednio do CCP składającego wniosek i żądać od niego informacji uzupełniających oraz wyznacza termin, w którym CCP składający wniosek ma przekazać takie informacje.
W terminie 15 dni roboczych od otrzymania sprawozdań, o których mowa w akapicie pierwszym, kolegium, o którym mowa w art. 18, przyjmuje opinię zgodnie z art. 19 i przekazuje ją ESMA i właściwemu organowi. Niezależnie od tymczasowego przyjęcia zgodnie z ust. 1g właściwy organ i ESMA nie przyjmują decyzji o zatwierdzeniu lub odmowie zatwierdzenia istotnych zmian w modelach lub parametrach, dopóki taka opinia nie zostanie przyjęta przez kolegium, o którym mowa w art. 18, chyba że kolegium nie przyjmie opinii w wyznaczonym terminie.
W przypadku gdy organ właściwy dla CCP lub ESMA nie zgadza się z opinią kolegium, o którym mowa w art. 18, w tym z żadnym z warunków lub zaleceń w niej zawartych, jego decyzja zawiera pełne uzasadnienie i wyjaśnienie wszelkich istotnych odstępstw od tej opinii lub tych warunków lub zaleceń.
W należycie uzasadnionych przypadkach, w drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, na wniosek CCP, właściwy organ, w porozumieniu z ESMA, może zezwolić na tymczasowe przyjęcie istotnej zmiany w modelu lub parametrze przed zatwierdzeniem takiej zmiany. Taka tymczasowa zmiana jest dozwolona wyłącznie przez pewien okres określony wspólnie przez organ właściwy dla CCP i ESMA. Po upływie tego okresu CCP nie może stosować takiej zmiany, chyba że została ona zatwierdzona zgodnie z niniejszym artykułem.
Zmianę uważa się za istotną, jeżeli spełniony jest co najmniej jeden z następujących warunków:
zmiana prowadzi do znacznego zmniejszenia lub zwiększenia całkowitych prefinansowanych zasobów finansowych CCP, w tym wymogów dotyczących depozytów zabezpieczających, funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania oraz własnych zasobów celowych, o których mowa w art. 45 ust. 4;
zmienia się strukturę lub elementy strukturalne modelu depozytu zabezpieczającego;
składnik modelu depozytu zabezpieczającego, w tym parametr depozytu zabezpieczającego lub dodatek, wprowadza się, usuwa lub zmienia w sposób, który prowadzi do znacznego zmniejszenia lub zwiększenia wyniku modelu depozytu zabezpieczającego na poziomie CCP;
zmienia się metodę obliczania bilansów portfeli, co prowadzi do znacznego zmniejszenia lub zwiększenia łącznych wymogów dotyczących depozytów zabezpieczających w przypadku instrumentów finansowych w ramach portfela;
zmienia się metodologię definiowania i kalibracji scenariuszy testów warunków skrajnych do celów określania wielkości funduszy CCP na wypadek niewykonania zobowiązania oraz wielkości składek poszczególnych członków rozliczających do tych funduszy na wypadek niewykonania zobowiązania, co prowadzi do znacznego zmniejszenia lub zwiększenia wielkości któregokolwiek z funduszy na wypadek niewykonania zobowiązania lub jakiejkolwiek indywidualnej składki do funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania;
zmienia się metodę oceny ryzyka utraty płynności, co prowadzi do znacznego zmniejszenia lub zwiększenia szacowanego zapotrzebowania na płynność w którejkolwiek walucie lub całkowitego zapotrzebowania na płynność;
zmienia się metodę określenia ryzyka koncentracji, jakie CCP ponosi wobec indywidualnego kontrahenta, w taki sposób, że ogólna ekspozycja CCP wobec tego kontrahenta znacznie spada lub wzrasta;
zmienia się metodę wyceny zabezpieczenia lub kalibracji redukcji wartości zabezpieczenia, w wyniku czego całkowita wartość zabezpieczenia zmniejsza się lub zwiększa znacznie;
zmiana mogłaby mieć istotny wpływ na ogólne ryzyko CCP.
W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu ESMA, po konsultacji z EUNB, innymi odpowiednimi właściwymi organami oraz członkami ESBC, opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających:
rodzaj testów, jakie mają być przeprowadzane dla poszczególnych klas instrumentów finansowych i portfeli;
udział w testach członków rozliczających lub innych stron;
częstotliwość przeprowadzania testów;
horyzont czasowy zakładany dla przeprowadzanych testów;
podstawowe informacje, o których mowa w ust. 3.
ESMA przedkłada Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
ESMA, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania:
co stanowi znaczący wzrost lub spadek do celów ust. 1i lit. a) i c)–h);
elementów, które należy uwzględnić przy ocenie, czy spełniony jest jeden z warunków, o których mowa w ust. 1i;
innych zmian w modelach, które można uznać za już objęte zatwierdzonym modelem, a zatem nie są uważane za zmianę w modelu i nie podlegają procedurom ustanowionym w niniejszym artykule lub art. 49a; oraz
wykazów wymaganych dokumentów dołączanych do wniosku o zatwierdzenie na podstawie ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu i art. 49a, oraz informacji, które podaje się w takich dokumentach w celu wykazania, że CCP spełnia wszystkie odpowiednie wymogi niniejszego rozporządzenia.
Wymagane dokumenty i poziom informacji powinny być proporcjonalne do rodzaju zatwierdzenia modelu, ale zawierać wystarczającą ilość szczegółów, aby zapewnić właściwą analizę zmiany.
Do celów akapitu pierwszego lit. a) ESMA może ustalić różne wartości dla poszczególnych punktów ust. 1i.
ESMA przedstawia Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
ESMA przedstawi Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 49a
Przyspieszona procedura w przypadku nieistotnych zmian w modelach i parametrach CCP
Procedura przyspieszona ma zastosowanie do proponowanej zmiany w modelu lub parametrze, gdy spełnione są poniższe warunki:
CCP wniósł o zatwierdzenie zmiany podlegającej ocenie na mocy niniejszego artykułu; oraz
organ właściwy dla CCP i ESMA stwierdziły, że proponowana zmiana nie jest istotna zgodnie z ust. 4.
Potwierdzenie otrzymania wniosku jest wysyłane do CCP za pośrednictwem centralnej bazy danych w ciągu dwóch dni roboczych od złożenia tego wniosku.
Organ właściwy dla CCP powiadamia CCP składającego wniosek za pośrednictwem centralnej bazy danych o decyzji podjętej na mocy ust. 4, podając wyczerpujące uzasadnienie, w terminie dwóch dni roboczych. W ciągu 10 dni roboczych od otrzymania powiadomienia CCP wycofuje wniosek lub uzupełnia go w celu spełnienia wymogów dotyczących wniosku zgodnie z art. 49.
Jeżeli zgodnie z ust. 4 organ właściwy dla CCP i ESMA postanowią, że zmiana nie jest istotna, każdy z nich, w terminie trzech dni roboczych od podjęcia tej decyzji:
dokonuje zatwierdzenia, jeśli CCP spełnia wymogi niniejszego rozporządzenia, lub odmawia zatwierdzenia, jeśli CCP nie spełnia wymogów niniejszego rozporządzenia; oraz
informuje drugi organ na piśmie, podając w pełni uzasadnione wyjaśnienie, czy dokonano zatwierdzenia, czy odmówiono go.
W przypadku gdy którykolwiek z nich nie wyrazi zgody na zatwierdzenie modelu, odmawia się zatwierdzenia.
Artykuł 50
Rozrachunek
ROZDZIAŁ 4
Obliczenia i sprawozdawczość do celów rozporządzenia (UE) nr 575/2013
Artykuł 50a
Obliczanie KCCP
Kontrahent centralny oblicza hipotetyczny kapitał w następujący sposób:
gdzie:
|
KCCP |
= |
centralny hipotetyczny kapitał; |
|
i |
= |
indeks oznaczający uczestnika rozliczającego; |
|
EADi |
= |
wartość ekspozycji CCP wobec uczestnika rozliczającego „i”, obejmująca transakcje własne uczestnika rozliczającego realizowane z CCP, transakcje klienta gwarantowane przez uczestnika rozliczającego oraz wszystkie wartości zabezpieczenia posiadanego przez CCP, w tym wniesiony z góry przez uczestnika rozliczającego wkład do funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania w odniesieniu do tych transakcji, odnosząca się do wyceny na koniec regulacyjnego dnia sprawozdawczego przed uzupełnieniem depozytu zabezpieczającego po ostatnim wezwaniu do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego tego dnia; |
|
RW |
= |
waga ryzyka równa 20 %; oraz |
|
współczynnik kapitałowy |
= |
8 %. |
EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych, aby określić następujące elementy do celów ust. 3:
częstotliwość i terminy obliczeń określonych w ust. 2;
sytuacje, w których właściwe organy instytucji pełniącej rolę uczestnika rozliczającego mogą wymagać większej częstotliwości obliczeń i przekazywania informacji od częstotliwości określonej w lit. a).
EUNB przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
Artykuł 50b
Ogólne zasady obliczania KCCP
Do celu obliczania KCCP, o którym mowa w art. 50a ust. 2, stosuje się następujące postanowienia:
CCP obliczają wartość swoich ekspozycji wobec uczestników rozliczających w następujący sposób:
w odniesieniu do ekspozycji wynikających z umów i transakcji wymienionych w art. 301 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 CCP obliczają wartość zgodnie z metodą określoną w części trzeciej tytuł II rozdział 6 sekcja 3 tego rozporządzenia, stosując okres ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia wynoszący 10 dni roboczych;
w odniesieniu do ekspozycji wynikających z umów i transakcji wymienionych w art. 301 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 CCP obliczają wartość (EADi) zgodnie z następującym wzorem:
EADi = max{EBRMi – IMi – DFi; 0}
gdzie:
|
EADi |
= |
wartość ekspozycji |
|
i |
= |
indeks oznaczający uczestnika rozliczającego; |
|
EBRMi |
= |
wartość ekspozycji przed ograniczeniem ryzyka, która jest równa wartości ekspozycji CCP wobec uczestnika rozliczającego „i” z tytułu wszystkich umów i transakcji z tym uczestnikiem rozliczającym, obliczonej bez uwzględniania zabezpieczenia wniesionego przez tego uczestnika rozliczającego; |
|
IMi |
= |
początkowy depozyt zabezpieczający przekazany kontrahentowi centralnemu przez uczestnika rozliczającego „i”; |
|
DFi |
= |
wniesiony z góry przez uczestnika rozliczającego „i” wkład do funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania. |
Wszystkie wartości we wzorze odnoszą się do wyceny na koniec dnia przed uzupełnieniem depozytu zabezpieczającego po ostatnim wezwaniu do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego tego dnia;
w sytuacjach, o których mowa w art. 301 ust. 1 akapit drugi zdanie trzecie rozporządzenia (UE) nr 575/2013, CCP oblicza wartość transakcji, o których mowa w pierwszym zdaniu tego akapitu, zgodnie ze wzorem w lit. a) ppkt (ii) niniejszego artykułu i określa wartość EBRMi zgodnie z częścią trzecią tytuł V tego rozporządzenia;
w odniesieniu do instytucji objętych zakresem stosowania rozporządzenia (UE) nr 575/2013 pakiety kompensowania są takie same jak pakiety kompensowania określone w art. 272 pkt 4 tego rozporządzenia;
CCP, który posiada ekspozycje wobec co najmniej jednego CCP, traktuje te ekspozycje jako ekspozycje wobec uczestników rozliczających i przy obliczaniu KCCP uwzględnia wszelkie depozyty zabezpieczające lub wniesione z góry wkłady otrzymane od takich CCP;
CCP posiadający wiążące ustalenia umowne ze swoimi uczestnikami rozliczającymi, które pozwalają temu CCP na wykorzystanie całości lub części początkowego depozytu zabezpieczającego otrzymanego od jego uczestników rozliczających w taki sam sposób, jak gdyby stanowił wniesione z góry wkłady, do celów obliczenia przewidzianego w ust. 1 uznaje ten początkowy depozyt zabezpieczający za wniesione z góry wkłady, a nie za początkowy depozyt zabezpieczający;
w przypadku gdy zabezpieczenie jest utrzymywane w odniesieniu do rachunku zawierającego co najmniej jeden rodzaj umów i transakcji, o których mowa w art. 301 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, CCP przypisuje początkowy depozyt zabezpieczający uzyskany od swoich uczestników rozliczających lub klientów – stosownie do przypadku – w sposób proporcjonalny do EAD odpowiednich rodzajów umów i transakcji obliczonego zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu, nie uwzględniając w obliczeniu początkowego depozytu zabezpieczającego;
CCP posiadający więcej niż jeden fundusz na wypadek niewykonania zobowiązania przeprowadza obliczenie oddzielnie dla każdego funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania;
jeżeli uczestnik rozliczający świadczy usługi rozliczeniowe na rzecz klientów, a transakcje i zabezpieczenia klientów uczestnika rozliczającego są przechowywane na subkontach odrębnych od subkonta działalności własnej uczestnika rozliczającego, CCP oblicza EADi oddzielnie dla każdego subkonta oraz całkowite EADi uczestnika rozliczającego jako sumę EAD subkont klientów i EAD subkonta działalności własnej uczestnika rozliczającego;
do celów lit. f), w przypadku gdy DFi nie jest rozdzielone między subkonta klientów i subkonta działalności własnej uczestnika rozliczającego, CCP przydziela DFi do każdego subkonta w części odpowiadającej odsetkowi początkowego depozytu zabezpieczającego tego subkonta w odniesieniu do całkowitego początkowego depozytu zabezpieczającego przekazanego przez danego uczestnika rozliczającego lub na rzecz danego uczestnika rozliczającego;
CCP nie przeprowadza obliczenia zgodnie z art. 50a ust. 2, jeżeli fundusz na wypadek niewykonania zobowiązania pokrywa wyłącznie transakcje o charakterze gotówkowym.
