Η παρούσα οδηγία θεσπίζει εναρμονισμένο πλαίσιο για τη ρύθμιση δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συναφών ευκολιών και συναφών υπηρεσιών, καθώς και ορισμένων πτυχών του τερματικού εξοπλισμού. Καθορίζει τα καθήκοντα των εθνικών ρυθμιστικών αρχών και, κατά περίπτωση, άλλων αρμόδιων αρχών και θεσπίζει σύνολο διαδικασιών για την εξασφάλιση της εναρμονισμένης εφαρμογής του ρυθμιστικού πλαισίου σε ολόκληρη την Ένωση.

Σκοποί της παρούσας οδηγίας είναι:

Η παρούσα οδηγία ισχύει υπό την επιφύλαξη:

Η Επιτροπή, ο Φορέας Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών για τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες («BEREC») και οι ενδιαφερόμενες αρχές διασφαλίζουν τη συμμόρφωση της οικείας επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων με τους κανόνες της Ένωσης περί προστασίας των δεδομένων.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, κατά την άσκηση των ρυθμιστικών καθηκόντων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, οι εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές λαμβάνουν κάθε εύλογο μέτρο που είναι αναγκαίο και αναλογικό για την επίτευξη των στόχων της παραγράφου 2. Τα κράτη μέλη, η Επιτροπή, η ομάδα για την πολιτική ραδιοφάσματος («RSPG») και ο BEREC συμβάλλουν επίσης στην επίτευξη αυτών των στόχων.

Οι εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές συμβάλλουν, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, στην εξασφάλιση της εφαρμογής πολιτικών που αποσκοπούν στην προαγωγή της ελευθερίας της έκφρασης και της ενημέρωσης, της πολιτιστικής και γλωσσικής πολυμορφίας, καθώς και στον πλουραλισμό των μέσων ενημέρωσης.

Στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας, οι εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές, καθώς και ο BEREC, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη επιδιώκουν καθέναν από τους γενικούς στόχους που παρατίθενται κατωτέρω, οι οποίοι παρατίθενται χωρίς σειρά προτεραιότητας:

Όταν η Επιτροπή καταρτίζει κριτήρια αναφοράς και εκθέσεις σχετικά με την αποτελεσματικότητα των μέτρων του κράτους μέλους προς επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, επικουρείται, κατά περίπτωση, από τα κράτη μέλη, τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές, τον BEREC και την RSPG.

Προς επίτευξη των στόχων πολιτικής που αναφέρονται στην παράγραφο 2 και εξειδικεύονται στην παρούσα παράγραφο, οι εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές, μεταξύ άλλων:

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές ενεργούν κατά τρόπο αμερόληπτο, αντικειμενικό, διαφανή και αναλογικό, χωρίς να εισάγουν διακρίσεις.

Τα κράτη μέλη συνεργάζονται μεταξύ τους και με την Επιτροπή κατά τον στρατηγικό σχεδιασμό, τον συντονισμό και την εναρμόνιση της χρήσης ραδιοφάσματος στην Ένωση σύμφωνα με τις πολιτικές της Ένωσης για την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Προς τον σκοπό αυτό, λαμβάνουν υπόψη τους, μεταξύ άλλων, την οικονομία, την ασφάλεια, την υγεία, το δημόσιο συμφέρον, την ελευθερία έκφρασης, τις πολιτιστικές, επιστημονικές, κοινωνικές και τεχνικές πτυχές των πολιτικών της Ένωσης, καθώς και τα διάφορα συμφέροντα των κοινοτήτων χρηστών του ραδιοφάσματος, με στόχο τη βελτιστοποίηση της χρήσης του ραδιοφάσματος και την αποφυγή επιβλαβών παρεμβολών.

