Article 67 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca…: Wykonywanie przekazanych uprawnień

02014R0909 — PL — 17.01.2025 — 005.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 909/2014

z dnia 23 lipca 2014 r.

w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1)

zmienione przez:

		Dziennik Urzędowy
		nr	strona	data
►M1	ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/1033 z dnia 23 czerwca 2016 r.	L 175	1	30.6.2016
►M2	ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/858 z dnia 30 maja 2022 r.	L 151	1	2.6.2022
►M3	ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2022/2554 z dnia 14 grudnia 2022 r.	L 333	1	27.12.2022
►M4	ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2023/2845 z dnia 13 grudnia 2023 r.	L 2845	1	27.12.2023

sprostowane przez:

►C1	Sprostowanie, Dz.U. L 349, 21.12.2016, s. 8 (909/2014)

▼B

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 909/2014

z dnia 23 lipca 2014 r.

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

TYTU‎Ł I

PRZEDMIOT, ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie ustanawia jednolite wymogi dotyczące rozrachunku instrumentów finansowych w Unii oraz zasady dotyczące organizacji i prowadzenia centralnych depozytów papierów wartościowych (CDPW) w celu wspierania bezpiecznego, efektywnego i sprawnego rozrachunku.

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do rozrachunku wszystkich instrumentów finansowych oraz rodzajów działalności CDPW, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla przepisów prawa Unii dotyczących konkretnych instrumentów finansowych, w szczególności dyrektywy 2003/87/WE.

Art. 10–20, art. 22–24, art. 27, art. 28 ust. 6, art. 30 ust. 4 oraz art. 46 i 47, przepisy tytułu IV oraz wymogi dotyczące składania sprawozdań właściwym organom lub odpowiednim organom, bądź wypełniania ich instrukcji na mocy niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania do członków ESBC, innych krajowych organów państw członkowskich pełniących podobne funkcje ani innych organów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w zarządzaniu takim długiem w Unii w odniesieniu do dowolnego CDPW, którym wyżej wspomniane organy bezpośrednio zarządzają pod kierunkiem tego samego organu zarządzającego, który ma dostęp do środków pieniężnych tych organów i który nie jest odrębnym podmiotem.

Artykuł 2

Definicje

Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

„centralny depozyt papierów wartościowych” lub „CDPW” oznacza osobę prawną prowadzącą system rozrachunku papierów wartościowych, o którym mowa w sekcji A pkt 3 załącznika, i świadczącą co najmniej jedną inną usługę podstawową wskazaną w sekcji A załącznika;

„CDPW z państwa trzeciego” oznacza dowolny podmiot prawny mający siedzibę w państwie trzecim świadczący usługę podobną do usługi podstawowej, o której mowa w sekcji A pkt 3 załącznika i co najmniej jedną inną usługę podstawową wskazaną w sekcji A załącznika;

„immobilizacja” oznacza czynność koncentracji umiejscowienia papierów wartościowych w formie materialnej w CDPW w sposób umożliwiający dokonanie późniejszych transferów w formie zapisu księgowego;

„forma zdematerializowana” oznacza fakt, że niektóre instrumenty finansowe istnieją wyłącznie w formie zapisów księgowych;

„CDPW będący adresatem” oznacza CDPW, który otrzymuje wniosek innego CDPW, o udzielenie dostępu do jego usług za pomocą połączenia operacyjnego CDPW;

„CDPW będący wnioskodawcą” oznacza CDPW, który składa wniosek o udzielenie dostępu do usług innego CDPW, za pomocą połączenia operacyjnego CDPW;

„rozrachunek” oznacza zrealizowanie transakcji na papierach wartościowych każdorazowo, gdy jest ona przeprowadzana w celu wykonania zobowiązań stron danej transakcji poprzez transfer środków pieniężnych lub papierów wartościowych, bądź obu tych elementów;

„instrumenty finansowe” lub „papiery wartościowe” oznaczają instrumenty finansowe zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 15 dyrektywy 2014/65/UE;

„zlecenie transferu” oznacza zlecenie transferu zdefiniowane w art. 2 lit. i) tiret drugie dyrektywy 98/26/WE;

10)

„system rozrachunku papierów wartościowych” oznacza system w rozumieniu art. 2 lit. a) tiret pierwsze, drugie i trzecie dyrektywy 98/26/WE, który nie jest prowadzony przez kontrahenta centralnego, którego działalność polega na realizacji zleceń transferu;

11)

„podmiot internalizujący rozrachunek” oznacza dowolne przedsiębiorstwo, w tym posiadające zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE lub dyrektywą 2014/65/UE, które wykonuje zlecenia transferu w imieniu klientów lub na własny rachunek w sposób inny niż za pomocą systemu rozrachunku papierów wartościowych;

12)

„zamierzona data rozrachunku” oznacza datę wprowadzoną do systemu rozrachunku papierów wartościowych jako data rozrachunku, która została uzgodniona przez strony transakcji na papierach wartościowych i w której powinien zostać przeprowadzony rozrachunek;

13)

„cykl rozrachunkowy” oznacza okres pomiędzy datą zawarcia transakcji a zamierzoną datą rozrachunku;

14)

„dzień roboczy” oznacza dzień roboczy zdefiniowany w art. 2 lit. n) dyrektywy 98/26/WE;

15)

„nieprzeprowadzenie rozrachunku” oznacza niedokonanie rozrachunku lub częściowy rozrachunek transakcji na papierach wartościowych w zamierzonej dacie rozrachunku, spowodowane brakiem papierów wartościowych lub środków pieniężnych, niezależnie od przyczyny tego braku;

16)

„kontrahent centralny” lub „CCP” oznacza CCP zdefiniowanego w art. 2 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 648/2012;

17)

„właściwy organ” oznacza organ wyznaczony przez każde państwo członkowskie zgodnie z art. 11, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej;

18)

„odpowiedni organ” oznacza każdy organ, o którym mowa w art. 12;

19)

„uczestnik” oznacza każdego uczestnika zdefiniowanego w art. 2 lit. f) dyrektywy 98/26/WE uczestnika systemu rozrachunku papierów wartościowych;

20)

„udział kapitałowy” oznacza udział kapitałowy w rozumieniu art. 2 pkt 2 zdanie pierwsze dyrektywy 2013/34/UE lub posiadanie, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej 20 % praw głosu lub kapitału przedsiębiorstwa;

21)

„kontrola” oznacza związek zachodzący pomiędzy dwoma przedsiębiorstwami opisany w art. 22 dyrektywy 2013/34/UE;

22)

„jednostka zależna” oznacza jednostkę zależną w rozumieniu art. 2 pkt 10 i art. 22 dyrektywy 2013/34/UE;

23)

„państwo członkowskie pochodzenia” oznacza państwo członkowskie, w którym dany CDPW ma siedzibę;

24)

„przyjmujące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie inne niż państwo członkowskie pochodzenia, w którym CDPW ma oddział lub świadczy usługi CDPW;

25)

„oddział” oznacza miejsce prowadzenia działalności inne niż siedziba zarządu, będące częścią CDPW, które nie posiada osobowości prawnej i świadczy usługi CDPW, na których świadczenie CDPW uzyskał zezwolenie;

▼M4

26)

„niewywiązanie się z zobowiązania” w odniesieniu do uczestnika oznacza sytuację, w której wszczęte zostało wobec niego postępowanie upadłościowe zdefiniowane w art. 2 lit. j) dyrektywy 98/26/WE, lub zdarzenie zdefiniowane w regulaminie wewnętrznym CDPW jako zdarzenie stanowiące niewywiązanie się z zobowiązania;

▼B

27)

„dostawa za płatność” oznacza mechanizm rozrachunku papierów wartościowych, w przypadku którego transfer papierów wartościowych jest powiązany z transferem środków pieniężnych w taki sposób, że dostawa papierów wartościowych następuje tylko i wyłącznie pod warunkiem dokonania odpowiedniego transferu środków pieniężnych i na odwrót;

28)

„rachunek papierów wartościowych” oznacza rachunek, na którym mogą być dokonywane zapisy papierów wartościowych uznające lub obciążające rachunek;

29)

„połączenie operacyjne CDPW” oznacza porozumienie pomiędzy CDPW, na mocy którego jeden CDPW staje się uczestnikiem w systemie rozrachunku papierów wartościowych innego CDPW w celu ułatwienia transferu papierów wartościowych od uczestników tego drugiego CDPW na rzecz uczestników pierwszego CDPW lub porozumienie, na mocy którego jeden CDPW uzyskuje dostęp do drugiego CDPW w sposób pośredni poprzez pośrednika. Połączenia operacyjne CDPW obejmują połączenia standardowe, połączenia niestandardowe, połączenia pośrednie i połączenia interoperacyjne;

30)

„połączenie standardowe” oznacza połączenie operacyjne CDPW, za pomocą którego jeden CDPW staje się uczestnikiem w systemie rozrachunku papierów wartościowych innego CDPW na takich samych warunkach, jakie mają zastosowanie do każdego innego uczestnika systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez ten drugi CDPW;

31)

„połączenie niestandardowe” oznacza połączenie operacyjne CDPW, za pomocą którego CDPW, który staje się uczestnikiem w systemie rozrachunku papierów wartościowych innego CDPW, otrzymuje szczególne usługi dodatkowe względem usług zwykle świadczonych przez ten CDPW na rzecz uczestników w systemie rozrachunku papierów wartościowych;

32)

„połączenie pośrednie” oznacza porozumienie pomiędzy CDPW a stroną trzecią inną niż CDPW, która jest uczestnikiem w systemie rozrachunku papierów wartościowych innego CDPW. CDPW ustanawia takie połączenie, aby ułatwić transfer papierów wartościowych do swoich uczestników od uczestników innego CDPW;

33)

„połączenie interoperacyjne” oznacza połączenie operacyjne CDPW, za pomocą którego CDPW uzgadniają opracowanie wzajemnych rozwiązań technicznych do celów rozrachunku w systemach rozrachunku papierów wartościowych, które prowadzą;

34)

„międzynarodowe otwarte procedury i standardy komunikacji” oznaczają uznane na szczeblu międzynarodowym standardy dotyczące procedur komunikacji, takie jak standaryzowane formaty komunikacji oraz reprezentacja danych, które to procedury są dostępne w sposób uczciwy, otwarty i niedyskryminacyjny dla każdej zainteresowanej strony;

35)

„zbywalne papiery wartościowe” oznaczają zbywalne papiery wartościowe zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 44 dyrektywy 2014/65/UE;

36)

„akcje” oznaczają papiery wartościowe określone w art. 4 ust. 1 pkt 44 lit. a) dyrektywy 2014/65/UE;

37)

„instrumenty rynku pieniężnego” oznaczają instrumenty rynku pieniężnego zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 17 dyrektywy 2014/65/UE;

38)

„jednostki uczestnictwa w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania” oznaczają jednostki uczestnictwa w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania określone w sekcji C pkt 3) załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE;

39)

„uprawnienia do emisji” oznaczają uprawnienia do emisji określone w sekcji C pkt 11 załącznika I do dyrektywy 2014/65/UE, z wyjątkiem instrumentów pochodnych opartych na uprawnieniach do emisji;

40)

„rynek regulowany” oznacza rynek regulowany zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy 2014/65/UE;

41)

„wielostronna platforma obrotu” oznacza wielostronną platformę obrotu zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 22 dyrektywy 2014/65/UE;

42)

„system obrotu” oznacza system obrotu zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 24 dyrektywy 2014/65/UE;

43)

„agent rozrachunkowy” oznacza agenta rozrachunkowego zdefiniowanego w art. 2 lit. d) dyrektywy 98/26/WE;

44)

„rynek na rzecz wzrostu MŚP” oznacza rynek na rzecz wzrostu MŚP zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 12 dyrektywy 2014/65/UE;

45)

„organ zarządzający” oznacza organ lub organy CDPW, wyznaczone zgodnie z przepisami krajowymi, które to organy są uprawnione do określania strategii, celów i ogólnego kierunku działań CDPW oraz które nadzorują i monitorują proces podejmowania decyzji przez kierownictwo. Obejmuje osoby, które faktycznie kierują działalnością CDPW.

W przypadku gdy zgodnie z przepisami krajowymi organ zarządzający składa się z różnych organów pełniących określone funkcje, wymogi niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie wyłącznie do tych członków organu zarządzającego, na których na mocy mających zastosowanie przepisów krajowych spoczywa odpowiedzialność za określone działanie;

46)

„kadra kierownicza wyższego szczebla” oznacza osoby fizyczne pełniące funkcje wykonawcze w ramach CDPW i które są odpowiedzialne wobec organu zarządzającego za bieżące zarządzanie CDPW;

▼M4

47)

„grupa” oznacza grupę w rozumieniu art. 2 pkt 11 dyrektywy 2013/34/UE;

48)

„bliskie powiązania” oznaczają bliskie powiązania zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 35 dyrektywy 2014/65/UE;

49)

„znaczący pakiet akcji” oznacza posiadany bezpośrednio lub pośrednio pakiet akcji w CDPW, który stanowi co najmniej 10 % kapitału lub praw głosu, jak określono w art. 9, 10 i 11 dyrektywy 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 1 ), lub który umożliwia wywieranie znaczącego wpływu na zarządzanie CDPW;

50)

„odroczony rozrachunek netto” oznacza mechanizm rozrachunku, w którym zlecenia transferu środków pieniężnych lub papierów wartościowych związane z transakcjami na papierach wartościowych uczestników systemu rozrachunku papierów wartościowych podlegają kompensowaniu i w którym rozrachunek należności i zobowiązań netto uczestników odbywa się na koniec z góry określonych cykli rozrachunku w ciągu – lub na koniec – dnia roboczego;”;

▼B

Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z art. 67 aktów delegowanych dotyczących środków precyzujących niebankowe usługi pomocnicze wymienione w sekcji B pkt 1)–4) załącznika i bankowe usługi pomocnicze wymienione w sekcji C załącznika.

TYTUŁ II

ROZRACHUNEK PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH

ROZDZIAŁ I

Forma zapisu księgowego

Artykuł 3

Forma zapisu księgowego

Bez uszczerbku dla ust. 2 każdy emitent z siedzibą w Unii, który emituje lub wyemitował zbywalne papiery wartościowe, które są dopuszczone do obrotu lub są przedmiotem obrotu w systemach obrotu, zapewnia rejestrację tych papierów wartościowych w formie zapisu księgowego poprzez immobilizację lub poprzez emisję papierów wartościowych bezpośrednio w formie zdematerializowanej.

W przypadku gdy transakcja na zbywalnych papierach wartościowych odbywa się w systemie obrotu, stosowne papiery rejestruje się w CDPW w formie zapisu księgowego w dniu będącym zamierzoną datą rozrachunku lub przed nią, chyba że papiery te zostały zarejestrowane w tej formie już wcześniej.

W przypadku gdy zbywalne papiery wartościowe są przenoszone w związku z uzgodnieniem dotyczącym zabezpieczeń finansowych w rozumieniu definicji w art. 2 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2002/47/WE, papiery takie rejestruje się w CDPW w formie zapisu księgowego w zamierzonej dacie rozrachunku lub przed nią, chyba że zostały zarejestrowane w tej formie już wcześniej.

Artykuł 4

Egzekwowanie przepisów

Organy państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę emitent emitujący papiery wartościowe, zapewniają stosowanie art. 3 ust. 1.

Organy właściwe do celów nadzorowania systemów obrotu, w tym właściwe organy wyznaczone zgodnie z art. 21 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/71/WE ( 2 ), zapewniają stosowanie art. 3 ust. 2 akapit pierwszy niniejszego rozporządzenia w sytuacji, gdy papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, są przedmiotem obrotu w systemach obrotu.

Organy państw członkowskich odpowiedzialne za stosowanie dyrektywy 2002/47/WE zapewniają stosowanie art. 3 ust. 2 akapit drugi niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, są przenoszone w związku z uzgodnieniem dotyczącym zabezpieczeń finansowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2002/47/WE.

ROZDZIAŁ II

Cykle rozrachunkowe

Artykuł 5

Zamierzona data rozrachunku

Każdy uczestnik systemu rozrachunku papierów wartościowych, który na własny rachunek lub na rachunek osoby trzeciej dokonuje w tym systemie rozrachunku transakcji na zbywalnych papierach wartościowych, instrumentach rynku pieniężnego, jednostkach uczestnictwa w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania i uprawnieniach do emisji, dokonuje rozrachunku takich transakcji w zamierzonej dacie rozrachunku.

W przypadku transakcji na zbywalnych papierach wartościowych, o których mowa w ust. 1, które to transakcje są realizowane w systemach obrotu, zamierzona data rozrachunku nie może przypadać później niż drugiego dnia roboczego po dokonaniu transakcji. Wymóg ten nie ma zastosowania do transakcji, które są przedmiotem prywatnych negocjacji, ale które są przeprowadzane w systemach obrotu, do transakcji, które są przeprowadzane dwustronnie, lecz zgłaszane w systemie obrotu, ani do pierwszej transakcji, w przypadku gdy odnośne zbywalne papiery wartościowe podlegają wymogowi wstępnej rejestracji w formie zapisu księgowego na mocy art. 3 ust. 2.

Właściwe organy zapewniają stosowanie ust. 1.

Organy właściwe do celów nadzoru nad systemami obrotu zapewniają stosowanie ust. 2.

ROZDZIAŁ III

Dyscyplina rozrachunku

Artykuł 6

Środki podejmowane w odpowiedzi na przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku

Systemy obrotu ustanawiają procedury umożliwiające potwierdzanie odpowiednich szczegółowych informacji dotyczących transakcji na instrumentach finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, w dniu przeprowadzenia transakcji.

Niezależnie od wymogu określonego w ust. 1 firmy inwestycyjne posiadające zezwolenie na mocy art. 5 dyrektywy 2014/65/UE podejmują w stosownych przypadkach środki służące ograniczeniu liczby przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku.

Środki takie obejmują co najmniej rozwiązania pomiędzy firmą inwestycyjną a jej klientami profesjonalnymi, o których mowa w załączniku II do dyrektywy 2014/65/UE, mające zapewnić niezwłoczne przekazanie informacji o przydziale papierów wartościowych do danej transakcji, potwierdzenie takiego przydziału oraz potwierdzenie przyjęcia lub odrzucenia warunków w odpowiednim terminie przed zamierzoną datą rozrachunku.

EUNGiPW w ścisłej współpracy z członkami ESBC wydaje, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, wytyczne dotyczące standardowych procedur i protokołów komunikacyjnych, które mają być stosowane w celu spełnienia wymogu, o którym mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu.

CDPW ustanawia dla każdego prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych procedury ułatwiające rozrachunek transakcji na instrumentach finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, w zamierzonej dacie rozrachunku, o minimalnej ekspozycji swoich uczestników na ryzyko kontrahenta i ryzyko utraty płynności oraz o niskim wskaźniku przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku. CDPW propaguje wczesny rozrachunek w zamierzonej dacie rozrachunku poprzez odpowiednie mechanizmy.

CDPW wprowadza dla każdego prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych środki zachęcające i motywujące do terminowego rozrachunku transakcji przez swoich uczestników. CDPW wymagają od uczestników dokonywania rozrachunku ich transakcji w zamierzonej dacie rozrachunku.

▼M4

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych, by określić środki mające zapobiegać przypadkom nieprzeprowadzenia rozrachunku, a przez to zwiększyć efektywność rozrachunku, zwłaszcza:

środki, jakie mają podejmować firmy inwestycyjne zgodnie z ust. 2 akapit pierwszy;

szczegóły procedur ułatwiających rozrachunek, o których mowa w ust. 3, mogące obejmować kształtowanie wielkości transakcji, częściowy rozrachunek transakcji, których rozrachunek w całości się nie powiódł, i korzystanie z oferowanych przez niektóre CDPW programów samokredytowania/pożyczek; oraz

szczegóły środków zachęcających i motywujących do terminowego rozrachunku transakcji, o których mowa w ust. 4.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 lipca 2025 r.

▼B

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

▼M4

Artykuł 7

Środki podejmowane w odpowiedzi na przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku

CDPW ustanawia dla każdego prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych system monitorujący przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku transakcji na instrumentach finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1. CDPW regularnie przedkłada właściwemu organowi i odpowiednim organom sprawozdania zawierające liczbę i szczegółowy opis przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku oraz wszelkie inne stosowne informacje, w tym środki planowane przez CDPW i jego uczestników na rzecz poprawy efektywności rozrachunku. CDPW co roku podaje te sprawozdania do wiadomości publicznej w postaci zagregowanej i anonimowej. Właściwe organy przekazują EUNGiPW wszelkie istotne informacje na temat przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku.

CDPW określa dla każdego prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych procedury ułatwiające rozrachunek transakcji na instrumentach finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, gdy rozrachunek tych transakcji nie nastąpił w zamierzonej dacie rozrachunku. Procedury te przewidują mechanizm sankcji, który będzie służył jako skuteczny środek odstraszający dla uczestników powodujących przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku.

Przed określeniem procedur, o których mowa w akapicie pierwszym, CDPW przeprowadza konsultacje ze stosownymi systemami obrotu i kontrahentami centralnymi, na rzecz których świadczy usługi rozrachunku.

Mechanizm sankcji, o którym mowa w akapicie pierwszym, obejmuje kary pieniężne dla uczestników powodujących przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku (zwanych dalej „uczestnikami niewywiązującymi się z zobowiązania”). Kary pieniężne oblicza się codziennie za każdy dzień roboczy, w którym nie przeprowadzono rozrachunku transakcji po zamierzonej dacie rozrachunku, do czasu przeprowadzenia rozrachunku albo dwustronnego anulowania transakcji. Kary pieniężne nie mogą być skonfigurowane jako źródło przychodów dla CDPW.

Mechanizm sankcji, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania do:

transakcji, w których uczestnikiem niewywiązującym się z zobowiązania jest kontrahent centralny, z wyjątkiem transakcji prowadzonych przez kontrahenta centralnego, w przypadku których nie pełni on roli pośrednika między kontrahentami; lub

transakcji, w których wobec uczestnika niewywiązującego się z zobowiązania wszczęte zostało postępowanie upadłościowe.

Kontrahent centralny może w swoich zasadach działania ustanowić mechanizm pokrywania strat, które mogłyby powstać w wyniku zastosowania ust. 2 akapitu trzeciego.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 67 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie parametrów służących obliczaniu odstraszającego i proporcjonalnego poziomu kar pieniężnych, o których mowa w ust. 2 akapit trzeci niniejszego artykułu – na podstawie wszystkich następujących danych:

rodzaj aktywów;

płynność instrumentu finansowego;

rodzaj transakcji:

czas trwania przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku.

Przy określaniu parametrów, o których mowa w akapicie pierwszym, Komisja bierze pod uwagę liczbę przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku w podziale na kategorie instrumentów finansowych oraz potencjalnego wpływu niskich lub ujemnych stóp procentowych na zachęty dla kontrahentów i przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku. Parametry wykorzystywane do obliczania kar pieniężnych zapewniają wysoki stopień dyscypliny rozrachunku oraz sprawne i prawidłowe funkcjonowanie odnośnych rynków finansowych.

Komisja w regularnych odstępach czasu i co najmniej raz na cztery lata dokonuje przeglądu parametrów służących obliczaniu poziomu kar pieniężnych w celu ponownej oceny adekwatności i skuteczności kar pieniężnych w zakresie dorpowadzenia przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku w Unii do poziomu uznanego za dopuszczalny, z uwzględnieniem wpływu na stabilność finansową Unii.

Do dnia 17 stycznia 2026 r. EUNGiPW opublikuje i zaktualizuje na swojej stronie internetowej wykaz instrumentów finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, dopuszczonych do obrotu lub będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu lub rozliczanych przez kontrahenta centralnego.

CDPW, kontrahenci centralni i systemy obrotu ustanawiają procedury umożliwiające im zawieszenie – po przeprowadzeniu konsultacji z odpowiednimi właściwymi organami – każdego uczestnika, który uporczywie i systematycznie nie wywiązuje się z dostawy instrumentów finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, w zamierzonej dacie rozrachunku, i dokonanie publicznego ujawnienia tożsamości tego uczestnika dopiero po tym, gdy otrzymał on możliwość przedstawienia swoich uwag, oraz pod warunkiem że organy właściwe dla CDPW, kontrahentów centralnych i systemów obrotu oraz organy właściwe dla tego uczestnika zostały o tym należycie poinformowane. Poza przeprowadzeniem konsultacji przed ewentualnym zawieszeniem, CDPW, kontrahenci centralni i systemy obrotu niezwłocznie powiadamiają odpowiednie właściwe organy o zawieszeniu uczestnika. Właściwy organ niezwłocznie informuje odpowiednie organy o zawieszeniu uczestnika.

Podawane do wiadomości publicznej informacje na temat przypadków zawieszenia nie mogą zawierać danych osobowych w rozumieniu art. 4 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 ( 3 ).

Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do uczestników niewywiązujących się z zobowiązania, którzy są kontrahentami centralnymi, lub w przypadkach gdy wobec uczestnika niewywiązującego się z zobowiązania wszczęte zostało postępowanie upadłościowe.

Niniejszy artykuł nie ma zastosowania, gdy główny system obrotu akcjami znajduje się w państwie trzecim. Umiejscowienie głównego systemu obrotu akcjami określa się zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 236/2012.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 67 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie:

przyczyn przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku, których to przyczyn nie można uznawać za przypisane uczestnikom transakcji na mocy ust. 3 lit. a) niniejszego artykułu; oraz

okoliczności, w których operacje nie są uznawane za obrót na mocy ust. 3 lit. b) niniejszego artykułu.

10.

EUNGiPW, opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia:

szczegółów systemu monitorującego przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku oraz sprawozdań na temat nieprzeprowadzenia rozrachunku, o których mowa w ust. 1;

procedur dotyczących ściągania i redystrybucji kar pieniężnych oraz wszelkich innych możliwych przychodów z takich kar zgodnie z ust. 2;

warunków, w których uznaje się, że uczestnik nie wywiązuje się, uporczywie i systematycznie, z dostawy instrumentów finansowych, jak określono w ust. 7.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 7a

Proces obowiązkowego zakupu na otwartym rynku

Bez uszczerbku dla mechanizmu sankcji, o którym mowa w art. 7 ust. 2, i prawa do dwustronnego anulowania transakcji, po przeprowadzeniu konsultacji z Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego i w oparciu o analizę kosztów i korzyści przedstawioną przez EUNGiPW zgodnie z art 74 ust. 4, Komisja może – w drodze aktu wykonawczego – podjąć decyzję o tym, do których instrumentów finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, lub kategorii transakcji na tych instrumentach finansowych mamieć zastosowanie proces obowiązkowego zakupu na otwartym rynku, o którym mowa w ust. 4–10 niniejszego artykułu, jeżeli Komisja uzna, że obowiązkowe zakupy na otwartym rynku są konieczne, odpowiednie i proporcjonalne, by rozwiązać problem, jakim jest liczba przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku w Unii.

Komisja może przyjąć akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie pierwszym, wyłącznie wtedy, gdy spełnione są oba następujące warunki:

zastosowanie mechanizmu sankcji, o którym mowa w art. 7 ust. 2, nie przyniosło utrzymującego się w perspektywie długoterminowej spadku liczby przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku w Unii lub nie pozwoliło utrzymać ograniczonego poziomu takich przypadków, nawet po przeprowadzeniu przeglądu poziomu kar pieniężnych zgodnie z ust. 7 ust. 5 akapit drugi;

liczba przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku w Unii ma lub może mieć negatywny wpływ na stabilność finansową Unii.

Do celów podjęcia decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym, Komisja bierze pod uwagę wszystkie następujące elementy:

potencjalny wpływ procesu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku na rynki finansowe w Unii;

liczba, wolumen i czas trwania przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku, w tym liczba i wolumen przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku na koniec okresu przedłużenia, o którym mowa w ust. 4;

czy dany instrument finansowy lub kategoria transakcji w ramach tego instrumentu finansowego zostały już objęte odpowiednimi postanowieniami umownymi dającymi uczestnikom nabywającym prawo do uruchomienia zakupu na otwartym rynku.

Akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 68 ust. 2. Określa się w nim datę rozpoczęcia stosowania, która przypada nie wcześniej niż jeden rok po wejściu tego aktu w życie.

EUNGiPW publikuje i aktualizuje na swojej stronie internetowej wykaz instrumentów finansowych określonych w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 1.

Przed przyjęciem aktu wykonawczego, o którym mowa w ust. 1, Komisja:

ocenia skuteczność i proporcjonalność mechanizmu sankcji, o którym mowa w art. 7 ust. 2, i w stosownych przypadkach zmienia strukturę lub dotkliwość mechanizmu sankcji w celu zwiększenia efektywności rozrachunku w Unii;

sprawdza, czy warunki, o których mowa w ust. 1 zostały spełnione, pomimo uprzedniego zastosowania mechanizmu sankcji, o którym mowa w art. 7 ust. 2, oraz uzasadnienia i potencjalnych kosztów objęcia konkretnych instrumentów finansowych i kategorii transakcji obowiązkowymi zakupami na otwartym rynku.