Do celów lit. a) ppkt (ii) niniejszego artykułu CCP stosuje metodę określoną w art. 223 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 z nadzorczymi korektami z tytułu zmienności określonymi w art. 224 tego rozporządzenia do obliczania wartości ekspozycji.
Artykuł 50c
Przekazywanie informacji
Do celów art. 308 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, kontrahent centralny przekazuje tym spośród swoich uczestników rozliczających, którzy są instytucjami, oraz ich właściwym organom następujące informacje:
kapitał hipotetyczny (KCCP);
sumę wniesionych z góry wkładów (DFCM);
kwotę wniesionych z góry zasobów finansowych, które ma on obowiązek – prawny lub wynikający z ustaleń umownych zawartych z uczestnikami rozliczającymi – wykorzystać na pokrycie strat poniesionych wskutek niewykonania zobowiązania przez uczestnika rozliczającego lub uczestników rozliczających przed wykorzystaniem wkładów do funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania od pozostałych uczestników rozliczających (DFCCP).
▼M13 —————
Jeżeli kontrahent centralny ma więcej niż jeden fundusz na wypadek niewykonania zobowiązania, przekazuje informacje określone w akapicie pierwszym w odniesieniu do każdego funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania.
EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia następujących elementów:
jednolity wzór do celów sprawozdawczych określonych w ust.1;
częstotliwość i terminy składania sprawozdań określone w ust. 2;
sytuacje, w których właściwe organy instytucji pełniącej rolę uczestnika rozliczającego mogą wymagać większej częstotliwości przekazywania informacji niż częstotliwość określona w lit. b).
EUNB przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 1 stycznia 2014 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
Artykuł 50d
Obliczanie konkretnych pozycji, które ma zgłaszać kontrahent centralny
Do celów art. 50c zastosowanie ma, co następuje:
jeżeli regulamin kontrahenta centralnego przewiduje, że kontrahent centralny wykorzystuje część lub całość swoich zasobów finansowych równolegle z wkładami wniesionymi z góry przez jego uczestników rozliczających w sposób, który sprawia, że zasoby te stają się równoważne z wkładami wniesionymi z góry przez uczestnika rozliczającego pod względem sposobów, w jakie pokrywają straty poniesione przez kontrahenta centralnego w przypadku niewykonania zobowiązania przez uczestnika rozliczającego lub większą ich liczbę lub w przypadku ich niewypłacalności, kontrahent centralny dodaje do DFCM odpowiednią kwotę tych zasobów;
do całkowitej kwoty wniesionych z góry wkładów (DF), jak następuje:
.
▼M13 —————
TYTUŁ V
UZGODNIENIA INTEROPERACYJNE
Artykuł 51
Uzgodnienia interoperacyjne
Artykuł 52
Zarządzanie ryzykiem
CCP zawierający uzgodnienie interoperacyjne:
wprowadzają odpowiednie strategie, procedury i systemy służące skutecznemu wykrywaniu i monitorowaniu ryzyka oraz zarządzaniu tym ryzykiem, jakie wynika ze wspomnianego uzgodnienia, tak aby mogli terminowo wywiązywać się ze swoich obowiązków;
uzgadniają swoje prawa i obowiązki, w tym prawo właściwe regulujące ich stosunki;
wykrywają i monitorują ryzyko kredytowe i ryzyko utraty płynności oraz zarządzają tymi ryzykami, tak aby niewykonanie zobowiązania przez członka rozliczającego jednego CCP pozostało bez wpływu na CCP, z którym wiąże je uzgodnienie interoperacyjne;
wykrywają, monitorują i uwzględniają potencjalne współzależności i korelacje wynikające z uzgodnienia interoperacyjnego, które mogą wpłynąć na ryzyko kredytowe i ryzyko utraty płynności związane z koncentracjami poszczególnych członków rozliczających oraz na połączone zasoby finansowe.
Do celów akapitu pierwszego lit. b) CCP stosują te same zasady dotyczące odpowiednio momentu wprowadzenia zlecenia przeniesienia do swoich odpowiednich systemów i momentu nieodwołalności, określone w dyrektywie 98/26/WE.
Do celów ust. 1 lit. c) w warunkach uzgodnienia określony jest proces zarządzania konsekwencjami niewykonania zobowiązania, w przypadku gdy jeden z CCP, który zawarł uzgodnienie interoperacyjne, nie wykonuje zobowiązania.
Do celów ust. 1 lit. d) CCP ściśle kontrolują ponowne wykorzystywanie zabezpieczenia złożonego przez członków rozliczających na mocy uzgodnienia, z zastrzeżeniem zezwolenia właściwych organów. W uzgodnieniu określony jest sposób ochrony przed tym ryzykiem, przy uwzględnieniu wystarczającego pokrycia i potrzeby ograniczenia efektu domina.
Artykuł 53
Przekazywanie depozytów zabezpieczających między CCP
Artykuł 54
Zatwierdzanie uzgodnień interoperacyjnych
ESMA przedkłada Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 25 grudnia 2025 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
TYTUŁ VI
REJESTRACJA REPOZYTORIÓW TRANSAKCJI I NADZÓR NAD NIMI
ROZDZIAŁ 1
Warunki i procedury rejestracji repozytorium transakcji
Artykuł 55
Rejestracja repozytorium transakcji
Artykuł 56
Wniosek o rejestrację
Do celów art. 55 ust. 1 repozytorium transakcji składa do ESMA jeden z następujących wniosków:
wniosek o rejestrację;
wniosek o rozszerzenie rejestracji, w przypadku gdy dane repozytorium transakcji jest już zarejestrowane na podstawie rozdziału III rozporządzenia (UE) 2015/2365.
Jeśli wniosek nie jest kompletny, ESMA wyznacza termin, w którym repozytorium transakcji ma przedłożyć dodatkowe informacje.
Po stwierdzeniu, że wniosek jest kompletny, ESMA powiadamia o tym odpowiednio repozytorium transakcji.
W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających szczegółowe informacje, inne niż informacje w przypadku wymogów w zakresie zarządzania ryzykiem związanym z ICT, dotyczące wniosku o rejestrację, o którym mowa w ust. 1.
szczegółowe informacje dotyczące wniosku o rejestrację, o którym mowa w ust. 1 lit. a);
szczegółowe informacje dotyczące uproszczonego wniosku o rozszerzenie rejestracji, o którym mowa w ust. 1 lit. b).
ESMA przedkłada Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 18 czerwca 2020 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Aby zapewnić jednolite warunki stosowania ust. 1, ESMA opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych określających:
format wniosku o rejestrację, o którym mowa w ust. 1 lit. a);
format wniosku o rozszerzenie rejestracji, o którym mowa w ust. 1 lit. b).
W odniesieniu do akapitu pierwszego lit. b) ESMA opracowuje format uproszczony.
ESMA przedkłada Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 18 czerwca 2020 r.
Komisji przyznaje się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 57
Poprzedzające rejestrację powiadomienie właściwych organów i konsultacje z nimi
Artykuł 58
Rozpatrzenie wniosku
Artykuł 59
Powiadomienie o decyzji ESMA w sprawie rejestracji
ESMA niezwłocznie powiadamia o swojej decyzji odpowiedni właściwy organ, o którym mowa w art. 57 ust. 1.
Artykuł 60
Wykonywanie uprawnień, o których mowa w art. 61–63
Uprawnienia przyznane ESMA lub jakiemukolwiek urzędnikowi lub innej osobie upoważnionej przez ESMA na mocy art. 61–63 nie mogą być wykorzystywane w celu żądania ujawnienia informacji lub dokumentów, które są objęte klauzulą poufności wymiany informacji między prawnikiem a klientem.
Artykuł 61
Wniosek o udzielenie informacji
Wysyłając zwykły wniosek o udzielenie informacji, o którym mowa w ust. 1, ESMA:
odwołuje się do niniejszego artykułu jako podstawy prawnej wniosku;
podaje cel wniosku;
określa rodzaj wymaganych informacji;
ustala termin dostarczenia informacji;
informuje osobę, do której zwraca się o informacje, że nie jest ona zobowiązana do ich przedstawienia, lecz w przypadku dobrowolnej odpowiedzi na wniosek przedstawione informacje nie mogą być niezgodne z prawdą ani mylące; oraz
informuje o grzywnie przewidzianej w art. 65 w związku z sekcją IV lit. a) załącznika I w przypadku udzielenia niezgodnych z prawdą lub mylących odpowiedzi na pytania.
Zwracając się o udzielenie informacji zgodnie z ust. 1 w drodze decyzji, ESMA:
odwołuje się do niniejszego artykułu jako podstawy prawnej wniosku;
podaje cel wniosku;
określa rodzaj wymaganych informacji;
ustala termin dostarczenia informacji;
wskazuje okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 66, w przypadku gdy przedstawione wymagane informacje są niekompletne;
informuje o grzywnie przewidzianej w art. 65 w związku z sekcją IV lit. a) załącznika I w przypadku udzielenia niezgodnych z prawdą lub mylących odpowiedzi na pytania; oraz
informuje o prawie do odwołania od decyzji do Komisji Odwoławczej ESMA i prawie do zaskarżenia tej decyzji do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („Trybunał Sprawiedliwości”) zgodnie z art. 60 i 61 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 62
Dochodzenia ogólne
W celu wypełniania swych obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia ESMA może przeprowadzać niezbędne dochodzenia względem osób, o których mowa w art. 61 ust. 1. W tym celu urzędnicy i inne osoby upoważnione przez ESMA mają prawo do:
wglądu we wszelkie dokumenty, dane, procedury i inne materiały związane z wykonywaniem zadań ESMA niezależnie od nośnika, na jakim są one przechowywane;
wykonania lub uzyskania uwierzytelnionych kopii lub wyciągów z takich dokumentów, danych, procedur i innych materiałów;
wzywania osób, o których mowa w art. 61 ust. 1, lub ich przedstawicieli lub personelu, i zwracania się do nich o udzielenie ustnych lub pisemnych wyjaśnień na temat faktów lub dokumentów związanych z przedmiotem i celem kontroli oraz rejestrowania ich odpowiedzi;
prowadzenia rozmów z wszelkimi innymi osobami fizycznymi lub prawnymi, które wyrażą na to zgodę, dla potrzeb pozyskania informacji dotyczących przedmiotu dochodzenia;
żądania rejestrów połączeń telefonicznych i przesyłu danych.
Artykuł 63
Kontrole w miejscu prowadzenia działalności
Artykuł 64
Przepisy proceduralne regulujące podejmowanie działań nadzorczych i nakładanie grzywien
Aby wykonywać swoje zadania, urzędnik dochodzeniowy może korzystać z prawa do występowania o informacje zgodnie z art. 61 i do prowadzenia dochodzeń i kontroli w miejscu prowadzenia działalności zgodnie z art. 62 i 63. Korzystając z tych uprawnień, urzędnik dochodzeniowy przestrzega art. 60.
W trakcie wykonywania swych zadań urzędnik dochodzeniowy ma dostęp do wszystkich dokumentów i informacji zebranych przez ESMA w czasie działań nadzorczych.
W trakcie dochodzeń prowadzonych na podstawie niniejszego artykułu w pełni przestrzega się prawa zainteresowanych osób do obrony.
Przepisy, o których mowa w akapicie pierwszym, przyjmuje się za pomocą aktów delegowanych zgodnie z art. 82.
Artykuł 65
Grzywny
Uznaje się, że repozytorium transakcji dopuściło się naruszenia celowo, jeśli ESMA znalazła obiektywne dowody wskazujące na to, że dane repozytorium transakcji lub jego kierownictwo wyższego szczebla działało umyślnie w celu dopuszczenia się naruszenia.
Podstawowe kwoty grzywien, o których mowa w ust. 1, mieszczą się w następujących przedziałach:
za naruszenia, o których mowa w sekcji I lit. c) załącznika I i w sekcji II lit. c)–g) załącznika I oraz w sekcji III lit. a) i b) załącznika I, kwoty grzywien wynoszą od 10 000 do ►M12 200 000 EUR ◄ ;
za naruszenia, o których mowa w załączniku I sekcja I lit. a), b) oraz d)–k) i w załączniku I sekcja II lit. a), b) i h), kwoty grzywien wynoszą co najmniej 5 000 EUR i nie przekraczają 100 000 EUR;
za naruszenia, o których mowa w załączniku I sekcja IV, kwoty grzywien wynoszą co najmniej 5 000 EUR i nie przekraczają 10 000 EUR.
Aby zdecydować, czy podstawowa wysokość grzywien powinna znajdować się w dolnej, środkowej, czy górnej części przedziału określonego w akapicie pierwszym, ESMA uwzględnia roczny obrót zainteresowanego repozytorium transakcji w poprzedzającym roku obrotowym. Podstawowa kwota znajduje się w dolnej części przedziału dla repozytoriów transakcji, których roczny obrót nie przekracza 1 miliona EUR; w środkowej części przedziału dla repozytoriów transakcji, których obrót wynosi od 1 do 5 milionów EUR; w górnej części przedziału dla repozytoriów transakcji, których roczny obrót przekracza 5 milionów EUR.
Odpowiednie współczynniki obciążające stosowane są wobec kwoty podstawowej pojedynczo. Jeżeli zastosowanie ma więcej niż jeden współczynnik obciążający, różnica między podstawową kwotą a kwotą wynikającą z zastosowania każdego poszczególnego współczynnika obciążającego jest doliczana do kwoty podstawowej.
Odpowiednie współczynniki łagodzące stosowane są wobec kwoty podstawowej pojedynczo. Jeżeli zastosowanie ma więcej niż jeden współczynnik łagodzący, różnica między podstawową kwotą a kwotą wynikającą z zastosowania każdego poszczególnego współczynnika łagodzącego jest odliczana od kwoty podstawowej.
Jeżeli działanie lub zaniechanie ze strony repozytorium transakcji stanowi więcej niż jedno naruszenie wymienione w załączniku I, nakładana jest tylko wyższa z tych grzywien, która jest wyliczana zgodnie z ust. 2 i 3 i dotyczy jednego z tych naruszeń.