Τα κράτη μέλη, συνεργαζόμενα μεταξύ τους και με την Επιτροπή, προάγουν τον συντονισμό των προσεγγίσεων πολιτικής του ραδιοφάσματος στην Ένωση και, οσάκις ενδείκνυται, εναρμονισμένες προϋποθέσεις όσον αφορά τη διαθεσιμότητα και την αποτελεσματική χρήση του ραδιοφάσματος που απαιτούνται για την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Τα κράτη μέλη, μέσω της RSPG, συνεργάζονται μεταξύ τους και με την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 1, και, κατόπιν αιτήματός τους, με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, προς στήριξη του στρατηγικού σχεδιασμού και του συντονισμού των προσεγγίσεων πολιτικής του ραδιοφάσματος στην Ένωση, ως ακολούθως:

Ο BEREC συμμετέχει σε ζητήματα σχετικά με τις αρμοδιότητές του όσον αφορά τη ρύθμιση της αγοράς και τον ανταγωνισμό σχετικά με το ραδιοφάσμα.

Η Επιτροπή, λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη τη γνώμη της RSPG, δύναται να υποβάλλει νομοθετικές προτάσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο με σκοπό την καθιέρωση πολυετών προγραμμάτων στον τομέα της πολιτικής για το ραδιοφάσμα, τον καθορισμό του πολιτικού προσανατολισμού και των στόχων για τον στρατηγικό σχεδιασμό και την εναρμόνιση της χρήσης του ραδιοφάσματος σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, καθώς και με σκοπό την αποδέσμευση εναρμονισμένου ραδιοφάσματος για μεριζόμενη χρήση ή χρήση που δεν υπόκειται σε μεμονωμένα δικαιώματα.

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι καθένα από τα καθήκοντα που καθορίζεται στην παρούσα οδηγία αναλαμβάνεται από αρμόδια αρχή.

Εντός του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, η εθνική ρυθμιστική αρχή είναι υπεύθυνη τουλάχιστον για τα ακόλουθα καθήκοντα:

Τα κράτη μέλη μπορούν να αναθέτουν άλλα καθήκοντα που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία και άλλες διατάξεις του ενωσιακού δικαίου σε εθνικές ρυθμιστικές αρχές, ιδίως όσες σχετίζονται με τον ανταγωνισμό στην αγορά ή την είσοδο στην αγορά, όπως η γενική άδεια, και όσες σχετίζονται με οποιονδήποτε ρόλο έχει ανατεθεί στον BEREC. Όταν τα καθήκοντα που σχετίζονται με τον ανταγωνισμό στην αγορά ή την είσοδο στην αγορά ανατίθενται σε άλλες αρμόδιες αρχές, αυτές επιδιώκουν να διαβουλεύονται με την εθνική ρυθμιστική αρχή πριν από τη λήψη απόφασης. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δικαιούνται να συλλέγουν απαραίτητα δεδομένα και άλλες πληροφορίες από τους συμμετέχοντες στην αγορά, με σκοπό τη συμβολή στα καθήκοντα του BEREC.

Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να αναθέτουν στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές άλλα καθήκοντα βάσει του εθνικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του εθνικού δικαίου που υλοποιεί το ενωσιακό δίκαιο.

Ειδικότερα, κατά τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο σε ό,τι αφορά την ανάθεση καθηκόντων που προκύπτουν από το ρυθμιστικό πλαίσιο της Ένωσης για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες όπως τροποποιήθηκε το 2009, τα κράτη μέλη προωθούν τη σταθερότητα των αρμοδιοτήτων των εθνικών ρυθμιστικών αρχών.

Οι εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές του ίδιου κράτους μέλους ή διαφορετικών κρατών μελών, όπου κρίνεται απαραίτητο, συνάπτουν ρυθμίσεις συνεργασίας μεταξύ τους για την ενίσχυση της ρυθμιστικής συνεργασίας.

Τα κράτη μέλη δημοσιεύουν τα καθήκοντα που ανατίθενται στις εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές κατά τρόπον ώστε να είναι εύκολα προσιτά, ιδίως στην περίπτωση που τα καθήκοντα αυτά ανατίθενται σε δύο ή περισσότερους φορείς. Ανάλογα με την περίπτωση, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τη διαβούλευση και τη συνεργασία μεταξύ των αρχών αυτών, καθώς και μεταξύ αυτών και των εθνικών αρχών στις οποίες ανατίθεται η εφαρμογή του δικαίου ανταγωνισμού ή του δικαίου του καταναλωτή, σε ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος. Όταν περισσότερες της μιας αρχές έχουν αρμοδιότητα να χειρίζονται τα θέματα αυτά, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα αντίστοιχα καθήκοντα κάθε αρχής δημοσιεύονται σε εύκολα προσιτή μορφή.