Bez uszczerbku dla prawa do dwustronnego anulowania transakcji, w przypadku gdy Komisja przyjęła akt wykonawczy zgodnie z ust. 1, a uczestnik niewywiązujący się z zobowiązania nie dostarczył uczestnikowi nabywającemu instrumentów finansowych będących przedmiotem tego aktu wykonawczego w terminie pięciu dni roboczych po zamierzonej dacie rozrachunku (zwanym dalej „okresem przedłużenia”), zostaje wszczęty proces obowiązkowego zakupu na otwartym rynku.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego w zależności od rodzaju aktywów i płynności odnośnych instrumentów finansowych okres przedłużenia można wydłużyć do maksymalnie siedmiu dni roboczych, w przypadku gdy krótszy okres przedłużenia miałby wpływ na sprawne i prawidłowe funkcjonowanie odpowiednich rynków.

Na zasadzie odstępstwa od akapitów pierwszego i drugiego, jeżeli transakcja dotyczy instrumentu finansowego będącego przedmiotem obrotu na rynku na rzecz wzrostu MŚP, okres przedłużenia wynosi 15 dni roboczych, chyba że rynek na rzecz wzrostu MŚP postanowi zastosować krótszy okres.

Instrumenty objęte procesem obowiązkowego zakupu na otwartym rynku są dostępne do rozrachunku i dostarczane uczestnikowi nabywającemu w odpowiednim terminie.

W przypadku nieprzeprowadzenia rozrachunku w łańcuchu transakcji, czego skutkiem jest nieprzeprowadzenie rozrachunku kolejnych transakcji w łańcuchu, każdy uczestnik ma prawo przenieść swoje zobowiązanie do wszczęcia obowiązkowego zakupu na otwartym rynku na następnego uczestnika w łańcuchu.

Jeżeli pośredniczący uczestnik nabywający przeniesie swoje zobowiązanie zgodnie z akapitem pierwszym, uznaje się, że spełnił wymóg dokonania obowiązkowego zakupu na otwartym rynku wobec uczestnika niewywiązującego się z zobowiązania. Pośredniczący uczestnik nabywający może również przenieść na uczestnika niewywiązującego się z zobowiązania swoje zobowiązania w stosunku do końcowego uczestnika nabywającego zgodnie z ust. 8, 9 i 10.

Odpowiedni CDPW jest informowany o sposobie, w jaki problem transakcji, w odniesieniu do której nie przeprowadzono rozrachunku, został rozwiązany w całym łańcuchu transakcji.

Proces obowiązkowego zakupu na otwartym rynku, o którym mowa w ust. 4, nie ma zastosowania do:

nieprzeprowadzenia rozrachunku, operacji i transakcji wymienionych w art. 7 ust. 3;

transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych;

innych rodzajów transakcji, w których proces zakupu na otwartym rynku jest zbędny;

transakcji, które są objęte zakresem art. 15 rozporządzenia (UE) nr 236/2012.

Bez uszczerbku dla mechanizmu sankcji, o którym mowa w art. 7 ust. 2, w przypadku gdy cena instrumentów finansowych uzgodniona w momencie transakcji różni się od ceny zapłaconej za dokonanie zakupu na otwartym rynku, uczestnik odnoszący korzyść z takiej różnicy cen wypłaca różnicę drugiemu uczestnikowi nie później niż drugiego dnia roboczego po tym, jak instrumenty finansowe zostały dostarczone w wyniku zakupu na otwartym rynku.

Jeżeli nie uda się dokonać zakupu na otwartym rynku lub jeżeli zakup taki nie jest możliwy, uczestnik nabywający może wybrać między otrzymaniem rekompensaty pieniężnej a odroczeniem dokonania zakupu na otwartym rynku do stosownego późniejszego terminu (zwanym dalej „okresem odroczenia”). Jeżeli odpowiednie instrumenty finansowe nie zostaną dostarczone uczestnikowi nabywającemu na koniec okresu odroczenia, uczestnikowi nabywającemu wypłaca się rekompensatę pieniężną.

Rekompensatę pieniężną wypłaca się nie później niż drugiego dnia roboczego po zakończeniu procesu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku, o którym mowa w ust. 4, albo - w przypadku, gdy uczestnik nabywający wybierze odroczenie dokonania zakupu - po upływie okresu odroczenia.

10.

Uczestnik niewywiązujący się z zobowiązania zwraca podmiotowi, który dokonuje zakupu na otwartym rynku, wszystkie kwoty zapłacone w związku z procesem obowiązkowego zakupu na otwartym rynku wszczętym zgodnie z ust. 4 akapit pierwszy, w tym wszelkie opłaty za wykonanie transakcji wynikające z zakupu na otwartym rynku. O takich opłatach uczestnicy są wyraźnie informowani.

11.

Ust. 4–10 mają zastosowanie do wszystkich transakcji na instrumentach finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, dopuszczonych do obrotu lub będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu lub rozliczanych przez kontrahenta centralnego w następujący sposób:

w odniesieniu do transakcji rozliczanych przez kontrahenta centralnego, dany kontrahent centralny jest podmiotem, który dokonuje zakupu na otwartym rynku, zgodnie z ust. 4–10;

w odniesieniu do transakcji nierozliczanych przez kontrahenta centralnego, ale dokonywanych w systemie obrotu, dany system obrotu w swoim regulaminie wewnętrznym nakłada na swoich członków i uczestników obowiązek stosowania środków, o których mowa w ust. 4–10;

w odniesieniu do wszystkich transakcji innych niż transakcje, o których mowa w lit. a) i b) niniejszego akapitu, CDPW w swoich regulaminach wewnętrznych nakładają na swoich uczestników obowiązek, zgodnie z którym podlegają oni środkom, o których mowa w ust. 4–10.

CDPW przedstawia kontrahentom centralnym i systemom obrotu niezbędne informacje na temat rozrachunku, aby umożliwić im wypełnienie ich obowiązków wynikających z niniejszego ustępu.

Bez uszczerbku dla lit. a), b) oraz c) akapitu pierwszego, CDPW mogą monitorować dokonywanie zakupów na otwartym rynku, jak określono w tych literach, w odniesieniu do instrukcji dotyczących wielokrotnego rozrachunku, na tych samych instrumentach finansowych i o tym samym terminie zakończenia okresu realizacji, w celu zminimalizowania liczby zakupów na otwartym rynku, które mają zostać dokonane, a tym samym zminimalizowania wpływu na ceny odpowiednich instrumentów finansowych.

12.

13.

EUNGiPW może zalecić Komisji zawieszenie, w proporcjonalny sposób, mechanizmu zakupu na otwartym rynku, o którym mowa w ust. 4–10, w odniesieniu do konkretnych kategorii instrumentów finansowych, jeżeli jest to konieczne do uniknięcia poważnego zagrożenia dla stabilności finansowej lub dla prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych w Unii lub do wyeliminowania takiego zagrożenia. Do takiego zalecenia dołącza się w pełni uzasadnioną ocenę jego konieczności i nie podaje się go do wiadomości publicznej.

Przed wydaniem zalecenia, o którym mowa w akapicie pierwszym, EUNGiPW przeprowadza konsultacje z członkami ESBC oraz Europejską Radą ds. Ryzyka Systemowego.

Bez zbędnej zwłoki po otrzymaniu zalecenia Komisja, na podstawie uzasadnienia i dowodów przedstawionych przez EUNGiPW, zawiesza w drodze aktu wykonawczego mechanizm obowiązkowego zakupu na otwartym rynku, o którym mowa w ust. 4 – 10, w odniesieniu do konkretnych kategorii instrumentów finansowych albo odmawia wprowadzenia zalecanego zawieszenia. W przypadku odmowy wprowadzenia zalecanego zawieszenia Komisja przedstawia EUNGiPW pisemne uzasadnienie. Takie informacje nie są podawane do wiadomości publicznej.

Akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie trzecim, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 68 ust. 3.

Powiadomienie o zawieszeniu mechanizmu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku przekazuje się EUNGiPW i publikuje się je w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz na stronie internetowej Komisji.

Zawieszenie mechanizmu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku pozostaje ważne przez początkowy okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, licząc od daty rozpoczęcia stosowania tego zawieszenia.

Jeżeli podstawy zawieszenia nadal mają zastosowanie, Komisja może, w drodze aktu wykonawczego, przedłużyć zawieszenie na dodatkowe okresy nie dłuższe niż trzy miesiące każdy, przy czym całkowity okres zawieszenia nie może przekroczyć 12 miesięcy. Wszelkie przedłużenia zawieszenia publikuje się zgodnie z akapitem piątym.

Akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie siódmym, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 68 ust. 3. Z odpowiednim wyprzedzeniem przed upływem zawieszenia, o którym mowa w akapicie szóstym, lub przedłużenia, o którym mowa w akapicie siódmym, EUNGiPW przedstawia Komisji opinię, czy podstawy zawieszenia nadal mają zastosowanie.

14.

W przypadku gdy Komisja przyjęła akt wykonawczy zgodnie z ust. 1, w regularnych odstępach czasu i co najmniej raz na cztery lata dokonuje przeglądu tej decyzji, aby ocenić, czy warunki określone w tym ustępie nadal są spełniane.

Komisja uważa, że obowiązkowe zakupy na otwartym rynku przestały mieć uzasadnienie lub gdy nie rozwiązują one problemu nieprzeprowadzania rozrachunku w Unii i nie są już konieczne, odpowiednie ani proporcjonalne, Komisja przyjmuje, bez zbędnej zwłoki, akty wykonawcze zmieniające lub uchylające akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1.

Akt wykonawczy, o którym mowa w akapicie drugim, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 68 ust. 2.

Jeżeli EUNGiPW uważa, że obowiązkowe zakupy na otwartym rynku przestały mieć uzasadnienie lub gdy nie rozwiązują one problemu nieprzeprowadzania rozrachunku w Unii i nie są już konieczne, odpowiednie ani proporcjonalne, może on zalecić Komisji zmianę lub uchylenie aktu wykonawczego, o którym mowa w ust. 1. Ust. 13 akapity pierwszy – czwarty stosuje się odpowiednio.

15.

EUNGiPW, opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania:

szczegółów funkcjonowania odpowiedniego procesu zakupu na otwartym rynku, o którym mowa w ust. 4–10, w tym stosownych ram czasowych, skalibrowanych z uwzględnieniem rodzaju aktywów i płynności instrumentów finansowych, na dostarczenie instrumentów finansowych w wyniku procesu zakupu na otwartym rynku;

okoliczności, w których okres przedłużenia można wydłużyć, w zależności od rodzaju aktywów i płynności instrumentów finansowych, zgodnie z warunkami, o których mowa w ust. 4 akapit drugi, z uwzględnieniem kryteriów oceny płynności na mocy art. 2 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia (UE) nr 600/2014;

szczegółów mechanizmu przenoszenia na mocy ust. 6;

innych rodzajów transakcji, w których proces zakupu na otwartym rynku jest zbędny, jak określono w ust. 7 lit. c), takich jak uzgodnienia dotyczące zabezpieczeń finansowych lub transakcje, które obejmują przepisy dotyczące kompensowania sald na zamknięcie;

metody obliczania rekompensaty pieniężnej, o której mowa w ust. 9;

niezbędnych informacji na temat rozrachunku, o których mowa w ust. 11 akapit drugi; oraz

szczegółów dotyczących sposobu, w jaki uczestnicy CDPW, kontrahenci centralni oraz członkowie systemu obrotu, mają uwzględniać specyfikę inwestorów detalicznych przy dokonywaniu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku zgodnie z ust. 11.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

▼B

Artykuł 8

Egzekwowanie przepisów

Organ właściwy dla CDPW, który prowadzi system rozrachunku papierów wartościowych, odpowiedni organ odpowiedzialny za nadzór nad danym systemem rozrachunku papierów wartościowych oraz organy właściwe do celów nadzoru nad systemami obrotu, firmami inwestycyjnymi i kontrahentami centralnymi są właściwe do zapewnienia, by instytucje podlegające ich nadzorowi stosowały przepisy art. 6 i 7, oraz do monitorowania nakładanych sankcji. W razie potrzeby odnośne właściwe organy ściśle ze sobą współpracują. Państwa członkowskie informują EUNGiPW o wyznaczonych właściwych organach będących częścią struktury nadzorczej na szczeblu krajowym.

W celu zapewnienia w Unii spójnych, efektywnych i skutecznych praktyk nadzorczych w odniesieniu do art. 6 i 7 niniejszego rozporządzenia EUNGiPW może, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, wydawać wytyczne zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Naruszenie przepisów wynikających z niniejszego tytułu nie ma wpływu na ważność prywatnego kontraktu na instrumenty finansowe ani na możliwość egzekwowania przez strony postanowień prywatnych kontraktów na instrumenty finansowe.

ROZDZIAŁ IV

Rozrachunek zinternalizowany

Artykuł 9

Podmioty internalizujące rozrachunki

Podmioty internalizujące rozrachunki zgłaszają co kwartał organom właściwym dla swojego miejsca siedziby zagregowaną wielkość i wartość wszystkich transakcji na papierach wartościowych, które rozliczają poza systemami rozrachunku papierów wartościowych.

Właściwe organy bezzwłocznie przekazują EUNGiPW informacje otrzymane na mocy akapitu pierwszego i informują ten Urząd o wszelkim potencjalnym ryzyku wynikającym z takiej działalności w zakresie rozrachunku.

EUNGiPW może, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, opracowywać projekty regulacyjnych standardów technicznych doprecyzowujących treść takich przekazywanych informacji.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

EUNGiPW opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu ustanowienia standardowych formularzy, szablonów i procedur na potrzeby przekazywania i przesyłania informacji, o których mowa w ust. 1.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

TYTUŁ III

CENTRALNE DEPOZYTY PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH

ROZDZIAŁ I

Udzielanie zezwoleń CDPW i nadzór nad nimi

Sekcja 1

Organy odpowiedzialne za udzielanie zezwoleń CDPW i nadzór nad nimi

Artykuł 10

Właściwy organ

Bez uszczerbku dla czynności nadzoru realizowanych przez członków ESBC, o których mowa w art. 12 ust. 1, CDPW uzyskuje zezwolenie od właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia i jest nadzorowany przez ten organ.

Artykuł 11

Wyznaczenie właściwego organu

Każde państwo członkowskie wyznacza właściwy organ odpowiedzialny za wykonywanie obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do udzielania zezwoleń CDPW mającym siedzibę na jego terytorium i nadzoru nad nimi oraz informuje o nim EUNGiPW.

Jeżeli państwo członkowskie wyznacza więcej niż jeden właściwy organ, określa ono zadania poszczególnych organów i wyznacza jeden organ odpowiedzialny za współpracę z właściwymi organami pozostałych państw członkowskich, odpowiednimi organami, EUNGiPW i EUNB w każdym przypadku, gdy jest to wyraźnie przewidziane w przepisach niniejszego rozporządzenia.

EUNGiPW publikuje na swojej stronie internetowej wykaz właściwych organów wyznaczonych zgodnie z ust. 1.

Właściwe organy posiadają uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe niezbędne do wykonywania swoich zadań.

Artykuł 12

Odpowiednie organy

Następujące organy uczestniczą w udzielaniu zezwoleń CDPW i nadzorze nad nimi w każdym przypadku, gdy jest to wyraźnie przewidziane w przepisach niniejszego rozporządzenia:

organ odpowiedzialny za dozór nad systemem rozrachunku papierów wartościowych prowadzonym przez CDPW w państwie członkowskim, którego prawo stosuje się do tego systemu rozrachunku papierów wartościowych;

▼M4

banki centralne w Unii emitujące najważniejsze waluty, w których jest lub będzie dokonywany rozrachunek;

w stosownych przypadkach bank centralny w Unii, w którego księgach odbywa się lub będzie się odbywać rozrachunek płatności pieniężnych przeprowadzanych w ramach systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez CDPW.

▼B

EUNGiPW publikuje na swojej stronie internetowej wykaz odpowiednich organów, o których mowa w ust. 1.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu sprecyzowania warunków, w których unijne waluty określone w ust. 1 lit. b) uznaje się za najważniejsze, oraz ustaleń służących ustanowieniu skutecznego procesu konsultacji z odpowiednimi organami, o których mowa w lit. b) i c) tego ustępu.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 13

Wymiana informacji

Właściwe organy, odpowiednie organy i EUNGiPW, na wniosek i bez zbędnej zwłoki, wymieniają między sobą informacje wymagane do celów wykonywania swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia.

Właściwe organy, odpowiednie organy, EUNGiPW i inne podmioty lub osoby fizyczne i prawne otrzymujące informacje poufne w ramach wykonywania obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia wykorzystują je wyłącznie do celów służbowych.

Artykuł 14

Współpraca między organami

Właściwe organy, odpowiednie organy oraz EUNGiPW ściśle współpracują ze sobą, m.in. wymieniając wszystkie stosowne informacje do celów stosowania niniejszego rozporządzenia. W stosownych przypadkach we współpracy tej uczestniczą także inne organy i jednostki publiczne, w szczególności te powołane lub wyznaczone na mocy dyrektywy 2003/87/WE.

W celu zapewnienia w Unii spójnych, efektywnych i skutecznych praktyk nadzorczych, w tym współpracy pomiędzy właściwymi organami odpowiednimi organami w zakresie poszczególnych ocen koniecznych do stosowania niniejszego rozporządzenia, EUNGiPW może, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, wydawać wytyczne kierowane do właściwych organów, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Wykonując swoje ogólne obowiązki, właściwe organy należycie uwzględniają potencjalny wpływ swoich decyzji na stabilność systemu finansowego we wszystkich innych zainteresowanych państwach członkowskich, w szczególności w sytuacjach nadzwyczajnych, o których mowa w art. 15, w oparciu o dostępne informacje.

Artykuł 15

Sytuacje nadzwyczajne

Bez uszczerbku dla procedury powiadamiania przewidzianej w art. 6 ust. 3 dyrektywy 98/26/WE właściwe organy niezwłocznie informują EUNGiPW, Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego ustanowioną rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 ( 4 ) i siebie nawzajem o każdej sytuacji nadzwyczajnej dotyczącej CDPW, w tym o wszelkich zmianach na rynkach finansowych, które mogą mieć niekorzystny wpływ na płynność rynku, stabilność waluty, w której dokonuje się rozrachunku, integralność polityki pieniężnej lub stabilność systemu finansowego w dowolnym z państw członkowskich, w których ma siedzibę dany CDPW lub jeden z jego uczestników.

Sekcja 2

Warunki i procedury dotyczące udzielania zezwolenia CDPW

Artykuł 16

Udzielanie zezwoleń CDPW

Każda osoba prawna, która odpowiada definicji CDPW, musi przed rozpoczęciem działalności uzyskać zezwolenie od właściwego organu państwa członkowskiego, w którym ma swoją siedzibę.

W zezwoleniu tym wskazane są usługi podstawowe wymienione w sekcji A załącznika i niebankowe usługi pomocnicze dopuszczone na mocy sekcji B załącznika, na których świadczenie CDPW uzyskuje zezwolenie.

CDPW musi stale spełniać warunki wymagane dla uzyskania zezwolenia.

CDPW, a także jego niezależni biegli rewidenci bez zbędnej zwłoki informują właściwy organ o wszelkich istotnych zmianach mających wpływ na spełnianie warunków zezwolenia.

Artykuł 17

Procedura udzielania zezwoleń

CDPW będący wnioskodawcą składa wniosek o udzielenie zezwolenia do swojego właściwego organu.

Do wniosku o udzielenie zezwolenia załączane są wszystkie niezbędne informacje umożliwiające właściwemu organowi stwierdzenie, że CDPW będący wnioskodawcą ustanowił, na dzień udzielenia zezwolenia, wszystkie mechanizmy niezbędne w celu wywiązania się z obowiązków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. Wniosek o udzielenie zezwolenia obejmuje plan działalności określający przewidziane rodzaje działalności oraz strukturę organizacyjną CDPW.

▼M4

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, w przypadku gdy CDPW będący wnioskodawcą nie spełnia wszystkich wymogów niniejszego rozporządzenia, ale można racjonalnie założyć, że będzie je spełniać w momencie, gdy rozpocznie działalność, właściwy organ może udzielić zezwolenia, pod warunkiem że CDPW będący wnioskodawcą posiada wszystkie mechanizmy niezbędne do spełnienia wymogów niniejszego rozporządzenia w momencie, gdy rozpoczyna działalność.

▼B

W ciągu 30 dni pracy od otrzymania wniosku właściwy organ sprawdza kompletność wniosku. Jeżeli wniosek nie jest kompletny, właściwy organ określa termin przekazania dodatkowych informacji przez CDPW będący wnioskodawcą. Właściwy organ informuje CDPW będący wnioskodawcą, że wniosek został uznany za kompletny.

▼M4

Po stwierdzeniu kompletności wniosku właściwy organ przekazuje wszystkie informacje zawarte we wniosku do odpowiednich organów i konsultuje się z tymi organami w sprawie charakterystyki systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez CDPW będący wnioskodawcą.

W terminie trzech miesięcy od otrzymania informacji każdy odpowiedni organ może przekazać właściwemu organowi uzasadnioną opinię w obszarach wchodzących w zakres jego kompetencji. W przypadku gdy odpowiedni organ nie przedstawi w tym terminie opinii, uznaje się, że wydał pozytywną opinię.

W przypadku gdy co najmniej jeden z odpowiednich organów wyda negatywną uzasadnioną opinię, a właściwy organ i tak zamierza udzielić zezwolenia, ten właściwy organ w terminie jednego miesiąca od otrzymania negatywnej opinii przedstawia odpowiednim organom powody, dla których zamierza udzielić zezwolenia pomimo negatywnej opinii.

Każdy z odpowiednich organów, który wydał negatywną opinię, o której mowa w akapicie trzecim, może skierować sprawę do EUNGiPW w celu uzyskania pomocy na podstawie art. 31 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

W przypadku gdy w ciągu jednego miesiąca od skierowania sprawy do EUNGiPW nie została ona rozstrzygnięta, właściwy organ, który zamierza udzielić zezwolenia, podejmuje ostateczną decyzję i przedstawia odpowiednim organom szczegółowe pisemne wyjaśnienie swojej decyzji.

W przypadku gdy właściwy organ zamierza odmówić udzielenia zezwolenia, sprawy nie kieruje się do EUNGiPW.

Negatywna opinia, o której mowa w akapicie trzecim, zawiera pełne i szczegółowe pisemne uzasadnienie powodów, dla których wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu lub inne wymogi przewidziane w prawie Unii nie zostały spełnione.

▼B

Każdorazowo gdy CDPW będący wnioskodawcą zamierza świadczyć usługi, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 dyrektywy 2014/65/UE, dodatkowo wobec świadczenia niebankowych usług pomocniczych wyraźnie wymienionych w sekcji B załącznika, właściwy organ przekazuje wszystkie informacje zawarte we wniosku organowi, o którym mowa w art. 67 dyrektywy 2014/65/UE, i zasięga opinii tego organu w sprawie zdolności CDPW będącego wnioskodawcą do spełnienia wymogów dyrektywy 2014/65/UE i rozporządzenia (UE) nr 600/2014.

Przed udzieleniem zezwolenia CDPW będącemu wnioskodawcą właściwy organ przeprowadza konsultacje z właściwymi organami drugiego zainteresowanego państwa członkowskiego, w następujących przypadkach:

CDPW jest jednostką zależną CDPW posiadającego zezwolenie w innym państwie członkowskim;

CDPW jest jednostką zależną jednostki dominującej CDPW posiadającego zezwolenie w innym państwie członkowskim;

CDPW jest kontrolowany przez te same osoby fizyczne lub prawne, które kontrolują inny CDPW posiadający zezwolenie w innym państwie członkowskim.

Konsultacje, o których mowa w ust. 6, obejmują następujące kwestie:

odpowiedniość akcjonariuszy i osób, o których mowa w art. 27 ust. 6, oraz reputacja i doświadczenie osób, które faktycznie kierują działalnością CDPW i o których mowa w art. 27 ust. 1 i 4, w każdym przypadku, gdy ci akcjonariusze i te osoby są wspólni dla danego CDPW i CDPW posiadającego zezwolenie w innym państwie członkowskim;

ewentualny wpływ związków, o których mowa w ust. 6 lit. a), b) oraz c), pomiędzy CDPW posiadającym zezwolenie w innym państwie członkowskim a CDPW będącym wnioskodawcą na zdolność tego ostatniego CDPW do spełnienia wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu.

▼M4

7a.

Oprócz konsultacji z właściwymi organami, o których mowa w ust. 6, właściwy organ może – przed udzieleniem zezwolenia CDPW będącemu wnioskodawcą – przeprowadzić konsultacje z innymi organami sprawującymi nadzór nad podmiotem posiadającym znaczący pakiet akcji w CDPW będącym wnioskodawcą w kwestiach, o których mowa w ust. 7.

▼B

W ciągu sześciu miesięcy od złożenia kompletnego wniosku właściwy organ informuje CDPW będący wnioskodawcą, w formie pisemnej decyzji zawierającej pełne uzasadnienie, o udzieleniu bądź nieudzieleniu zezwolenia.

▼M4

8a.

Właściwy organ bez zbędnej zwłoki informuje organy, z którymi przeprowadzono konsultacje zgodnie z ust. 4–7a, o wynikach procedury udzielania zezwolenia, w tym o wszelkich działaniach naprawczych.

▼B

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które CDPW będący wnioskodawcą musi przedstawić właściwemu organowi we wniosku o udzielenie zezwolenia.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

10.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty wykonawczych standardów technicznych w celu ustanowienia standardowych formularzy, szablonów i procedur na potrzeby wniosków o udzielenie zezwolenia.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 18

Skutki prawne zezwolenia

Działalność CDPW posiadającego zezwolenie ogranicza się do świadczenia usług objętych tym zezwoleniem lub notyfikowanych zgodnie z art. 19 ust. 8.

Systemy rozrachunku papierów wartościowych mogą być prowadzone wyłącznie przez CDPW posiadające zezwolenie, w tym przez banki centralne działające w charakterze CDPW.

CDPW posiadający zezwolenie może posiadać udział kapitałowy tylko w osobie prawnej, której działalność ogranicza się do świadczenia usług wymienionych w sekcjach A i B załącznika, chyba że taki udział został zatwierdzony przez właściwy organ przy uzasadnieniu, że nie zwiększa on znacząco profilu ryzyka danego CDPW.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia kryteriów uwzględnianych przez właściwe organy na potrzeby zatwierdzania udziału kapitałowego CDPW w osobach prawnych innych niż osoby świadczące usługi wymienione w sekcjach A i B załącznika. Kryteria takie mogą obejmować kwestię, czy usługi świadczone przez daną osobę prawną mają charakter uzupełniający względem usług świadczonych przez CDPW; mogą też obejmować zakres ekspozycji CDPW wobec zobowiązań wynikających z takiego udziału.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 19

Rozszerzenie zakresu działalności i usług oraz zlecanie ich na zasadzie outsourcingu

CDPW posiadający zezwolenie przedkłada właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia wniosek o udzielenie zezwolenia w każdym przypadku, gdy zamierza zlecić osobie trzeciej wykonywanie usługi podstawowej na zasadzie outsourcingu zgodnie z art. 30 lub rozszerzyć zakres swojej działalności o co najmniej jedną z następujących usług:

dodatkowe usługi podstawowe wymienione w sekcji A załącznika nieobjęte pierwotnym zezwoleniem;

usługi pomocnicze dopuszczone na mocy sekcji B załącznika, ale w niej wyraźnie niewymienione, nieobjęte pierwotnym zezwoleniem;

prowadzenie innego systemu rozrachunku papierów wartościowych;

rozrachunek pieniężny wszystkich lub niektórych transakcji przeprowadzanych w ramach swojego systemu rozrachunku papierów wartościowych w księgach innego agenta rozrachunkowego;

ustanowienie połączenia interoperacyjnego, w tym połączeń z CDPW z państw trzecich.

▼M4

Zezwolenie na zlecenie osobie trzeciej wykonywania usługi podstawowej na zasadzie outsourcingu zgodnie z ust. 1 lub na rozszerzenie zakresu działalności zgodnie z ust. 1 lit. a), c) i d), jest udzielane zgodnie z procedurą określoną w art. 17.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), jest udzielane zgodnie z procedurą określoną w art. 17 ust. 1, 2, 3, 5 i 8a.

Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 lit. e), jest udzielane zgodnie z procedurą określoną w art. 17 ust. 1, 2 i 3.

Właściwy organ powiadamia CDPW będący wnioskodawcą i odpowiednie organy o udzieleniu bądź nieudzieleniu zezwolenia w terminie trzech miesięcy od otrzymania kompletnego wniosku.