Artykuł 66
Okresowe kary pieniężne
ESMA w drodze decyzji nakłada okresowe kary pieniężne, w celu przymuszenia:
repozytorium transakcji do usunięcia naruszenia, zgodnie z decyzją podjętą na mocy art. 73 ust. 1 lit. a); lub
osoby, o których mowa w art. 61 ust. 1:
do dostarczenia kompletnych informacji, których zażądano w drodze decyzji zgodnie z art. 61;
do poddania się dochodzeniu, a w szczególności do przedłożenia kompletnych dokumentów, danych, procedur i wszelkich innych żądanych materiałów, a także do uzupełnienia i skorygowania innych informacji udostępnionych w dochodzeniu wszczętym na podstawie decyzji podjętej na mocy art. 62; lub
do poddania się kontroli w miejscu prowadzenia działalności zarządzonej decyzją na mocy art. 63.
Artykuł 67
Wysłuchanie zainteresowanych stron
Akapit pierwszy niniejszego ustępu nie ma zastosowania do decyzji, o których mowa w art. 73 ust. 1 lit. a), c) i d), jeżeli konieczne jest podjęcie pilnych działań w celu zapobieżenia istotnym i bezpośrednio zagrażającym szkodom dla systemu finansowego lub zapobieżenia istotnym i bezpośrednio zagrażającym szkodom dla integralności, przejrzystości, skuteczności i uporządkowanego funkcjonowania rynków finansowych, w tym dla stabilności lub prawidłowości danych zgłaszanych do repozytorium transakcji. W takim przypadku ESMA może przyjąć decyzję tymczasową i zapewnia osobom objętym postępowaniem możliwość przedstawienia swojego stanowiska jak najszybciej po podjęciu decyzji.
Artykuł 68
Powiadamianie o grzywnach i okresowych karach pieniężnych oraz ich charakter, egzekucja i przypisywanie
Postępowanie egzekucyjne jest regulowane przepisami postępowania cywilnego obowiązującego w państwie, na terytorium którego ma ono miejsce. Decyzji nadawana jest klauzula wykonalności bez jakichkolwiek innych formalności niż weryfikacja jej autentyczności przez organ wyznaczony w tym celu przez rząd danego państwa członkowskiego; o wyznaczonym organie powiadamiane są ESMA i Trybunał Sprawiedliwości.
Zainteresowana strona może po dopełnieniu tych formalności, na własny wniosek, przystąpić do dochodzenia swoich praw zgodnie z ustawodawstwem krajowym, wnosząc sprawę bezpośrednio do właściwego organu.
Postępowanie egzekucyjne może być zawieszone wyłącznie na mocy orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości. Jednak do rozpatrywania skarg na prawidłowość czynności egzekucyjnych właściwe są sądy danego państwa członkowskiego.
Artykuł 69
Kontrola przez Trybunał Sprawiedliwości
Trybunał Sprawiedliwości ma nieograniczone prawo orzekania w sprawie decyzji ESMA nakładających grzywnę lub okresową karę pieniężną. Może on uchylić, obniżyć lub podwyższyć nałożoną grzywnę bądź okresową karę pieniężną.
Artykuł 70
Zmiana załącznika II
Aby uwzględniać zmiany sytuacji na rynkach finansowych, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 82 w odniesieniu do środków mających na celu zmianę załącznika II.
Artykuł 71
Wycofanie rejestracji
Nie naruszając art. 73, ESMA wycofuje rejestrację repozytorium transakcji, jeśli to repozytorium transakcji:
wyraźnie zrzeka się rejestracji lub nie świadczyło usług w poprzednich sześciu miesiącach;
uzyskało rejestrację na podstawie fałszywych oświadczeń lub w inny niezgodny z prawem sposób;
przestało spełniać warunki, na podstawie których zostało zarejestrowane.
Artykuł 72
Opłaty nadzorcze
Artykuł 73
Środki nadzorcze stosowane przez ESMA
Jeżeli zgodnie z art. 64 ust. 5 ESMA stwierdzi, że repozytorium transakcji dopuściło się jednego z naruszeń wymienionych w załączniku I, podejmuje co najmniej jedną z poniższych decyzji:
zobowiązującą repozytorium transakcji do usunięcia danego naruszenia;
nakładającą grzywny zgodnie z art. 65;
wydającą publiczne ogłoszenia;
jeśli nie ma innego rozwiązania, wycofującą rejestrację repozytorium transakcji.
Podejmując decyzje, o których mowa w ust. 1, ESMA bierze pod uwagę charakter i wagę naruszenia, uwzględniając następujące kryteria:
czas trwania i częstotliwość naruszenia;
kwestię, czy naruszenie ujawniło istotne lub systemowe słabości procedur stosowanych przez przedsiębiorstwo bądź jego systemów zarządzania lub kontroli wewnętrznej;
kwestię, czy naruszenie doprowadziło do przestępstwa finansowego bądź też ułatwiło przestępstwo finansowe lub w inny sposób jest z nim związane;
kwestię, czy naruszenie jest wynikiem celowego działania lub zaniedbania.
Ogłaszając publicznie swoją decyzję zgodnie z akapitem pierwszym, ESMA podaje również do wiadomości publicznej informację o prawie danego repozytorium transakcji do odwołania się od tej decyzji, a w odpowiednim przypadku informację, że takie odwołanie zostało złożone, precyzując, że takie odwołanie nie ma skutku zawieszającego oraz że Komisja Odwoławcza ESMA może zawiesić wykonanie zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 60 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 74
Przekazywanie zadań przez ESMA właściwym organom
Przed przekazaniem danego zadania ESMA konsultuje się z odpowiednim właściwym organem. Konsultacje te dotyczą:
zakresu zadania, które ma zostać przekazane;
harmonogramu wykonania tego zadania; oraz
przekazania niezbędnych informacji ESMA i przez ESMA.
ROZDZIAŁ 2
Stosunki z państwami trzecimi
Artykuł 75
Równoważność i porozumienia międzynarodowe
Komisja może przyjąć akt wykonawczy określający, że rozwiązania prawne i nadzorcze państwa trzeciego dają pewność, że:
repozytoria transakcji posiadające zezwolenie w tym państwie trzecim spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu;
repozytoria transakcji podlegają skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu prawa prowadzonemu na bieżąco w tym państwie trzecim; oraz
istnieją gwarancje zachowania tajemnicy służbowej, w tym ochrony przez stosowne organy tajemnic handlowych wymienianych ze stronami trzecimi, które to gwarancje są co najmniej równoważne gwarancjom ustanowionym w niniejszym rozporządzeniu.
Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 86 ust. 2.
Po zawarciu porozumień, o których mowa w ust. 2, i w zgodzie z nimi ESMA zawiera uzgodnienia dotyczące współpracy z właściwymi organami w odnośnych państwach trzecich. Uzgodnienia te określają co najmniej:
mechanizm wymiany informacji między ESMA i wszelkimi innymi organami Unii wykonującymi obowiązki ustanowione w niniejszym rozporządzeniu, z jednej strony, a odnośnymi właściwymi organami przedmiotowych państw trzecich, z drugiej strony; oraz
procedury dotyczące koordynowania działań nadzorczych.
Artykuł 76
Uzgodnienia o współpracy
Właściwe organy państw trzecich, które nie mają w swojej jurysdykcji żadnego repozytorium transakcji, mogą skontaktować się z ESMA w celu zawarcia uzgodnień o współpracy w zakresie dostępu do informacji dotyczących kontraktów pochodnych przechowywanych w unijnych repozytoriach transakcji.
ESMA może zawrzeć uzgodnienia o współpracy z tymi właściwymi organami w odniesieniu do dostępu do informacji na temat kontraktów pochodnych przechowywanych w unijnych repozytoriach transakcji, aby organy te mogły wykonywać swoje prawa i obowiązki, pod warunkiem istnienia gwarancji zachowania tajemnicy służbowej, w tym ochrony tajemnicy handlowej ujawnianej stronom trzecim przez te organy.
Artykuł 76a
Wzajemny bezpośredni dostęp do danych
Na wniosek organów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, Komisja może przyjąć akty wykonawcze zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 86 ust. 2, określające, czy ramy prawne państwa trzeciego danego organu, który wystąpił z wnioskiem, spełniają wszystkie następujące warunki:
repozytoriom transakcji mającym siedzibę w tym państwie trzecim udzielono odpowiedniego zezwolenia;
w danym państwie trzecim na bieżąco sprawuje się skuteczny nadzór nad repozytoriami transakcji i skutecznie egzekwuje się ich obowiązki;
istnieją gwarancje dochowania tajemnicy służbowej, w tym ochrony tajemnic handlowych wymienianych przez te organy ze stronami trzecimi, oraz są co najmniej równoważne gwarancjom określonym w niniejszym rozporządzeniu;
repozytoria transakcji, którym udzielono zezwolenia w danym państwie trzecim, podlegają prawnie wiążącemu i możliwemu do wyegzekwowania obowiązkowi udzielenia podmiotom, o których mowa w art. 81 ust. 3, bezpośredniego i natychmiastowego dostępu do danych.
Artykuł 77
Uznawanie repozytoriów transakcji
Repozytorium transakcji, o którym mowa w ust. 1, składa w ESMA wniosek o uznanie wraz z wszelkimi niezbędnymi informacjami, w tym co najmniej informacjami niezbędnymi do stwierdzenia, czy dane repozytorium transakcji posiada zezwolenie i podlega skutecznemu nadzorowi w państwie trzecim, które:
zostało uznane przez Komisję, w drodze aktu wykonawczego zgodnie z art. 75 ust. 1, za państwo mające równoważne i egzekwowalne ramy regulacyjne i nadzorcze;
zawarło z Unią porozumienie międzynarodowe zgodnie z art. 75 ust. 2; oraz
zawarło z Unią uzgodnienia zgodnie z art. 75 ust. 3, tak aby zapewnić organom Unii – w tym ESMA – natychmiastowy i stały dostęp do wszelkich niezbędnych informacji.
W terminie 30 dni roboczych od otrzymania wniosku ESMA sprawdza jego kompletność. Jeśli wniosek nie jest kompletny, ESMA wyznacza termin, w którym dane repozytorium transakcji ma przedłożyć dodatkowe informacje.
W terminie 180 dni roboczych od złożenia kompletnego wniosku ESMA informuje na piśmie składające wniosek repozytorium transakcji o uznaniu lub odmowie uznania, podając wyczerpujące uzasadnienie.
ESMA podaje do wiadomości publicznej na swojej stronie internetowej wykaz repozytoriów transakcji uznanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
TYTUŁ VII
WYMOGI DOTYCZĄCE REPOZYTORIUM TRANSAKCJI
Artykuł 78
Wymogi ogólne
Repozytorium transakcji ustanawia następujące procedury i zasady:
procedury uzgadniania danych między repozytoriami transakcji;
procedury w celu sprawdzenia kompletności i prawidłowości zgłaszanych danych;
zasady prawidłowego przekazywania danych do innych repozytoriów transakcji, na wniosek kontrahentów lub CCP, o których mowa w art. 9, lub w przypadku gdy jest ono z innych względów konieczne.
W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających:
procedury uzgadniania danych między repozytoriami transakcji;
procedury, które mają być stosowane przez repozytorium transakcji w celu sprawdzenia, czy kontrahent dokonujący zgłoszenia lub podmiot przedkładający informacje spełniają wymogi dotyczące zgłaszania, oraz w celu sprawdzenia kompletności i prawidłowości danych zgłaszanych zgodnie z art. 9.
ESMA przedkłada Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 18 czerwca 2020 r.
Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 79
Niezawodność działania
Artykuł 80
Ochrona i rejestrowanie danych
▼M17 —————
Osoba fizyczna, mająca bliskie powiązania z repozytorium transakcji lub osoba prawna, będąca dla repozytorium transakcji jednostką dominującą lub jednostką zależną nie może wykorzystywać w jakichkolwiek celach komercyjnych informacji poufnych zarejestrowanych w repozytorium transakcji w celach komercyjnych.
Artykuł 81
Przejrzystość i dostępność danych
Repozytorium transakcji udostępnia niezbędne informacje następującym podmiotom, aby umożliwić im wykonywanie ich odnośnych obowiązków i uprawnień:
EUNGiPW;
EUNB;
EUNUiPPE;
ERRS;
właściwy organ nadzorujący CCP mających dostęp do repozytoriów transakcji;
właściwy organ nadzorujący systemy obrotu, w których zawierane są zgłaszane umowy;
stosowni członkowie ESBC, w tym EBC w trakcie wykonywania jego zadań w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 ( 24 );
odpowiednie organy państwa trzeciego, które zawarło z Unią porozumienie międzynarodowe, o którym mowa w art. 75;
organy nadzoru wyznaczone na mocy art. 4 dyrektywy 2004/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 25 );
stosowne unijne organy nadzoru giełd i papierów wartościowych, których odnośne obowiązki i uprawnienia nadzorcze obejmują kontrakty, rynki, uczestników i aktywa bazowe wchodzące w zakres niniejszego rozporządzenia;
odpowiednie organy państwa trzeciego, które zawarły z EUNGiPW uzgodnienia o współpracy, o których mowa w art. 76;
Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki ustanowiona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 713/2009 ( 26 );
organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wyznaczone na mocy art. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE ( 27 );
Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji ustanowiona rozporządzeniem (UE) nr 806/2014;
właściwe organy lub właściwe organy krajowe w rozumieniu rozporządzeń (UE) nr 1024/2013 i (UE) nr 909/2014 oraz dyrektyw 2003/41/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE i 2014/65/UE oraz organy nadzoru w rozumieniu dyrektywy 2009/138/WE;
właściwe organy wyznaczone zgodnie z art. 10 ust. 5 niniejszego rozporządzenia;
odpowiednie organy państwa trzeciego, w odniesieniu do którego przyjęto akt wykonawczy na mocy art. 76a;
organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wyznaczone na mocy art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23;
organom krajowym, którym powierzono prowadzenie polityki makroostrożnościowej.
Repozytorium transakcji przekazuje dane właściwym organom zgodnie z wymogami art. 26 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 ( 28 ).