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή όλες τις εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές στις οποίες ανατίθενται καθήκοντα βάσει της παρούσας οδηγίας, τις αντίστοιχες αρμοδιότητές τους, καθώς και τυχόν σχετικές μεταβολές.

Τα κράτη μέλη εγγυώνται την ανεξαρτησία των εθνικών ρυθμιστικών αρχών και λοιπών αρμόδιων αρχών διασφαλίζοντας ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές είναι νομικά διακριτές και λειτουργικά ανεξάρτητες από κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο παροχής δικτύων, εξοπλισμού ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Τα κράτη μέλη τα οποία διατηρούν την κυριότητα ή τον έλεγχο επιχειρήσεων παροχής δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών διασφαλίζουν τον αποτελεσματικό διαρθρωτικό διαχωρισμό της ρυθμιστικής λειτουργίας από τις δραστηριότητες που έχουν σχέση με την κυριότητα ή τον έλεγχο.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την αμεροληψία, τη διαφάνεια και την έγκαιρη δράση των εθνικών ρυθμιστικών και λοιπών αρμόδιων αρχών κατά την άσκηση των εξουσιών τους. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αρχές αυτές να διαθέτουν επαρκείς τεχνικούς, χρηματοδοτικούς και ανθρώπινους πόρους για την εκτέλεση των καθηκόντων που τους έχουν ανατεθεί.

Ο επικεφαλής εθνικής ρυθμιστικής αρχής ή, κατά περίπτωση, τα μέλη του συλλογικού οργάνου που ασκεί αυτό το καθήκον στο πλαίσιο εθνικής ρυθμιστικής αρχής ή οι αναπληρωτές τους, διορίζονται για θητεία τουλάχιστον τριών ετών και επιλέγονται μεταξύ προσώπων με αναγνωρισμένο κύρος και επαγγελματική πείρα, με βάση τα προσόντα, τις ικανότητες, τις γνώσεις και την πείρα τους και κατόπιν ανοικτής και διαφανούς διαδικασίας επιλογής. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν τη συνέχεια της λήψης αποφάσεων.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο επικεφαλής εθνικής ρυθμιστικής αρχής ή, ενδεχομένως, τα μέλη του συλλογικού οργάνου που ασκεί αυτό το καθήκον στο πλαίσιο εθνικής ρυθμιστικής αρχής ή οι αναπληρωτές τους, μπορούν να απολυθούν κατά τη διάρκεια της θητείας τους μόνο εφόσον πριν τον διορισμό τους δεν καλύπτουν πλέον τους όρους που απαιτούνται για την εκτέλεση των καθηκόντων τους όπως αυτά καθορίζονται στο εθνικό δίκαιο.

Η απόφαση απόλυσης του επικεφαλής της εν λόγω εθνικής ρυθμιστικής αρχής, ή ενδεχομένως των μελών του συλλογικού οργάνου που ασκούν αυτό το καθήκον, λαμβάνει δημοσιότητα κατά τη χρονική στιγμή της απόλυσης. Ο απολυθείς επικεφαλής της εθνικής ρυθμιστικής αρχής ή, ενδεχομένως, τα μέλη του συλλογικού οργάνου που ασκούν αυτό το καθήκον λαμβάνουν δήλωση των λόγων απόλυσής τους. Σε περίπτωση μη δημοσίευσης της δήλωσης των λόγων απόλυσης, η εν λόγω δήλωση δημοσιοποιείται κατόπιν αιτήματος του εν λόγω προσώπου. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η εν λόγω απόφαση υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο, τόσο επί πραγματικών όσο και επί νομικών ζητημάτων.