▼B

CDPW z siedzibą w Unii, które zamierzają ustanowić połączenie interoperacyjne, składają do swoich odpowiednich właściwych organów wniosek o udzielenie zezwolenia zgodnie z wymogami ust. 1 lit. e). Wspomniane organy konsultują się ze sobą w sprawie zatwierdzenia połączenia operacyjnego CDPW. W przypadku rozbieżnych decyzji i o ile zostało to uzgodnione przez oba właściwe organy, sprawę można skierować do EUNGiPW, który może podjąć działania zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Organy, o których mowa w ust. 3, odmawiają zatwierdzenia połączenia tylko wówczas, gdy takie połączenie interoperacyjne CDPW zagrażałoby sprawnemu i uporządkowanemu funkcjonowaniu rynków finansowych lub stwarzało ryzyko systemowe.

Połączenia interoperacyjne CDPW, które zlecają wykonanie niektórych swoich usług – związanych z tymi połączeniami interoperacyjnymi – na zasadzie outsourcingu podmiotowi publicznemu zgodnie z art. 30 ust. 5, i połączenia interoperacyjne CDPW, do których nie odnosi się ust. 1 lit. e), nie podlegają udzieleniu zezwolenia na mocy tej litery, są jednakże notyfikowane właściwym organom i odpowiednim organom dla danych CDPW przed ich realizacją, w drodze przedstawienia wszystkich stosownych informacji, które pozwalają tym organom ocenić zgodność z wymogami przewidzianymi w art. 48.

CDPW mający siedzibę i posiadający zezwolenie w Unii może utrzymywać lub ustanowić połączenie z CDPW z państw trzecich, zgodnie z warunkami i procedurami przewidzianymi w niniejszym artykule. W przypadku ustanowienia połączeń z CDPW z państw trzecich informacje przedstawiane przez CDPW będący wnioskodawcą pozwalają właściwemu organowi ocenić, czy połączenia takie spełniają wymogi określone w art. 48 lub wymogi równoważne wymogom przewidzianym w art. 48.

Właściwy organ CDPW będącego wnioskodawcą nakłada na CDPW obowiązek zerwania połączenia interoperacyjnego CDPW, które zostało notyfikowane, w przypadku gdy połączenie takie nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 48, a tym samym zagrażałoby sprawnemu i uporządkowanemu funkcjonowaniu rynków finansowych lub stwarzało ryzyko systemowe. Jeżeli właściwy organ nakłada na CDPW obowiązek zerwania połączenia interoperacyjnego CDPW stosuje on procedurę przewidzianą w art. 20 ust. 2 i 3.

Dodatkowe usługi pomocnicze wyraźnie wymienione w sekcji B załącznika nie podlegają udzieleniu zezwolenia, są jednakże notyfikowane właściwemu organowi przed ich wykonaniem.

Artykuł 20

Cofnięcie zezwolenia

Bez uszczerbku dla ewentualnych działań lub środków naprawczych na mocy tytułu V właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia cofa mu zezwolenie w każdym z następujących przypadków, gdy CDPW:

nie wykorzystał zezwolenia w ciągu 12 miesięcy, jednoznacznie zrzeka się zezwolenia lub też w ciągu ostatnich sześciu miesięcy nie świadczył żadnych usług ani nie prowadził żadnej działalności;

uzyskał zezwolenie na podstawie fałszywych oświadczeń lub w jakikolwiek inny sposób sprzeczny z prawem;

nie spełnia już warunków, na podstawie których zezwolenie zostało udzielone, i nie podjął w ustalonym terminie działań naprawczych, których zażądał właściwy organ;

poważnie lub systematycznie narusza wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu lub, w stosownych przypadkach, dyrektywie 2014/65/UE lub rozporządzeniu (UE) nr 600/2014.

Natychmiast po tym, jak dowie się o wystąpieniu jednej z okoliczności, o których mowa w ust. 1, właściwy organ konsultuje się z odpowiednimi organami, oraz, w stosownych przypadkach, z organem, o którym mowa w art. 67 dyrektywy 2014/65/UE, w sprawie konieczności cofnięcia zezwolenia.

EUNGiPW i każdy odpowiedni organ oraz, w stosownych przypadkach, organ, o którym mowa w art. 67 dyrektywy 2014/65/UE, mogą w dowolnym momencie zwrócić się do właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia o zbadanie, czy dany CDPW nadal spełnia warunki, na podstawie których zostało udzielone zezwolenie.

Właściwy organ może ograniczyć cofnięcie zezwolenia do określonej usługi, rodzaju działalności lub określonego instrumentu finansowego.

▼M4

CDPW ustanawia, wdraża i utrzymuje odpowiednie procedury zapewniające terminowy i prawidłowy rozrachunek i transfer aktywów klientów i uczestników do innego CDPW w przypadku cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1. Procedury takie obejmują przeniesienie rachunków emisyjnych lub podobnej ewidencji dokumentującej emisję papierów wartościowych oraz dokumentacji prowadzonej na potrzeby świadczenia usług podstawowych, o których mowa w sekcji A pkt 1 i 2 załącznika.

▼B

Artykuł 21

Rejestr CDPW

Decyzje podjęte przez właściwe organy na mocy art. 16, 19 i 20 są niezwłocznie komunikowane EUNGiPW.

Banki centralne bez zbędnej zwłoki informują EUNGiPW o każdym systemie rozrachunku papierów wartościowych, który prowadzą.

Nazwa każdego CDPW, który działa zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i który uzyskał zezwolenie lub został uznany zgodnie z art. 16, 19 lub 25, jest wpisywana do rejestru, wraz z informacją o usługach oraz, w stosownych przypadkach, kategoriach instrumentów finansowych, dla których CDPW uzyskał zezwolenie. Rejestr ten obejmuje oddziały prowadzone przez CDPW w innych państwach członkowskich, połączenia operacyjne CDPW i informacje wymagane na mocy art. 31, w przypadku gdy państwa członkowskie skorzystały z możliwości przewidzianej w tym artykule. EUNGiPW udostępnia rejestr na swojej specjalnej stronie internetowej i stale go aktualizuje.

Sekcja 3

Nadzór nad CDPW

Artykuł 22

Przegląd i ocena

▼M4

Właściwy organ dokonuje przeglądu uzgodnień, strategii, procesów i mechanizmów wdrożonych przez CDPW, w tym planów, o których mowa w art. 22a, na potrzeby przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz dokonuje oceny ryzyk, na jakie jest lub może być narażony dany CDPW lub które ten CDPW stwarza dla sprawnego funkcjonowania rynków papierów wartościowych lub stabilności rynków finansowych.

Właściwy organ ustala częstotliwość i stopień szczegółowości przeglądu i oceny, o których mowa w akapicie pierwszym, uwzględniając wielkość, znaczenie systemowe, profil ryzyka, charakter, skalę i stopień złożoności działalności danego CDPW.

Przegląd i ocena są przeprowadzane co najmniej raz na trzy lata.

▼M4 —————

▼B

Właściwy organ zapewnia, by CDPW był poddawany kontrolom na miejscu.

▼M4

Dokonując przeglądu i oceny, o których mowa w ust. 1, właściwy organ przekazuje na wczesnym etapie niezbędne informacje odpowiednim organom oraz, w stosownych przypadkach, organowi, o którym mowa w art. 67 dyrektywy 2014/65/UE, i przeprowadza z nimi konsultacje na temat tego, czy dany CDPW spełnia wymogi niniejszego rozporządzenia lub inne wymogi przewidziane w prawie Unii dotyczące funkcjonowania systemów rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW.

Konsultowane organy mogą wydać uzasadnioną opinię w obszarach wchodzących w zakres ich kompetencji w terminie trzech miesięcy od otrzymania informacji od właściwego organu.

W przypadku gdy konsultowany organ nie przedstawi opinii w tym terminie, uznaje się, że wydał opinię pozytywną.

W przypadku gdy konsultowany organ wyda negatywną uzasadnioną opinię, a właściwy organ nie zgadza się z nią, ten właściwy organ w terminie jednego miesiąca od otrzymania negatywnej opinii przedstawia konsultowanemu organowi argumenty odnoszące się do negatywnej opinii.

Każdy konsultowany organ, który wydał negatywną opinię, może skierować sprawę do EUNGiPW w celu uzyskania pomocy na mocy art. 31 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

W przypadku gdy w ciągu jednego miesiąca od skierowania sprawy do EUNGiPW kwestia wciąż nie została rozstrzygnięta, właściwy organ podejmuje ostateczną decyzję w sprawie przeglądu i oceny i przedstawia odpowiednim organom szczegółowe pisemne wyjaśnienie swojej decyzji.

Negatywne opinie, o których mowa w akapicie czwartym, zawierają pełne i szczegółowe pisemne uzasadnienie powodów, dla których wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu lub inne wymogi przewidziane w prawie Unii nie zostały spełnione.

Właściwy organ informuje odpowiednie organy, EUNGiPW i, w stosownych przypadkach, kolegium, o którym mowa w art. 24a niniejszego rozporządzenia, oraz organ, o którym mowa w art. 67 dyrektywy 2014/65/UE, o wynikach – w tym o ewentualnym działaniu naprawczym lub karach – przeglądu i oceny, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

▼B

Dokonując przeglądu i oceny, o których mowa w ust. 1, właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad CDPW, które utrzymują rodzaje relacji, o których mowa w art. 17 ust. 6 lit. a), b) i c), przekazują sobie wzajemnie wszelkie istotne informacje, które mogą ułatwić im wykonywanie zadań.

Właściwy organ żąda od CDPW niespełniającego wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu, aby na wczesnym etapie podjął działania lub kroki konieczne w celu naprawienia tej sytuacji.

10.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia następujących elementów:

informacji dostarczanych przez CDPW właściwemu organowi na potrzeby przeglądu i oceny, o którym mowa w ust. 1;

▼M4

informacji, które właściwy organ ma dostarczyć zgodnie z ust. 7;

▼B

informacji przekazywanych sobie wzajemnie przez właściwe organy, o których mowa w ust. 8.

▼M4

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

▼B

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

11.

▼M4

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

▼B

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

▼M4

Artykuł 22a

Plan naprawy i plan uporządkowanej likwidacji

CDPW określa scenariusze, które mogłyby potencjalnie uniemożliwić mu ciągłe prowadzenie najważniejszych operacji i świadczenie najważniejszych usług, oraz ocenia skuteczność pełnego zakresu wariantów naprawy lub uporządkowanej likwidacji. W scenariuszach tych uwzględnia się poszczególne niezależne i powiązane rodzaje ryzyka, na które narażony jest CDPW. Na podstawie tej analizy CDPW opracowuje i przedkłada właściwemu organowi odpowiedni plan swojej naprawy lub plan swojej uporządkowanej likwidacji.

Plany, o których mowa w ust. 1, uwzględniają wielkość, znaczenie systemowe, charakter, skalę i stopień złożoności działalności danego CDPW i zawierają co najmniej następujące elementy:

merytoryczne streszczenie najważniejszych strategii naprawy lub uporządkowanej likwidacji;

określenie najważniejszych operacji i usług CDPW;

odpowiednie procedury zapewniające pozyskanie dodatkowego kapitału w przypadku, gdy wysokość kapitału własnego CDPW zbliża się do progu określonego w art. 47 ust. 1 lub spada poniżej tego progu;

odpowiednie procedury zapewniające przeprowadzenie uporządkowanej likwidacji lub restrukturyzacji operacji i usług CDPW w przypadku, gdy nie będzie on w stanie pozyskać nowego kapitału;

odpowiednie procedury zapewniające terminowy i prawidłowy rozrachunek i transfer aktywów klientów i uczestników do innego CDPW w przypadku, gdy przywrócenie najważniejszych operacji i usług CDPW staje się trwale niemożliwe;

opis środków niezbędnych do wdrożenia najważniejszych strategii.

CDPW posiada zdolność do określenia i przekazywania powiązanym podmiotom informacji niezbędnych do terminowego wdrożenia planów w przypadku zaistnienia scenariuszy warunków skrajnych.

Plany są zatwierdzane przez organ zarządzający lub stosowny komitet organu zarządzającego.

CDPW w regularnych odstępach czasu i co najmniej raz na dwa lata dokonuje przeglądu i aktualizacji tych planów. O każdej aktualizacji tych planów informuje się właściwy organ.

W przypadku gdy właściwy organ uważa, że plany CDPW są niewystarczające, może on wymagać od CDPW podjęcia dodatkowych środków lub opracowania środków alternatywnych.

W przypadku gdy CDPW podlega dyrektywie 2014/59/UE i na mocy tej dyrektywy opracowano plan naprawy, CDPW przekazuje ten plan naprawy właściwemu organowi.

W przypadku gdy w celu zapewnienia kontynuacji podstawowych usług CDPW ustanowiono dla tego CDPW i utrzymano plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na mocy dyrektywy 2014/59/UE lub podobny plan na mocy prawa krajowego, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub – gdy taki organ nie istnieje – właściwy organ informują EUNGiPW o istnieniu takiego planu.

W przypadku gdy plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji opracowany na mocy dyrektywy 2014/59/UE lub dowolny podobny plan opracowany na mocy prawa krajowego zawierają wszystkie elementy wymienione w ust. 2, CDPW nie jest zobowiązany do przygotowania planów zgodnie z ust. 1.

▼B

Sekcja 4

Świadczenie usług w innym państwie członkowskim

Artykuł 23

Swoboda świadczenia usług w innym państwie członkowskim

CDPW posiadający zezwolenie może świadczyć usługi określone w załączniku na terytorium Unii, w tym poprzez utworzenie oddziału, pod warunkiem że dane usługi są objęte zezwoleniem.

▼M4

CDPW posiadający zezwolenie lub CDPW, który złożył wniosek o udzielenie zezwolenia zgodnie z art. 17, który zamierza świadczyć usługi podstawowe, o których mowa w sekcji A pkt 1 i 2 załącznika, w odniesieniu do instrumentów finansowych ustanowionych na mocy prawa innego państwa członkowskiego, o których mowa w art. 49 ust. 1 akapit drugi lit. a), lub który zamierza utworzyć oddział w innym państwie członkowskim, podlegają procedurze, o której mowa w ust. 3–9 niniejszego artykułu. CDPW może świadczyć takie usługi dopiero po uzyskaniu zezwolenia zgodnie z art. 17, oraz nie wcześniej niż w terminie mającym zastosowanie zgodnie z ust. 8 niniejszego artykułu.

Każdy CDPW, który zamierza świadczyć usługi, o których mowa w ust. 2, w odniesieniu do instrumentów finansowych ustanowionych na mocy prawa innego państwa członkowskiego, o których mowa w art. 49 ust. 1 akapit drugi lit. a), po raz pierwszy lub który zamierza zmienić zakres takich usług, przekazuje właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia następujące informacje:

przyjmujące państwo członkowskie;

plan operacji, określający w szczególności usługi, które CDPW zamierza świadczyć, w tym rodzaj instrumentów finansowych ustanowionych na mocy prawa przyjmującego państwa członkowskiego, w odniesieniu do którego CDPW zamierza świadczyć takie usługi;

walutę lub waluty, które CDPW zamierza stosować;

ocenę środków, jakie CDPW zamierza podjąć, aby umożliwić swoim użytkownikom przestrzeganie prawa przyjmującego państwa członkowskiego, o których mowa w art. 49 ust. 1 akapit drugi lit. a), w odniesieniu do akcji.

CDPW, który zamierza utworzyć oddział w innym państwie członkowskim po raz pierwszy lub zmienić zakres usługi podstawowej, o której mowa w sekcji A pkt 1 załącznika, lub zakres usługi podstawowej, o której mowa w sekcji A pkt 2 załącznika, świadczonych za pośrednictwem oddziału, przekazuje właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia następujące informacje:

informacje, o których mowa w ust. 3 lit. a), b) i c);

strukturę organizacyjną oddziału oraz imiona i nazwiska osób odpowiedzialnych za zarządzanie nim;

Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia bez zbędnej zwłoki przekazuje właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego ocenę, o której mowa w ust. 3 lit. d) lub w ust. 4 lit. c), stosownie do przypadku. Właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego może przekazać właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia niewiążącą opinię na temat tej oceny w terminie jednego miesiąca od jej otrzymania.

W terminie dwóch miesięcy od otrzymania kompletnych informacji, o których mowa w ust. 3 lit. a), b) i c) lub ust. 4 lit. a i b), stosownie do przypadku, właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia przekazuje te informacje właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego, chyba że – wziąwszy pod uwagę usługi, które mają być świadczone – ma powody do zakwestionowania adekwatności struktury administracyjnej lub sytuacji finansowej CDPW, który zamierza świadczyć usługi w przyjmującym państwie członkowskim lub adekwatności środków, jakie CDPW zamierza zastosować zgodnie z ust. 3 lit. d) lub ust. 4 lit. c), stosownie do przypadku. W tym terminie, w przypadku gdy CDPW świadczy już usługi na rzecz innych przyjmujących państw członkowskich, w tym za pośrednictwem oddziału, właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia przekazuje te informacje również kolegium, o którym mowa w art. 24a.

Właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego niezwłocznie informuje odpowiednie organy tego państwa członkowskiego o wszelkich informacjach otrzymanych na mocy akapitu pierwszego.

Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia niezwłocznie informuje CDPW o dacie przekazania informacji, o których mowa w akapicie pierwszym.

W przypadku gdy właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia postanowi zgodnie z ust. 6 nie przekazywać informacji, o których mowa w ust. 3 lub ust. 4, stosownie do przypadku, właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego, przedstawia on danemu CDPW powody odmowy w terminie dwóch miesięcy od otrzymania tych informacji oraz informuje właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego i kolegium, o którym mowa w art. 24a, o swojej decyzji.

CDPW może rozpocząć świadczenie usług lub utworzyć oddział, jak określono w ust. 2, najwcześniej 15 dni kalendarzowych po dacie przekazania przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego informacji, o których mowa w ust. 6 akapit pierwszy.

W przypadku zmiany informacji zawartych w dokumentach przekazanych zgodnie z ust. 3 lub ust. 4, stosownie do przypadku, CDPW kieruje pisemne powiadomienie o takiej zmianie do właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia co najmniej jeden miesiąc przed jej dokonaniem. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia niezwłocznie powiadamia o tych zmianach również właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego oraz kolegium, o którym mowa w art. 24a.

10.

EUNGiPW może wydawać wytyczne zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 w celu określenia zakresu oceny, jaką CDPW zobowiązany jest przedstawić zgodnie z ust. 3 lit. d) i ust. 4 lit. c) niniejszego artykułu.

▼B

Artykuł 24

Współpraca między organami państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego oraz wzajemna ocena

W przypadku gdy CDPW posiadający zezwolenie w jednym z państw członkowskich utworzył oddział w innym państwie członkowskim, właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia i właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego ściśle współpracują w wykonywaniu swych obowiązków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności w momencie przeprowadzania w tym oddziale kontroli na miejscu. Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia i właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego mogą, wykonując swoje obowiązki, prowadzić kontrole na miejscu w tym oddziale po poinformowaniu właściwego organu, odpowiednio, przyjmującego państwa członkowskiego lub państwa członkowskiego pochodzenia.

▼M4

Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia może zaprosić pracowników właściwych organów przyjmujących państw członkowskich i pracowników EUNGiPW do udziału w kontrolach na miejscu.

Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia przekazuje EUNGiPW i kolegium, o którym mowa w art. 24a, ustalenia z kontroli na miejscu oraz informacje na temat zaleconych przez siebie działań naprawczych lub nałożonych przez siebie kar.

▼B

Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia lub przyjmującego państwa członkowskiego mogą żądać od CDPW świadczących usługi zgodnie z art. 23, aby przekazywały im one okresowo sprawozdania z działalności prowadzonej w tych przyjmujących państwach członkowskich, również do celów gromadzenia statystyk. Na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego przekazuje te sprawozdania okresowe właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia.

▼M4

Na wniosek właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia CDPW niezwłocznie przekazuje informacje o tożsamości emitentów z siedzibą w przyjmującym państwie członkowskim oraz uczestników posiadających instrumenty finansowe ustanowione na mocy prawa przyjmującego państwa członkowskiego w systemach rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW, który świadczy usługi podstawowe, jak określono w załączniku sekcja A pkt 1 i 2, w odniesieniu do instrumentów finansowych ustanowionych na mocy prawa tego przyjmującego państwa członkowskiego, oraz wszelkie inne istotne informacje dotyczące działalności CDPW świadczącego usługi podstawowe w przyjmującym państwie członkowskim za pośrednictwem oddziału.

▼M4 —————

▼M4

Jeżeli właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego ma jasne i weryfikowalne podstawy, by sądzić, że CDPW, który świadczy usługi na jego terytorium zgodnie z art. 23, narusza obowiązki wynikające z przepisów niniejszego rozporządzenia, informuje on o tych ustaleniach właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia, EUNGiPW i kolegium, o którym mowa w art. 24a.

Jeżeli mimo środków podjętych przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia CDPW nadal narusza obowiązki wynikające z przepisów niniejszego rozporządzenia, właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego, po poinformowaniu właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia, podejmie wszystkie odpowiednie środki niezbędne do zapewnienia przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego. Właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego bez zbędnej zwłoki informuje EUNGiPW i kolegium, o którym mowa w art. 24a, o takich środkach.

Właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego lub właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia mogą skierować daną sprawę do EUNGiPW, który może podjąć działania zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

▼B

Bez uszczerbku dla art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, EUNGiPW – po skonsultowaniu się z członkami ESBC – organizuje oraz przeprowadza co najmniej raz na trzy lata wzajemną ocenę nadzoru nad CDPW korzystającymi ze swobody świadczenia usług w innym państwie członkowskim zgodnie z art. 23 lub uczestniczącymi w połączeniu interoperacyjnym.

W kontekście wzajemnej oceny, o której mowa w akapicie pierwszym, EUNGiPW zwraca się, w stosownych przypadkach, z prośbą o opinię lub poradę do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych, o której mowa w art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

▼M4 —————

▼B

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

▼M4

Artykuł 24a

Kolegium organów nadzoru

Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia ustanawia kolegium organów nadzoru w celu wykonywania zadań, o których mowa w ust. 8, w związku z CDPW, którego działalność uznaje się za mającą istotne znaczenie dla funkcjonowania rynków papierów wartościowych i dla ochrony inwestorów w co najmniej dwóch przyjmujących państwach członkowskich.

Kolegium to ustanawia się w terminie jednego miesiąca, licząc od dnia, w którym:

właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia stwierdził, że działalność prowadzona przez CDPW w co najmniej dwóch przyjmujących państwach członkowskich ma istotne znaczenie; lub

właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia został powiadomiony przez jeden z podmiotów wymienionych w ust. 4, że działalność prowadzona przez CDPW w co najmniej dwóch przyjmujących państwach członkowskich ma istotne znaczenie.

Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia zarządza pracami kolegium i przewodniczy mu.

W skład kolegium wchodzą:

EUNGiPW;

właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia;

odpowiednie organy, o których mowa w art. 12;

właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, w którym działalność CDPW ma istotne znaczenie;

EUNB, jeżeli CDPW uzyskał zezwolenie na podstawie art. 54 ust. 3.

Jeżeli działalność CDPW, dla którego zostaje ustanowione kolegium, nie ma istotnego znaczenia w państwie członkowskim, w którym siedzibę ma jednostka zależna należąca do tej samej grupy przedsiębiorstw co dany CDPW lub jego spółka dominująca, lub jeżeli CDPW, dla którego zostaje ustanowione kolegium, jest uprawniony do świadczenia usług w innym państwie członkowskim zgodnie z art. 23 ust. 2, właściwy organ i odpowiednie organy tego państwa członkowskiego mogą na swój wniosek uczestniczyć w tym kolegium.

Przewodniczący powiadamia EUNGiPW o składzie kolegium w terminie jednego miesiąca od ustanowienia kolegium oraz o wszelkich zmianach w jego składzie w terminie 1 miesiąca od takiej zmiany. EUNGiPW oraz właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia bez zbędnej zwłoki publikują na swoich stronach internetowych wykaz członków tego kolegium i aktualizują ten wykaz.

Właściwy organ, który nie jest członkiem kolegium, może zwrócić się do kolegium o udostępnienie wszelkich informacji istotnych dla wykonywania spoczywających na nim obowiązków nadzorczych.

Bez uszczerbku dla obowiązków właściwych organów wynikających z niniejszego rozporządzenia kolegium zapewnia:

wymianę informacji, w tym wniosków o udzielenie informacji na podstawie art. 13, 14 i 15 oraz informacji na temat procesu przeglądu i oceny na podstawie art. 22;

skuteczny nadzór dzięki unikaniu zbędnych powielających się działań nadzorczych, takich jak wnioski o udzielenie informacji;

porozumienie w sprawie dobrowolnego podziału zadań pomiędzy członków kolegium;

wymianę informacji na temat zlecania, na podstawie zezwolenia, działalności i usług na zasadzie outsourcingu lub rozszerzenia ich zakresu na mocy art. 19;

współpracę między organami państwa członkowskiego pochodzenia a organami przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z art. 24 w odniesieniu do środków, o których mowa w art. 23 ust. 3 lit. d), oraz w odniesieniu do wszelkich problemów napotkanych w związku ze świadczeniem usług w innych państwach członkowskich;

wymianę informacji na temat struktury grupy, kadry kierowniczej wyższego szczebla, organu zarządzającego i akcjonariuszy zgodnie z art. 27;

wymianę informacji na temat procesów lub uzgodnień, które mają znaczący wpływ na zarządzanie CDPW należącymi do grupy lub zarządzanie ryzykiem w CDPW należących do grupy.

Przewodniczący zwołuje posiedzenie kolegium co najmniej raz w roku lub na wniosek członka kolegium.

W celu ułatwienia wykonywania zadań powierzonych kolegium zgodnie z ust. 8 członkowie kolegium mogą dodawać punkty do porządku posiedzenia.

Przewodniczący może zapraszać dodatkowych uczestników do dyskusji na forum kolegium na zasadzie ad hoc w celu omówienia konkretnych tematów.

Członkowie kolegium inni niż przewodniczący mogą postanowić o nieuczestniczeniu w posiedzeniu kolegium.

10.

Na wniosek któregokolwiek ze swoich członków kolegium przyjmuje, zgodnie z ust. 11, niewiążące opinie dotyczące:

spraw wskazanych w procesie przeglądu i oceny zgodnie z art. 22 lub 60;

spraw związanych ze zlecaniem działalności i usług na zasadzie outsourcingu lub rozszerzeniem ich zakresu na mocy art. 19; lub

spraw związanych z jakimkolwiek potencjalnym naruszeniem niniejszego rozporządzenia w związku ze świadczeniem usług w przyjmującym państwie członkowskim, jak określono w art. 24 ust. 5.

11.

Kolegium przyjmuje swoje niewiążące opinie zwykłą większością głosów. Członkowie, o których mowa w ust. 4 lit. b), c) i d), mają prawo głosu. Każdy członek z prawem głosu ma jeden głos. Członkom z prawem głosu występującym w więcej niż jednej roli, w tym jako właściwy organ i jako odpowiedni organ, przysługuje po jednym głosie na każdą pełnioną rolę. EUNB i EUNGiPW nie mają prawa głosu.

12.

Podstawą funkcjonowania kolegium jest umowa na piśmie zawarta pomiędzy wszystkimi jego członkami.

Umowa ta reguluje praktyczne kwestie związane z funkcjonowaniem kolegium, w tym zasady komunikacji między członkami kolegium, oraz może obejmować określenie zadań, które mają zostać im powierzone.

13.

EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria, na podstawie których działalność CDPW w przyjmującym państwie członkowskim można uznać za mającą istotne znaczenie dla funkcjonowania rynków papierów wartościowych i dla ochrony inwestorów w tym przyjmującym państwie członkowskim.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

▼B

Sekcja 5

Stosunki z państwami trzecimi

Artykuł 25

Państwa trzecie

CDPW z państwa trzeciego może świadczyć usługi określone w załączniku na terytorium Unii, w tym poprzez utworzenie oddziału.

Niezależnie od ust. 1 CDPW z państwa trzeciego, który zamierza świadczyć usługi określone w sekcji A pkt 1 i 2 załącznika, w odniesieniu do instrumentów finansowych ustanowionych na mocy przepisów państwa członkowskiego, o których mowa w art. 49 ust. 1 akapit drugi, lub który zamierza utworzyć oddział w państwie członkowskim, podlega procedurze określonej w ust. 4–11 niniejszego artykułu.

CDPW mający siedzibę i posiadający zezwolenie w Unii może utrzymywać lub ustanowić połączenie operacyjne z CDPW z państwa trzeciego zgodnie z art. 48.