W celu zapewnienia spójnego stosowania niniejszego artykułu ESMA, po konsultacji z członkami ESBC, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających:
informacje, które mają być publikowane lub udostępniane zgodnie z ust. 1 i 3;
częstotliwość publikacji informacji, o których mowa w ust. 1;
standardy operacyjne niezbędne do agregowania i porównywania danych z różnych repozytoriów transakcji, jak również umożliwiające podmiotom, o których mowa w ust. 3, dostęp do tych informacji;
warunki i uzgodnienia, zgodnie z którymi repozytoria transakcji udzielają dostępu do danych podmiotom, o których mowa w ust. 3, a także wymagane w tym celu dokumenty.
ESMA przedkłada Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 18 czerwca 2020 r.
Opracowując te projekty regulacyjnych standardów technicznych, ESMA zapewnia, by publikacja informacji, o których mowa w ust. 1, nie pozwalała na zidentyfikowanie stron kontraktu.
Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 82
Wykonywanie przekazanych uprawnień
TYTUŁ VIII
PRZEPISY WSPÓLNE
Artykuł 83
Tajemnica służbowa
Artykuł 84
Wymiana informacji
TYTUŁ IX
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 85
Sprawozdania i przeglądy
Do dnia 17 czerwca 2023 r. ESMA przedkłada Komisji sprawozdanie dotyczące:
wpływu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/834 ( 29 ) na poziom rozliczania przez kontrahentów finansowych i niefinansowych oraz rozkład rozliczania w obrębie każdego rodzaju kontrahentów finansowych, w szczególności w odniesieniu do kontrahentów finansowych, których wolumen działalności dotyczącej instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym jest niewielki, oraz w odniesieniu do stosowności progów wiążących się z obowiązkiem rozliczania, o których mowa w art. 10 ust. 4;
wpływu rozporządzenia (UE) 2019/834 na jakość i dostępność danych zgłaszanych repozytoriom transakcji, a także jakości informacji udostępnianych przez repozytoria transakcji;
zmian w ramach sprawozdawczości, w tym realizacji i wdrażania delegowanego zgłaszania, jak określono w art. 9 ust. 1a, w szczególności jego wpływu na obciążenia w zakresie zgłaszania dla kontrahentów niefinansowych niepodlegających obowiązkowi rozliczania;
dostępności usług rozliczeniowych, w szczególności czy wymóg świadczenia usług rozliczeniowych, bezpośrednio lub pośrednio, na uczciwych, rozsądnych, niedyskryminacyjnych i przejrzystych warunkach handlowych, o których mowa w art. 4 ust. 3a, skutecznie ułatwia dostęp do rozliczania.
▼M18 —————
Do dnia 18 grudnia 2020 r. Komisja sporządzi sprawozdanie oceniające:
czy obowiązki zgłaszania transakcji na podstawie art. 26 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 oraz na mocy niniejszego rozporządzenia tworzą powielający się obowiązek zgłaszania transakcji na instrumentach pochodnych niebędących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym oraz czy zgłaszanie takich transakcji można by ograniczyć lub uprościć dla wszystkich kontrahentów bez zbędnej utraty informacji;
konieczność i stosowność dostosowania obowiązku obrotu dla instrumentów pochodnych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 600/2014 do zmian wprowadzonych na mocy rozporządzenia (UE) 2019/834 w odniesieniu do obowiązku rozliczania dla instrumentów pochodnych, w szczególności zakres podmiotów podlegających obowiązkowi rozliczania;
czy transakcje bezpośrednio wynikające z usług posttransakcyjnych w zakresie redukcji ryzyka, w tym kompresji portfela, powinny być wyłączone z obowiązku rozliczania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, z uwzględnieniem zakresu, w jakim usługi te ograniczają ryzyka, w szczególności ryzyko kredytowe kontrahenta i ryzyko operacyjne, oraz potencjalne możliwości obejścia obowiązku rozliczania i potencjalny czynnik zniechęcający do rozliczania centralnego.
Komisja przedkłada sprawozdanie, o którym mowa w akapicie pierwszym, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wraz ze stosownymi wnioskami.
Do dnia 18 maja 2020 r. ESMA przedkłada Komisji sprawozdanie. W sprawozdaniu tym ocenia się:
spójność wymogów dotyczących zgłaszania w odniesieniu do instrumentów pochodnych niebędących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym na mocy rozporządzenia (UE) nr 600/2014 oraz na mocy art. 9 niniejszego rozporządzenia, zarówno pod względem informacji szczegółowych na temat kontraktów pochodnych, które mają być zgłoszone, jak i dostępu do danych przez odpowiednie podmioty, oraz w zależności od tego, czy te wymogi powinny być dostosowane;
wykonalność dalszego uproszczenia ścieżek sprawozdawczych dla wszystkich kontrahentów, w tym dla wszystkich klientów pośrednich, z uwzględnieniem potrzeby terminowej sprawozdawczości oraz z uwzględnieniem środków przyjętych zgodnie z art. 4 ust. 4 niniejszego rozporządzenia oraz art. 30 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 600/2014;
dostosowanie obowiązku obrotu dla instrumentów pochodnych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 600/2014 do zmian wprowadzonych na mocy rozporządzenia (UE) 2019/834 w odniesieniu do obowiązku rozliczania dla instrumentów pochodnych, w szczególności do zakresów podmiotów podlegających obowiązkowi rozliczania;
we współpracy z ERRS, czy transakcje bezpośrednio wynikające z usług posttransakcyjnych w zakresie redukcji ryzyka, w tym kompresji portfela, powinny być wyłączone z obowiązku rozliczania, o którym mowa w art. 4 ust. 1. W sprawozdaniu tym:
zbadane zostaną kompresja portfela i inne dostępne pozacenowe usługi posttransakcyjne w zakresie redukcji ryzyka, które redukują ryzyka niezwiązane z rynkiem w portfelach instrumentów pochodnych, nie zmieniając ryzyka rynkowego w portfelach, takie jak transakcje równoważenia;
wyjaśnione zostaną cele funkcjonowania takich posttransakcyjnych usług w zakresie redukcji ryzyka, zakres w jakim ograniczają one ryzyka, w szczególności ryzyko kredytowe kontrahenta i ryzyko operacyjne, oraz ocenione zostanie, czy konieczne jest rozliczanie takich transakcji lub czy należy je wyłączyć z obowiązku rozliczania w celu zarządzania ryzykiem systemowym; oraz
ocenione zostanie, w jakim zakresie ewentualne wyłączenie z obowiązku rozliczania w przypadku takich usług zniechęca do centralnego rozliczania i może prowadzić do obchodzenia obowiązku rozliczania przez kontrahentów;
czy wykaz instrumentów finansowych, które uznaje się za wysoce płynne o minimalnym ryzyku rynkowym i ryzyku kredytowym, zgodnie z art. 47, mógłby zostać rozszerzony i czy wykaz ten mógłby obejmować co najmniej jeden fundusz rynku pieniężnego, który uzyskał zezwolenie zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/1131 ( 30 ).
▼M18 —————
W terminie 12 miesięcy od przekazania sprawozdania, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja przygotowuje sprawozdanie ze stosowania tego aktu wykonawczego. Komisja przedkłada swoje sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, wraz ze stosownymi wnioskami.
▼M18 —————
Do dnia 25 grudnia 2027 r. ESMA przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji sprawozdanie na temat ogólnej działalności w zakresie transakcji na instrumentach pochodnych kontrahentów finansowych i kontrahentów niefinansowych podlegających niniejszemu rozporządzeniu, zawierające między innymi następujące informacje na temat tych kontrahentów finansowych i kontrahentów niefinansowych, z rozróżnieniem na ich charakter finansowy i niefinansowy:
potencjalne ryzyka dla stabilności finansowej Unii, które mogą wystąpić wskutek prowadzenia tego rodzaju aktywności;
pozycje w towarowych instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym przekraczające 1 mld EUR, ze wskazaniem dokładnej kwoty danych pozycji;
łączny wolumen kontraktów pochodnych dotyczących produktów energetycznych, w stosownych przypadkach z rozróżnieniem na kontrakty pochodne dotyczące produktów energetycznych, które są wykorzystywane do zabezpieczenia i te kontrakty pochodne dotyczące produktów energetycznych, które nie są wykorzystywane do zabezpieczenia;
łączny wolumen kontraktów pochodnych na towary rolne będących przedmiotem obrotu, z rozróżnieniem, w stosownych przypadkach, między tymi kontraktami pochodnymi na towary rolne będącymi przedmiotem obrotu, które są wykorzystywane do zabezpieczenia, a tymi kontraktami pochodnymi na towary rolne będącymi przedmiotem obrotu, które nie są wykorzystywane do zabezpieczenia;
udział kontraktów pochodnych dotyczących produktów energetycznych lub towarów rolnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym oraz giełdowych kontraktów pochodnych, które są fizycznie rozliczane, w całkowitym wolumenie kontraktów pochodnych dotyczących produktów energetycznych lub towarów rolnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, będących przedmiotem obrotu.
Do dnia 25 grudnia 2026 r. ESMA, we współpracy z ERRS, przedkłada Komisji sprawozdanie. Sprawozdanie to:
szczegółowo definiuje pojęcie procykliczności w kontekście art. 41 w odniesieniu do depozytów zabezpieczających wymaganych przez CCP oraz art. 46 w odniesieniu do redukcji wartości stosowanych do zabezpieczeń posiadanych przez CCP;
ocenia, w jaki sposób przepisy dotyczące antycykliczności zawarte w niniejszym rozporządzeniu i rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 153/2013 ( 32 ) były stosowane na przestrzeni lat i czy konieczne są dalsze środki w celu poprawy stosowania narzędzi antycykliczności;
informuje o tym, w jaki sposób narzędzia antycykliczności mogą lub nie mogą skutkować wzrostem depozytu zabezpieczającego, który byłby większy niż bez zastosowania tych narzędzi, biorąc pod uwagę potencjalne narzuty lub kompensacje, które CCP może stosować na mocy niniejszego rozporządzenia.
Przygotowując sprawozdanie, ESMA ocenia również zasady mające zastosowanie do CCP z państw trzecich i stosowane przez nich praktyki, a także zmiany sytuacji międzynarodowej w zakresie procykliczności.
W szczególności ocena ta obejmuje ustalenie:
czy zmiany wprowadzone rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/2987 ( 33 ) odniosły pożądany skutek w odniesieniu do zwiększenia konkurencyjności CCP z Unii i zmniejszenia obciążeń regulacyjnych, z którymi się borykają;
czy zmiany wprowadzone rozporządzeniem (UE) 2024/2987 skróciły czas wprowadzania na rynek nowych usług i produktów rozliczeniowych bez negatywnego wpływu na ryzyko ponoszone przez CCP, ich członków rozliczających lub ich klientów;
czy umożliwienie bezpośredniego wprowadzania przez CCP zmian, o których mowa w art. 15a, miało negatywny wpływ na ich profil ryzyka lub zwiększyło ogólne ryzyko dla stabilności finansowej w Unii, oraz czy możliwość tę należy zmienić.
ESMA przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji sprawozdanie z wyników tej oceny.
Do dnia 25 grudnia 2028 r. ESMA przedkłada Komisji sprawozdanie. W sprawozdaniu tym, we współpracy z ERRS, ocenia się, czy:
usługi PTRR należy uznać za mające znaczenie systemowe;
świadczenie usług PTRR przez dostawców usług PTRR spowodowało zwiększone ryzyko dla unijnego ekosystemu finansowego; oraz
zwolnienie doprowadziło do obejścia obowiązku rozliczania, o którym mowa w art. 4.
W terminie 18 miesięcy od przekazania sprawozdania, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja przygotowuje sprawozdanie dotyczące aspektów przedstawionych przez ESMA w swoim sprawozdaniu. Komisja przedkłada swoje sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, wraz ze stosownymi wnioskami.
Artykuł 86
Procedura komitetowa
Artykuł 87
Zmiana w dyrektywie 98/26/WE
W art. 9 ust. 1 dyrektywy 98/26/WE dodaje się akapit w brzmieniu:
„W przypadku gdy operator systemu dostarczył zabezpieczenie innemu operatorowi systemu w związku z systemem interoperacyjnym, prawa operatora systemu dostarczającego zabezpieczenie do tego zabezpieczenia w przypadku wszczęcia postępowania upadłościowego wobec operatora systemu przyjmującego zabezpieczenie pozostają nienaruszone.”.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odesłanie do dyrektywy 98/26/WE lub odesłanie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odesłania określane są przez państwa członkowskie.
Artykuł 88
Strony internetowe
ESMA prowadzi stronę internetową zawierającą następujące szczegółowe informacje:
kontrakty będące przedmiotem obowiązku rozliczania na mocy art. 5;
sankcje nakładane w przypadku naruszenia postanowień art. 4, art. 5 oraz art. 7–11;
CCP, którzy uzyskali zezwolenia na świadczenie usług lub prowadzenie działalności w Unii i którzy są osobami prawnymi mającymi siedzibę w Unii, a także usługi, które mogą świadczyć, i działalność, którą mogą prowadzić, w tym klasy instrumentów finansowych objętych uzyskanym przez nich zezwoleniem;
sankcje nakładane w przypadku naruszenia postanowień tytułów IV i V;
CCP, którzy uzyskali zezwolenia na świadczenie usług lub prowadzenie działalności w Unii i którzy mają siedzibę w państwie trzecim, a także usługi, które mogą świadczyć, i działalność, którą mogą prowadzić, w tym klasy instrumentów finansowych objętych uzyskanym przez nich zezwoleniem;
repozytoria transakcji, które uzyskały zezwolenie na świadczenie usług i prowadzenie działalności w Unii;
grzywny i okresowe kary pieniężne nakładane zgodnie z art. 65 i 66;
rejestr publiczny, o którym mowa w art. 6.
Artykuł 89
Przepisy przejściowe
Obowiązek rozliczania określony w art. 4 nie ma zastosowania do kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zawartych przez systemy programów emerytalnych od dnia 17 sierpnia 2018 r. do dnia 16 czerwca 2019 r.