Υπό την επιφύλαξη του άρθρου 10, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ενεργούν ανεξάρτητα και αντικειμενικά, μεταξύ άλλων στην ανάπτυξη των εσωτερικών διαδικασιών και στην οργάνωση του προσωπικού, λειτουργούν με διαφάνεια και λογοδοσία σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο και δεν ζητούν ούτε λαμβάνουν οδηγίες από κανέναν άλλον φορέα σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων που τους έχουν ανατεθεί βάσει εθνικών νομοθετικών ρυθμίσεων που εφαρμόζουν το ενωσιακό δίκαιο. Αυτό δεν εμποδίζει την επιτήρηση σύμφωνα με το εθνικό συνταγματικό δίκαιο. Εξουσία αναστολής ή ακύρωσης αποφάσεων των εθνικών ρυθμιστικών αρχών διαθέτουν αποκλειστικά τα όργανα προσφυγής που έχουν συγκροτηθεί σύμφωνα με το άρθρο 31.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές υποβάλλουν ετήσια έκθεση, μεταξύ άλλων σχετικά με την κατάσταση της αγοράς ηλεκτρονικών επικοινωνιών, τις αποφάσεις που εκδίδουν, τους ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους τους και τον τρόπο κατανομής των εν λόγω πόρων, καθώς και σχετικά με μελλοντικά σχέδια. Οι εκθέσεις τους δημοσιοποιούνται.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές διαθέτουν χωριστούς ετήσιους προϋπολογισμούς και έχουν αυτονομία κατά την εκτέλεση του διατεθέντος προϋπολογισμού. Οι εν λόγω προϋπολογισμοί δημοσιοποιούνται.

Με την επιφύλαξη της υποχρέωσης να εξασφαλίζουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές διαθέτουν επαρκείς οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους για την εκτέλεση των καθηκόντων που τους έχουν ανατεθεί, η οικονομική αυτονομία δεν εμποδίζει την εποπτεία ή τον έλεγχο σύμφωνα με το εθνικό συνταγματικό δίκαιο. Κάθε έλεγχος στον προϋπολογισμό των εθνικών ρυθμιστικών αρχών πραγματοποιείται με διαφάνεια και δημοσιοποιείται.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν επίσης ώστε να διαθέτουν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές επαρκείς οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους που θα τους επιτρέπουν να συμμετέχουν ενεργά και να συνεισφέρουν στον BEREC.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες εθνικές ρυθμιστικές αρχές τους υποστηρίζουν ενεργά τους στόχους του BEREC όσον αφορά την προώθηση μεγαλύτερου ρυθμιστικού συντονισμού και συνέπειας.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν ιδιαιτέρως υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές, τις γνωμοδοτήσεις, τις συστάσεις, τις κοινές θέσεις, τις βέλτιστες πρακτικές και τις μεθοδολογίες που εκδίδει ο BEREC κατά τη λήψη των αποφάσεών τους για τις εθνικές τους αγορές.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι επιχειρήσεις παροχής δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συναφών ευκολιών ή συναφών υπηρεσιών να διαβιβάζουν στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές, τις λοιπές αρμόδιες αρχές και τον BEREC όλες τις πληροφορίες, περιλαμβανομένων των χρηματοοικονομικών πληροφοριών, που απαιτούνται για να διασφαλίζεται η συμμόρφωσή τους προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1971 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 2 ) ή προς τις αποφάσεις ή τις γνώμες που εκδίδονται κατ’ εφαρμογή τους. Ειδικότερα, οι εθνικές ρυθμιστικές και, όπου απαιτείται για την εκτέλεση των καθηκόντων τους, οι λοιπές αρμόδιες αρχές έχουν την εξουσία να απαιτούν από τις επιχειρήσεις αυτές να υποβάλλουν πληροφορίες σχετικά με μελλοντικές εξελίξεις στα δίκτυα ή τις υπηρεσίες που θα μπορούσαν να έχουν αντίκτυπο στις υπηρεσίες χονδρικής που διαθέτουν σε ανταγωνιστές, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και τις συναφείς ευκολίες, με ανάλυση σε τοπικό επίπεδο και με επαρκείς λεπτομέρειες ώστε να παρέχεται δυνατότητα για γεωγραφική έρευνα και τον ορισμό των περιοχών σύμφωνα με το άρθρο 22.

Όταν οι πληροφορίες που συλλέγονται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο δεν επαρκούν ώστε οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ή οι λοιπές αρμόδιες αρχές και ο BEREC να εκτελέσουν τα ρυθμιστικά τους καθήκοντα βάσει της του ενωσιακού δικαίου, τέτοιες πληροφορίες μπορούν να ζητούνται από άλλες σχετικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή σε στενά συνδεδεμένους τομείς.