Po skonsultowaniu się z organami, o których mowa w ust. 5, EUNGiPW może uznać CDPW z państwa trzeciego, który złożył wniosek o uznanie do celów świadczenia usług, o których mowa w ust. 2, jeżeli spełnione są następujące warunki:

Komisja przyjęła decyzję zgodnie z ust. 9;

CDPW z państwa trzeciego podlega skutecznym procedurom w zakresie zezwoleń, nadzoru i dozoru lub – jeżeli system rozrachunku papierów wartościowych jest prowadzony przez bank centralny – dozoru, zapewniającym pełną zgodność z wymogami ostrożnościowymi mającymi zastosowanie w tym państwie trzecim;

pomiędzy EUNGiPW a organami odpowiedzialnymi w tym państwie trzecim (odpowiedzialne organy państwa trzeciego) zostały zawarte uzgodnienia o współpracy zgodnie z ust. 10;

w stosownych przypadkach, CDPW z państwa trzeciego podejmuje konieczne środki, aby umożliwić swoim użytkownikom przestrzeganie stosownych przepisów krajowych państwa członkowskiego, w którym CDPW z państwa trzeciego zamierza świadczyć usługi CDPW, w tym przepisów, o których mowa w art. 49 ust. 1 akapit drugi, a odpowiedni charakter tych środków został potwierdzony przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym CDPW z państwa trzeciego zamierza świadczyć usługi CDPW;

▼M4

CDPW z państwa trzeciego ma siedzibę lub uzyskał zezwolenie w państwie trzecim, które nie jest zidentyfikowane jako państwo trzecie wysokiego ryzyka zgodnie z art. 9 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 ( 5 ).

▼B

Oceniając, czy spełnione zostały warunki określone w ust. 4, EUNGiPW konsultuje się z:

właściwymi organami państw członkowskich, w których CDPW z państwa trzeciego zamierza świadczyć usługi CDPW, w szczególności w sprawie sposobu, w jaki dany CDPW z państwa trzeciego zamierza spełnić wymóg, o którym mowa w ust. 4 lit. d);

odpowiednimi organami;

odpowiedzialnymi organami państwa trzeciego odpowiedzialnymi za udzielanie zezwoleń CDPW, a także za nadzór i dozór nad nimi.

CDPW z państwa trzeciego, o którym mowa w ust. 2, składa wniosek o uznanie do EUNGiPW.

CDPW będący wnioskodawcą przekazuje EUNGiPW wszystkie informacje uważane za niezbędne do jego uznania. W ciągu 30 dni pracy od otrzymania wniosku EUNGiPW sprawdza kompletność wniosku. Jeżeli wniosek nie jest kompletny, EUNGiPW określa termin przekazania dodatkowych informacji przez CDPW będący wnioskodawcą.

Właściwe organy państw członkowskich, w których CDPW z państwa trzeciego zamierza świadczyć usługi CDPW, ocenia zgodność tego CDPW z państwa trzeciego z przepisami, o których mowa w ust. 4 lit. d), i w terminie trzech miesięcy od otrzymania wszystkich niezbędnych informacji od EUNGiPW informuje ten Urząd – w drodze decyzji zawierającej pełne uzasadnienie – czy taka zgodność ma miejsce.

Decyzja w sprawie uznania opiera się na kryteriach określonych w ust. 4.

▼M4

W ciągu sześciu miesięcy od złożenia kompletnego wniosku lub od przyjęcia przez Komisję decyzji o równoważności zgodnie z ust. 9, stosownie do tego, co jest późniejsze, EUNGiPW informuje CDPW będący wnioskodawcą, w formie pisemnej decyzji zawierającej pełne uzasadnienie, o jego uznaniu bądź odmowie uznania.

▼B

W ścisłej współpracy z EUNGiPW właściwe organy państw członkowskich, w których CDPW z państwa trzeciego – należycie uznany na podstawie ust. 4 – świadczy usługi CDPW, mogą zwrócić się do odpowiedzialnych organów państwa trzeciego o:

przekazywanie im okresowo sprawozdań na temat działalności danego CDPW z państwa trzeciego prowadzonej w tych przyjmujących państwach członkowskich, również do celów gromadzenia statystyk;

informowanie, w odpowiednim terminie, o tożsamości emitentów i uczestników systemów rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW z państwa trzeciego, który świadczy usługi w tym przyjmującym państwie członkowskim, oraz o przekazywanie wszelkich innych istotnych informacji dotyczących działalności tego CDPW z państwa trzeciego w przyjmującym państwie członkowskim.

W przypadku gdy dany CDPW z państwa trzeciego rozszerza w Unii zakres swoich usług w ramach procedury określonej w ust. 4, 5 oraz 6, EUNGiPW, konsultując się z organami, o których mowa w ust. 5, weryfikuje uznanie tego CDPW z państwa trzeciego.

EUNGiPW cofa uznanie tego CDPW, jeżeli nie spełnia on już warunków określonych w ust. 4 lub w okolicznościach, o których mowa w art. 20.

Komisja może przyjąć akty wykonawcze w celu ustalenia, że ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego zapewniają, że CDPW, które uzyskały zezwolenie w tym państwie trzecim, spełniają prawnie wiążące wymogi, które faktycznie są równoważne wymogom określonym w niniejszym rozporządzeniu, oraz że te CDPW podlegają skutecznemu ciągłemu nadzorowi, dozorowi i egzekwowaniu przepisów w tym państwie trzecim, jak również że ramy prawne tego państwa trzeciego zapewniają skuteczny równoważny system uznawania CDPW posiadających zezwolenie na mocy przepisów prawnych państw trzecich. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 68 ust. 2.

Dokonując ustalenia, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja może również rozważyć, czy te ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego odzwierciedlają uzgodnione na szczeblu międzynarodowym standardy CPSS–IOSCO w zakresie, w jakim te ostatnie nie są sprzeczne z wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

10.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 EUNGiPW zawiera uzgodnienia o współpracy z odpowiedzialnymi organami państw trzecich, których ramy prawne i nadzorcze uznano za równoważne z niniejszym rozporządzeniem zgodnie z ust. 9. Uzgodnienia takie określają co najmniej:

mechanizm wymiany informacji między EUNGiPW, właściwymi organami przyjmującego państwa członkowskiego i odpowiedzialnymi organami państwa trzeciego, w tym dostęp do wszystkich informacji dotyczących CDPW posiadających zezwolenie w państwach trzecich, których żąda EUNGiPW, w szczególności dostęp do informacji w przypadkach, o których mowa w ust. 7;

mechanizm szybkiego powiadamiania EUNGiPW, w przypadku gdy odpowiedzialny organ państwa trzeciego uważa, że nadzorowany przez niego CDPW narusza warunki udzielonego mu zezwolenia lub inne mające do niego zastosowanie przepisy;

procedury dotyczące koordynacji działalności nadzorczej, w tym, w stosownych przypadkach, kontroli na miejscu.

Jeżeli uzgodnienie o współpracy przewiduje przekazywanie danych osobowych przez państwo członkowskie, dane te muszą być przekazywane zgodnie z przepisami dyrektywy 95/46/WE, a jeżeli uzgodnienie o współpracy przewiduje przekazywanie danych osobowych przez EUNGiPW, dane te muszą być przekazywane zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

11.

W przypadku gdy CDPW z państwa trzeciego został uznany zgodnie z ust. 4–8, może on świadczyć usługi określone w załączniku na terytorium Unii, w tym poprzez utworzenie oddziału.

12.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które CDPW będący wnioskodawcą przedstawia EUNGiPW we wniosku o uznanie na mocy ust. 6.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

▼M4

13.

EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które CDPW z państwa trzeciego ma przedstawić EUNGiPW w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 2a. Informacje takie ograniczają się do tego, co jest absolutnie niezbędne, i zawierają – w stosownych przypadkach i jeżeli informacje te są dostępne:

liczbę uczestników z Unii, na rzecz których CDPW z państwa trzeciego świadczy lub zamierza świadczyć usługi, o których mowa w ust. 2a;

liczbę i wolumen transakcji na instrumentach finansowych ustanowionych na mocy prawa państwa członkowskiego, w przypadku których dokonano rozrachunku w poprzednim roku;

liczbę i wolumen transakcji, w przypadku których uczestnicy z Unii przeprowadzili rozrachunek w poprzednim roku.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

▼B

ROZDZIAŁ II

Wymogi obowiązujące CDPW

Sekcja 1

Wymogi organizacyjne

Artykuł 26

Przepisy ogólne

CDPW musi posiadać solidne zasady zarządzania obejmujące jasną strukturę organizacyjną z dokładnie określonymi, przejrzystymi i spójnymi obszarami odpowiedzialności, skuteczne procedury służące rozpoznawaniu ryzyk, na które jest lub może być narażony CDPW, zarządzaniu tymi ryzykami, ich monitorowaniu i zgłaszaniu, a także odpowiednie polityki wynagrodzeń i mechanizmy kontroli wewnętrznej, w tym należyte procedury administracyjne i procedury dotyczące rachunkowości.

CDPW przyjmuje strategie i procedury dostatecznie skuteczne, aby zapewnić przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia, w tym przestrzeganie wszystkich tych przepisów przez kierownictwo CDPW i jego pracowników.

▼M4

W przypadku gdy CDPW zamierza świadczyć bankowe usługi pomocnicze na rzecz innych CDPW zgodnie z art. 54 ust. 2a akapit pierwszy lit. b), ten CDPW musi dysponować jasnymi zasadami i procedurami służącymi eliminowaniu potencjalnych konfliktów interesów i ograniczaniu ryzyka dyskryminującego traktowania tych innych CDPW i ich uczestników.

▼M4

CDPW utrzymuje i stosuje skuteczne, określone w formie pisemnej uzgodnienia organizacyjno-administracyjne służące identyfikowaniu wszelkich potencjalnych wewnętrznych konfliktów interesów i zarządzania tymi konfliktami, pomiędzy jego uczestnikami lub ich klientami a samym CDPW, w tym:

kierownictwem CDPW;

pracownikami CDPW;

członkami organu zarządzającego CDPW;

każdą osobą sprawującą bezpośrednią lub pośrednią kontrolę nad CDPW;

każdą osobą mającą bliskie powiązania z dowolną z osób wymienionych w lit. a), b) i c); oraz

każdą osobą mającą bliskie powiązania z samym CDPW.

CDPW utrzymuje odpowiednie procedury rozstrzygania konfliktów interesów i stosuje je w przypadku wystąpienia takich konfliktów.

▼B

CDPW podaje do wiadomości publicznej zasady zarządzania oraz przepisy regulujące działalność CDPW.

CDPW posiada odpowiednie procedury zgłaszania przez pracowników potencjalnych naruszeń niniejszego rozporządzenia wewnętrznie, za pośrednictwem specjalnego mechanizmu.

CDPW podlega regularnym i niezależnym kontrolom. Wyniki tych kontroli przekazywane są organowi zarządzającemu i udostępniane właściwemu organowi oraz – w stosownych przypadkach z uwzględnieniem potencjalnych konfliktów interesu między członkami komitetu użytkowników a CDPW – komitetowi użytkowników.

W przypadku gdy CDPW jest częścią grupy przedsiębiorstw obejmującej inne CDPW lub instytucje kredytowe, o których mowa w tytule IV, przyjmuje szczegółowe strategie i procedury określające, w jaki sposób wymogi określone w niniejszym artykule mają zastosowanie do grupy oraz do poszczególnych podmiotów wchodzących w skład tej grupy.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych określających na poziomie CDPW oraz na poziomie grupy, o którym mowa w ust. 7:

narzędzia monitorowania ryzyk CDPW, o których mowa w ust. 1;

zakres odpowiedzialności kluczowego personelu w odniesieniu do ryzyk CDPW, o których mowa w ust. 1;

potencjalne konflikty interesów, o których mowa w ust. 3;

metody kontroli, o których mowa w ust. 6; oraz

okoliczności, w których stosowne byłoby – z uwzględnieniem potencjalnych konfliktów interesu między członkami komitetu użytkowników a CDPW – przekazanie komitetowi użytkowników ustaleń z kontroli zgodnie z ust. 6.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

▼M4

EUNB opracowuje, w ścisłej współpracy z EUNGiPW i z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania zasad i procedur, o których mowa w ust. 2 akapit drugi.

EUNB przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

▼B

Artykuł 27

Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i akcjonariusze

Kadra kierownicza wyższego szczebla w CDPW cieszy się wystarczająco dobrą opinią i posiada dostateczne doświadczenie, aby zapewnić należyte i ostrożne zarządzanie CDPW.

CDPW posiada organ zarządzający, a co najmniej jedna trzecia i nie mniej niż dwóch członków jego składu jest niezależnych.

▼M4

Do celów niniejszego artykułu niezależny członek organu zarządzającego oznacza członka organu zarządzającego, który nie pozostaje w żadnych relacjach gospodarczych, rodzinnych ani w innych relacjach prowadzących do konfliktu interesów w odniesieniu do danego CDPW lub jego akcjonariuszy posiadających pakiet kontrolny, jego kierownictwa lub jego uczestników, i który nie pozostawał w takich relacjach w okresie pięciu lat poprzedzających jego członkostwo w organie zarządzającym.

▼B

Wynagrodzenie niezależnych i innych niewykonawczych członków organu zarządzającego nie jest powiązane z wynikami działalności CDPW.

W skład organu zarządzającego wchodzą odpowiedni członkowie cieszący się wystarczająco dobrą opinią i reprezentujący odpowiednią kombinację kompetencji, doświadczenia oraz znajomości podmiotu i rynku. Niewykonawczy członkowie organu zarządzającego podejmują decyzję w sprawie wartości docelowej reprezentacji niedostatecznie reprezentowanej płci w organie zarządzającym i przygotowuje politykę dotyczącą sposobu zwiększenia liczby osób niedostatecznie reprezentowanej płci w organie zarządzającym, tak aby osiągnąć tę wartość docelową. Wartość docelową, politykę i jej realizację podaje się do wiadomości publicznej.

CDPW wyraźnie określa zadania i zakres odpowiedzialności organu zarządzającego zgodnie ze stosownymi przepisami prawa krajowego. CDPW, na żądanie, udostępnia właściwemu organowi i audytorowi protokoły posiedzeń organu zarządzającego.

▼M4

Właściwy organ udziela zezwolenia CDPW tylko wtedy, gdy organowi temu zostaną przedstawione dane dotyczące tożsamości akcjonariuszy lub udziałowców, bezpośrednich lub pośrednich, osób fizycznych lub prawnych, posiadających znaczące pakiety akcji w tym CDPW, a także dane na temat wielkości takich pakietów.

Właściwy organ odmawia udzielenia zezwolenia CDPW w przypadku, gdy nie jest przekonany o odpowiedniości akcjonariuszy lub udziałowców posiadających znaczące pakiety akcji w CDPW, uwzględniając potrzebę zapewnienia prawidłowego i ostrożnego zarządzania.

W przypadku bliskich powiązań między CDPW a innymi osobami fizycznymi lub prawnymi właściwy organ udziela zezwolenia tylko wówczas, gdy powiązania te nie uniemożliwiają skutecznego wykonywania funkcji nadzorczych właściwego organu.

W przypadku gdy osoby, o których mowa w ust. 6, wywierają wpływ, który może być niekorzystny dla prawidłowego i ostrożnego zarządzania CDPW, właściwy organ podejmuje odpowiednie kroki służące ustaniu tej sytuacji, które mogą obejmować cofnięcie zezwolenia dla danego CDPW.

10.

Właściwy organ odmawia udzielenia zezwolenia, gdy skuteczne wykonywanie jego funkcji nadzorczych nie jest możliwe z powodu przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych państwa trzeciego mających zastosowanie do jednej osoby fizycznej lub prawnej bądź większej liczby tych osób, z którymi CDPW posiada bliskie powiązania, bądź też z powodu trudności w egzekwowaniu takich przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych.

11.

CDPW niezwłocznie:

przekazuje właściwemu organowi informacje na temat struktury własnościowej CDPW, a w szczególności na temat tożsamości i wielkości udziałów wszelkich osób posiadających znaczące pakiety akcji w CDPW;

podaje do wiadomości publicznej:

(i)

informacje przekazane właściwemu organowi na mocy lit. a); oraz

(ii)

informacje o przeniesieniu praw własności, czego skutkiem jest zmiana w kontroli nad CDPW.

▼M4

Artykuł 27a

Przekazywanie informacji właściwym organom

CDPW powiadamia swój właściwy organ o wszelkich zmianach w zakresie zarządzania i przekazuje temu organowi wszelkie informacje niezbędne do dokonania oceny, czy spełnia ono warunki przewidziane w art. 27 ust. 1–5.

W przypadku gdy postępowanie członka organu zarządzającego może niekorzystnie wpływać na prawidłowe i ostrożne zarządzanie CDPW, właściwy organ podejmuje odpowiednie środki, które mogą obejmować usunięcie tego członka z organu zarządzającego.

Każda osoba fizyczna lub prawna - lub większa liczba takich osób działających w porozumieniu - (zwana dalej „potencjalnym nabywcą”), która postanowiła nabyć, bezpośrednio lub pośrednio, znaczny pakiet akcji w CDPW lub zwiększyć, bezpośrednio lub pośrednio, taki posiadany znaczny pakiet akcji w CDPW, w wyniku czego udział posiadanych praw głosu lub posiadanego kapitału osiągnie lub przekroczy 10 %, 20 %, 30 % bądź 50 % lub co spowodowałoby, że CDPW stałby się jednostką zależną takich osób (zwane dalej „planowanym nabyciem”), uprzednio powiadamia o tym fakcie na piśmie organ właściwy dla tego CDPW, wskazując wielkość tego pakietu, oraz przekazuje odpowiednie informacje, o których mowa w art. 27b ust. 4.

Każda osoba fizyczna lub prawna, która postanowiła zbyć, bezpośrednio lub pośrednio, znaczący pakiet akcji w CDPW (zwana dalej „potencjalnym zbywcą”), uprzednio powiadamia na piśmie właściwy organ o tym fakcie, wskazując wielkość tego pakietu. Osoba taka powiadamia również właściwy organ w przypadku podjęcia decyzji o zmniejszeniu posiadanego znaczącego pakietu akcji w taki sposób, że udział praw głosu lub posiadanego przez nią kapitału spadłby wówczas poniżej poziomu 10 %, 20 %, 30 % bądź 50 % lub CDPW przestałby być jednostką zależną tej osoby.

Niezwłocznie, a najpóźniej w ciągu dwóch dni roboczych po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, oraz informacji, o których mowa w ust. 4, właściwy organ potwierdza na piśmie otrzymanie powiadomienia i informacji potencjalnemu nabywcy lub potencjalnemu zbywcy.

Właściwy organ ma maksymalnie 60 dni roboczych od dnia pisemnego potwierdzenia otrzymania powiadomienia i wszystkich dokumentów, których załączenie do powiadomienia jest wymagane na podstawie wykazu, o którym mowa w art. 27b ust. 4 (zwane dalej „okresem oceny”), na przeprowadzenie oceny, o której mowa w art. 27b ust. 1 (zwanej dalej „oceną”).

W chwili potwierdzenia otrzymania właściwy organ informuje potencjalnego nabywcę lub potencjalnego zbywcę o terminie, w którym upływa okres oceny.

Podczas okresu oceny, lecz nie później niż pięćdziesiątego dnia roboczego okresu oceny właściwy organ może zwrócić się o dalsze informacje niezbędne do zakończenia oceny. Wniosek ten przekazuje się na piśmie z wyszczególnieniem dodatkowych wymaganych informacji.

Bieg okresu oceny zostaje zawieszony na okres od dnia przekazania wniosku o informacje przez właściwy organ do dnia otrzymania odpowiedzi od potencjalnego nabywcy. Okres zawieszenia nie może przekroczyć 20 dni roboczych. Właściwy organ może wystosowywać według własnego uznania dalsze wnioski o uzupełnienie lub wyjaśnienie informacji, jednak wnioski te nie powodują zawieszenia biegu okresu oceny.

Właściwy organ może przedłużyć okres zawieszenia, o którym mowa w ust. 4 akapit drugi, do maksymalnie 30 dni roboczych, jeżeli siedziba potencjalnego nabywcy znajduje się poza Unią lub jeżeli kontrolę regulacyjną nad potencjalnym nabywcą sprawuje organ spoza Unii lub gdy potencjalny nabywca jest osobą fizyczną lub prawną niepodlegającą nadzorowi na mocy niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia (UE) nr 648/2012 lub dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE ( 6 ), 2009/138/WE ( 7 ), 2011/61/UE ( 8 ), 2013/36/UE lub 2014/65/UE.

Jeżeli po zakończeniu oceny właściwy organ postanawia wyrazić sprzeciw wobec planowanego nabycia, informuje o tym potencjalnego nabywcę na piśmie w ciągu dwóch dni roboczych, ale przed upływem okresu oceny, podając powody takiej decyzji. Zgodnie z prawym krajowym odpowiednie uzasadnienie takiej decyzji może zostać udostępnione publicznie na wniosek potencjalnego nabywcy. Właściwy organ może jednak ujawnić to uzasadnienie również w przypadku braku wniosku potencjalnego nabywcy, jeżeli tak przewidziano w prawie krajowym.

Jeżeli przed upływem okresu oceny właściwy organ nie wyrazi sprzeciwu wobec planowanego nabycia, uznaje się, że planowane nabycie zostało zatwierdzone.

Właściwy organ może ustalić maksymalny termin sfinalizowania planowanego nabycia oraz w stosownych przypadkach przedłużyć ten termin.

Państwa członkowskie nie ustanawiają bardziej restrykcyjnych wymogów w odniesieniu do powiadomienia właściwego organu i zatwierdzenia przez niego bezpośredniego lub pośredniego nabycia praw głosu lub kapitału niż wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 27b

Ocena

W ramach oceny powiadomienia przewidzianego w art. 27a ust. 2 oraz informacji, o których mowa w art. 27a ust. 4, właściwy organ, dla zapewnienia prawidłowego i ostrożnego zarządzania CDPW, w którym ma nastąpić nabycie, oraz mając na względzie prawdopodobny wpływ potencjalnego nabywcy na ten CDPW, ocenia odpowiedniość potencjalnego nabywcy oraz stabilność finansową planowanego nabycia w oparciu o wszystkie poniższe elementy:

reputację i kondycję finansową potencjalnego nabywcy;

reputację, wiedzę, umiejętności i doświadczenie wszelkich osób, które będą kierować działalnością CDPW w wyniku planowanego nabycia;

zdolność CDPW do przestrzegania, aktualnie i w przyszłości, niniejszego rozporządzenia;

istnienie uzasadnionych podstaw, by podejrzewać, że w związku z planowanym nabyciem dokonuje się, dokonano, usiłuje się lub usiłowano dokonać prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w rozumieniu art. 1 dyrektywy (UE) 2015/849 lub że planowane nabycie może zwiększyć takie ryzyko.

W ramach oceny kondycji finansowej potencjalnego nabywcy właściwy organ poświęca szczególną uwagę rodzajowi prowadzonej i planowanej działalności w CDPW, w którym ma nastąpić nabycie.

W ramach oceny zdolności CDPW do przestrzegania niniejszego rozporządzenia właściwy organ poświęca szczególną uwagę temu, czy grupa, w skład której wejdzie CDPW, posiada strukturę umożliwiającą sprawowanie skutecznego nadzoru, skuteczną wymianę informacji pomiędzy właściwymi organami i ustalenie podziału odpowiedzialności pomiędzy tymi organami.

Właściwe organy mogą wyrazić sprzeciw wobec planowanego nabycia jedynie wówczas, gdy na podstawie kryteriów określonych w ust. 1 istnieją ku temu uzasadnione powody lub jeżeli informacje dostarczone przez potencjalnego nabywcę są niekompletne.

Państwa członkowskie nie nakładają żadnych wstępnych warunków dotyczących wielkości pakietu, jaki ma zostać nabyty, ani nie zezwalają swoim właściwym organom na analizowanie planowanego nabycia pod kątem potrzeb ekonomicznych rynku.

Państwa członkowskie publicznie udostępniają wykaz informacji, które są niezbędne do przeprowadzenia oceny i które są przekazywane właściwym organom w chwili dokonywania powiadomienia, o którym mowa w art. 27a ust. 2. Zakres wymaganych informacji jest proporcjonalny i dostosowany do charakteru potencjalnego nabywcy i planowanego nabycia. Państwa członkowskie nie wymagają informacji, które nie są istotne dla przeprowadzenia oceny ostrożnościowej.

Niezależnie od przepisów art. 27a ust. 2–5, w przypadku gdy właściwy organ otrzyma powiadomienia o dwóch lub więcej planach nabycia lub zwiększenia znaczących pakietów akcji w tym samym CDPW, traktuje on potencjalnych nabywców w sposób niedyskryminujący.

Właściwe organy bez zbędnej zwłoki udostępniają sobie wszelkie informacje niezbędne lub istotne dla przeprowadzenia oceny. Właściwe organy przekazują sobie na wniosek wszelkie istotne informacje, a wszelkie niezbędne informacje przekazują z własnej inicjatywy. Decyzja właściwego organu, który udzielił zezwolenia CDPW, w którym ma nastąpić planowane nabycie, zawiera wszelkie opinie lub zastrzeżenia wyrażone przez właściwy organ odpowiedzialny za potencjalnego nabywcę.

EUNGiPW wydaje, w ścisłej współpracy z EUNB, wytyczne zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 dotyczące oceny odpowiedniości każdej osoby, która będzie kierować działalnością CDPW, a także dotyczące zasad proceduralnych i kryteriów oceny stosowanych w ramach oceny ostrożnościowej przypadków bezpośredniego lub pośredniego nabycia lub zwiększenia udziałów w CDPW.

Artykuł 27c

Odstępstwo dla CDPW świadczących bankowe usługi pomocnicze

Art. 27a i 27b nie mają zastosowania do CDPW, które uzyskały zezwolenie zgodnie z art. 54 ust. 3 i są objęte dyrektywą 2013/36/UE.

▼B

Artykuł 28

Komitet użytkowników

Dla każdego prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych CDPW ustanawia komitet użytkowników, w którego skład wchodzą przedstawiciele emitentów i uczestników tych systemów rozrachunku papierów wartościowych. Opinie komitetu użytkowników są niezależne od bezpośredniego wpływu kierownictwa CDPW.

CDPW określa w sposób niedyskryminacyjny kompetencje każdego ustanowionego komitetu użytkowników, zasady zarządzania konieczne do zapewnienia jego niezależności, procedury operacyjne, a także kryteria przyjmowania i mechanizm wyboru członków komitetu. Zasady zarządzania są podawane do wiadomości publicznej i zapewniają, by komitet użytkowników podlegał bezpośrednio organowi zarządzającemu i odbywał regularne posiedzenia.

▼M4

Komitety użytkowników doradzają organowi zarządzającemu w sprawie najważniejszych uzgodnień, które mają wpływ na ich członków, w tym w sprawie kryteriów dopuszczania emitentów lub uczestników do ich odpowiednich systemów rozrachunku papierów wartościowych oraz w sprawie poziomu usług. Poziom usług obejmuje wybór ustalenia dotyczącego rozliczeń i rozrachunków, struktury operacyjnej CDPW, zakresu rozliczanych lub rejestrowanych produktów, wykorzystanie technologii do celów operacji CDPW oraz odpowiednie procedury.

▼B

Komitety użytkowników mogą przedkładać organowi zarządzającemu niewiążące opinie zawierające szczegółowe uwagi dotyczące struktur opłat w CDPW.

Bez uszczerbku dla prawa właściwych organów do uzyskiwania należytych informacji, członków komitetu użytkowników obowiązuje poufność. W przypadku gdy przewodniczący komitetu użytkowników stwierdzi istnienie faktycznego bądź potencjalnego konfliktu interesów danego członka w odniesieniu do określonej kwestii, członek ten nie może w tej kwestii zagłosować.

CDPW bezzwłocznie informuje właściwy organ i komitet użytkowników o wszelkich decyzjach, w przypadku których organ zarządzający postanowi nie stosować się do opinii komitetu użytkowników. Komitet użytkowników może informować właściwy organ o wszelkich dziedzinach, w których jego zdaniem nie zastosowano się do opinii komitetu użytkowników.

Artykuł 29

Przechowywanie dokumentacji

Przez okres co najmniej dziesięciu lat CDPW przechowuje pełną dokumentację dotyczącą świadczonych usług i prowadzonej działalności, w tym usług pomocniczych, o których mowa w sekcjach B i C załącznika, tak aby umożliwić właściwemu organowi monitorowanie spełniania wymogów wynikających z niniejszego rozporządzenia.

▼M4

1a.

CDPW wymaga, by emitenci uzyskali i przekazali mu ważny identyfikator podmiotu prawnego (LEI).

▼B

Na wniosek właściwego organu i odpowiednich organów oraz wszelkich innych organów publicznych, które na mocy prawa unijnego lub prawa krajowego państwa członkowskiego pochodzenia, są uprawnione do żądania uzyskania dostępu do takiej dokumentacji, CDPW udostępnia dokumentację, o której mowa w ust. 1, na potrzeby wypełniania zadań tych organów.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu szczegółowego określenia dokumentacji, o której mowa w ust. 1 i którą należy przechowywać do celów monitorowania przestrzegania przez CDPW przepisów niniejszego rozporządzenia.