Zawierane przez te podmioty w tym okresie kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które podlegałyby w innym przypadku obowiązkowi rozliczania na mocy art. 4, podlegają wymogom ustanowionym w art. 11.
ESMA publikuje na swojej stronie internetowej wykaz rodzajów podmiotów lub systemów programów, o których mowa w art. 2 ust. 10 lit. c) i d) i którym przyznano zwolnienie zgodnie z akapitem pierwszym. Aby jeszcze bardziej zwiększyć spójność w zakresie wyników nadzoru, ESMA przeprowadza co roku wzajemną ocenę podmiotów zamieszczonych w wykazie zgodnie z art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
CCP z siedzibą w państwie trzecim, który przed przyjęciem przez Komisję wszystkich regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w art. 16, 26, 29, 34, 41, 42, 44, 45, 47 i 49 został uznany w państwie członkowskim za podmiot mogący świadczyć usługi rozliczeniowe na mocy prawa krajowego tego państwa członkowskiego, składa wniosek o uznanie zgodnie z art. 25 do celów niniejszego rozporządzenia w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie wszystkich regulacyjnych standardów technicznych zgodnie z art. 16, 26, 29, 34, 41, 42, 44, 45, 47 i 49.
Jeżeli w wyniku przeglądu, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, ESMA stwierdzi, że CCP uznany przed dniem 1 stycznia 2020 r. powinien zostać sklasyfikowany jako CCP Tier II zgodnie z art. 25 ust. 2a, ESMA wyznacza odpowiedni okres dostosowawczy nieprzekraczający 18 miesięcy, w którym to okresie CCP musi spełnić wymogi określone w art. 25 ust. 2b. Na uzasadniony wniosek CCP lub któregokolwiek z właściwych organów odpowiedzialnych za nadzór nad członkami rozliczającymi mającymi siedzibę w Unii, ESMA może przedłużyć okres dostosowawczy o dodatkowe sześć miesięcy, w przypadku gdy takie przedłużenie jest uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami i wpływem na członków rozliczających mających siedzibę w Unii.
Jeżeli przed przyjęciem przez Komisję wszystkich regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w art. 16, 26, 29, 34, 41, 42, 45, 47 i 49, właściwy organ uznał CCP mającego siedzibę w państwie trzecim za podmiot mogący świadczyć usługi rozliczeniowe zgodnie z prawem krajowym jego państwa członkowskiego, właściwy organ tego państwa członkowskiego informuje ESMA o tym uznaniu w terminie jednego miesiąca od daty wejścia w życie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w art. 5 ust. 1.
W okresie przejściowym określonym w art. 497 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 CCP, o którym mowa w tym artykule, dołącza do informacji zgłaszanych zgodnie z art. 50c ust. 1 niniejszego rozporządzenia informacje na temat całkowitej kwoty początkowego depozytu zabezpieczającego zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt (140) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 otrzymanego od swoich uczestników rozliczających, jeżeli spełnione zostały oba poniższe warunki:
CCP nie posiada funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania;
CCP nie posiada wiążącego porozumienia ze swoimi uczestnikami rozliczającymi, które pozwala mu na wykorzystanie całości lub części początkowego depozytu zabezpieczającego otrzymanego od tych uczestników rozliczających w taki sposób jakby były to wniesione z góry składki.
Repozytorium transakcji, które ma siedzibę w państwie trzecim i któremu przed przyjęciem przez Komisję wszystkich regulacyjnych i wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w art. 9, 56 i 81, udzielono zezwolenia na gromadzenie i przechowywanie danych dotyczących instrumentów pochodnych w państwie członkowskim zgodnie z prawem krajowym tego państwa członkowskiego, składa wniosek o uznanie zgodnie z art. 77 w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie tych regulacyjnych i wykonawczych standardów technicznych.
Repozytorium transakcji, które ma siedzibę w państwie trzecim i któremu przed przyjęciem przez Komisję wszystkich regulacyjnych i wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w art. 56 i 81, udzielono zezwolenia na gromadzenie i przechowywanie danych dotyczących instrumentów pochodnych zgodnie z prawem krajowym tego państwa członkowskiego, może być wykorzystane w celu spełnienia wymogu zgłaszania na mocy art. 9 do momentu podjęcia decyzji o uznaniu tego repozytorium transakcji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
W drodze odstępstwa od art. 37 ust. 1 CCP może zezwolić innym CCP lub izbom rozliczeniowym, które były jego członkami rozliczającymi, bezpośrednio lub pośrednio, na dzień 31 grudnia 2023 r., na pozostanie jego członkami rozliczającymi najpóźniej do dnia 25 grudnia 2026 r.
Uzgodnienie interoperacyjne zawarte pomiędzy CCP posiadającym zezwolenie na mocy art. 14 a CCP, który nie posiada zezwolenia na mocy art. 14 ani nie jest uznawany na podstawie art. 25, wygasa przed dniem 25 czerwca 2025 r. Jeżeli CCP, z którym zawarto to uzgodnienie interoperacyjne, uzyska zezwolenie na mocy art. 14 lub zostanie uznany na podstawie art. 25 przed dniem 25 czerwca 2025 r., CCP będący stroną tego uzgodnienia interoperacyjnego występuje do swoich właściwych organów o zgodę zgodnie z art. 54 przed dniem 25 czerwca 2027 r.
Artykuł 90
Personel i zasoby ESMA
Do dnia 25 grudnia 2027 r. ESMA dokonuje oceny potrzeb odnoszących się do personelu i zasobów związanych z przejęciem przez ten organ uprawnień i obowiązków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i przedkłada sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji.
Artykuł 91
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
ZAŁĄCZNIK I
Wykaz naruszeń, o których mowa w art. 65 ust. 1
Naruszenia dotyczące wymogów organizacyjnych lub konfliktów interesów:
repozytorium transakcji narusza art. 78 ust. 1, jeżeli nie stosuje solidnych zasad zarządzania obejmujących jasną strukturę organizacyjną z dobrze określonymi, przejrzystymi i spójnymi obszarami odpowiedzialności oraz odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej obejmujące prawidłowe procedury administracyjne i rachunkowe, zapobiegające ujawnianiu informacji poufnych;
repozytorium transakcji narusza art. 78 ust. 2, jeżeli nie zapewnia lub nie stosuje utrwalonych w formie pisemnej skutecznych uzgodnień organizacyjno-administracyjnych na potrzeby wykrywania potencjalnych konfliktów interesów i radzenia sobie z nimi, w tym konfliktów interesów dotyczących jego kierownictwa, pracowników bądź jakichkolwiek osób bezpośrednio lub pośrednio powiązanych z nimi bliskimi powiązaniami;
repozytorium transakcji narusza art. 78 ust. 3, jeżeli nie ustanawia odpowiednich strategii i procedur zapewniających przestrzeganie wszystkich przepisów niniejszego rozporządzenia przez to repozytorium, jego kierownictwo i pracowników;
repozytorium transakcji narusza art. 78 ust. 4, jeżeli nie zapewnia i nie stosuje odpowiedniej struktury organizacyjnej zapewniającej ciągłość działania oraz prawidłowe funkcjonowanie repozytorium transakcji w zakresie świadczenia usług i prowadzenia działalności;
repozytorium transakcji narusza art. 78 ust. 5, jeżeli nie oddziela pod względem operacyjnym usług pomocniczych od funkcji centralnego prowadzenia i przechowywania ewidencji instrumentów pochodnych;
repozytorium transakcji narusza art. 78 ust. 6, jeżeli nie zapewnia sobie kierownictwa wyższego szczebla i członków zarządu o wystarczająco dobrej opinii i dostatecznym doświadczeniu pozwalającym na zagwarantowanie prawidłowego i ostrożnego zarządzania repozytorium transakcji;
repozytorium transakcji narusza art. 78 ust. 7, jeżeli nie stosuje obiektywnych, niedyskryminujących i podawanych do wiadomości publicznej wymogów w zakresie dostępu usługodawców i przedsiębiorstw podlegających obowiązkowi zgłaszania na mocy art. 9;
repozytorium transakcji narusza art. 78 ust. 8, jeżeli nie podaje do wiadomości publicznej cen i opłat związanych z usługami świadczonymi na mocy niniejszego rozporządzenia, nie zapewnia podmiotom dokonującym zgłoszeń odrębnego dostępu do poszczególnych usług lub nakłada ceny i opłaty niepowiązane z kosztami;
repozytorium transakcji narusza art. 78 ust. 9 lit. a), jeżeli nie ustanawia odpowiednich procedur skutecznego uzgadniania danych między repozytoriami transakcji;
repozytorium transakcji narusza art. 78 ust. 9 lit. b), jeżeli nie ustanawia odpowiednich procedur w celu sprawdzenia kompletności i prawidłowości zgłaszanych danych;
repozytorium transakcji narusza art. 78 ust. 9 lit. c), jeżeli nie ustanawia odpowiednich zasad prawidłowego przekazywania danych do innych repozytoriów transakcji, na wniosek kontrahentów i CCP, o których mowa w art. 9, lub w przypadku gdy jest to z innych względów konieczne.
Naruszenia dotyczące wymogów operacyjnych:
repozytorium transakcji narusza art. 79 ust. 1, jeżeli nie identyfikuje źródeł ryzyka operacyjnego lub nie minimalizuje tego ryzyka poprzez opracowywanie odpowiednich systemów, mechanizmów kontroli i procedur, w tym systemów ICT zarządzanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2022/2554;
repozytorium transakcji narusza art. 79 ust. 2, jeżeli nie ustanawia, nie wprowadza ani nie utrzymuje odpowiedniej strategii na rzecz ciągłości działania i planu przywracania sprawności po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej ustanowionych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2022/2554, które służą zapewnieniu zachowania pełnionych funkcji, szybkiego przywrócenia działalności i wywiązywania się z obowiązków repozytorium transakcji;
▼M17 —————
repozytorium transakcji narusza art. 80 ust. 2, jeżeli wykorzystuje dane otrzymane na podstawie niniejszego rozporządzenia do celów handlowych bez uprzedniej zgody odnośnych kontrahentów;
repozytorium transakcji narusza art. 80 ust. 3, jeżeli nie rejestruje bezzwłocznie informacji otrzymanych na mocy art. 9 lub nie przechowuje ich przez co najmniej dziesięć lat po rozwiązaniu danych kontraktów lub nie stosuje punktualnych i sprawnych procedur prowadzenia ewidencji w celu dokumentowania zmian w zarejestrowanych informacjach;
repozytorium transakcji narusza art. 80 ust. 4, jeżeli nie oblicza pozycji w podziale na klasy instrumentów pochodnych i na podmioty dokonujące zgłoszenia w oparciu o dane dotyczące kontraktów pochodnych zgłoszonych zgodnie z art. 9;
repozytorium transakcji narusza art. 80 ust. 5, jeżeli nie zezwala stronom danego kontraktu na dostęp w sposób terminowy do informacji na temat tego kontraktu ani na terminowe skorygowanie tych informacji;
repozytorium transakcji narusza art. 80 ust. 6, jeżeli nie podejmuje wszelkich stosownych kroków zapobiegających nieuprawnionemu wykorzystywaniu informacji przechowywanych w jego systemach.
Naruszenia dotyczące przejrzystości i dostępności informacji:
repozytorium transakcji narusza art. 81 ust. 1, jeżeli nie publikuje regularnie, w łatwo dostępnej formie, pozycji zagregowanych w kontraktach zgłoszonych temu repozytorium transakcji, w podziale na klasy instrumentów pochodnych;
repozytorium transakcji narusza art. 81 ust. 2, jeżeli nie umożliwia organom, o których mowa w art. 81 ust. 3, bezpośredniego i natychmiastowego dostępu do szczegółowych informacji na temat kontaktów pochodnych, które są im potrzebne do wykonywania ich praw i obowiązków.
Naruszenia związane z utrudnianiem działalności w zakresie nadzoru:
repozytorium transakcji narusza art. 61 ust. 1, jeżeli udziela niezgodnych z prawdą lub mylących informacji w odpowiedzi na zwykły wniosek ESMA o udzielenie informacji zgodnie z art. 61 ust. 2 lub w odpowiedzi na decyzję ESMA wymagającą udzielenia informacji zgodnie z art. 61 ust. 3;
repozytorium transakcji udziela niezgodnych z prawda lub mylących odpowiedzi na pytania zadane zgodnie z art. 62 ust. 1 lit. c);
repozytorium transakcji nie spełnia w odpowiednim terminie wymogów środka nadzorczego przyjętego przez ESMA zgodnie z art. 73;
repozytorium transakcji narusza art. 55 ust. 4, jeżeli nie powiadamia w odpowiednim czasie ESMA o istotnych zmianach warunków jego rejestracji.
ZAŁĄCZNIK II
Wykaz współczynników związanych z okolicznościami obciążającymi i łagodzącymi do celów stosowania art. 65 ust. 3
Do kwot podstawowych, o których mowa w art. 65 ust. 2, stosuje się kumulatywnie następujące współczynniki:
Współczynniki korygujące związane z czynnikami obciążającymi:
jeżeli naruszenie popełniono wielokrotnie, w odniesieniu do każdego powtórzenia naruszenia stosuje się dodatkowy współczynnik równy 1,1;
jeżeli naruszenie trwa dłużej niż sześć miesięcy, stosuje się współczynnik równy 1,5;
jeżeli naruszenie ujawniło systemową słabość w organizacji repozytorium transakcji, w szczególności w zakresie jego procedur, systemów zarządzania lub środków kontroli wewnętrznej, stosuje się współczynnik w wysokości 2,2;
jeżeli naruszenie ma negatywny wpływ na jakość danych przechowywanych w repozytorium, stosuje się współczynnik w wysokości 1,5;
jeżeli naruszenia dopuszczano się umyślnie, stosuje się współczynnik równy 2;
jeżeli od momentu stwierdzenia naruszenia nie podjęto żadnych działań naprawczych, stosuje się współczynnik równy 1,7;
jeżeli kierownictwo wyższego szczebla repozytorium transakcji nie współpracowało z ESMA w trakcie dochodzeń, stosuje się współczynnik w wysokości 1,5.
Współczynniki korygujące związane z czynnikami łagodzącymi:
jeżeli naruszenie trwa krócej niż 10 dni roboczych, stosuje się współczynnik w wysokości 0,9;
jeżeli kierownictwo wyższego szczebla repozytorium transakcji jest w stanie wykazać, że podjęło wszystkie niezbędne działania, aby zapobiec naruszeniu, stosuje się współczynnik w wysokości 0,7;
jeżeli repozytorium transakcji w sposób szybki, skuteczny i pełny powiadomiło ESMA o naruszeniu, stosuje się współczynnik w wysokości 0,4;
jeżeli repozytorium transakcji dobrowolnie podjęło działania, aby zapewnić, że w przyszłości nie dojdzie do podobnego naruszenia, stosuje się współczynnik w wysokości 0,6.
ZAŁĄCZNIK III
Wykaz naruszeń, o których mowa w art. 25j ust. 1
Naruszenia dotyczące wymogów kapitałowych:
CCP Tier II narusza art. 16 ust. 1, jeżeli nie ma stałego i rozporządzalnego kapitału założycielskiego w wysokości co najmniej 7,5 mln EUR;
CCP Tier II narusza art. 16 ust. 2, jeżeli nie ma kapitału, w tym zysku niepodzielonego i rezerw, który jest proporcjonalny do ryzyka wynikającego z jego działalności i w każdym momencie wystarczający, by zapewnić sprawne przeprowadzenie likwidacji lub restrukturyzacji działalności w odpowiednim czasie oraz by zapewnić CCP odpowiednie zabezpieczenie przed ryzykiem kredytowym, kontrahenta, rynkowym, operacyjnym, prawnym i ekonomicznym, które nie zostały do tego momentu pokryte celowymi zasobami finansowymi, o których mowa w art. 41-44.
Naruszenia dotyczące wymogów organizacyjnych lub konfliktów interesów:
CCP Tier II narusza art. 26 ust. 1, jeżeli nie posiada solidnych uzgodnień w zakresie zarządzania, które obejmują jasną strukturę organizacyjną z dobrze zdefiniowanymi, przejrzystymi i spójnymi zakresami odpowiedzialności, skutecznymi procesami identyfikacji, zarządzania, monitorowania i zgłaszania ryzyka, na które jest lub może być narażony, oraz odpowiednimi mechanizmami kontroli wewnętrznej, w tym należytymi procedurami administracyjnymi i księgowymi, lub jeżeli nie staje się członkiem rozliczającym, klientem lub nie zawiera pośrednich uzgodnień rozliczeniowych z członkiem rozliczającym w celu podjęcia działań rozliczeniowych w innym CCP, chyba że takie działania rozliczeniowe są podejmowane na podstawie uzgodnienia interoperacyjnego zgodnie z tytułem V lub w przypadku prowadzenia polityki inwestycyjnej zgodnie z art. 47;
CCP Tier II narusza art. 26 ust. 2, jeżeli nie przyjmuje strategii i procedur, które są dostatecznie skuteczne, by zapewnić przestrzeganie - w tym przez zarządzających CCP i jego pracowników - niniejszego rozporządzenia;
CCP Tier II narusza art. 26 ust. 3, jeżeli nie utrzymuje ani nie stosuje struktury organizacyjnej zapewniającej ciągłość działania oraz prawidłowe funkcjonowanie w zakresie świadczenia usług i prowadzenia działalności lub jeżeli nie stosuje odpowiednich i proporcjonalnych systemów, zasobów lub procedur, w tym systemów ICT zarządzanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 22022/2554;
CCP Tier II narusza art. 26 ust. 4, jeżeli nie utrzymuje wyraźnego rozgraniczenia między podległością służbową w odniesieniu do zarządzania ryzykiem a podległością służbową w odniesieniu do innych działań CCP;
CCP Tier II narusza art. 26 ust. 5, jeżeli nie przyjmuje, nie wdraża lub nie prowadzi polityki wynagrodzeń promującej rozważne i skuteczne zarządzanie ryzykiem oraz niesprzyjającej rozluźnianiu standardów ryzyka;
▼M17 —————
CCP Tier II narusza art. 26 ust. 7, jeżeli nie podaje nieodpłatnie do wiadomości publicznej zasad zarządzania, przepisów regulujących działalność CCP lub kryteriów dopuszczenia do członkostwa;
CCP Tier II narusza art. 26 ust. 8, jeżeli nie podlega częstym i niezależnym audytom lub nie przekazuje wyników tych audytów zarządowi lub nie udostępnia ich ESMA;
CCP Tier II narusza art. 27 ust. 1 lub art. 27 ust. 2 akapit drugi, jeżeli nie zapewnia, aby jego kierownictwo wyższego szczebla i członkowie zarządu cieszyli się odpowiednio nieposzlakowaną opinią i posiadali dostateczne doświadczenie pozwalające na zapewnienie prawidłowego i ostrożnego zarządzania CCP;
CCP Tier II narusza art. 27 ust. 2, jeżeli nie zapewnia, aby co najmniej jedna trzecia, jednak nie mniej niż dwóch członków jego zarządu, była niezależna, lub jeżeli nie zaprasza przedstawicieli klientów członków rozliczających na posiedzenia zarządu dotyczące kwestii związanych z art. 38 i 39, lub jeżeli wiąże wynagrodzenie niezależnych i innych członków zarządu, niepełniących funkcji wykonawczych, z wynikami działalności CCP;
CCP Tier II narusza art. 27 ust. 3, jeżeli nie określa wyraźnie zadań i zakresu odpowiedzialności zarządu lub nie udostępnia protokołów posiedzeń zarządu ESMA lub audytorom;
CCP Tier II narusza art. 28 ust. 1, jeżeli nie ustanawia komisji ds. ryzyka lub jeżeli w skład ustanowionej komisji ds. ryzyka nie wchodzą przedstawiciele jego członków rozliczających, niezależni członkowie zarządu lub przedstawiciele jego klientów lub jeżeli skład komisji ds. ryzyka ustala w taki sposób, że jedna ze wspomnianych grup przedstawicieli ma większość w komisji ds. ryzyka, lub jeżeli nie informuje należycie ESMA o działaniach i decyzjach komisji ds. ryzyka pomimo tego, że ESMA tego zażądał;
CCP Tier II narusza art. 28 ust. 2, jeżeli nie określa wyraźnie zakresu upoważnienia, zasad zarządzania służących zapewnieniu jego niezależności, procedur operacyjnych, kryteriów przyjmowania lub mechanizmu wyboru członków komisji ds. ryzyka lub jeżeli nie udostępnia publicznie tych zasad zarządzania, lub jeżeli nie przewidują one, że komisji ds. ryzyka przewodniczy niezależny członek zarządu oraz że komisja ta bezpośrednio podlega zarządowi i odbywa regularne posiedzenia;
CCP Tier II narusza art. 28 ust. 3, jeżeli nie pozwala komisji ds. ryzyka na doradzanie zarządowi w zakresie uzgodnień, które mogą wpłynąć na zarządzanie ryzykiem CCP, lub jeżeli w sytuacjach nadzwyczajnych nie podejmuje rozsądnych wysiłków w celu zasięgnięcia opinii komisji ds. ryzyka na temat zdarzeń mających wpływ na zarządzanie ryzykiem CCP;
CCP Tier II narusza art. 28 ust. 5, jeżeli nie informuje niezwłocznie ESMA o decyzjach, w których zarząd decyduje o nieuwzględnieniu opinii komisji ds. ryzyka;
CCP Tier II narusza art. 29 ust. 1, jeżeli nie przechowuje przez okres co najmniej dziesięciu lat pełnej dokumentacji dotyczącej usług świadczonych i działalności prowadzonej przez danego CCP, niezbędnej do tego, by umożliwić ESMA monitorowanie przestrzegania przez CCP przepisów niniejszego rozporządzenia;
CCP Tier II narusza art. 29 ust. 2, jeżeli nie przechowuje przez okres co najmniej dziesięciu lat po rozwiązaniu kontraktu kompletnych informacji na temat wszystkich zrealizowanych przez siebie kontraktów w sposób umożliwiający określenie pierwotnych warunków transakcji przed jej rozliczeniem przez CCP;
CCP Tier II narusza art. 29 ust. 3, jeżeli na wniosek ESMA i odpowiednich członków ESBC nie udostępnia im dokumentacji lub informacji, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2, lub wszelkich informacji na temat pozycji rozliczonych kontraktów, niezależnie od systemu obrotu, w którym transakcja została zawarta;
CCP Tier II narusza art. 30 ust. 1, jeżeli nie przedstawia ESMA danych osobowych swoich akcjonariuszy lub udziałowców, bezpośrednich lub pośrednich, osób fizycznych lub prawnych, posiadających znaczne pakiety akcji, lub danych na temat wartości takich pakietów, lub jeżeli przedstawia nieprawdziwe lub niekompletne dane;
CCP Tier II narusza art. 30 ust. 4, jeżeli pozwala osobom, o których mowa w art. 30 ust. 1, wywierać wpływ, który może być niekorzystny dla prawidłowego i ostrożnego zarządzania CCP;
CCP Tier II narusza art. 31 ust. 1, jeżeli nie informuje ESMA o zmianach kierownictwa lub nie przekazuje ESMA wszystkich informacji niezbędnych do oceny zgodności z art. 27 ust. 1 lub art. 27 ust. 2 akapit drugi, lub jeżeli przekazuje nieprawdziwe lub niekompletne informacje;
CCP Tier II narusza art. 33 ust. 1, jeżeli nie wprowadza lub nie stosuje skutecznych, utrwalonych w formie pisemnej uzgodnień organizacyjno-administracyjnych na potrzeby wykrywania potencjalnych konfliktów interesów wewnętrznych lub zarządzania nimi, w tym dotyczących jego kierownictwa, pracowników bądź osób bezpośrednio lub pośrednio kontrolujących lub blisko z nimi powiązanych oraz dotyczących jego członków rozliczających lub ich klientów znanych temu CCP lub jeżeli nie posiada lub nie wprowadza odpowiednich procedur w celu rozstrzygania ewentualnych konfliktów interesów;
CCP Tier II narusza art. 33 ust. 2, jeżeli wyraźnie nie informuje członka rozliczającego lub danego klienta tego członka rozliczającego, który jest znany CCP, o ogólnym charakterze lub źródle konfliktów interesów przed zawarciem nowych transakcji w jego imieniu, w przypadku gdy uzgodnienia organizacyjne lub administracyjne wprowadzone przez CCP w celu zarządzania konfliktami interesów nie są wystarczające, by z należytą pewnością zagwarantować, iż ryzyko naruszenia interesów członka rozliczającego lub klienta nie występuje;
CCP Tier II narusza art. 33 ust. 3, jeżeli w swoich uzgodnieniach pisemnych nie uwzględnia okoliczności, o których wie lub powinien wiedzieć i które mogą prowadzić do konfliktu interesów wynikającego ze struktury i działalności innych przedsiębiorstw, dla których CCP jest jednostką dominującą lub jednostką zależną;
CCP Tier II narusza art. 33 ust. 5, jeżeli nie podejmuje wszystkich uzasadnionych kroków zapobiegających nieuprawnionemu wykorzystywaniu informacji przechowywanych w jego systemach lub nie zapobiega wykorzystywaniu tych informacji na potrzeby innej działalności lub jeżeli za pośrednictwem osoby fizycznej blisko powiązanej z CCP lub osoby prawnej będącej dla CCP jednostką dominującą lub jednostką zależną wykorzystuje w jakichkolwiek celach komercyjnych informacje poufne zarejestrowane w tym CCP bez uprzedniej zgody klienta, do którego te informacje poufne należą;
CCP Tier II narusza art. 36 ust. 1, jeżeli nie postępuje uczciwie i profesjonalnie w najlepszym interesie swoich członków rozliczających i ich klientów;
CCP Tier II narusza art. 36 ust. 2, jeżeli nie dysponuje dostępnymi, przejrzystymi i równymi zasadami dotyczącymi szybkiego rozpatrywania skarg;
CCP Tier II narusza art. 37 ust. 1 lub 2, stosując w sposób ciągły dyskryminujące, nieprzejrzyste lub subiektywne kryteria dopuszczenia lub w inny sposób nie zapewniając w sposób ciągły sprawiedliwego i otwartego dostępu do tego CCP lub nie zapewniając w sposób ciągły, że jego członkowie rozliczający posiadają wystarczające zasoby finansowe i zdolność operacyjną, aby wywiązać się z obowiązków wynikających z uczestnictwa w tym CCP, lub nie posiadając kryteriów przyjęcia, które zapewniają, że CCP lub izby rozliczeniowe nie mogą być członkami rozliczającymi, bezpośrednio lub pośrednio, CCP, lub nie przeprowadzając corocznego kompleksowego przeglądu przestrzegania przepisów przez swoich członków rozliczających;
CCP Tier II narusza art. 37 ust. 1a, jeżeli przyjmuje kontrahentów niefinansowych jako członków rozliczających, w przypadku gdy tacy kontrahenci nie wykazali, w jaki sposób zamierzają spełnić wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego i składek do funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania, lub jeżeli nie dokonuje przeglądu uzgodnień ustanowionych w celu monitorowania, czy spełniony jest warunek działania takich kontrahentów niefinansowych jako członków rozliczających;
CCP Tier II narusza art. 37 ust. 4, jeżeli nie dysponuje obiektywnymi i przejrzystymi procedurami zawieszania członków rozliczających oraz występowania przez nich z CCP, w przypadku gdy nie spełniają oni już kryteriów, o których mowa w art. 37 ust. 1;
CCP Tier II narusza art. 37 ust. 5, jeżeli odmawia dostępu członkom rozliczającym spełniającym kryteria, o których mowa w art. 37 ust. 1, bez należytego uzasadnienia na piśmie, a podstawą odmowy nie jest kompleksowa analiza ryzyka;
CCP Tier II narusza art. 38 ust. 1, jeżeli nie zapewnia klientom swoich członków rozliczających osobnego dostępu do poszczególnych świadczonych przez niego usług;
CCP Tier II narusza art. 39 ust. 7, jeżeli nie oferuje różnych poziomów wyodrębnienia, o których mowa we wspomnianym ustępie, na rozsądnych warunkach komercyjnych.