EUNGiPW przedstawi Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia formatu dokumentacji, o której mowa w ust. 1 i którą należy przechowywać do celów monitorowania przestrzegania przez CDPW przepisów niniejszego rozporządzenia.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 30

Outsourcing

W przypadku gdy CDPW zleca osobie trzeciej wykonywanie usług lub działań na zasadzie outsourcingu, pozostaje on w pełni odpowiedzialny za wywiązywanie się z wszystkich swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia i musi stale spełniać następujące warunki:

outsourcing nie prowadzi do przekazania odpowiedzialności;

nie następuje zmiana relacji CDPW z jego uczestnikami lub emitentami ani jego zobowiązań wobec tych uczestników lub emitentów;

nie następuje faktyczna zmiana warunków udzielenia zezwolenia CDPW;

outsourcing nie uniemożliwia wykonywania funkcji nadzoru i dozoru, w tym dostępu na miejscu w celu uzyskania wszelkich odpowiednich informacji niezbędnych do pełnienia tych funkcji;

outsourcing nie może prowadzić do pozbawienia CDPW systemów i środków kontroli niezbędnych do zarządzania ryzykami, na jakie jest narażony;

w sposób ciągły CDPW zachowuje wiedzę specjalistyczną i zasoby niezbędne do oceny jakości świadczonych usług oraz zdolności organizacyjnej i adekwatności kapitałowej usługodawcy, a także na skuteczne nadzorowanie usług zleconych na zasadzie outsourcingu i zarządzanie ryzykami związanymi z outsourcingiem;

CDPW ma bezpośredni dostęp do odpowiednich informacji dotyczących usług zleconych na zasadzie outsourcingu;

usługodawca współpracuje z właściwym organem i odpowiednimi organami w związku z działaniami zleconymi na zasadzie outsourcingu;

CDPW zapewnia spełnianie przez usługodawcę standardów określonych we właściwych przepisach dotyczących ochrony danych, które miałyby zastosowanie, gdyby odnośni usługodawcy mieli siedzibę w Unii. CDPW jest odpowiedzialny za zapewnienie określenia tych standardów w umowie zawieranej pomiędzy stronami oraz ich utrzymywania.

CDPW określa w pisemnej umowie prawa i obowiązki CDPW oraz prawa i obowiązki usługodawcy. Umowa outsourcingu musi przewidywać możliwość jej wypowiedzenia przez CDPW.

CDPW i usługodawca udostępniają na żądanie właściwemu organowi i odpowiednim organom wszelkie informacje niezbędne im do oceny tego, czy działania zlecone na zasadzie outsourcingu spełniają wymogi przewidziane w niniejszym rozporządzeniu.

Outsourcing usługi podstawowej wymaga uzyskania zezwolenia właściwego organu zgodnie z art. 19.

Przepisy ust. 1–4 nie mają zastosowania, gdy CDPW zleca część swoich usług lub działań na zasadzie outsourcingu podmiotowi publicznemu i gdy ten outsourcing podlega specjalnym ramom prawnym, regulacyjnym i operacyjnym, które zostały wspólnie uzgodnione i sformalizowane pomiędzy podmiotem publicznym a danym CDPW oraz zatwierdzone przez właściwe organy w oparciu o wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 31

Usługi świadczone przez strony inne niż CDPW

Niezależnie od art. 30 oraz w przypadku gdy wymagają tego przepisy krajowe, osoba inna niż CDPW może być odpowiedzialna za dokonywanie zapisów księgowych w rachunkach papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW.

Państwa członkowskie, które zgodnie z ust. 1 zezwalają stronom innym niż CDPW na świadczenie określonych usług podstawowych, o których mowa w sekcji A załącznika, określają w drodze przepisów krajowych wymogi, które będą miały w takim przypadku zastosowanie. Wymogi te obejmują przepisy niniejszego rozporządzenia mające zastosowanie zarówno do CDPW, jak i – w stosownych przypadkach – do drugiej zainteresowanej strony.

Państwa członkowskie, które zgodnie z ust. 1 zezwalają stronom innym niż CDPW na świadczenie niektórych usług podstawowych, o których mowa w sekcji A załącznika, przekazują EUNGiPW wszelkie stosowne informacje dotyczące świadczenia takich usług, łącznie ze swoimi odnośnymi przepisami krajowymi.

EUNGiPW wprowadza te informacje do rejestru CDPW, o którym mowa w art. 21.

Sekcja 2

Zasady prowadzenia działalności

Artykuł 32

Przepisy ogólne

CDPW ma wyraźnie określone, możliwe do realizacji, cele, np. w obszarach minimalnych poziomów usług, oczekiwań odnośnie do zarządzania ryzykiem i priorytetów dotyczących działalności.

CDPW posiada przejrzyste zasady dotyczące rozpatrywania skarg.

Artykuł 33

Wymogi dotyczące uczestnictwa

Dla każdego prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych CDPW posiada kryteria dotyczące uczestnictwa, które zapewniają sprawiedliwy i otwarty dostęp wszystkim osobom prawnym zamierzającym zostać uczestnikami i które są udostępniane publicznie. Kryteria te są przejrzyste, obiektywne i niedyskryminujące, tak aby zapewnić sprawiedliwy i otwarty dostęp do CDPW, z należytym uwzględnieniem ryzyk dla stabilności finansowej oraz organizacji rynków. Kryteria ograniczające dostęp do CDPW są dozwolone wyłącznie w zakresie, w jakim ich celem jest uzasadniona kontrola konkretnego ryzyka, na jakie narażony jest CDPW.

CDPW rozpatruje wnioski o dostęp bezzwłocznie, udzielając odpowiedzi na wniosek najpóźniej w terminie jednego miesiąca, i udostępnia publicznie procedury dotyczące rozpatrywania wniosków o dostęp.

CDPW odmawia dostępu uczestnikowi spełniającemu kryteria, o których mowa w ust. 1, wyłącznie jeśli zostanie to należycie uzasadnione na piśmie, a podstawą odmowy jest kompleksowa ocena ryzyka.

W przypadku odmowy uczestnik będący wnioskodawcą ma prawo złożyć skargę do organu właściwego dla CDPW, który odmawia mu dostępu.

Właściwy organ należycie bada skargę, oceniając podstawę odmowy, i przekazuje uczestnikowi będącemu wnioskodawcą odpowiedź z uzasadnieniem.

Właściwy organ konsultuje się z organem właściwym dla miejsca siedziby uczestnika będącego wnioskodawcą w sprawie swojej oceny skargi. Jeżeli organ właściwy dla uczestnika będącego wnioskodawcą nie zgadza się z przedstawioną oceną, każdy z tych dwóch właściwych organów może skierować sprawę do EUNGiPW, który może podjąć działania zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Jeżeli odmowa CDPW dotycząca udzielenia dostępu uczestnikowi będącemu wnioskodawcą zostanie uznana za nieuzasadnioną, właściwy organ dla CDPW, który odmawia dostępu, wydaje nakaz udzielenia przez CDPW dostępu uczestnikowi będącemu wnioskodawcą.

CDPW dysponuje obiektywnymi i przejrzystymi procedurami zawieszania uczestników oraz uporządkowanego występowania przez nich z CDPW, jeśli nie spełniają oni już kryteriów uczestnictwa, o których mowa w ust. 1.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia ryzyk, które CDPW muszą wziąć pod uwagę przy dokonywaniu kompleksowej analizy ryzyka, a właściwe organy przy dokonywaniu oceny uzasadnienia odmowy zgodnie z ust. 3, a także w celu określenia elementów procedury, o której mowa w ust. 3.

EUNGiPW przedstawi te projekty regulacyjnych standardów technicznych Komisji do dnia do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty wykonawczych standardów technicznych w celu ustanowienia standardowych formularzy i szablonów na potrzeby procedury, o której mowa w ust. 3.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 34

Przejrzystość

Dla każdego prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych oraz dla każdej z pozostałych świadczonych przez siebie usług podstawowych CDPW podaje do publicznej wiadomości ceny i opłaty związane ze świadczonymi usługami podstawowymi wymienionymi w sekcji A załącznika. CDPW podaje do publicznej wiadomości ceny i opłaty za każdą świadczoną usługę i funkcję oddzielnie, w tym zniżki i rabaty oraz warunki korzystania z tych zniżek i rabatów. CDPW umożliwia swoim klientom oddzielny dostęp do poszczególnych świadczonych przez siebie usług.

CDPW publikuje swój cennik, aby ułatwić porównywanie ofert i umożliwić klientom uprzednie sprawdzenie ceny, jaką będą musieli zapłacić za korzystanie z usług.

CDPW jest związany opublikowaną polityką cenową za swoje usługi podstawowe.

CDPW przekazuje swoim klientom informacje umożliwiające uzgodnienie faktur z opublikowanymi cennikami.

CDPW ujawnia wszystkim klientom informacje umożliwiające im ocenę ryzyk związanych ze świadczonymi usługami.

CDPW wykazuje osobno koszty i przychody związane ze świadczonymi usługami podstawowymi oraz przekazuje te informacje właściwemu organowi.

CDPW wykazuje osobno koszty i przychody świadczonych usług pomocniczych jako całości oraz przekazuje te informacje właściwemu organowi.

Aby zapewnić skuteczne stosowanie unijnych zasad dotyczących konkurencji i umożliwić identyfikację m.in. subsydiowania skrośnego usług pomocniczych przez usługi podstawowe, CDPW prowadzi analityczną rachunkowość swoich działań. Takie konta analityczne wykazują oddzielnie przynajmniej koszty i przychody związane z każdą z usług podstawowych oraz koszty i przychody związane z usługami pomocniczymi.

Artykuł 35

Procedury komunikacji z uczestnikami i innymi infrastrukturami rynkowymi

CDPW wykorzystują w swoich procedurach komunikacji z uczestnikami prowadzonych przez siebie systemów rozrachunku papierów wartościowych i z infrastrukturami rynkowymi, z którymi mają styczność, międzynarodowe otwarte procedury i standardy komunikacji dotyczące komunikatów i danych referencyjnych, w celu ułatwienia skutecznej rejestracji, płatności i rozrachunku.

Sekcja 3

Wymogi dotyczące usług CDPW

▼M4

Artykuł 36

Przepisy ogólne

Dla każdego prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych CDPW posiada odpowiednie zasady i procedury, w tym solidne praktyki i środki kontrolne w zakresie rachunkowości, przyczyniające się do zapewnienia integralności emisji papierów wartościowych, minimalizacji ryzyk związanych z przechowywaniem i rozrachunkiem transakcji na papierach wartościowych oraz zarządzania tymi ryzykami.

▼B

Artykuł 37

Integralność emisji

CDPW stosuje odpowiednie środki uzgodnieniowe, aby sprawdzać, czy przekazana CDPW liczba papierów wartościowych stanowiąca wielkość emisji papierów wartościowych lub część tej emisji jest równa liczbie papierów wartościowych zarejestrowanych na rachunkach papierów wartościowych uczestników systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez ten CDPW oraz, w stosownych przypadkach, na rachunkach własnych prowadzonych przez CDPW. Takie środki uzgodnieniowe są stosowane co najmniej raz dziennie.

W stosownych przypadkach oraz gdy w procesie uzgodnieniowym dla określonej emisji papierów wartościowych uczestniczą inne podmioty, takie jak emitent, podmioty rejestrujące, agenci emisji, agenci transferowi, wspólni depozytariusze, inne CDPW lub inne podmioty, CDPW i którekolwiek z tych podmiotów organizują między sobą odpowiednie środki w zakresie współpracy i wymiany informacji w celu zachowania integralności emisji.

W ramach systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez CDPW niedozwolone jest przekroczenie stanu rachunku papierów wartościowych, salda ujemne ani tworzenie papierów wartościowych.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia środków uzgodnieniowych, które CDPW stosuje zgodnie z ust. 1, 2 oraz 3.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 38

Ochrona papierów wartościowych uczestników i ich klientów

Dla każdego prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych CDPW prowadzi ewidencję i rachunkowość, które pozwalają mu, w dowolnym momencie i bez zwłoki, rozróżnić, na rachunkach prowadzonych w CDPW, papiery wartościowe dowolnego uczestnika i papiery wartościowe każdego innego uczestnika oraz, w stosownych przypadkach, własne aktywa CDPW.

CDPW prowadzi ewidencję i rachunkowość, które pozwalają każdemu uczestnikowi odróżnić jego własne papiery wartościowe od papierów wartościowych klientów tego uczestnika.

CDPW prowadzi ewidencję i rachunkowość, które pozwalają każdemu uczestnikowi posiadać na jednym rachunku papierów wartościowych papiery wartościowe należące do różnych klientów tego uczestnika („segregacja grupy klientów”).

CDPW prowadzi ewidencję i rachunkowość, które pozwalają uczestnikowi rozróżnić papiery wartościowe każdego klienta tego uczestnika, na żądanie tego uczestnika i w żądany przez niego sposób („segregacja indywidualnych klientów”).

Uczestnik oferuje swoim klientom co najmniej wybór między segregacją grupy klientów i segregacją indywidualnych klientów oraz informuje ich o kosztach i ryzykach związanych z każdą z tych opcji.

Niemniej jednak CDPW i jego uczestnicy stosują segregację indywidualnych klientów w odniesieniu do obywateli i rezydentów danego państwa członkowskiego i w odniesieniu do osób prawnych mających siedzibę w danym państwie członkowskim, jeżeli wymagają tego przepisy krajowe państwa członkowskiego, na mocy których powstały papiery wartościowe, w brzmieniu obowiązującym na dzień 17 września 2014 r. Obowiązek ten ma zastosowanie dopóki odnośne przepisy krajowe nie zostaną zmienione lub uchylone i dopóki cele tych przepisów nie stracą ważności.

CDPW i jego uczestnicy podają do wiadomości publicznej poziomy ochrony i koszty związane z poszczególnymi poziomami segregacji, które oferują; usługi te oferują na rozsądnych warunkach komercyjnych. Informacje dotyczące poszczególnych poziomów segregacji obejmują opis najważniejszych skutków prawnych odnośnych oferowanych poziomów segregacji, w tym informacje na temat prawa dotyczącego niewypłacalności mającego zastosowanie w odnośnych jurysdykcjach.

CDPW nie wykorzystuje w żadnym celu papierów wartościowych, które do niego nie należą. CDPW może jednak wykorzystać papiery wartościowe uczestnika, w przypadku gdy otrzymał na to uprzednio wyraźną zgodę tego uczestnika. CDPW wymaga, by jego uczestnicy uzyskali od swoich klientów wszelkie uprzednie zgody.

Artykuł 39

Ostateczność rozrachunku

CDPW zapewnia, by prowadzony przez niego system rozrachunku papierów wartościowych oferował uczestnikom odpowiedni poziom ochrony. Państwa członkowskie wyznaczają i zgłaszają systemy rozrachunku papierów wartościowych prowadzone przez CDPW zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 2 lit. a) dyrektywy 98/26/WE.

CDPW zapewnia, by każdy prowadzony przez niego system rozrachunku papierów wartościowych definiował moment wprowadzenia zleceń transferu do danego systemu rozrachunku papierów wartościowych oraz moment nieodwracalności zleceń transferu zgodnie z art. 3 i 5 dyrektywy 98/26/WE.

CDPW ujawnia zasady regulujące kwestię ostateczności transferów papierów wartościowych i środków pieniężnych w systemie rozrachunku papierów wartościowych.

Ust. 2 i 3 mają zastosowanie bez uszczerbku dla przepisów mających zastosowanie do połączeń operacyjnych CDPW i bez uszczerbku dla art. 48 ust. 8.

CDPW podejmuje wszystkie racjonalne kroki zapewniające, by – zgodnie z zasadami, o których mowa w ust. 3 – transfery papierów wartościowych i środków pieniężnych, o których mowa w ust. 3, stawały się ostateczne w czasie rzeczywistym albo w ujęciu śróddziennym, a w każdym razie nie później niż przed końcem dnia roboczego w faktycznej dacie rozrachunku.

W przypadku gdy CDPW oferuje usługi, o których mowa w art. 40 ust. 2, zapewnia, by odbiorcy dysponowali wpływami pieniężnymi z rozrachunków papierów wartościowych nie później niż przed końcem dnia roboczego w zamierzonej dacie rozrachunku.

Wszystkie transakcje na papierach wartościowych w zamian za płatność pieniężną oraz dokonywane pomiędzy bezpośrednimi uczestnikami systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez CDPW i podlegające rozrachunkowi w tym systemie rozrachunku papierów wartościowych są poddawane rozrachunkowi na zasadzie „dostawy za płatność” (DPV).

Artykuł 40

Rozrachunek pieniężny

W przypadku transakcji denominowanych w walucie państwa, w którym odbywa się rozrachunek, CDPW, o ile jest to wykonalne i możliwe, dokonuje rozrachunku płatności pieniężnych w ramach swojego systemu rozrachunku papierów wartościowych przez rachunki otworzone w banku centralnym emitującym daną walutę.

▼M4

Jeżeli przeprowadzanie rozrachunku przez rachunki w banku centralnym zgodnie z ust. 1 nie jest wykonalne ani możliwe, CDPW może oferować rozrachunek płatności pieniężnych dokonywanych w ramach wszystkich lub części swoich systemów rozrachunku papierów wartościowych przez rachunki otworzone w instytucji kredytowej, za pośrednictwem CDPW posiadającego zezwolenie na świadczenie usług wymienionych w sekcji C załącznika, niezależnie od tego, czy należy on do tej samej grupy przedsiębiorstw ostatecznie kontrolowanych przez tę samą jednostkę dominującą, lub przez swoje własne rachunki. Jeżeli CDPW oferuje rozrachunek takich płatności pieniężnych przez rachunki otworzone w instytucji kredytowej, przez swoje własne rachunki lub przez rachunki innego CDPW, stosuje się przy tym do przepisów tytułu IV.

▼B

CDPW zapewnia, by wszelkie informacje przekazywane uczestnikom rynku na temat ryzyk i kosztów związanych z rozrachunkiem na rachunkach instytucji kredytowej lub poprzez swoje własne rachunki były jasne, uczciwe i nie wprowadzały w błąd. CDPW udostępnia klientom lub potencjalnym klientom wystarczające informacje, aby umożliwić im zidentyfikowanie i ocenę ryzyk oraz kosztów związanych z rozrachunkiem na rachunkach instytucji kredytowej lub poprzez swoje własne rachunki; przedstawia takie informacje na żądanie.

Artykuł 41

Zasady i procedury dotyczące niewywiązania się z zobowiązania przez uczestnika

Dla każdego prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych CDPW posiada skuteczne i jasno określone zasady i procedury dotyczące zarządzania przypadkami niewywiązania się z zobowiązania przez uczestnika lub uczestników, zapewniające CDPW możliwość podjęcia w odpowiednim terminie działań w celu ograniczenia strat i presji na płynność oraz utrzymania zdolności do wywiązywania się ze swoich zobowiązań.

CDPW podaje do wiadomości publicznej swoje zasady i stosowne procedury dotyczące niewywiązania się z zobowiązania.

CDPW przeprowadza wspólnie ze swoimi uczestnikami i innymi odpowiednimi zainteresowanymi stronami okresowe testy i przeglądy swoich procedur dotyczących niewywiązania się z zobowiązania w celu zapewnienia ich użyteczności i skuteczności.

W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego artykułu EUNGiPW może, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, wydawać wytyczne zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Sekcja 4

Wymogi ostrożnościowe

Artykuł 42

Wymogi ogólne

CDPW przyjmuje należyte ramy zarządzania ryzykiem służące kompleksowemu zarządzaniu ryzykiem prawnym, ryzykiem prowadzenia działalności, ryzykiem operacyjnym oraz innymi ryzykami bezpośrednimi lub pośrednimi, w tym środki ograniczające oszustwa i zaniedbania.

Artykuł 43

Ryzyka prawne

Do celów zezwolenia udzielanego CDPW i nadzoru nad nim, jak również do celów informowania jego klientów, CDPW posiada jasne i zrozumiałe regulaminy, procedury i umowy dotyczące wszystkich prowadzonych przez niego systemów rozrachunku papierów wartościowych i wszystkich innych świadczonych przez niego usług.

CDPW sporządza swoje regulaminy, procedury i umowy w taki sposób, aby były one możliwe do egzekwowania we wszystkich odnośnych jurysdykcjach, w tym w przypadku niewywiązania się z zobowiązania przez uczestnika.

CDPW prowadzący działalność w różnych jurysdykcjach podejmuje wszelkie rozsądne kroki, by zidentyfikować i ograniczyć ryzyka wynikające z wszelkich potencjalnych kolizji przepisów prawa różnych jurysdykcji.

Artykuł 44

Ogólne ryzyko prowadzenia działalności

CDPW posiada solidne systemy zarządzania i kontroli, a także narzędzia informatyczne do celów identyfikowania i monitorowania ogólnych ryzyk prowadzenia działalności, w tym strat wynikających z niewłaściwej realizacji strategii biznesowej, przepływów pieniężnych i kosztów operacyjnych, oraz do celów zarządzania tymi ryzykami.

Artykuł 45

Ryzyka operacyjne

▼M3

CDPW identyfikuje źródła ryzyka operacyjnego, zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne, oraz minimalizuje ich wpływ również poprzez stosowanie odpowiednich narzędzi i procesów ICT oraz strategii w zakresie ICT ustanowionych i zarządzanych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 ( 9 ), a także poprzez stosowanie wszelkich innych stosownych narzędzi, mechanizmów kontroli i procedur w odniesieniu do innych rodzajów ryzyka operacyjnego, w tym dla wszystkich systemów rozrachunku papierów wartościowych, które prowadzi.

▼M3 —————

▼M3

W odniesieniu do świadczonych przez siebie usług oraz dla każdego prowadzonego przez siebie systemu rozrachunku papierów wartościowych CDPW ustanawia, wprowadza i utrzymuje odpowiednią strategię na rzecz ciągłości działania oraz plan przywracania sprawności po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej, które obejmują strategię na rzecz ciągłości działania w zakresie ICT oraz plany reagowania i przywracania sprawności ICT ustanowione zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2022/2554, aby zapewnić zachowanie swoich usług, szybkie przywrócenie działalności i wywiązywanie się z obowiązków CDPW w przypadku zdarzeń stwarzających poważne ryzyko zakłócenia działalności.

Plan, o którym mowa w ust. 3, pozwala na przywrócenie wszystkich transakcji i pozycji uczestników istniejących w momencie wystąpienia zakłócenia, tak aby umożliwić uczestnikom CDPW dalsze działanie z zachowaniem pewności oraz ukończenie rozrachunku w wyznaczonym terminie, w tym poprzez zapewnienie, by najważniejsze systemy informatyczne mogły wznowić operacje od momentu wystąpienia zakłócenia, jak przewidziano w art. 12 ust. 5 i 7 rozporządzenia (UE) 2022/2554

▼B

CDPW planuje i realizuje program testów rozwiązań, o których mowa w ust. 1–4.

▼M3

CDPW identyfikuje i monitoruje ryzyka dla jego działalności, które mogą stwarzać najważniejsi uczestnicy prowadzonych przez niego systemów rozrachunku papierów wartościowych oraz dostawcy usług i mediów, a także inne CDPW lub inne infrastruktury rynkowe, oraz zarządza tymi ryzykami. Na żądanie przedstawia on właściwym i odpowiednim organom informacje dotyczące wszelkich takich zidentyfikowanych ryzyk. Niezwłocznie informuje on także właściwy organ i odpowiednie organy o wszelkich incydentach operacyjnych, innych niż w odniesieniu do ryzyka związanego z ICT, wynikających z takich ryzyk.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia ryzyk operacyjnych, o których mowa w ust. 1 i 6, innych niż ryzyka związane z ICT, metod testowania, eliminowania lub minimalizacji tych ryzyk, w tym strategii na rzecz ciągłości działania i planów przywracania sprawności po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej, o których mowa w ust. 3 i 4, oraz metod ich oceny.

▼B

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 46

Polityka inwestycyjna

CDPW przechowuje swoje aktywa finansowe w bankach centralnych, instytucjach kredytowych posiadających zezwolenie lub CDPW posiadających zezwolenie.

W razie potrzeby CDPW dysponuje szybkim dostępem do swoich aktywów.

CDPW inwestuje swoje zasoby finansowe wyłącznie w środki pieniężne lub wysoce płynne instrumenty finansowe o minimalnym ryzyku rynkowym i ryzyku kredytowym. Inwestycje te można upłynnić w krótkim terminie przy minimalnym negatywnym wpływie na cenę.

Kwota kapitału, obejmująca zyski zatrzymane i kapitał rezerwowy CDPW, która nie została zainwestowana zgodnie z ust. 3, nie jest uwzględniana do celów art. 47 ust. 1.

CDPW zapewnia, by jego ogólna ekspozycja na ryzyko wobec każdej pojedynczej instytucji kredytowej posiadającej zezwolenie lub CDPW posiadającym zezwolenie, w których przechowuje on swoje aktywa finansowe, pozostawała w dopuszczalnych granicach koncentracji.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych określających instrumenty finansowe, które można uznać za wysoce płynne o minimalnym ryzyku rynkowym i ryzyku kredytowym, o czym mowa w ust. 3, odpowiedni termin dostępu do aktywów, o którym mowa w ust. 2, i granice koncentracji, o których mowa w ust. 5. Takie projekty regulacyjnych standardów technicznych są w stosownych przypadkach dostosowywane do regulacyjnych standardów technicznych przyjętych zgodnie z art. 47 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 47

Wymogi kapitałowe

Wysokość kapitału, wraz z zyskami zatrzymanymi i kapitałem rezerwowym CDPW, jest proporcjonalna do ryzyk wynikających z działalności CDPW. Musi ona być stale wystarczająca, aby:

zapewniać odpowiednią ochronę CDPW przed ryzykiem operacyjnym, prawnym, prowadzenia działalności, ryzykiem związanym z przechowywaniem aktywów i ryzykiem inwestycyjnym, tak by CDPW mógł kontynuować świadczenie usług;

zapewniać przeprowadzenie uporządkowanej likwidacji lub restrukturyzacji działalności CDPW w odpowiednim czasie wynoszącym co najmniej sześć miesięcy w ramach określonej gamy scenariuszy warunków skrajnych.

▼M4 —————

▼B

EUNB, w ścisłej współpracy z EUNGiPW i członkami ESBC, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia wymogów dotyczących kapitału, zysków zatrzymanych i kapitału rezerwowego CDPW, o których mowa w ust. 1.

EUNB przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

▼M4

Artykuł 47a

Odroczony rozrachunek netto

EUNGiPW, w ścisłej współpracy z EUNB i członkami ESBC, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia szczegółów dotyczących mierzenia i monitorowania przez CDPW ryzyka kredytowego i ryzyka utraty płynności w związku z odroczonym rozrachunkiem netto oraz zarządzania przez CDWP takimi ryzykami i sporządzania przez niego sprawozdań na temat takich ryzyk.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

▼B

Sekcja 5

Wymogi dotyczące połączeń operacyjnych CDPW

Artykuł 48

Połączenia operacyjne CDPW

Przed ustanowieniem połączenia operacyjnego CDPW i na bieżąco po jego ustanowieniu wszystkie zainteresowane CDPW identyfikują, oceniają i monitorują wszystkie potencjalne źródła ryzyka dla nich samych oraz ich uczestników wynikającego z danego połączenia operacyjnego CDPW, zarządzają tymi źródłami ryzyka oraz podejmują stosowne działania służące ograniczeniu tych ryzyk.

CDPW, które zamierzają ustanowić połączenia interoperacyjne, składają do właściwych organów CDPW będącego wnioskodawcą wniosek o udzielenie zezwolenia zgodnie z wymogami art. 19 ust. 1 lit. e) lub powiadamiają organy właściwe i odpowiednie dla CDPW będącego wnioskodawcą zgodnie z wymogami art. 19 ust. 5.

Połączenie operacyjne zapewnia odpowiednią ochronę połączonym CDPW i ich uczestnikom, w szczególności w zakresie ewentualnych kredytów zaciąganych przez CDPW oraz w zakresie ryzyka koncentracji i ryzyka utraty płynności wynikających z odnośnego porozumienia w sprawie połączenia operacyjnego.

Połączenie operacyjne jest przedmiotem odpowiednich ustaleń umownych, w których określone są odnośne prawa i obowiązki połączonych CDPW oraz, w razie konieczności, uczestników CDPW. W ustaleniach umownych, których mogą dotyczyć przepisy różnych państw, konieczne jest jednoznaczne wskazanie prawa regulującego każdy aspekt działania tego połączenia operacyjnego.

W przypadku czasowych transferów papierów wartościowych pomiędzy połączonymi CDPW zakazuje się dokonywania transferu zwrotnego papierów wartościowych, zanim ten pierwszy transfer stanie się ostateczny.

CDPW korzystający z połączenia pośredniego lub usług pośrednika do obsługi połączenia operacyjnego CDPW z innym CDPW mierzy i monitoruje dodatkowe ryzyka wynikające z wykorzystania takiego połączenia pośredniego lub usług pośrednika i zarządza tymi ryzykami, a także podejmuje stosowne działania służące ich ograniczeniu.

Połączone CDPW stosują solidne procedury uzgodnieniowe, aby zapewnić prawidłowość swojej dokumentacji.

Połączenia operacyjne pomiędzy CDPW umożliwiają przeprowadzanie rozrachunku transakcji pomiędzy uczestnikami połączonych CDPW na zasadzie „dostawy za płatność”, kiedy tylko jest to wykonalne i możliwe. Właściwe i odpowiednie organy należy zawiadomić o wszelkich przypadkach, gdy połączenie operacyjne CDPW nie pozwala na stosowanie rozrachunku na zasadzie „dostawy za płatność” i podać szczegółowe przyczyny takiej sytuacji.

Interoperacyjne systemy rozrachunku papierów wartościowych i CDPW korzystające ze wspólnej infrastruktury rozrachunkowej ustanawiają identyczne momenty:

wprowadzania zleceń transferu do systemu;

nieodwracalności zleceń transferu.

Systemy rozrachunku papierów wartościowych i CDPW, o których mowa w akapicie pierwszym, stosują równoważne zasady dotyczące momentu ostateczności transferów papierów wartościowych i środków pieniężnych.

Do dnia 18 września 2019 r. wszystkie połączenia interoperacyjne między CDPW działającymi w państwach członkowskich muszą stać się połączeniami interoperacyjnymi obsługującymi rozrachunek na zasadzie „dostawy za płatność”.

10.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia warunków przewidzianych w ust. 3, zgodnie z którymi każdy rodzaj porozumienia w sprawie połączenia operacyjnego przewiduje odpowiednią ochronę powiązanych CDPW i ich uczestników, w szczególności w przypadku, gdy CDPW zamierza uczestniczyć w systemie rozrachunku papierów wartościowych prowadzonym przez inny CDPW, monitorowania dodatkowych ryzyk, o których mowa w ust. 5, wynikających z korzystania z usług pośredników i zarządzania tymi ryzykami, metod uzgodnieniowych, o których mowa w ust. 6, przypadków, w których rozrachunek na zasadzie „dostawy za płatność” za pomocą połączeń operacyjnych CDPW jest wykonalny i możliwy zgodnie z ust. 7, oraz metod oceny spełnienia powyższych wymogów.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

ROZDZIAŁ III

Dostęp do CDPW

Sekcja 1

Dostęp emitentów do CDPW

Artykuł 49

Swoboda emisji w ramach CDPW posiadającego zezwolenie w Unii

Emitent ma prawo poczynić kroki w celu zarejestrowania swoich papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynkach regulowanych lub wielostronnej platformie obrotu lub będących przedmiotem obrotu w systemach obrotu w dowolnym CDPW z siedzibą w dowolnym państwie członkowskim, z zastrzeżeniem spełnienia przez dany CDPW warunków, o których mowa w art. 23.

▼M4

Bez uszczerbku dla prawa emitenta, o którym mowa w akapicie pierwszym, przepisy prawa spółek lub podobne przepisy państwa członkowskiego, na mocy których dane papiery wartościowe zostały ustanowione, nadal mają zastosowanie. Przepisy prawa spółek lub podobne przepisy państwa członkowskiego, na mocy których zostały ustanowione papiery wartościowe, oznaczają:

przepisy prawa spółek lub podobne przepisy państwa członkowskiego, w którym emitent jest zarejestrowany; oraz

właściwe przepisy prawa spółek lub podobne przepisy państwa członkowskiego, na mocy których emituje się papiery wartościowe.

Państwa członkowskie sporządzają wykaz swoich kluczowych odpowiednich przepisów prawa spółek lub podobnych przepisów, o których mowa w akapicie drugim. Właściwe organy przekazują ten wykaz EUNGiPW do dnia 17 stycznia 2025 r. EUNGiPW publikuje ten wykaz do dnia 17 lutego 2025 r. Państwa członkowskie w regularnych odstępach czasu i co najmniej raz na dwa lata aktualizują ten wykaz. Państwa członkowskie przekazują EUNGiPW zaktualizowany wykaz w tych regularnych odstępach czasu. EUNGiPW publikuje taki zaktualizowany wykaz.

▼B

CDPW może pobierać rozsądną opłatę handlową za świadczenie usług na rzecz emitentów zgodnie z metodą koszt plus, chyba że obie strony uzgodnią inaczej.

Po złożeniu przez emitenta wniosku o rejestrację jego papierów wartościowych w CDPW, CDPW niezwłocznie i w sposób niedyskryminacyjny rozpatruje ten wniosek i w terminie trzech miesięcy udziela odpowiedzi emitentowi będącemu wnioskodawcą.

CDPW może odmówić świadczenia usług emitentowi. Podstawą takiej odmowy może być jedynie kompleksowa ocena ryzyka lub fakt, że dany CDPW nie świadczy usług, o których mowa w sekcji A pkt 1 załącznika, w odniesieniu do papierów wartościowych, które powstały na mocy przepisów prawa spółek lub innych podobnych przepisów odnośnego państwa członkowskiego.

Bez uszczerbku dla dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 10 ) oraz dyrektywy Komisji 2006/70/WE ( 11 ), w przypadku odmowy świadczenia usług emitentowi CDPW przedstawia temu emitentowi będącemu wnioskodawcą pełne uzasadnienie odmowy na piśmie.

W przypadku odmowy emitent będący wnioskodawcą ma prawo złożyć skargę do organu właściwego dla CDPW, który odmawia mu świadczenia usług.

Organ właściwy dla tego CDPW należycie bada skargę, sprawdzając podstawę odmowy przedstawioną przez CDPW, i przekazuje emitentowi odpowiedź z uzasadnieniem.

Organ właściwy dla CDPW konsultuje się z organem właściwym dla miejsca siedziby emitenta będącego wnioskodawcą w sprawie swojej oceny skargi. Jeżeli właściwy organ w miejscu siedziby emitenta będącego wnioskodawcą nie zgadza się z tą oceną, każdy z tych dwóch właściwych organów może skierować sprawę do EUNGiPW, który może podjąć działania zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Jeżeli odmowa świadczenia usług emitentowi przez CDPW zostanie uznana za nieuzasadnioną, odpowiedzialny właściwy organ wydaje nakaz świadczenia usług przez CDPW na rzecz emitenta będącego wnioskodawcą.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia ryzyk, które CDPW muszą wziąć pod uwagę przy dokonywaniu kompleksowej analizy ryzyka, a właściwe organy przy dokonywaniu oceny uzasadnienia odmowy zgodnie z ust. 3 i 4, a także w celu określenia elementów procedury, o której mowa w ust. 4.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

EUNGiPW przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Sekcja 2

Dostęp pomiędzy CDPW

Artykuł 50

Dostęp przez standardowe połączenie operacyjne

CDPW ma prawo zostać uczestnikiem innego CDPW i ustanowić standardowe połączenie z tym CDPW zgodnie z art. 33 i z zastrzeżeniem uprzedniego notyfikowania połączenia operacyjnego CDPW zgodnie z art. 19 ust. 5.

Artykuł 51

Dostęp przez niestandardowe połączenie operacyjne

W przypadku gdy CDPW zwraca się do innego CDPW o utworzenie niestandardowego połączenia operacyjnego zapewniającego dostęp do niego, CDPW będący adresatem takiego wniosku może mu odmówić tylko ze względu na czynniki ryzyka. Podstawą odmowy nie może być ewentualna utrata udziału w rynku.

CDPW będący adresatem wniosku może pobrać od CDPW będącego wnioskodawcą rozsądną opłatę handlową zgodnie z metodą koszt plus za umożliwienie dostępu przez niestandardowe połączenie operacyjne, chyba że obie strony uzgodnią inaczej.

Artykuł 52

Procedura dotycząca połączeń operacyjnych CDPW

▼M4

Po złożeniu przez CDPW wniosku o dostęp do innego CDPW na podstawie art. 50 i 51, CDPW będący adresatem niezwłocznie rozpatruje wniosek i w terminie trzech miesięcy udziela odpowiedzi CDPW będącemu wnioskodawcą. Jeżeli CDPW będący adresatem zgadza się na wniosek, połączenie CDPW jest realizowane w rozsądnym terminie nieprzekraczającym 12 miesięcy.

▼B

CDPW odmawia dostępu CDPW będącemu wnioskodawcą jedynie w przypadku, gdy dostęp ten zagrażałby sprawnemu i uporządkowanemu funkcjonowaniu rynków finansowych lub stwarzał ryzyko systemowe. Podstawą takiej odmowy może być jedynie kompleksowa ocena ryzyka.

W przypadku odmowy dostępu przez CDPW przedstawia on CDPW będącemu wnioskodawcą pełne uzasadnienie odmowy.

W przypadku odmowy CDPW będący wnioskodawcą ma prawo złożyć skargę do organu właściwego dla CDPW, który odmawia mu dostępu.

Właściwy organ CDPW będącego adresatem wniosku należycie bada skargę, sprawdzając podstawę odmowy, i przekazuje CDPW będącemu wnioskodawcą odpowiedź z uzasadnieniem.

Właściwy organ CDPW będącego adresatem wniosku konsultuje się z organem właściwym dla CDPW będącego wnioskodawcą oraz z odpowiednim organem właściwym dla CDPW będącego wnioskodawcą, o którym to organie mowa w art. 12 ust. 1 lit. a), w sprawie swojej oceny skargi. Jeżeli którykolwiek z organów właściwych dla CDPW będącego wnioskodawcą nie zgadza się z tą oceną, każdy z nich może skierować sprawę do EUNGiPW, który może podjąć działania zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Jeżeli odmowa CDPW dotycząca udzielenia dostępu CDPW będącemu wnioskodawcą zostanie uznana za nieuzasadnioną, właściwy organ CDPW będącego adresatem wniosku wydaje nakaz udzielenia przez CDPW dostępu CDPW będącemu wnioskodawcą.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia ryzyk, które CDPW muszą wziąć pod uwagę przy dokonywaniu kompleksowej analizy ryzyka, a właściwe organy przy dokonywaniu oceny uzasadnienia odmowy zgodnie z ust. 2, a także w celu określenia elementów procedury, o której mowa w ust. 2.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Sekcja 3

Wzajemny dostęp pomiędzy CDPW a inną infrastrukturą rynkową

Artykuł 53

Wzajemny dostęp pomiędzy CDPW a inną infrastrukturą rynkową

Na wniosek CDPW kontrahent centralny i system obrotu udostępniają temu CDPW dane transakcyjne w sposób niedyskryminacyjny i przejrzysty oraz mogą pobrać od CDPW będącego wnioskodawcą rozsądną opłatę handlową za udostępnienie takich danych transakcyjnych zgodnie z metodą koszt plus, chyba że obie strony uzgodnią inaczej.

CDPW udziela kontrahentowi centralnemu lub systemowi obrotu dostępu do swoich systemów rozrachunku papierów wartościowych w sposób niedyskryminacyjny i przejrzysty oraz może pobrać rozsądną opłatę handlową za taki dostęp zgodnie z metodą koszt plus, chyba że obie strony uzgodnią inaczej.

Po złożeniu przez stronę wniosku o dostęp do innej strony zgodnie z ust. 1, wniosek ten jest niezwłocznie rozpatrywany, a odpowiedź jest udzielana stronie będącej wnioskodawcą w terminie trzech miesięcy.

Strona będąca adresatem wniosku odmawia dostępu jedynie w przypadku, gdy naruszałby on na sprawne i uporządkowane funkcjonowanie rynków finansowych lub stwarzał ryzyko systemowe. Podstawą odmowy nie może być ewentualna utrata udziału w rynku.

Strona odmawiająca dostępu przekazuje stronie będącej wnioskodawcą pełne uzasadnienie tej odmowy w oparciu o kompleksową ocenę ryzyka. W przypadku odmowy uczestnik będący wnioskodawcą ma prawo złożyć skargę do organu właściwego dla CDPW, który odmawia mu dostępu.

Właściwy organ strony będącej adresatem i odpowiedni organ, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lit. a), należycie badają skargę, sprawdzając podstawę odmowy, i przekazują stronie będącej wnioskodawcą odpowiedź z uzasadnieniem.

Właściwy organ strony będącej adresatem konsultuje się z właściwym organem strony będącej wnioskodawcą oraz odpowiednim organem, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lit. a), wnioskodawcy w sprawie swojej oceny skargi. Jeżeli którykolwiek z organów właściwych dla wnioskodawcy nie zgadza się z przedstawioną oceną, każdy z nich może skierować sprawę do EUNGiPW, który może podjąć działania zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Jeżeli odmowa udzielenia dostępu przez stronę zostanie uznana za nieuzasadnioną, odpowiedzialny właściwy organ wydaje nakaz udzielenia przez tę stronę dostępu do swoich usług w terminie trzech miesięcy.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

TYTUŁ IV

ŚWIADCZENIE BANKOWYCH USŁUG POMOCNICZYCH NA RZECZ UCZESTNIKÓW CDPW

Artykuł 54

Zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych i wyznaczenie do świadczenia tych usług

CDPW nie może sam świadczyć żadnych bankowych usług pomocniczych określonych w sekcji C załącznika, chyba że uzyskał dodatkowe zezwolenie na świadczenie takich usług zgodnie z niniejszym artykułem.

▼M4

CDPW, który zamierza dokonywać rozrachunku płatności pieniężnych w odniesieniu do całości lub części swoich systemów rozrachunku papierów wartościowych przez własne rachunki zgodnie z art. 40 ust. 2 lub który zamierza świadczyć dowolne bankowe usługi pomocnicze, o których mowa w ust. 1, uzyskuje zezwolenie na prowadzenie tych działań na warunkach określonych w ust. 3, 6, 7, 8 i 9a niniejszego artykułu.

▼M4

2a.

CDPW, który zamierza dokonywać rozrachunku płatności pieniężnych w odniesieniu do całości lub części swojego systemu rozrachunku papierów wartościowych przez rachunki otwarte w instytucjach kredytowych lub w CDPW zgodnie z art. 40 ust. 2 uzyskuje zezwolenie – na warunkach określonych w ust. 3–9a niniejszego artykułu – na wyznaczenie w tym celu co najmniej jednego z poniższych podmiotów:

instytucji kredytowych, które posiadają zezwolenie zgodnie z art. 8 dyrektywy 2013/36/UE; lub

CDPW, które posiadają zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu.

Z zezwolenia na wyznaczenie instytucji kredytowych lub CDPW zgodnie z akapitem pierwszym korzysta się wyłącznie w odniesieniu do bankowych usług pomocniczych, o których mowa w sekcji C załącznika, na potrzeby rozrachunku płatności pieniężnych w odniesieniu do całości lub części systemów rozrachunku papierów wartościowych CDPW, który chce skorzystać z bankowych usług pomocniczych; zezwolenie to nie dotyczy prowadzenia jakichkolwiek innych działań.

Instytucje kredytowe i CDPW, które posiadają zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z akapitem pierwszym, są uznawane za agentów rozrachunkowych.

▼B

W przypadku gdy CDPW ubiega się o możliwość świadczenia jakichkolwiek rodzajów bankowych usług pomocniczych w ramach tego samego podmiotu prawnego co podmiot prawny prowadzący system rozrachunku papierów wartościowych, zezwolenie, o którym mowa w ust. 2, jest udzielane wyłącznie wtedy, gdy spełnione są następujące warunki:

CDPW posiada zezwolenie na działalność jako instytucja kredytowa zgodnie z art. 8 dyrektywy 2013/36/UE;

CDPW spełnia wymogi ostrożnościowe określone w art. 59 ust. 1, 3 i 4 oraz wymogi nadzorcze określone w art. 60;

zezwolenie, o którym mowa w lit. a) niniejszego akapitu, jest wykorzystywane wyłącznie do świadczenia bankowych usług pomocniczych, o których mowa w sekcji C załącznika, i nie dotyczy prowadzenia żadnych innych działań;

CDPW podlega dodatkowemu wymogowi kapitałowemu, który odzwierciedla ryzyka, w tym ryzyko kredytowe i ryzyko utraty płynności, wynikające z udzielania kredytu śróddziennego m.in. uczestnikom systemu rozrachunku papierów wartościowych lub innym użytkownikom usług CDPW;

co najmniej raz w miesiącu właściwemu organowi, a raz w roku w ramach publicznego ujawniania informacji zgodnie z przepisami części ósmej rozporządzenia (UE) nr 575/2013, CDPW przedstawia sprawozdanie na temat zakresu śróddziennego ryzyka utraty płynności i zarządzania nim, zgodnie z art. 59 ust. 4 lit. j) niniejszego rozporządzenia;

CDPW przedstawił właściwemu organowi odpowiedni plan naprawy zapewniający ciągłość jego najważniejszych operacji, w tym również w sytuacjach, gdy ryzyko utraty płynności lub ryzyko kredytowe są wynikiem świadczenia bankowych usług pomocniczych.

W przypadku rozbieżności pomiędzy przepisami niniejszego rozporządzenia, rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE, CDPW, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. a), musi spełnić bardziej rygorystyczne wymogi dotyczące nadzoru ostrożnościowego. W regulacyjnych standardach technicznych, o których mowa w art. 47 i 59 niniejszego rozporządzenia, wyjaśnia się rozbieżności przepisów.

▼M4

Jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki, CDPW może uzyskać zezwolenie na wyznaczenie instytucji kredytowej do celów świadczenia bankowych usług pomocniczych na potrzeby rozrachunku płatności pieniężnych w odniesieniu do całości lub części systemów rozrachunku papierów wartościowych tego CDPW na podstawie ust. 2a lit. a):

instytucja kredytowa spełnia wymogi ostrożnościowe określone w art. 59 ust. 1, 3 i 4 oraz wymogi w zakresie nadzoru określone w art. 60;

instytucja kredytowa sama nie świadczy żadnych usług podstawowych, o których mowa w sekcji A załącznika;

z zezwolenia na mocy art. 8 dyrektywy 2013/36/UE korzysta się wyłącznie do celów świadczenia bankowych usług pomocniczych, o których mowa w sekcji C załącznika, na potrzeby rozrachunku płatności pieniężnych w odniesieniu do całości lub części systemu rozrachunku papierów wartościowych CDPW, który chce skorzystać z bankowych usług pomocniczych; zezwolenie to nie dotyczy prowadzenia jakichkolwiek innych działań;

instytucja kredytowa podlega dodatkowemu wymogowi kapitałowemu, który odzwierciedla ryzyka, w tym ryzyko kredytowe i ryzyko utraty płynności, wynikające z udzielania kredytu śróddziennego m.in. uczestnikom systemu rozrachunku papierów wartościowych lub innym użytkownikom usług CDPW;

instytucja kredytowa informuje właściwy organ co najmniej raz w miesiącu o zakresie śróddziennego ryzyka utraty płynności i zarządzania nim, zgodnie z art. 59 ust. 4 lit. j) niniejszego rozporządzenia, a raz w roku podaje takie informacje do wiadomości publicznej w ramach publicznego ujawniania informacji zgodnie z przepisami części ósmej rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz

instytucja kredytowa przedstawiła właściwemu organowi odpowiedni plan naprawy zapewniający ciągłość jej najważniejszych operacji, w tym również w sytuacjach, gdy ryzyko utraty płynności lub ryzyko kredytowe powstają w wyniku świadczenia bankowych usług pomocniczych w ramach odrębnego podmiotu prawnego.

▼M4

4a.

W przypadku gdy CDPW, który chce wyznaczyć instytucję kredytową lub CDPW zgodnie z ust. 2a na potrzeby rozrachunku płatności pieniężnych w odniesieniu do całości lub części swojego systemu rozrachunku papierów wartościowych, taki rozrachunek płatności pieniężnych nie może być prowadzony w walucie państwa, w którym ma siedzibę CDPW dokonujący wyznaczenia.

▼B

Ust. 4 nie ma zastosowania do instytucji kredytowych, o których mowa w ust. 2 lit. b), które oferują rozrachunek płatności pieniężnych w odniesieniu do części systemu rozrachunku papierów wartościowych danego CDPW, jeżeli całkowita wartość takiego rozrachunku pieniężnego poprzez rachunki otwarte w tych instytucjach kredytowych, obliczona w okresie jednego roku, jest niższa niż 1 % całkowitej wartości wszystkich transakcji na papierach wartościowych, w zamian za środki pieniężne, których to transakcji rozrachunek przeprowadzono w księgach CDPW, i nie przekracza maksymalnej kwoty 2,5 mld EUR rocznie.

Właściwy organ co najmniej raz w roku monitoruje przestrzeganie progu określonego w akapicie pierwszym i przekazuje swoje ustalenia EUNGiPW. W przypadku gdy właściwy organ stwierdzi, że próg został przekroczony, nakłada na dany CDPW wymóg ubiegania się o zezwolenie zgodnie z ust. 4. Dany CDPW składa wniosek o udzielenie zezwolenia w terminie 6 miesięcy.

Właściwy organ może nałożyć na CDPW wymóg wyznaczenia więcej niż jednej instytucji kredytowej lub wyznaczenia instytucji kredytowej dodatkowej w stosunku do samodzielnego świadczenia przez CDPW usług zgodnie z ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu, w przypadku gdy uważa on, że ekspozycja jednej instytucji kredytowej na koncentrację ryzyk, o których mowa w art. 59 ust. 3 i 4, nie została w wystarczającym stopniu ograniczona. Wyznaczone instytucje kredytowe są uznawane za agentów rozrachunkowych.

CDPW posiadający zezwolenie na świadczenie wszelkich rodzajów bankowych usług pomocniczych oraz instytucja kredytowa wyznaczona zgodnie z ust. 2 lit. b) muszą przez cały czas spełniać warunki wymagane dla uzyskania zezwolenia na mocy niniejszego rozporządzenia oraz niezwłocznie informują właściwe organy o wszelkich istotnych zmianach mających wpływ na warunki zezwolenia.

▼M4

EUNB opracowuje, w ścisłej współpracy z EUNGiPW i członkami ESBC, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia dodatkowego wymogu kapitałowego opartego na ryzyku, o którym to wymogu mowa w ust. 3 lit. d) i ust. 4 lit. d).

▼B

EUNB przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

▼C1

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

▼M4

EUNB, w ścisłej współpracy z członkami ESBC i EUNGiPW, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia progu, o którym mowa w ust. 5, oraz wszelkich towarzyszących im odpowiednich wymogów w zakresie zarządzania ryzykiem i wymogów ostrożnościowych w celu ograniczenia ryzyk związanych z wyznaczeniem instytucji kredytowych zgodnie z ust. 2a. Przy opracowywaniu tych standardów EUNB bierze pod uwagę następujące elementy:

wpływ na stabilność rynkową, jaki może wywierać zmiana profilu ryzyka CDPW i ich uczestników, w tym znaczenie systemowe CDPW w kontekście funkcjonowania rynków papierów wartościowych;

wpływ na ryzyko kredytowe i ryzyko utraty płynności dla CDPW, na wyznaczone instytucje kredytowe i na uczestników CDPW wynikający z rozrachunku płatności pieniężnych dokonanego przez rachunki otwarte w instytucjach kredytowych, które nie są objęte ust. 4;

możliwość dokonania przez CDPW rozrachunku płatności pieniężnych w kilku walutach;

konieczność unikania zarówno niezamierzonego przechodzenia z rozrachunku w pieniądzu banku centralnego na rozrachunek w pieniądzu banku komercyjnego, jak i czynników zniechęcających CDPW do podejmowania starań, by rozrachunku dokonywać w pieniądzu banku centralnego; oraz

konieczność zapewnienia równych warunków działania CDPW w Unii.

EUNB przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

▼B

Artykuł 55

Procedura udzielania i odmowy zezwolenia na świadczenie bankowych usług pomocniczych

▼M4

CDPW składa wniosek o udzielenie zezwolenia na wyznaczenie instytucji kredytowej lub CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych lub na samodzielne świadczenie dowolnych bankowych usług pomocniczych, zgodnie z wymogami art. 54 do właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia.

Wniosek ten zawiera wszystkie niezbędne informacje umożliwiające właściwemu organowi stwierdzenie, że dany CDPW i, w stosownych przypadkach, wyznaczona instytucja kredytowa lub wyznaczony CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych, ustanowiły, na dzień udzielenia zezwolenia, wszystkie mechanizmy niezbędne do wywiązania się z ich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia. Wniosek zawiera plan operacji określający planowane bankowe usługi pomocnicze, strukturę organizacyjną relacji pomiędzy CDPW i, w stosownych przypadkach, wyznaczonymi instytucjami kredytowymi lub CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych, oraz opis, w jaki sposób ten CDPW lub, w stosownych przypadkach, wyznaczona instytucja kredytowa lub wyznaczony CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych, zamierzają spełnić wymogi ostrożnościowe określone w art. 59 ust. 1, 3, 4 i 4a oraz pozostałe warunki określone w art. 54.

▼B

Właściwy organ stosuje procedurę określoną w art. 17 ust. 3 i 8.

Z chwilą uznania wniosku za kompletny właściwy organ przekazuje wszystkie informacje zawarte we wniosku następującym organom:

odpowiednim organom;

właściwemu organowi, o którym mowa w art. 4 ust.1 pkt 40 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

właściwym organom w państwach członkowskich, w których CDPW ustanowił połączenia interoperacyjne z innym CDPW, z wyjątkiem przypadków, gdy CDPW ustanowił połączenia interoperacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 5;

właściwym organom w przyjmującym państwie członkowskim, w przypadku gdy działalność tego CDPW ma istotne znaczenie dla funkcjonowania rynków papierów wartościowych i ochrony inwestorów w rozumieniu art. 24 ust. 4;

właściwym organom odpowiedzialnym za nadzór nad uczestnikami CDPW mającymi siedzibę w trzech państwach członkowskich o największych wartościach rozrachunku w systemie rozrachunku papierów wartościowych danego CDPW w ujęciu zagregowanym w okresie jednego roku;

EUNGiPW; oraz

EUNB.

▼M4

Organy, o których mowa w ust. 4 lit. a)–e), wydają uzasadnioną opinię na temat zezwolenia w terminie dwóch miesięcy od otrzymania informacji, o których mowa w tym ustępie. W przypadku gdy organ nie przedstawi w tym terminie opinii, uznaje się, że wydał on pozytywną opinię.

W przypadku gdy organ, o którym mowa w ust. 4 lit. a)–e), wyda negatywną uzasadnioną opinię, właściwy organ, który zamierza udzielić zezwolenia, w terminie jednego miesiąca od otrzymania negatywnej opinii przedstawia organom, o których mowa w ust. 4 lit. a) – e), argumenty odnoszące się do tej negatywnej opinii.

W przypadku gdy w ciągu jednego miesiąca po przedstawieniu tych argumentów którykolwiek z organów, o których mowa w ust. 4 lit. a)–e), wyda negatywną opinię, a właściwy organ zamierza jednak udzielić zezwolenia, dowolny z organów, który wydał negatywną opinię, może skierować sprawę do EUNGiPW w celu uzyskania pomocy na mocy art. 31 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

▼B

W przypadku gdy 30 dni po skierowaniu sprawy do EUNGiPW kwestia wciąż nie została rozstrzygnięta, właściwy organ chcący udzielić zezwolenia podejmuje ostateczną decyzję i przedstawia szczegółowe pisemne wyjaśnienie swojej decyzji organom, o których mowa w ust. 4 lit. a)–e).

W przypadku gdy właściwy organ chciałby odmówić udzielenia zezwolenia, sprawy nie kieruje się do EUNGiPW.

Negatywne opinie zawierają pełne i szczegółowe pisemne uzasadnienie powodów, dla których wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu lub innych przepisach prawa unijnego nie zostały spełnione.

▼M4

Właściwy organ bez zbędnej zwłoki informuje organy, o których mowa w ust. 4 lit. a)–e), o wynikach procesu udzielania zezwolenia, w tym o wszelkich działaniach naprawczych.

▼B

W przypadku gdy EUNGiPW uważa, że właściwy organ udzielił zezwolenia, które może być niezgodne z prawem unijnym, podejmuje działania zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC i z EUNB, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, które CDPW przedstawia właściwemu organowi do celów uzyskania stosownych zezwoleń na świadczenie usług bankowych o charakterze pomocniczym względem rozrachunku.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

EUNGiPW opracowuje, w ścisłej współpracy z członkami ESBC i z EUNB, projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia standardowych formularzy, wzorów i procedur na potrzeby konsultacji z organami, o których mowa w ust. 4, przed udzieleniem zezwolenia.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych w terminie do dnia 18 czerwca 2015 r.

Komisja jest uprawniona do przyjęcia wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

Artykuł 56

Rozszerzenie zakresu bankowych usług pomocniczych

CDPW, który zamierza rozszerzyć zakres bankowych usług pomocniczych, do świadczenia których wyznacza instytucję kredytową lub które świadczy samodzielnie zgodnie z art. 54, przedkłada właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia wniosek dotyczący takiego rozszerzenia.

Wniosek o rozszerzenie podlega procedurze określonej w art. 55.

Artykuł 57

Cofnięcie zezwolenia

Bez uszczerbku dla ewentualnych działań lub środków naprawczych na mocy tytułu V właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia CDPW cofa mu zezwolenia, o których mowa w art. 54, w każdym z następujących przypadków:

gdy CDPW nie wykorzystał zezwolenia w ciągu 12 miesięcy, jednoznacznie zrzeka się zezwolenia lub też gdy wyznaczona instytucja kredytowa w ciągu ostatnich sześciu miesięcy nie świadczyła żadnych usług ani nie prowadziła żadnej działalności;

gdy CDPW uzyskał zezwolenie na podstawie fałszywych oświadczeń lub w jakikolwiek inny sposób sprzeczny z prawem;

gdy CDPW lub wyznaczona instytucja kredytowa nie spełniają już warunków, na podstawie których zezwolenie zostało udzielone, i nie podjęły w ustalonym terminie działań naprawczych, których zażądał właściwy organ;

gdy CDPW lub wyznaczona instytucja kredytowa poważnie i systematycznie naruszają wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu.