Naruszenia dotyczące wymogów operacyjnych:
CCP Tier II narusza art. 34 ust. 1, jeżeli nie ustanawia, nie wprowadza ani nie utrzymuje odpowiedniej strategii na rzecz ciągłości działania lub planu reagowania i przywracania sprawności utworzonych zgodnie z rozprowadzeniem (UE) 2022/2554, które służą zapewnieniu zachowania pełnionych funkcji, szybkiego przywrócenia działalności i wywiązywania się z obowiązków CCP, przy czym taki plan musi pozwalać co najmniej na odtworzenie wszystkich transakcji w chwili wystąpienia zakłócenia, tak aby umożliwić CCP dalsze niezawodne prowadzenie działalności oraz ukończenie rozrachunku w wyznaczonym terminie;
CCP Tier II narusza art. 34 ust. 2, jeżeli nie ustanawia, nie wdraża i nie utrzymuje odpowiedniej procedury zapewniającej terminowy i prawidłowy rozrachunek lub transfer aktywów i pozycji klientów i członków rozliczających w przypadku cofnięcia uznania zgodnie z decyzją na mocy art. 25;
CCP Tier II narusza art. 35 ust. 1 akapit drugi, jeżeli zleca na zasadzie outsourcingu główne działania związane z zarządzaniem ryzykiem CCP bez uzyskania zatwierdzenia tego przez ESMA;
CCP Tier II narusza art. 39 ust. 1, jeżeli nie prowadzi oddzielnej ewidencji i rachunków, które pozwalają mu na to, by – w dowolnym momencie i bez zwłoki – na prowadzonych przez CCP rachunkach odróżnić aktywa i pozycje utrzymywane na rachunek jednego członka rozliczającego od aktywów i pozycji utrzymywanych na rachunek innego członka rozliczającego oraz od swoich własnych aktywów;
CCP Tier II narusza art. 39 ust. 2, jeżeli nie oferuje prowadzenia lub nie prowadzi – pomimo że wystąpiono do niego z takim wnioskiem – oddzielnej ewidencji i rachunków, które pozwalają każdemu członkowi rozliczającemu na to, by na rachunkach prowadzonych przez CCP odróżnić aktywa i pozycje utrzymywane na rachunek tego członka rozliczającego od aktywów i pozycji prowadzonych na rzecz jego klientów;
CCP Tier II narusza art. 39 ust. 3, jeżeli nie oferuje prowadzenia lub nie prowadzi – pomimo że wystąpiono do niego z takim wnioskiem – oddzielnej ewidencji i rachunków, które pozwalają każdemu członkowi rozliczającemu na to, by na rachunkach prowadzonych przez CCP odróżnić aktywa i pozycje utrzymywane na rachunek jednego klienta od aktywów i pozycji utrzymywanych na rachunek innych klientów, lub jeżeli nie oferuje na wniosek swoim członkom rozliczającym możliwości otwarcia większej liczby rachunków na ich rzecz lub na rzecz ich klientów;
CCP Tier II narusza art. 40, jeżeli nie dokonuje w czasie bliskim rzeczywistemu pomiaru swoich ekspozycji na ryzyko utraty płynności i ekspozycji kredytowej wobec każdego członka rozliczającego lub, w stosownych przypadkach, wobec innego CCP, z którym zawarł uzgodnienie interoperacyjne, lub nie ocenia tych ekspozycji, lub jeżeli na potrzeby skutecznego pomiaru swoich ekspozycji nie dysponuje dostępem do odpowiednich informacji o kształtowaniu się cen z zachowaniem rozsądnego poziomu kosztów;
CCP Tier II narusza art. 41 ust. 1, jeżeli nie ustala depozytów zabezpieczających, nie wzywa do ich wniesienia lub nie pobiera ich w celu ograniczenia swoich ekspozycji kredytowych od swoich członków rozliczających lub, w stosownych przypadkach, od CCP, z którymi posiada uzgodnienie interoperacyjne, lub jeżeli ustala depozyty zabezpieczające, wzywa do ich wniesienia lub pobiera depozyty zabezpieczające niewystarczające do pokrycia ewentualnych ekspozycji, których wystąpienie CCP przewiduje przed likwidacją odpowiednich pozycji, lub niewystarczające do pokrycia strat wynikających z co najmniej 99 % zmian ekspozycji w odpowiednim horyzoncie czasowym, lub które nie gwarantują, że co najmniej codziennie CCP w pełni zabezpiecza swoje ekspozycje wobec wszystkich swoich członków rozliczających oraz, w stosownych przypadkach, wobec wszystkich CCP, z którymi posiada uzgodnienie interoperacyjne, lub jeżeli nie monitoruje stale i nie koryguje poziomu depozytów zabezpieczających w celu odzwierciedlenia aktualnych warunków rynkowych, z uwzględnieniem potencjalnych procyklicznych skutków takich zmian;
CCP Tier II narusza art. 41 ust. 2, jeżeli na potrzeby określenia wymogów dotyczących depozytów zabezpieczających nie przyjmuje modeli lub parametrów uwzględniających charakterystykę ryzyka rozliczanych produktów oraz odstępy czasowe między poborem depozytów zabezpieczających, płynność rynku i możliwość zmian w okresie trwania transakcji;
CCP Tier II narusza art. 41 ust. 3, jeżeli nie wzywa do wniesienia i nie pobiera depozytów zabezpieczających na podstawie notowań śróddziennych, co najmniej w przypadku przekroczenia wcześniej określonych progów, lub jeżeli zatrzymuje śróddzienne płatności z tytułu zmiennych depozytów zabezpieczających po pobraniu wszystkich należnych płatności, zamiast przekazywać je w miarę możliwości dalej;
CCP Tier II narusza art. 42 ust. 3, jeżeli nie utrzymuje funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania, który co najmniej umożliwia mu przetrzymanie – w skrajnych, ale prawdopodobnych warunkach rynkowych – niewykonania zobowiązania przez członka rozliczającego, w odniesieniu do którego jego ekspozycje są największe, lub drugiego i trzeciego największego członka rozliczającego, jeśli suma ekspozycji wobec nich jest większa, lub jeżeli opracowuje scenariusze, które nie obejmują okresów charakteryzujących się największymi wahaniami na rynkach, dla których CCP świadczy usługi, a także szeregu potencjalnych przyszłych scenariuszy, które uwzględniają nagłą wyprzedaż zasobów finansowych i szybki spadek płynności rynku;
CCP Tier II narusza art. 43 ust. 2, jeżeli jego fundusz na wypadek niewykonania zobowiązania, o którym mowa w art. 42, i jego inne zasoby finansowe, o których mowa w art. 43 ust. 1, nie umożliwiają mu przetrzymania niewykonania zobowiązania przez dwóch członków rozliczających, w odniesieniu do których jego ekspozycje są największe w skrajnych, ale prawdopodobnych warunkach rynkowych;
CCP Tier II narusza art. 44 ust. 1, jeżeli nie ma stałego dostępu do odpowiedniej płynności, aby świadczyć usługi i prowadzić działalność, lub jeżeli nie dokonuje codziennie pomiaru swojego możliwego zapotrzebowania na płynność;
CCP Tier II narusza art. 45 ust. 1, 2 i 3, jeżeli przy pokrywaniu strat nie korzysta z depozytów zabezpieczających wniesionych przez niewykonującego zobowiązania członka rozliczającego przed skorzystaniem z innych zasobów finansowych;
CCP Tier II narusza art. 45 ust. 4, jeżeli przed skorzystaniem ze środków ze składek na rzecz funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania wniesionych przez wykonujących zobowiązania członków rozliczających CCP nie wykorzystuje własnych zasobów celowych;
CCP Tier II narusza art. 45a ust. 1, jeżeli podejmuje którekolwiek z działań wymienionych w lit. a), b) i c) tego ustępu, w przypadku gdy ESMA zobowiązał CCP do niepodejmowania takich działań przez okres określony przez ESMA;
CCP Tier II narusza art. 46 ust. 1, jeżeli przyjmuje środki inne niż wysoce płynne zabezpieczenia o minimalnym ryzyku kredytowym i rynkowym do pokrycia swojej pierwotnej i bieżącej ekspozycji wobec swoich członków rozliczających, w przypadku gdy inne zabezpieczenie jest niedozwolone na mocy aktu delegowanego przyjętego przez Komisję na podstawie art. 46 ust. 3;
CCP Tier II narusza art. 46 ust. 1, jeżeli przyjmuje gwarancje publiczne, gwarancje banków publicznych lub gwarancje banków komercyjnych, w przypadku gdy takie gwarancje nie są bezwarunkowo dostępne na żądanie w okresie likwidacji, o którym mowa w art. 41, lub jeżeli nie określa w swoich zasadach działania minimalnego dopuszczalnego poziomu zabezpieczenia przyjmowanych przez siebie gwarancji, lub jeżeli przyjmuje gwarancje publiczne, gwarancje banków publicznych lub gwarancje banków komercyjnych w celu pokrycia ekspozycji innych niż jego początkowa i bieżąca ekspozycja wobec jego członków rozliczających, którzy są kontrahentami niefinansowymi, lub wobec klientów członków rozliczających, pod warunkiem że ci klienci członków rozliczających są kontrahentami niefinansowymi, lub jeżeli nie spełnia wymogów określonych w akapicie trzecim lit. a)–e) tego ustępu, w przypadku gdy gwarancje publiczne, gwarancje banków publicznych lub gwarancje banków komercyjnych są udzielane CCP;
CCP Tier II narusza art. 47 ust. 1, jeżeli inwestuje swoje zasoby finansowe gdzie indziej niż w środki pieniężne lub wysoce płynne instrumenty finansowe o minimalnym ryzyku rynkowym i ryzyku kredytowym, które to inwestycje można szybko upłynnić przy minimalnym spadku ceny;
CCP Tier II narusza art. 47 ust. 3, jeżeli nie składa instrumentów finansowych wniesionych jako depozyty zabezpieczające lub składki na rzecz funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania – o ile są one dostępne – u operatorów systemów rozrachunku papierów zapewniających pełną ochronę tych instrumentów finansowych lub jeżeli nie wykorzystuje innych wysoce bezpiecznych uzgodnień z upoważnionymi instytucjami finansowymi;
CCP Tier II narusza art. 47 ust. 4, jeżeli depozyty gotówkowe składa w sposób inny niż na podstawie wysoce bezpiecznych uzgodnień z autoryzowanymi instytucjami finansowymi lub poprzez wykorzystanie stałych instrumentów depozytowych banków centralnych lub innych porównywalnych środków udostępnianych przez banki centralne;
CCP Tier II narusza art. 47 ust. 5, jeżeli lokuje aktywa u strony trzeciej, nie dbając o to, aby aktywa należące do członków rozliczających można było odróżnić od aktywów należących do CCP i od aktywów należących do tej strony trzeciej poprzez odmiennie nazwane konta w księgach strony trzeciej lub poprzez inne równoważne środki zapewniające ten sam poziom ochrony, lub jeżeli w razie potrzeby nie dysponuje szybkim dostępem do instrumentów finansowych;
CCP Tier II narusza art. 47 ust. 6, jeżeli inwestuje swój kapitał lub kwoty wynikające z wymogów ustanowionych w art. 41-44 we własne papiery wartościowe lub w papiery wartościowe swojej jednostki dominującej lub swojej jednostki zależnej;
CCP Tier II narusza art. 48 ust. 1, jeżeli nie dysponuje szczegółowymi procedurami, które należy stosować w przypadku, gdy członek rozliczający nie spełnia wymogów dotyczących uczestnictwa ustanowionych w art. 37 w terminie i zgodnie z procedurami ustanowionymi przez CCP, lub jeżeli nie określa szczegółowo procedur, które należy stosować w przypadku, gdy to nie CCP ogłasza niewykonanie zobowiązania przez członka rozliczającego, lub jeżeli nie poddaje tych procedur przeglądowi co roku;
CCP Tier II narusza art. 48 ust. 2, jeżeli nie podejmuje niezwłocznie działań mających na celu ograniczenie strat i presji na płynność wynikających z niewykonania zobowiązania przez członka rozliczającego lub nie zapewnia, aby zamknięcie pozycji członka rozliczającego nie zakłóciło działalności CCP ani nie naraziło wykonujących zobowiązania członków rozliczających na straty, których nie mogą przewidzieć ani kontrolować;
CCP Tier II narusza art. 48 ust. 3, jeżeli nie udziela niezwłocznie informacji ESMA przed ogłoszeniem lub uruchomieniem procedury w związku z niewykonaniem zobowiązania przez członka;
CCP Tier II narusza art. 48 ust. 4, jeżeli nie sprawdza, czy jego procedury na wypadek niewykonania zobowiązania są możliwe do wyegzekwowania, lub nie podejmuje wszystkich uzasadnionych kroków służących zagwarantowaniu, że posiada uprawnienia do likwidacji pozycji wynikających z transakcji na własny rachunek niewykonującego zobowiązania członka rozliczającego oraz do przeniesienia bądź likwidacji pozycji niewykonującego zobowiązania członka rozliczającego należących do klientów;
CCP Tier II narusza art. 49 ust. 1, jeżeli nie dokonuje regularnych przeglądów swoich modeli i parametrów przyjętych do obliczania wymogów dotyczących depozytów zabezpieczających, składek na rzecz funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania, wymogów dotyczących zabezpieczenia lub innych mechanizmów kontroli ryzyka lub jeżeli nie poddaje tych modeli rygorystycznym i częstym testom warunków skrajnych w celu oceny ich odporności w wyjątkowych, ale prawdopodobnych warunkach rynkowych; jeżeli nie dokonuje weryfikacji historycznej w celu sprawdzenia wiarygodności przyjętej metodyki; jeżeli nie uzyskuje niezależnej walidacji lub jeżeli nie informuje ESMA o wynikach przeprowadzonych testów; jeżeli nie uzyskuje walidacji od ESMA przed wprowadzeniem jakichkolwiek istotnych zmian do tych modeli i parametrów w przypadku gdy ESMA nie zezwoliła na tymczasowe wprowadzenie tej zmiany przed jej walidacją;
CCP Tier II narusza art. 49 ust. 2, jeżeli nie przeprowadza regularnych testów kluczowych aspektów swoich procedur na wypadek niewykonania zobowiązania lub jeżeli nie podejmuje wszelkich uzasadnionych kroków gwarantujących, że wszyscy członkowie rozliczający rozumieją te procedury oraz dysponują odpowiednimi rozwiązaniami umożliwiającymi reagowanie na przypadki niewykonania zobowiązania;
CCP Tier II narusza art. 50 ust. 1, jeżeli do rozrachunku swoich transakcji nie korzysta z pieniądza banku centralnego, o ile jest to wykonalne i o ile jest on dostępny, lub jeżeli w przypadku nieskorzystania z pieniądza banku centralnego nie podejmuje kroków służących ścisłemu ograniczeniu ryzyka związanego z rozrachunkiem gotówkowym;
CCP Tier II narusza art. 50 ust. 3, jeżeli nie wyłącza ryzyka podstawowego dzięki korzystaniu w jak najszerszym zakresie z mechanizmów „dostawa za płatność”, w przypadku gdy CCP ma obowiązek dokonania lub odebrania dostaw instrumentów finansowych;
CCP Tier II narusza art. 50a lub art. 50b, jeżeli nie oblicza KCCP w sposób określony w tych artykułach lub jeżeli nie stosuje zasad obliczania KCCP określonych w art. 50a ust. 2, art. 50b i 50d;
CCP Tier II narusza art. 50a ust. 3, jeżeli oblicza KCCP rzadziej niż raz na kwartał lub rzadziej niż wymaga tego ESMA zgodnie z art. 50a ust. 3;
CCP Tier II narusza art. 51 ust. 2, jeżeli nie dysponuje niedyskryminującym dostępem do danych systemu obrotu, których potrzebuje do pełnienia swoich funkcji, w zakresie, w jakim CCP spełnia operacyjne i techniczne wymogi ustanowione przez dany system obrotu, oraz do odpowiedniego systemu rozrachunku;
CCP Tier II narusza art. 52 ust. 1, jeżeli zawiera uzgodnienie interoperacyjne bez spełnienia któregokolwiek z wymogów określonych w lit. a)–d) tego ustępu;
CCP Tier II narusza art. 53 ust. 1, jeżeli nie wyróżnia na rachunkach aktywów i pozycji utrzymywanych na rachunek innego CCP, z którym zawarł uzgodnienie interoperacyjne;
CCP Tier II narusza art. 54 ust. 1, jeżeli zawiera uzgodnienie interoperacyjne lub dokonuje istotnej zmiany w uzgodnieniu interoperacyjnym zatwierdzonym na mocy tytułu V bez uprzedniej zgody ESMA.