Natychmiast po uzyskaniu informacji o jednej z okoliczności, o których mowa w ust. 1, właściwy organ konsultuje się z organami, o których mowa w art. 55 ust. 4, w sprawie konieczności cofnięcia zezwolenia.

EUNGiPW, każdy odpowiedni organ, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lit. a), oraz każdy organ, o którym mowa w art. 60 ust. 1, lub, odpowiednio, organy, o których mowa w art. 55 ust. 4, mogą w dowolnym momencie zwrócić się do właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia CDPW, o zbadanie, czy CDPW i, w stosownych przypadkach, wyznaczona instytucja kredytowa nadal spełniają warunki, na podstawie których zostało udzielone zezwolenie.

Właściwy organ może ograniczyć cofnięcie zezwolenia do określonej usługi, rodzaju działalności lub określonego instrumentu finansowego.

CDPW i wyznaczona instytucja kredytowa ustanawiają, wdrażają i stosują odpowiednią procedurę zapewniającą terminowy i uporządkowany rozrachunek i transfer aktywów klientów i uczestników do innego agenta rozrachunkowego w przypadku cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.

Artykuł 58

Rejestr CDPW

Decyzje podjęte przez właściwe organy na mocy art. 54, 56 i 57 są zgłaszane EUNGiPW.

EUNGiPW umieszcza w rejestrze, który ma obowiązek udostępniać na swojej specjalnej stronie internetowej zgodnie z art. 21 ust. 3, następujące informacje:

nazwę każdego CDPW, którego dotyczyły decyzje wydane na mocy art. 54, 56 i 57;

nazwę każdej wyznaczonej instytucji kredytowej;

wykaz bankowych usług pomocniczych, na których świadczenie na rzecz uczestników CDPW posiada zezwolenie wyznaczona instytucja kredytowa lub CDPW, który uzyskał zezwolenie na mocy art. 54.

Właściwe organy zgłaszają EUNGiPW te podmioty, które świadczą bankowe usługi pomocnicze zgodnie z wymogami prawa krajowego, w terminie do dnia 16 grudnia 2014 r.

Artykuł 59

Wymogi ostrożnościowe mające zastosowanie do instytucji kredytowych lub CDPW posiadających zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych

Instytucja kredytowa wyznaczona do świadczenia bankowych usług pomocniczych na mocy art. 54 ust. 2 lit. b) lub CDPW, który uzyskał zezwolenie na mocy art. 54 ust. 2 lit. a) na świadczenie bankowych usług pomocniczych, świadczą wyłącznie te usługi określone w sekcji C załącznika, które są objęte zezwoleniem.

Instytucja kredytowa wyznaczona do świadczenia bankowych usług pomocniczych na mocy art. 54 ust. 2 lit. b) lub CDPW, który uzyskał zezwolenie na mocy art. 54 ust. 2 lit. a) na świadczenie bankowych usług pomocniczych, stosują się do wszelkich obowiązujących obecnie i w przyszłości przepisów prawa mających zastosowanie do instytucji kredytowych.

Instytucja kredytowa wyznaczona do świadczenia bankowych usług pomocniczych na mocy art. 54 ust. 2 lit. b) lub CDPW, który uzyskał zezwolenie na mocy art. 54 ust. 2 lit. a) na świadczenie bankowych usług pomocniczych, spełniają, w odniesieniu do każdego systemu rozrachunku papierów wartościowych, następujące szczegółowe wymogi ostrożnościowe dotyczące ryzyk kredytowych związanych z tymi usługami:

ustanawiają solidne ramy zarządzania odpowiednimi ryzykami kredytowymi;

często i regularnie wskazują źródła takich ryzyk kredytowych, mierzą i monitorują odpowiadające im ekspozycje kredytowe oraz stosują odpowiednie narzędzia zarządzania ryzykiem w celu kontrolowania tych ryzyk;

w pełni zabezpieczają odpowiednie ekspozycje kredytowe wobec indywidualnych uczestników zaciągających pożyczki, wykorzystując zabezpieczenia i inne równoważne zasoby finansowe;

jeżeli do zarządzania ich odpowiednim ryzykiem kredytowym stosowane jest zabezpieczenie, przyjmują wysoce płynne zabezpieczenia o minimalnym ryzyku kredytowym i minimalnym ryzyku rynkowym; mogą stosować inne rodzaje zabezpieczenia w konkretnych sytuacjach przy jednoczesnym zastosowaniu odpowiedniej redukcji wartości;

ustanawiają i stosują odpowiednio ostrożne redukcje wartości i limity koncentracji w odniesieniu do wartości zabezpieczeń ustanowionych w celu zabezpieczenia ekspozycji kredytowych, o których mowa w lit. c), z uwzględnieniem celów w postaci zapewnienia możliwości szybkiego upłynnienia zabezpieczenia bez znaczącego negatywnego wpływu na cenę;

ustalają limity swoich odpowiednich ekspozycji kredytowych;

analizują i planują metody postępowania z wszelkimi ewentualnymi rezydualnymi ekspozycjami kredytowymi oraz przyjmują regulaminy i procedury wdrażające takie plany;

udzielają kredytu tylko uczestnikom, którzy posiadają w danej instytucji rachunki pieniężne;

ustanawiają skuteczne procedury spłaty kredytu śróddziennego i zniechęcają do korzystania z kredytu overnight poprzez stosowanie odsetek karnych, które działają jako skuteczny środek odstraszający.

Instytucja kredytowa wyznaczona do świadczenia bankowych usług pomocniczych na mocy art. 54 ust. 2 lit. b) lub CDPW, który uzyskał zezwolenie na mocy art. 54 ust. 2 lit. a) na świadczenie bankowych usług pomocniczych, spełniają, w odniesieniu do każdego systemu rozrachunku papierów wartościowych, następujące szczegółowe wymogi ostrożnościowe dotyczące ryzyk utraty płynności związanych z tymi usługami:

posiadają solidne ramy i narzędzia służące mierzeniu i monitorowaniu ich ryzyk utraty płynności, w tym ryzyka utraty śróddziennej płynności, i zarządzaniu tymi ryzykami, dla każdej waluty systemu rozrachunku papierów wartościowych, dla którego działają one jako agent rozrachunkowy;

mierzą i monitorują na bieżąco i terminowo – co najmniej raz dziennie – swoje potrzeby dotyczące płynności i poziom posiadanych aktywów płynnych; czyniąc to, określają wartość swoich dostępnych aktywów płynnych, z uwzględnieniem odpowiednich redukcji wartości tych aktywów;

posiadają wystarczające zasoby płynne we wszystkich stosownych walutach do celów terminowego świadczenia usług rozrachunkowych z uwzględnieniem szerokiej gamy potencjalnych scenariuszy warunków skrajnych, jednak bez ograniczenia do ryzyka utraty płynności spowodowanego niewywiązaniem się z zobowiązania przez co najmniej jednego uczestnika, w tym jego jednostki dominujące i jednostki zależne, wobec których mają swoje największe ekspozycje;

ograniczają odpowiednie ryzyka utraty płynności za pomocą kwalifikujących się zasobów płynnych w każdej walucie, takich jak środki pieniężne w banku centralnym emisji i w innych instytucjach finansowych mających zdolność kredytową, zatwierdzone linie kredytowe lub podobne uzgodnienia oraz wysoce płynne zabezpieczenia lub inwestycje, które są łatwo dostępne i zamienne na środki pieniężne, o wcześniej określonych i wysoce wiarygodnych ustaleniach dotyczących finansowania, nawet w skrajnych, lecz prawdopodobnych warunkach rynkowych oraz identyfikują, mierzą i monitorują swoje ryzyko utraty płynności pochodzące z rozmaitych instytucji finansowych, z których korzystają do celów zarządzania swoimi ryzykami utraty płynności;

każdorazowo gdy stosowane są wcześniej określone ustalenia dotyczące finansowania, na dostawców płynności wybierają wyłącznie instytucje finansowe mające zdolność kredytową; ustanawiają i stosują odpowiednie limity koncentracji dla każdego z odpowiednich dostawców płynności, w tym swojej jednostki dominującej i jednostek zależnych;

określają i testują, poprzez regularne i rygorystyczne stosowanie testu warunków skrajnych, czy odpowiednie zasoby są wystarczające;

analizują i planują metody postępowania z wszelkimi nieprzewidzianymi i potencjalnie niepokrytymi brakami płynności oraz przyjmują regulaminy i procedury wdrażające takie plany;

w przypadku gdy jest to wykonalne i możliwe, bez uszczerbku dla zasad kwalifikowalności określonych przez bank centralny, mają dostęp do rachunków w banku centralnym i innych usług banku centralnego w celu wzmocnienia swojego zarządzania ryzykami utraty płynności, a unijne instytucje kredytowe deponują odpowiednie środki pieniężne na specjalnych rachunkach w unijnych bankach centralnych emisji;

dysponują wcześniej określonymi i wysoce wiarygodnymi ustaleniami służącymi zapewnieniu możliwości terminowego upłynnienia zabezpieczenia otrzymanego od swojego klienta niewywiązującego się z zobowiązania;

składają regularne sprawozdania organom, o których mowa w art. 60 ust. 1, dotyczące sposobów, jakie stosują do mierzenia i monitorowania swoich ryzyk utraty płynności, w tym ryzyk utraty śróddziennej płynności, oraz do zarządzania tymi ryzykami oraz ujawniają publicznie te sposoby.

▼M4

4a.

W przypadku gdy CDPW zamierza świadczyć bankowe usługi pomocnicze na rzecz innych CDPW na podstawie art. 54 ust. 2a akapit pierwszy lit. b), musi on dysponować jasnymi zasadami i procedurami, by eliminować potencjalne ryzyko kredytowe, ryzyko utraty płynności i ryzyko koncentracji wynikające ze świadczenia tych usług.

▼M4

EUNB, w ścisłej współpracy z EUNGiPW i z członkami ESBC, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu dalszego doprecyzowania ram i narzędzi służących monitorowaniu i mierzeniu ryzyka kredytowego oraz ryzyka utraty płynności, w tym ryzyk pojawiających się w trybie śróddziennym, o których mowa w ust. 3 i 4, oraz zarządzaniu tymi ryzykami, sporządzaniu sprawozdań na ich temat i podawaniu ich do publicznej wiadomości, a także w celu dalszego doprecyzowania zasad i procedur, o których mowa w ust. 4a. Te projekty regulacyjnych standardów technicznych dostosowuje się w stosownych przypadkach do regulacyjnych standardów technicznych przyjętych zgodnie z art. 46 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

EUNB przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

▼B

Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 60

Nadzór nad wyznaczonymi instytucjami kredytowymi i CDPW posiadającymi zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych

Bez uszczerbku dla art. 17 i 22 niniejszego rozporządzenia właściwe organy zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, są – na warunkach przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE – odpowiedzialne za udzielanie zezwoleń jako instytucjom kredytowym wyznaczonym instytucjom kredytowym i CDPW posiadającym zezwolenie na mocy niniejszego rozporządzenia do świadczenia bankowych usług pomocniczych oraz za ich nadzorowanie jako instytucji kredytowych.

Właściwe organy, o których mowa w akapicie pierwszym, są również odpowiedzialne za nadzór nad wyznaczonymi instytucjami kredytowymi i CDPW, o których mowa w tym akapicie, w odniesieniu do spełniania przez nie wymogów ostrożnościowych określonych w art. 59 niniejszego rozporządzenia.

▼M4

Właściwe organy, o których mowa w akapicie pierwszym, regularnie, a co najmniej raz na dwa lata, oceniają, czy wyznaczona instytucja kredytowa lub wyznaczony CDPW, który posiada zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych, spełniają wymogi art. 59, i odpowiednio informują organ właściwy dla CDPW, który następnie informuje organy, o których mowa w art. 55 ust. 4, oraz – w stosownych przypadkach – kolegium, o którym mowa w art. 24a, o wynikach – w tym o wszelkich działaniach naprawczych lub karach – nadzoru prowadzonego przez siebie na mocy niniejszego ustępu.

▼B

►M4 Organ właściwy dla CPDW – po przeprowadzeniu konsultacji z właściwymi organami, o których mowa w ust. 1, i odpowiednimi organami – dokonuje co najmniej raz na dwa lata przeglądu i oceny następujących elementów: ◄

w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 2 lit. b) – czy wszystkie niezbędne uzgodnienia pomiędzy wyznaczonymi instytucjami kredytowymi a CDPW pozwalają im wypełniać obowiązki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu;

w przypadkach, o których mowa w art. 54 ust. 2 lit. a) – czy uzgodnienia dotyczące zezwolenia na świadczenie bankowych usług pomocniczych pozwalają CDPW wypełniać jego obowiązki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu.

▼M4

Organ właściwy dla CDPW regularnie i co najmniej raz na dwa lata, informuje organy, o których mowa w art. 55 ust. 4, oraz – w stosownych przypadkach – kolegium, o którym mowa w art. 24a, o wynikach – w tym o wszelkich działaniach naprawczych lub karach – przeglądu i oceny dokonywanych przez siebie na mocy niniejszego ustępu.

▼B

W przypadku gdy CDPW wyznacza posiadającą zezwolenie instytucję kredytową zgodnie z art. 54, w celu ochrony uczestników prowadzonych przez niego systemów rozrachunku papierów wartościowych CDPW zapewnia uzyskanie od wyznaczonej przez siebie instytucji kredytowej dostępu do wszystkich informacji koniecznych do celów niniejszego rozporządzenia i zgłasza wszelkie naruszenia w tym zakresie właściwym organom CDPW oraz właściwym organom, o których mowa w ust. 1.

W celu zapewnienia w Unii spójnego, wydajnego i skutecznego nadzoru nad instytucjami kredytowymi i CDPW posiadającymi zezwolenie na świadczenie bankowych usług pomocniczych EUNB, w ścisłej współpracy z EUNGiPW i członkami ESBC, może wydawać wytyczne skierowane do właściwych organów zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

TYTUŁ V

SANKCJE

Artykuł 61

Sankcje administracyjne i inne środki

Bez uszczerbku dla prawa państw członkowskich do wprowadzania i nakładania sankcji karnych, państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji administracyjnych i innych środków mających zastosowanie w okolicznościach określonych w art. 63 w stosunku do osób odpowiedzialnych za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia; zapewniają także, by ich właściwe organy mogły nakładać takie sankcje i środki, oraz podejmują wszelkie środki konieczne dla zapewnienia stosowania tych przepisów. Takie sankcje i inne środki muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Do dnia 18 września 2016 r. państwa członkowskie mogą postanowić, że nie będą przyjmować przepisów dotyczących sankcji administracyjnych zgodnie z akapitem pierwszym w odniesieniu do naruszeń, o których mowa w akapicie pierwszym, które podlegają już sankcjom karnym zgodnie z ich przepisami krajowego prawa karnego. W takim przypadku państwa członkowskie informują szczegółowo Komisję i EUNGiPW o odpowiednich przepisach swojego prawa karnego.

W terminie do dnia 18 września 2016 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję i EUNGiPW o przepisach, o których mowa w akapicie pierwszym. Państwa członkowskie bez zbędnej zwłoki powiadamiają Komisję i EUNGiPW o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów.

Właściwe organy mogą stosować sankcje administracyjne i inne środki wobec CDPW, wyznaczonych instytucji kredytowych oraz, z zastrzeżeniem warunków określonych w prawie krajowym w dziedzinach, których niniejsze rozporządzenie nie harmonizuje, wobec członków ich organów zarządzających i wszelkich innych osób, które sprawują faktyczną kontrolę nad ich działalnością, a także wobec wszelkich innych osób prawnych lub fizycznych, które – zgodnie z prawem krajowym – ponoszą odpowiedzialność za naruszenie.

Wykonując swoje uprawnienia do nakładania sankcji w okolicznościach określonych w art. 63, właściwe organy ściśle ze sobą współpracują w celu zapewnienia, by sankcje administracyjne i inne środki przyniosły zamierzone w niniejszym rozporządzeniu rezultaty, oraz koordynują swoje działania w celu uniknięcia wszelkich przypadków powielania lub pokrywania się działań przy stosowaniu sankcji administracyjnych i innych środków w sytuacjach transgranicznych zgodnie z art. 14.

W przypadku gdy państwa członkowskie postanowiły, zgodnie z ust. 1, ustanowić sankcje karne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 63, zapewniają wprowadzenie odpowiednich środków, tak by właściwe organy miały wszystkie niezbędne uprawnienia do współdziałania z organami sądowymi w ramach ich jurysdykcji na potrzeby otrzymywania szczegółowych informacji dotyczących dochodzeń lub postępowań karnych wszczętych w związku z możliwymi naruszeniami niniejszego rozporządzenia oraz przekazywania podobnych informacji innym właściwym organom i EUNGiPW w celu wypełnienia swojego obowiązku wzajemnej współpracy i współpracy z EUNGiPW do celów niniejszego rozporządzenia.

Właściwe organy mogą również współpracować z właściwymi organami innych państw członkowskich w zakresie ułatwiania pobierania kar pieniężnych.

Państwa członkowskie co roku przekazują EUNGiPW zbiorcze informacje o wszystkich sankcjach i innych środkach nałożonych zgodnie z ust. 1. EUNGiPW publikuje te informacje w sprawozdaniu rocznym.

W przypadku gdy państwa członkowskie postanowiły, zgodnie z ust. 1, ustanowić sankcje karne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 63, ich właściwe organy co roku przedstawiają EUNGiPW dane w postaci zagregowanej i anonimowej dotyczące wszystkich prowadzonych postępowań karnych i nałożonych sankcji karnych. EUNGiPW publikuje dane dotyczące nałożonych sankcji karnych w sprawozdaniu rocznym.

W przypadku gdy właściwy organ podaje do wiadomości publicznej informacje o sankcji administracyjnej lub środku administracyjnym lub sankcji karnej, powiadamia o tym jednocześnie EUNGiPW.

Właściwe organy wykonują swoje funkcje i uprawnienia zgodnie ze swoimi ramami krajowymi:

bezpośrednio;

we współpracy z innymi organami;

na własną odpowiedzialność, delegując zadania podmiotom, którym wykonanie danych zadań powierzono zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia; lub

poprzez składanie wniosków do właściwych organów sądowych.

Artykuł 62

Publikowanie decyzji

Państwa członkowskie zapewniają, by właściwe organy publikowały na swoich urzędowych stronach internetowych każdą decyzję o sankcji administracyjnej lub innym środku administracyjnym nałożonym za naruszenie niniejszego rozporządzenia niezwłocznie po poinformowaniu osoby, na którą nałożono sankcję, o danej decyzji, Publikacja zawiera co najmniej informacje na temat rodzaju i charakteru naruszenia oraz tożsamości osoby fizycznej lub prawnej, na którą dana sankcja została nałożona.

W przypadku gdy od decyzji o nałożeniu sankcji lub innego środka przysługuje prawo do odwołania do odpowiednich organów sądowych lub do innych odpowiednich organów, właściwe organy bez zbędnej zwłoki publikują na swoich urzędowych stronach internetowych również informacje o statusie postępowania odwoławczego i o jego wyniku. Ponadto publikuje się również wszelkie decyzje unieważniające poprzednią decyzję nakładającą sankcję lub środek.

W przypadku gdy właściwy organ uzna, że opublikowanie tożsamości osób prawnych lub danych osobowych osób fizycznych byłoby nieproporcjonalne, w oparciu o indywidualną ocenę przeprowadzoną w odniesieniu do proporcjonalności opublikowania takich danych, lub w przypadku gdy taka publikacja zagroziłaby stabilności rynków finansowych lub trwającemu dochodzeniu, państwa członkowskie zapewniają, by właściwe organy podjęły jedno z następujących działań:

odroczyły publikację decyzji o nałożeniu sankcji lub innego środka do momentu, kiedy przyczyny nieopublikowania przestaną być aktualne;

opublikowały decyzję o nałożeniu sankcji lub innego środka w formie anonimowej w sposób zgodny z prawem krajowym, o ile taka anonimowa publikacja zapewnia skuteczną ochronę danych osobowych;

w ogóle nie publikowały decyzji o nałożeniu sankcji lub innego środka, jeśli warianty określone w lit. a) i b) powyżej uznaje się za niewystarczające w celu zapewnienia:

(i)

by stabilność rynków finansowych nie była zagrożona;

(ii)

proporcjonalności publikacji takich decyzji w odniesieniu do środków, których charakter uznaje się za drugorzędny.

W przypadku podjęcia decyzji o opublikowaniu informacji o sankcji lub innym środku w formie anonimowej, opublikowanie odpowiednich danych może zostać odroczone o rozsądny okres, jeżeli przewiduje się, że w tym okresie przyczyny publikowania informacji w formie anonimowej przestaną być aktualne.

Właściwe organy informują EUNGiPW o wszystkich administracyjnych sankcjach nałożonych, lecz nieopublikowanych zgodnie z akapitem trzecim lit. c), w tym o wszelkich odwołaniach ich dotyczących oraz o ich wyniku. Państwa członkowskie zapewniają, by właściwe organy otrzymywały informacje oraz końcowe orzeczenie, dotyczące wszelkich nałożonych sankcji karnych, oraz by przekazywały te dane EUNGiPW. EUNGiPW prowadzi centralną bazę danych o zgłoszonych mu sankcjach wyłącznie do celów wymiany informacji między właściwymi organami. Wspomniana baza danych jest dostępna wyłącznie dla właściwych organów i jest aktualizowana na podstawie informacji przedstawionych przez właściwe organy.

Właściwe organy zapewniają, by wszelkie dane opublikowane zgodnie z niniejszym artykułem widniały na ich urzędowej stronie internetowej przez co najmniej pięć lat po opublikowaniu. Opublikowane dane osobowe widnieją na urzędowej stronie internetowej właściwego organu jedynie przez okres, który jest konieczny zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych.

Artykuł 63

Sankcje za naruszenia

Niniejszy artykuł ma zastosowanie do następujących przepisów niniejszego rozporządzenia:

świadczenie usług określonych w sekcji A, B i C załącznika stanowiące naruszenie art. 16, 25 i 54;

uzyskanie zezwoleń wymaganych w art. 16 i 54 na podstawie fałszywych oświadczeń lub w dowolny inny niezgodny z prawem sposób, zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. b) i art. 57 ust. 1 lit. b);

niewywiązywanie się przez CDPW z obowiązku utrzymywania wymaganego kapitału stanowiące naruszenie art. 47 ust. 1;

nieprzestrzeganie przez CDPW wymogów organizacyjnych stanowiące naruszenie art. 26–30;

nieprzestrzeganie przez CDPW zasad prowadzenia działalności stanowiące naruszenie art. 32–35;

nieprzestrzeganie przez CDPW wymogów dotyczących usług CDPW stanowiące naruszenie art. 37–41;

nieprzestrzeganie przez CDPW wymogów ostrożnościowych stanowiące naruszenie art. 43–47;

nieprzestrzeganie przez CDPW wymogów dotyczących połączeń operacyjnych CDPW stanowiące naruszenie art. 48;

nieuzasadnione odmowy udzielenia przez CDPW poszczególnych rodzajów dostępu stanowiące naruszenie art. 49–53;

nieprzestrzeganie przez wyznaczone instytucje kredytowe szczegółowych wymogów ostrożnościowych dotyczących ryzyk kredytowych stanowiące naruszenie art. 59 ust. 3;

nieprzestrzeganie przez wyznaczone instytucje kredytowe szczegółowych wymogów ostrożnościowych dotyczących ryzyk utraty płynności stanowiące naruszenie art. 59 ust. 4.

Bez uszczerbku dla uprawnień nadzorczych właściwych organów, co najmniej w przypadku naruszenia, o którym mowa w niniejszym artykule, właściwe organy posiadają zgodnie z prawem krajowym uprawnienia do stosowania co najmniej następujących sankcji administracyjnych i innych środków:

podanie do publicznej wiadomości informacji wskazującej osobę odpowiedzialną za naruszenie oraz charakter naruszenia zgodnie z art. 62;

nakaz zobowiązujący osobę odpowiedzialną za naruszenie do zaprzestania określonego postępowania oraz niepodejmowania takiego działania w przyszłości;

cofnięcie zezwoleń udzielonych na mocy art. 16 lub 54, zgodnie z art. 20 lub 57;

tymczasowy lub – w przypadku wielokrotnych poważnych naruszeń – stały zakaz sprawowania funkcji zarządzających w instytucji wobec członka organu zarządzającego instytucji lub wobec każdej innej osoby fizycznej, uznanych za odpowiedzialnych za popełnienie naruszenia;

maksymalne administracyjne sankcje pieniężne równe co najmniej dwukrotności kwoty zysków uzyskanych w wyniku naruszenia, o ile kwoty takie można ustalić;

w przypadku osoby fizycznej – maksymalne administracyjne sankcje pieniężne równe co najmniej 5 mln EUR lub, w państwach członkowskich, których walutą nie jest euro, równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień przyjęcia niniejszego rozporządzenia;

w przypadku osoby prawnej – maksymalne administracyjne sankcje pieniężne w wysokości co najmniej 20 mln EUR lub sięgające 10 % całkowitego rocznego obrotu tej osoby prawnej, ustalonego na podstawie ostatniego dostępnego sprawozdania finansowego zatwierdzonego przez organ zarządzający; w przypadku gdy dana osoba prawna jest jednostką dominującą lub jednostką zależną jednostki dominującej, która musi sporządzić skonsolidowane sprawozdanie finansowe zgodnie z dyrektywą 2013/34/UE, stosowny całkowity roczny obrót oznacza całkowity roczny obrót lub analogiczny rodzaj dochodu zgodnie z właściwymi dyrektywami o rachunkowości, ustalony na podstawie ostatniego dostępnego skonsolidowanego sprawozdania finansowego zatwierdzonego przez organ zarządzający ostatecznej jednostki dominującej.

Właściwe organy mogą posiadać inne uprawnienia do nakładania sankcji oprócz uprawnień, o których mowa w ust. 2, oraz mogą przewidzieć administracyjne sankcje pieniężne w większej wysokości niż określono w tym ustępie.

Artykuł 64

Skuteczne stosowanie sankcji

Państwa członkowskie zapewniają uwzględnianie przez właściwe organy – przy ustalaniu rodzaju oraz wysokości sankcji administracyjnych lub innych środków – wszelkich istotnych okoliczności, w tym w stosownych przypadkach:

wagi naruszenia i czasu jego trwania;

stopnia odpowiedzialności osoby odpowiedzialnej za dane naruszenie;

sytuacji finansowej osoby odpowiedzialnej za dane naruszenie, której wyznacznikiem jest np. wysokość całkowitych obrotów odpowiedzialnej osoby prawnej lub roczny dochód odpowiedzialnej osoby fizycznej;

skali zysków uzyskanych, strat unikniętych przez osobę odpowiedzialną za dane naruszenie lub strat poniesionych przez osoby trzecie w wyniku naruszenia, o ile można je ustalić;

zakresu współpracy osoby odpowiedzialnej za dane naruszenie z właściwym organem, bez uszczerbku dla potrzeby zapewnienia rekompensaty zysków uzyskanych lub strat unikniętych przez tę osobę;

poprzednich naruszeń popełnionych przez osobę odpowiedzialną za dane naruszenie.

Artykuł 65

Zgłaszanie naruszeń

Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie przez właściwe organy skutecznych mechanizmów zachęcających do zgłaszania właściwym organom potencjalnych lub faktycznych naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia.

Mechanizmy, o których mowa w ust. 1, obejmują przynajmniej:

specjalne procedury dotyczące otrzymywania i badania zgłoszeń dotyczących potencjalnych lub faktycznych naruszeń oraz działań następczych, w tym ustanowienie bezpiecznych kanałów komunikacji na potrzeby takich zgłoszeń;

stosowną ochronę pracowników instytucji, którzy zgłaszają potencjalne lub faktyczne naruszenia popełnione w danej instytucji, przynajmniej przed działaniami odwetowymi, dyskryminacją lub innymi rodzajami niesprawiedliwego traktowania;

ochronę danych osobowych zarówno osoby dokonującej zgłoszenia potencjalnych lub faktycznych naruszeń, jak i osoby fizycznej, której zarzuca się popełnienie naruszenia, zgodnie z zasadami określonymi w dyrektywie 95/46/WE;

ochronę tożsamości zarówno osoby dokonującej zgłoszenia naruszeń, jak i osoby fizycznej, której zarzuca się popełnienie naruszenia, na wszystkich etapach procedur, chyba że takie ujawnienie informacji wymagane jest prawem krajowym w kontekście dalszego śledztwa lub późniejszego postępowania administracyjnego lub sądowego.

Państwa członkowskie wymagają, by instytucje posiadały odpowiednie procedury zgłaszania przez swoich pracowników potencjalnych lub faktycznych naruszeń wewnętrznie, za pośrednictwem specjalnego, niezależnego i autonomicznego kanału.