Naruszenia dotyczące przejrzystości i dostępności informacji:
CCP Tier II narusza art. 38 ust. 1, jeżeli nie ujawnia publicznie cen i opłat za każdą usługę świadczoną odrębnie, w tym zniżek i rabatów oraz warunków korzystania z tych zniżek i rabatów;
CCP Tier II narusza art. 38 ust. 1, jeżeli nie ujawnia ESMA informacji dotyczących kosztów i dochodów wynikających ze świadczonych usług;
CCP Tier II narusza art. 38 ust. 2, jeżeli nie ujawnia swoim członkom rozliczającym i ich klientom ryzyka związanego ze świadczonymi usługami;
CCP Tier II narusza art. 38 ust. 3, jeżeli nie ujawnia swoim członkom rozliczającym lub ESMA informacji o cenach służących do obliczania jego ekspozycji na koniec dnia wobec członków rozliczających lub jeżeli nie ujawnia publicznie w sposób zagregowany wolumenów rozliczonych transakcji dla każdego instrumentu rozliczanego przez CCP;
CCP Tier II narusza art. 38 ust. 4, jeżeli nie ujawnia publicznie wymogów operacyjno-technicznych związanych z protokołami komunikacji obejmujących format i treść wiadomości stosowanych w kontaktach ze stronami trzecimi, z uwzględnieniem wymogów operacyjno-technicznych, o których mowa w art. 7;
CCP Tier II narusza art. 38 ust. 5, jeżeli nie ujawnia publicznie przypadków naruszenia przez członków rozliczających kryteriów, o których mowa w art. 37 ust. 1, lub wymogów ustanowionych w art. 38 ust. 1, chyba że ESMA uzna, że takie ujawnienie stanowiłoby zagrożenie dla stabilności finansowej lub zaufania do rynku lub poważnie zagroziłoby rynkom finansowym lub spowodowałoby niewspółmierne szkody dla zaangażowanych stron;
CCP Tier II narusza art. 38 ust. 6, jeżeli nie zapewnia swoim członkom rozliczającym narzędzia służącego przeprowadzeniu symulacji, aby umożliwić im określenie na poziomie portfela kwoty dodatkowego początkowego depozytu zabezpieczającego, którego CCP może wymagać przy rozliczaniu nowej transakcji, w tym symulacji CCP wymogów dotyczących depozytów zabezpieczających, którym mogą podlegać w różnych scenariuszach, lub jeżeli nie udostępnia tego narzędzia na zasadzie zabezpieczonego dostępu;
CCP Tier II narusza art. 38 ust. 7, jeżeli nie przedstawia swoim członkom rozliczającym w jasny i przejrzysty sposób informacji o stosowanych przez siebie modeli początkowych depozytów zabezpieczających, wyszczególnionych w lit. a), b) i c) tego ustępu;
CCP Tier II narusza art. 38 ust. 8, jeżeli nie udziela lub udziela ze znacznym opóźnieniem, w odpowiedzi na wniosek członka rozliczającego, informacji wymaganych w celu umożliwienia temu członkowi rozliczającemu spełnienia wymogów określonych w akapicie pierwszym tego ustępu, o ile takie informacje nie zostały jeszcze udzielone;
CCP Tier II narusza art. 39 ust. 7, jeżeli nie ujawnia publicznie standardów bezpieczeństwa i kosztów związanych z różnymi poziomami wyodrębnienia, które oferuje;
CCP Tier II narusza art. 49 ust. 3, jeżeli nie podaje do publicznej wiadomości podstawowych informacji dotyczących swojego modelu zarządzania ryzykiem lub założeń przyjętych w celu przeprowadzania testów warunków skrajnych, o których mowa w art. 49 ust. 1;
CCP Tier II narusza art. 50 ust. 2, jeżeli nie określa wyraźnie swoich obowiązków w odniesieniu do dostaw instrumentów finansowych, w tym tego, czy ma obowiązek dokonania lub odebrania dostawy instrumentu finansowego oraz czy wypłaca uczestnikom odszkodowanie za straty poniesione w trakcie dostawy;
CCP Tier II narusza art. 50c ust. 1, jeżeli nie przekazuje informacji, o których mowa w art. 50c ust. 1 lit. a), b), c), d) i e), swoim członkom rozliczającym, którzy są instytucjami, lub ich właściwym organom;
CCP Tier II narusza art. 50c ust. 2, jeżeli powiadamia swoich członków rozliczających, którzy są instytucjami, rzadziej niż raz na kwartał lub rzadziej niż wymaga tego ESMA zgodnie z art. 50c ust. 2.
Naruszenia związane z utrudnianiem działań nadzorczych:
CCP narusza art. 25f, jeżeli nie udziela informacji w odpowiedzi na decyzję zobowiązującą do udzielenia informacji na mocy art. 25f ust. 3 lub jeżeli udziela niezgodnych z prawdą lub mylących informacji w odpowiedzi na zwykłe wezwanie ESMA do udzielenia informacji zgodnie z art. 25f ust. 2 lub w odpowiedzi na decyzję ESMA zobowiązującą do udzielenia informacji zgodnie z art. 25f ust. 3;
CCP Tier II lub jego przedstawiciele udzielają niezgodnych z prawdą lub mylących odpowiedzi na pytania zadane zgodnie z art. 25g ust. 1 lit. c);
CCP Tier II narusza art. 25 g ust. 1 lit. e), jeżeli nie stosuje się do żądania ze strony ESMA dotyczącego przedstawienia rejestrów połączeń telefonicznych i przesyłu danych;
CCP Tier II nie stosuje się w odpowiednim terminie do środka nadzorczego zarządzonego decyzją przyjętą przez ESMA zgodnie z art. 25q;
CCP Tier II nie poddaje się kontroli w miejscu prowadzenia działalności zarządzonej decyzją o kontroli przyjętą przez ESMA zgodnie z art. 25h.
ZAŁĄCZNIK IV
Wykaz współczynników związanych z okolicznościami obciążającymi i łagodzącymi na potrzeby stosowania art. 25j ust. 3
Do kwot podstawowych, o których mowa w art. 25j ust. 2, stosuje się kumulatywnie następujące współczynniki:
Współczynniki korygujące związane z okolicznościami obciążającymi:
jeżeli naruszenie popełniono wielokrotnie, w odniesieniu do każdego powtórzenia naruszenia stosuje się dodatkowy współczynnik w wysokości 1,1 ;
jeżeli naruszenie trwa dłużej niż sześć miesięcy, stosuje się współczynnik w wysokości 1,5 ;
jeżeli naruszenie ujawniło systemowe słabości w organizacji CCP, w szczególności w zakresie jego procedur, systemów zarządzania lub środków kontroli wewnętrznej, stosuje się współczynnik w wysokości 2,2 ;
jeżeli naruszenie ma negatywny wpływ na jakość działalności i usług CCP, stosuje się współczynnik w wysokości 1,5 ;
jeżeli naruszenia dopuszczano się umyślnie, stosuje się współczynnik w wysokości 2;
jeżeli od momentu stwierdzenia naruszenia nie podjęto żadnych działań naprawczych, stosuje się współczynnik w wysokości 1,7 ;
jeżeli kierownictwo wyższego szczebla CCP nie współpracowało z ESMA w trakcie dochodzeń, stosuje się współczynnik w wysokości 1,5 .
Współczynniki korygujące związane z okolicznościami łagodzącymi:
jeżeli naruszenie trwa krócej niż 10 dni roboczych, stosuje się współczynnik w wysokości 0,9 ;
jeżeli kierownictwo wyższego szczebla CCP jest w stanie wykazać, że podjęło wszystkie niezbędne działania, aby zapobiec naruszeniu, stosuje się współczynnik w wysokości 0,7 ;
jeżeli CCP w sposób szybki, skuteczny i pełny powiadomił ESMA o naruszeniu, stosuje się współczynnik w wysokości 0,4 ;
jeżeli CCP dobrowolnie podjął działania w celu zapewnienia, by w przyszłości nie doszło do podobnego naruszenia, stosuje się współczynnik w wysokości 0,6 .
( 1 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).
( 2 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).
( 3 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).
( 4 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2341 z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (IORP) (Dz.U. L 354 z 23.12.2016, s. 37).
( 5 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1).
( 6 ) Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1.
( 7 ) Dz.U. L 390 z 31.12.2004, s. 38.
( 8 ) Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1.
( 9 ) Dz.U. L 222 z 14.8.1978, s. 11.
( 10 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).
( 11 ) Rozporządzenie Komisji (WE) nr1569/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające zgodnie z dyrektywami 2003/71/WE i 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady mechanizm ustalenia równoważności standardów rachunkowości stosowanych przez emitentów papierów wartościowych z krajów trzecich (Dz.U. L 340 z 22.12.2007, s. 66).
( 12 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2015/849/oj).
( 13 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniające dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 35).
( 14 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).
( 15 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2015/2365 oraz dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132 (Dz.U. L 022 z 22.1.2021, s. 1).
( 16 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (EU) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84).
( 17 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 1).
( 18 ) Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63).
( 19 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1)
( 20 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).
( 21 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 909/2014 oraz (UE) 2016/1011 (Dz.U. L 333 z 27.12.2022, s. 1).
( 22 ) Dz.U. L 228 z 11.8.1992, s. 1.
( 23 ) Dz.U. L 168 z 27.6.2002, s. 43.
( 24 ) Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63).
( 25 ) Dyrektywa 2004/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ofert przejęcia (Dz.U. L 142 z 30.4.2004, s. 12).
( 26 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 713/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 1).
( 27 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).
( 28 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (EU) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84).
( 29 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/834 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do obowiązku rozliczania, zawieszania obowiązku rozliczania, wymogów dotyczących zgłaszania, technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego, rejestracji repozytoriów transakcji i nadzoru nad nimi, a także wymogów dotyczących repozytoriów transakcji (Dz.U. L 141 z 28.5.2019, s. 42).
( 30 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1131 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie funduszy rynku pieniężnego (Dz.U. L 169 z 30.6.2017, s. 8).
( 31 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1114 z dnia 31 maja 2023 r. w sprawie rynków kryptoaktywów zmiany rozporządzeń (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 1095/2010 oraz dyrektyw 2013/36/UE i (UE) 2019/1937 (Dz.U. L 150 z 9.6.2023, s. 40).
( 32 ) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 153/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów obowiązujących kontrahentów centralnych (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 41).
( 33 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/2987 z dnia 27 listopada 2024 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 648/2012, (UE) nr 575/2013 i (UE) 2017/1131 w zakresie środków mających na celu ograniczenie nadmiernych ekspozycji wobec kontrahentów centralnych z państw trzecich oraz zwiększenie efektywności unijnych rynków usług rozliczeniowych (Dz.U. L, 2024/2987, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/2987/oj).
( 34 ) Dz.U. L 191 z 13.7.2001, s. 45.