Takim kanałem mogą być również rozwiązania zapewniane przez partnerów społecznych. Zastosowanie ma taka sama ochrona, jak w przypadku ust. 2 lit. b), c) i d).

Artykuł 66

Prawo do odwołania

Państwa członkowskie zapewniają, aby decyzje i środki podejmowane na podstawie niniejszego rozporządzenia były właściwie uzasadnione i podlegały prawu do odwołania się przed sądem. Prawo do odwołania się przed sądem ma zastosowanie w przypadku, gdy w terminie sześciu miesięcy od daty złożenia wniosku o zezwolenie zawierającego wszelkie informacje wymagane zgodnie z obowiązującymi przepisami nie zostanie wydana żadna decyzja.

TYTUŁ VI

DELEGOWANIE UPRAWNIEŃ, UPRAWNIENIA WYKONAWCZE, PRZEPISY PRZEJŚCIOWE, ZMIENIAJĄCE ORAZ KOŃCOWE

Artykuł 67

Wykonywanie przekazanych uprawnień

Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

▼M4

Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 ust. 2, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 17 września 2014 r.

▼M4

2a.

Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 7 ust. 5 i 9, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 16 stycznia 2024 r.

▼M4

Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2 ust. 2 i art. 7 ust. 5 i 9, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

▼B

Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

▼M4

Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 2 ust. 2 i art. 7 ust. 5 i 9 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o trzy miesiące.

▼B

Artykuł 68

Procedura komitetowa

Komisję wspomaga Europejski Komitet Papierów Wartościowych ustanowiony na mocy decyzji Komisji 2001/528/WE ( 12 ). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie ma art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

▼M4

W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

▼B

Artykuł 69

Przepisy przejściowe

Właściwe organy przekazują EUNGiPW informacje o instytucjach prowadzących działalność jako CDPW w terminie do dnia 16 grudnia 2014 r.

CDPW składają wniosek o wszelkie zezwolenia konieczne do celów niniejszego rozporządzenia i powiadamiają o stosownych połączeniach operacyjnych CDPW w terminie sześciu miesięcy od daty wejścia w życie wszystkich regulacyjnych standardów technicznych przyjętych na mocy art. 17, 26, 45, 47, 48 i, w stosownych przypadkach, art. 55 i 59.

W terminie sześciu miesięcy od daty wejścia w życie regulacyjnych standardów technicznych przyjętych na mocy art. 12, 17, 25, 26, 45, 47, 48 i, w stosownych przypadkach, art. 55 i 59 lub decyzji wykonawczej, o której mowa w art. 25 ust. 9 – w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza – CDPW z państwa trzeciego składa wniosek o uznanie przez EUNGiPW, jeżeli zamierza świadczyć swoje usługi na podstawie art. 25.

▼M4

Przepisy krajowe dotyczące udzielania zezwoleń CDPW mają nadal zastosowanie aż do daty podjęcia na mocy niniejszego rozporządzenia decyzji w sprawie udzielenia CDPW zezwolenia na działalność, w tym w odniesieniu do połączeń operacyjnych CDPW, lub do dnia 17 stycznia 2025 r., w zależności od tego, która z nich jest wcześniejsza

▼M4

4a.

Przepisy krajowe dotyczące uznawania CDPW z państw trzecich mają nadal zastosowanie aż do daty podjęcia na mocy niniejszego rozporządzenia decyzji w sprawie uznania CDPW z państw trzecich i ich działalności lub do dnia 17 stycznia 2027 r. w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza.

CDPW z państwa trzeciego świadczący usługi podstawowe, o których mowa w sekcji A pkt 1 i 2 załącznika, w odniesieniu do instrumentów finansowych ustanowionych na mocy prawa państwa członkowskiego, o których mowa w art. 49 ust. 1 akapit drugi, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa krajowego dotyczącymi uznawania CDPW z państw trzecich, powiadamia o tym EUNGiPW w terminie dwóch lat od dnia 16 stycznia 2024 r.

EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia informacji, jakie zobowiązany jest przedstawić CDPW z państwa trzeciego EUNGiPW w powiadomieniu, o którym mowa w akapicie drugim. Informacje takie ograniczają się do tego, co jest absolutnie niezbędne, i zawierają – w stosownych przypadkach i jeżeli informacje te są dostępne:

liczbę uczestników, na rzecz których CDPW z państwa trzeciego świadczy lub zamierza świadczyć usługi, o których mowa w akapicie drugim;

kategorie instrumentów finansowych, w odniesieniu do których CDPW z państwa trzeciego świadczy takie usługi; oraz

całkowity wolumen i wartość takich instrumentów finansowych.

EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2025 r.

4b.

CDPW z państwa trzeciego, który świadczył usługę podstawową, o której mowa w sekcji A pkt 3 załącznika, w odniesieniu do instrumentów finansowych ustanowionych na mocy prawa państwa członkowskiego, o których mowa w art. 49 ust. 1 akapit drugi, przed dniem 17 stycznia 2026 r., przekazuje powiadomienie, o którym mowa w art. 25 ust. 2a, do dnia 17 stycznia 2026 r.

4c.

W przypadku gdy CDPW złożył kompletny wniosek o uznanie zgodnie z art. 25 ust. 4, 5 i 6 przed dniem 16 stycznia 2024 r., ale EUNGiPW nie wydał do tego dnia decyzji zgodnie z art. 25 ust. 6, przepisy prawa krajowego dotyczące uznawania CDPW nadal mają zastosowanie do czasu wydania decyzji przez EUNGiPW.

▼B

CDPW prowadzone przez podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 4, muszą spełnić wymogi niniejszego rozporządzenia nie później niż w terminie jednego roku od daty wejścia w życie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w ust. 2.

▼M4

Akty delegowane przyjęte na podstawie art. 7 ust. 14 w zakresie mającym zastosowanie przed dniem 16 stycznia 2024 r. mają nadal zastosowanie aż do daty rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego przyjętego na podstawie art. 7 ust. 5.

Akty delegowane przyjęte na podstawie art. 7 ust. 15 lit. a i b), w zakresie mającym zastosowanie przed dniem 16 stycznia 2024 r., mają nadal zastosowanie aż do daty rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego przyjętego na podstawie art. 7 ust. 10.

Właściwe organy ustanawiają kolegia na podstawie art. 24a w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie regulacyjnych standardów technicznych przyjętych na mocy art. 24a ust. 13.

CDPW, który, w innym państwie członkowskim, świadczył usługi podstawowe, o których mowa w sekcji A pkt 1 i 2 załącznika, lub który utworzył oddział zgodnie z art. 23 w zakresie mającym zastosowanie przed dniem 16 stycznia 2024 r., podlega procedurze określonej w art. 23 ust. 3–6 wyłącznie w odniesieniu do:

utworzenia nowego oddziału;

zmiany zakresu tych usług.

▼B

Artykuł 70

Zmiany w dyrektywie 98/26/WE

W dyrektywie 98/26/WE wprowadza się następujące zmiany:

art. 2 lit. a) akapit pierwszy tiret trzecie otrzymuje brzmienie:

—

„—

wskazane, bez uszczerbku dla innych, bardziej restrykcyjnych i powszechnie obowiązujących warunków ustanowionych przez prawo krajowe, jako system i zgłoszone Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych przez państwo członkowskie, którego prawo ma zastosowanie, po upewnieniu się przez to państwo członkowskie, że zasady funkcjonowania tego systemu są adekwatne.”;

w art. 11 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.

Nie później niż do dnia 18 marca 2015 r. państwa członkowskie przyjmują, publikują i zgłaszają Komisji środki konieczne do wykonania przepisów art. 2 lit. a) akapit pierwszy tiret trzecie.”.

Artykuł 71

Zmiany w dyrektywie 2014/65/UE

W dyrektywie 2014/65/UE wprowadza się następujące zmiany:

art. 2 ust. 1 lit. o) otrzymuje brzmienie:

„o)

CSD z wyjątkiem przewidzianych w art. 73 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 ( 13 ).

w art. 4 ust. 1 dodaje się punkt w brzmieniu:

„64)

»centralny depozyt papierów wartościowych« lub »CSD« oznacza centralny depozyt papierów wartościowych zdefiniowany w art. 2 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia (UE) nr 909/2014.”;

w załączniku I, sekcja B, pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) Sprawowanie pieczy nad instrumentami finansowymi oraz administrowanie nimi na rachunek klientów, w tym przechowywanie i usługi powiązane, takie jak zarządzanie środkami pieniężnymi/zabezpieczeniem, z wyłączeniem zapewniania i prowadzenia rachunków papierów wartościowych na najwyższym poziomie ewidencji (»centralna usługa prowadzenia rachunku«), o czym mowa w pkt 2 sekcji A załącznika do rozporządzenia (UE) nr 909/2014;”.

▼M4 —————

▼B

Artykuł 73

Stosowanie dyrektywy 2014/65/UE i rozporządzenia(UE) nr 600/2014

CDPW posiadające zezwolenie udzielone zgodnie z art. 16 niniejszego rozporządzenia nie muszą posiadać zezwolenia na mocy dyrektywy 2014/65/UE na potrzeby świadczenia usług wyraźnie wymienionych w sekcjach A i B załącznika do niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy CDPW posiadający zezwolenie udzielone zgodnie z art. 16 niniejszego rozporządzenia świadczy co najmniej jedną usługę inwestycyjną lub prowadzi co najmniej jeden rodzaj działalności inwestycyjnej oprócz świadczenia usług wyraźnie wymienionych w sekcjach A i B załącznika do niniejszego rozporządzenia, zastosowanie mają dyrektywa 2014/65/UE – z wyjątkiem art. 5–8, art. 9 ust. 1, 2 i 4–6 oraz art. 10–13 – oraz rozporządzenie (UE) nr 600/2014.

Artykuł 74

Sprawozdania

►M4 EUNGiPW, we współpracy z EUNB i właściwymi organami i odpowiednimi organami, składa Komisji sprawozdania zawierające oceny tendencji, potencjalnych ryzyk i słabych punktów, a w razie potrzeby także zalecenia dotyczące działań zapobiegawczych lub naprawczych na rynkach usług objętych niniejszym rozporządzeniem. Sprawozdania te zawierają ocenę następujących elementów: ◄

▼M4

efektywności rozrachunku dla operacji krajowych i transgranicznych w każdym państwie członkowskim, z uwzględnieniem co najmniej następujących elementów:

(i)

liczba i wolumen przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku oraz zmiany w tym zakresie;

(ii)

wpływ kar pieniężnych na przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku w odniesieniu do poszczególnych instrumentów;

(iii)

czas trwania przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku i główne ich czynniki;

(iv)

kategorie instrumentów finansowych i rynków, na których odnotowuje się najwyższe wskaźniki nieprzeprowadzenia rozrachunku;

(v)

międzynarodowe porównanie wskaźników nieprzeprowadzenia rozrachunku;

(vi)

wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 7;

(vii)

w stosownych przypadkach, liczba i wolumen transakcji zakupu obowiązkowego na otwartym rynku, o których mowa w art. 7a;

(viii)

wszelkie środki podjęte przez właściwe organy, aby zaradzić sytuacjom, w których efektywność rozrachunku CDPW w okresie sześciu miesięcy jest znacznie niższa niż średnie poziomy efektywności rozrachunku odnotowane na rynku Unii;

aa)

poziomów efektywności rozrachunku w porównaniu z sytuacją na głównych rynkach kapitałowych państw trzecich, a także pod względem instrumentów będących przedmiotem obrotu i pod względem rodzajów transakcji realizowanych na takich rynkach;

adekwatności kar pieniężnych za przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku, w szczególności potrzeba zwiększenia elastyczności, w odniesieniu do tych kar za przypadki nieprzeprowadzenia rozrachunku w odniesieniu do niepłynnych instrumentów finansowych;

liczby i wolumenu transakcji, których rozrachunek przeprowadza się poza systemami rozrachunku papierów wartościowych prowadzonymi przez CDPW, oraz zmian w tym zakresie w miarę upływu czasu, w tym porównania z liczbą i wolumenem transakcji, których rozrachunek przeprowadza się w systemach rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW, w oparciu o informacje otrzymane na mocy art. 9 i wszelkie inne istotne informacje, a także ocenę wpływu tych zmian na konkurencję na rynku rozrachunku i wszelkich potencjalnych ryzyk dla stabilności finansowej wynikających z rozrachunku zinternalizowanego;

▼B

transgranicznego świadczenia usług objętych niniejszym rozporządzeniem, na podstawie liczby i rodzajów połączeń operacyjnych CDPW, liczby zagranicznych uczestników systemów rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez CDPW, liczby i wolumenu transakcji z udziałem takich uczestników, liczby zagranicznych emitentów rejestrujących swoje papiery wartościowe w CDPW zgodnie z art. 49 oraz wszelkich innych stosownych kryteriów;

rozpatrywania wniosków o dostęp zgodnie z art. 49, 52 i 53 w celu określenia powodów odrzucania wniosków o dostęp przez CDPW, kontrahentów centralnych i systemy obrotu, ewentualnych tendencji odnoszących się do takiego odrzucania wniosków oraz możliwych sposobów ograniczania w przyszłości stwierdzonych ryzyk, tak by umożliwić udzielenie dostępu, a także w celu określenia ewentualnych innych istotnych przeszkód dla konkurencji w sektorze finansowych usług rozliczania i rozrachunku transakcji;

rozpatrywania wniosków złożonych zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 23 ust. 3–7 i art. 25 ust. 4–10;

w stosownych przypadkach – ocenę ustaleń wynikających z procesu wzajemnej oceny w dziedzinie nadzoru transgranicznego, o którym to procesie mowa w art. 24 ust. 6, oraz tego, czy w przyszłości można by zmniejszyć częstotliwość takich wzajemnych ocen, łącznie z informacją, czy takie ustalenia wskazują na potrzebę skorzystania z bardziej formalnych kolegiów organów nadzoru;

stosowania przepisów państw członkowskich dotyczących odpowiedzialności cywilnej za straty, które można przypisać CDPW;

procedur i warunków, na jakich CDPW uzyskały zezwolenie na wyznaczenie instytucji kredytowych lub na samodzielne świadczenie bankowych usług pomocniczych zgodnie z art. 54 i 55, w tym ocenę skutków, jakie świadczenie takich usług może mieć dla stabilności finansowej i konkurencji w dziedzinie usług rozrachunku i bankowych usług pomocniczych w Unii;

stosowania przepisów, o których mowa w art. 38, dotyczących ochrony papierów wartościowych uczestników i ich klientów, w szczególności przepisów przewidzianych w art. 38 ust. 5;

ocenę stosowania sankcji, w szczególności ocenę konieczności dalszej harmonizacji sankcji administracyjnych za naruszenie wymogów niniejszego rozporządzenia;

▼M4

postępowania w przypadku powiadomień przekazanych zgodnie z art. 25 ust. 2a.

▼M4

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, przekazuje się Komisji w następujący sposób:

raz na dwa lata, w przypadku sprawozdań, o których mowa w ust. 1 lit. a), aa), b), c), i) oraz l);

raz na trzy lata, w przypadku sprawozdań, o których mowa w ust. 1 lit. d) i f);

co najmniej raz na trzy lata, oraz w każdym razie w ciągu sześciu miesięcy od dokonania wzajemnej oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 24, w przypadku sprawozdania, o którym mowa w ust. 1 lit. g);

na wniosek Komisji, w przypadku sprawozdań, o których mowa w ust. 1 lit. e), h), j) i k);

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, przekazuje się Komisji do dnia 30 kwietnia odpowiedniego roku ustalonego zgodnie z częstotliwością określoną w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

▼M4

Do dnia 17 stycznia 2025 r., a następnie raz na dwa lata EUNGiPW, w ścisłej współpracy z członkami ESBC, przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat oceny dotyczącej ewentualnego skrócenia okresu, o którym mowa w art. 5 ust. 2 zdanie pierwsze (zwanego dalej „cyklem rozrachunku”). Sprawozdanie to zawiera wszystkie następujące elementy:

ocenę adekwatności skrócenia cyklu rozrachunku i potencjalnego wpływu takiego skrócenia na CDPW, systemy obrotu i innych uczestników rynku;

ocenę kosztów i korzyści skrócenia cyklu rozrachunku w Unii, w stosownych przypadkach w podziale na poszczególne instrumenty finansowe i kategorie transakcji;

szczegółowy opis przejścia na krótszy cykl rozrachunku, w stosownych przypadkach w podziale na poszczególne instrumenty finansowe i kategorie transakcji;

przegląd rozwoju sytuacji międzynarodowej w zakresie cykli rozrachunku i ich wpływu na rynki kapitałowe Unii.

Na wniosek Komisji EUNGiPW przeprowadza ocenę kosztów i korzyści dotyczącą wprowadzenia procesu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku. Taka analiza kosztów i korzyści składa się z następujących elementów:

średni czas trwania przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku w odniesieniu do danych instrumentów finansowych lub kategorii transakcji na tych instrumentach, które mogłyby być objęte obowiązkowym zakupem na otwartym rynku;

wpływ wprowadzenia na rynku Unii procesu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku, w tym ocena przyczyn przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku, które to przypadki mogłyby być objęte obowiązkowymi zakupami na otwartym rynku, oraz analiza skutków objęcia określonych instrumentów finansowych i kategorii transakcji obowiązkowym zakupem na otwartym rynku;

zastosowanie podobnego procesu obowiązkowego zakupu na otwartym rynku na porównywalnych rynkach państw trzecich oraz wpływ na konkurencyjność rynku Unii;

wszelkie wyraźne skutki dla stabilności finansowej w Unii wynikające z przypadków nieprzeprowadzenia rozrachunku;

wszelkie wyraźne skutki dla rozdrobnienia rynków kapitałowych Unii wynikające z rozbieżnych wskaźników efektywności rozrachunku, w tym przyczyny takich rozbieżności i odpowiednie środki mające na celu ich ograniczenie.

EUNB, we współpracy z członkami ESBC i EUNGiPW, publikuje roczne sprawozdanie dotyczące tych CDPW, które wyznaczają inne CDPW lub instytucje kredytowe na potrzeby świadczenia bankowych usług pomocniczych. W sprawozdaniu tym uwzględnia się ustalenia dotyczące monitorowania progu przez właściwe organy, o których to ustaleniach mowa w art. 54 ust. 5, oraz wpływ na ryzyko kredytowe i ryzyko utraty płynności dla CDPW świadczących bankowe usługi pomocnicze poniżej tego progu.

Do dnia 17 stycznia 2025 r. EUNGiPW, po przeprowadzeniu konsultacji z członkami ESBC, przedstawi Komisji sprawozdanie dotyczące adekwatności zastosowania dodatkowych narzędzi regulacyjnych w celu poprawy efektywności rozrachunku w Unii.

Sprawozdanie to obejmuje co najmniej kształtowanie wielkości transakcji, częściowy rozrachunek transakcji niepoddanych rozrachunkowi oraz korzystanie z programów samokredytowania/pożyczek.

Następnie EUNGiPW, po przeprowadzeniu konsultacji z członkami ESBC, co trzy lata przedstawia sprawozdanie na temat wszelkich potencjalnych dodatkowych narzędzi służących poprawie efektywności rozrachunku w Unii. W razie braku nowych narzędzi EUNGiPW informuje o tym Komisję i nie jest zobowiązany do przedstawienia sprawozdania.

Do dnia 17 stycznia 2026 r. EUNB, w ścisłej współpracy z członkami ESBC i EUNGiPW, przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat oceny rezydualnej straty kredytowej związanej z rezydualnymi ekspozycjami kredytowymi, o których mowa w art. 59 ust. 3 lit. g), oraz sposobów zaradzenia tej stracie. Sprawozdanie to zostaje udostępnione publicznie.

▼M4

Artykuł 75

Przegląd

Do dnia 17 stycznia 2029 r. Komisja dokona przeglądu i przygotuje ogólne sprawozdanie na temat niniejszego rozporządzenia. Komisja w szczególności:

ocenia kwestie, o których mowa w art. 74 ust. 1 lit. a)–l), ustala, czy istnieją istotne przeszkody dla konkurencji w odniesieniu do usług objętych niniejszym rozporządzeniem, które to przeszkody nie są przedmiotem wystarczających działań, a także rozważa ewentualną potrzebę zastosowania dalszych środków w celu:

(i)

poprawy efektywności rozrachunku;

(ii)

ograniczenia wpływu ewentualnej upadłości CDPW na podatników;

(iii)

zaradzenia wszelkim zidentyfikowanym problemom w zakresie konkurencji lub stabilności finansowej wynikającym z rozrachunku zinternalizowanego;

(iv)

zminimalizowania przeszkód dla rozrachunku transgranicznego;

(v)

zapewnienia organom odpowiednich uprawnień i informacji na potrzeby monitorowania ryzyka;

ocenia funkcjonowanie ram regulacyjnych i nadzorczych dla unijnych CDPW, w szczególności tych CDPW, których działania mają istotne znaczenie dla funkcjonowania rynków papierów wartościowych i dla ochrony inwestorów w Unii w co najmniej dwóch państwach członkowskich, ze szczególnym uwzględnieniem transgranicznego świadczenia usług, potencjalnych ryzyk dla klientów i uczestników CDPW, ochrony inwestorów oraz stabilności finansowej w Unii;

ocenia funkcjonowanie i zakres unijnych ram regulacyjnych i nadzorczych dla CDPW z państw trzecich, w szczególności nadzór nad takimi CDPW podczas świadczenia usług w Unii, w tym rolę EUNGiPW.

Komisja przedkłada to sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wraz z wszelkimi stosownymi wnioskami.

▼B

Artykuł 76

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 3 ust. 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2023 r. do zbywalnych papierów wartościowych wyemitowanych po tym terminie i od dnia 1 stycznia 2025 r. do wszystkich zbywalnych papierów wartościowych.

Art. 5 ust. 2 stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu, w przypadku systemu obrotu mającego dostęp do CDPW, o którym mowa w art. 30 ust. 5, art. 5 ust. 2 ma zastosowanie co najmniej sześć miesięcy zanim taki CDPW zleci wykonanie swojej działalności na zasadzie outsourcingu stosownemu podmiotowi publicznemu i w każdym przypadku od dnia 1 stycznia 2016 r.

Środki dyscypliny rozrachunku, o których mowa w art. 6 ust. 1–4, stosuje się od daty wejścia w życie regulacyjnych standardów technicznych, przyjętych przez Komisję zgodnie z art. 6 ust. 5.

►M2 Każdy ze środków dyscypliny rozrachunku, o których mowa w art. 7 ust. 1–13, stosuje się od dnia wejścia w życie określonego dla każdego środka dyscypliny rozrachunku w akcie delegowanym przyjętym przez Komisję zgodnie z art. 7 ust. 15. ◄

Wielostronna platforma obrotu spełniająca kryteria określone w art. 33 ust. 3 dyrektywy 2014/65/UE podlega art. 7 ust. 3 akapit drugi niniejszego rozporządzenia do chwili:

ostatecznego rozpatrzenia jej wniosku o rejestrację na podstawie art. 33 dyrektywy 2014/65/UE; lub

w przypadku, gdy wielostronna platforma obrotu nie złożyła wniosku o rejestrację na podstawie art. 33 dyrektywy 2014/65/UE – do dnia ►M1 13 czerwca 2018 r. ◄

Środki sprawozdawcze, o których mowa w art. 9 ust. 1, stosuje się od dnia wejścia w życie aktu wykonawczego przyjętego przez Komisję zgodnie z art. 9 ust. 3.

Odesłania w niniejszym rozporządzeniu do dyrektywy 2014/65/UE i rozporządzenia (UE) nr 600/2014 odczytuje się przed dniem ►M1 3 stycznia 2018 r. ◄ jako odesłania do dyrektywy 2004/39/WE zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku IV do dyrektywy 2014/65/UE w zakresie, w jakim ta tabela korelacji zawiera przepisy odnoszące się do dyrektywy 2004/39/WE.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

ZAŁĄCZNIK

WYKAZ USŁUG

SEKCJA A

Usługi podstawowe centralnych depozytów papierów wartościowych

1. Pierwsza rejestracja papierów wartościowych w systemie zapisów księgowych („usługa notarialna”).

2. Zapewnianie i prowadzenie rachunków papierów wartościowych na najwyższym poziomie ewidencji („centralna usługa prowadzenia rachunku”).

3. Prowadzenie systemu rozrachunku papierów wartościowych („usługa rozrachunku”).

SEKCJA B

Niebankowe usługi pomocnicze świadczone przez CDPW, niezwiązane z ryzykiem kredytowym lub ryzykiem utraty płynności

Usługi świadczone przez CDPW, które przyczyniają się do większego bezpieczeństwa oraz większej wydajności i przejrzystości rynków papierów wartościowych, które to usługi mogą obejmować m.in.:

Usługi związane z usługą rozrachunku, takie jak:

organizowanie systemu udzielania pożyczek papierów wartościowych, w charakterze agenta pośredniczącego pomiędzy uczestnikami systemu rozrachunku papierów wartościowych;

świadczenie usług zarządzania zabezpieczeniami, w charakterze agenta na rzecz uczestników systemu rozrachunku papierów wartościowych;

zestawianie zleceń rozrachunku, kierowanie zleceń, potwierdzanie warunków transakcji, weryfikacja warunków transakcji.

Usługi związane z usługą notarialną i centralną usługą prowadzenia rachunku, takie jak:

usługi związane z rejestrami akcjonariuszy;

wspieranie przetwarzania zdarzeń korporacyjnych, w tym obsługi podatkowej, usług związanych z walnymi zgromadzeniami oraz usług informacyjnych;

usługi związane z nowymi emisjami, w tym nadawanie kodów ISIN i podobnych kodów oraz zarządzanie tymi kodami;

kierowanie i przetwarzanie zleceń, pobieranie i przetwarzanie opłat oraz związana z tym sprawozdawczość.

Ustanawianie połączeń operacyjnych CDPW, zapewnianie, prowadzenie lub obsługa rachunków papierów wartościowych w związku z usługą rozrachunku, zarządzaniem zabezpieczeniami, innymi usługami pomocniczymi.

Wszelkie inne usługi, takie jak:

świadczenie ogólnych usług zarządzania zabezpieczeniami w charakterze agenta;

sprawozdawczość wobec organów regulacyjnych;

dostarczanie informacji, danych i statystyk do podmiotów badających rynek i prowadzących spisy powszechne lub do innych podmiotów rządowych lub międzyrządowych;

świadczenie usług informatycznych.

SEKCJA C

Bankowe usługi pomocnicze

Usługi bankowe bezpośrednio związane z usługami podstawowymi lub pomocniczymi wymienionymi w sekcjach A i B, takie jak:

udostępnianie rachunków pieniężnych na rzecz, i przyjmowanie depozytów od uczestników systemu rozrachunku papierów wartościowych oraz posiadaczy rachunków papierów wartościowych, w rozumieniu pkt 1 załącznika I do dyrektywy 2013/36/UE;

udzielanie kredytów gotówkowych na spłatę nie później niż następnego dnia roboczego, pożyczek gotówkowych na wstępne finansowanie zdarzeń korporacyjnych oraz udzielanie pożyczek papierów wartościowych posiadaczom rachunków papierów wartościowych, w rozumieniu pkt 2 załącznika I do dyrektywy 2013/36/UE;

usługi płatnicze obejmujące przetwarzanie transakcji gotówkowych i transakcji walutowych, w rozumieniu pkt 4 załącznika I do dyrektywy 2013/36/UE;

gwarancje i zobowiązania związane z udzielaniem i zaciąganiem pożyczek papierów wartościowych, w rozumieniu pkt 6 załącznika I do dyrektywy 2013/36/UE;

operacje skarbcowe obejmujące wymianę walut i zbywalne papiery wartościowe związane z zarządzaniem saldami długich pozycji uczestników, w rozumieniu pkt 7 lit. b) i e) załącznika I do dyrektywy 2013/36/UE.

( 1 ) Dyrektywa 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym oraz zmieniająca dyrektywę 2001/34/WE (Dz.U. L 390 z 31.12.2004, s. 38).”;

( 2 ) Dyrektywa 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych i zmieniająca dyrektywę 2001/34/WE (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, s. 64).

( 3 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

( 4 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1).

( 5 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).

( 6 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).

( 7 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).

( 8 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1).

( 9 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 909/2014 oraz (UE) 2016/1011 (Dz.U. L 333 z 27.12.2022, s. 1).

( 10 ) Dyrektywa 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 15).

( 11 ) Dyrektywa Komisji 2006/70/WE z dnia 1 sierpnia 2006 r. ustanawiająca środki wykonawcze do dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do definicji osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne, jak również w odniesieniu do technicznych kryteriów stosowania uproszczonych zasad należytej staranności wobec klienta oraz wyłączenia z uwagi na działalność finansową prowadzoną w sposób sporadyczny lub w bardzo ograniczonym zakresie (Dz.U. L 214 z 4.8.2006, s. 29).

( 12 ) Decyzja Komisji 2001/528/WE z dnia 6 czerwca 2001 r. ustanawiająca Europejski Komitet Papierów Wartościowych (Dz.U. L 191 z 13.7.2001, s. 45).

( 13 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1).”;