Από τις επιχειρήσεις που έχουν οριστεί ως κατέχουσες σημαντική ισχύ στις αγορές χονδρικής μπορεί επίσης να απαιτείται να υποβάλλουν λογιστικά δεδομένα για τις αγορές λιανικής που συνδέονται με αυτές τις αγορές χονδρικής.

Οι εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές δύνανται να ζητούν πληροφορίες από τα ενιαία σημεία πληροφόρησης που δημιουργήθηκαν δυνάμει της οδηγίας 2014/61/ΕΕ.

Κάθε αίτημα για πληροφορίες είναι ανάλογο προς την εκτέλεση του καθήκοντος και αιτιολογημένο.

Οι επιχειρήσεις παρέχουν τις πληροφορίες που ζητούνται αμέσως και σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα και τον βαθμό λεπτομέρειας που απαιτείται.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές παρέχουν στην Επιτροπή, κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος, τις απαραίτητες για την εκπλήρωση των καθηκόντων της πληροφορίες βάσει της ΣΛΕΕ. Οι ζητούμενες από την Επιτροπή πληροφορίες είναι ανάλογες προς την εκπλήρωση των καθηκόντων αυτών. Στις περιπτώσεις που οι παρεχόμενες πληροφορίες αναφέρονται σε πληροφορίες οι οποίες είχαν προηγουμένως παρασχεθεί από επιχειρήσεις, κατόπιν αιτήματος της αρχής, οι επιχειρήσεις αυτές ενημερώνονται σχετικά. Στον βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο και πλην ρητού και αιτιολογημένου αιτήματος της παρέχουσας τις πληροφορίες αρχής περί του αντιθέτου, η Επιτροπή θέτει τις παρασχεθείσες πληροφορίες στη διάθεση μιας άλλης τέτοιας αρχής άλλου κράτους μέλους.

Με την επιφύλαξη των απαιτήσεων της παραγράφου 3, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες που παρέχονται σε μια αρχή μπορούν να διατίθενται σε άλλη τέτοια αρχή στο ίδιο ή σε διαφορετικό κράτος μέλος και στον BEREC, κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος, εάν αυτό είναι αναγκαίο για να μπορεί η μία ή η άλλη αρχή, ή ο BEREC, να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους δυνάμει του ενωσιακού δικαίου.

Εάν οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται δυνάμει της παραγράφου 1, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που συλλέγονται στο πλαίσιο γεωγραφικής έρευνας, θεωρούνται εμπιστευτικές από μια εθνική ρυθμιστική ή άλλη αρμόδια αρχή σύμφωνα με τους ενωσιακούς και τους εθνικούς κανόνες περί εμπορικού απορρήτου, η Επιτροπή, ο BEREC και οποιεσδήποτε άλλες ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές διασφαλίζουν την εμπιστευτικότητα αυτή. Το εν λόγω απόρρητο δεν εμποδίζει την έγκαιρη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ της αρμόδιας αρχής, της Επιτροπής, του BEREC και οποιασδήποτε άλλης ενδιαφερόμενης αρμόδιας αρχής για σκοπούς επανεξέτασης, παρακολούθησης και εποπτείας της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες για την πρόσβαση του κοινού σε πληροφορίες και με την επιφύλαξη των ενωσιακών και των εθνικών κανόνων περί εμπορικού απορρήτου και περί προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, οι εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές δημοσιεύουν τις πληροφορίες που συμβάλλουν στη δημιουργία ανοικτής και ανταγωνιστικής αγοράς.

Οι εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές δημοσιεύουν τους όρους πρόσβασης του κοινού στις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 4, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών για την παροχή της εν λόγω πρόσβασης.

Με την επιφύλαξη τυχόν πληροφοριών που ζητούνται δυνάμει του άρθρου 20 και των υποχρεώσεων υποβολής πληροφοριών και εκθέσεων βάσει εθνικού δικαίου πλην της σχετικής με τη γενική άδεια, οι εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές μπορούν να απαιτούν από τις επιχειρήσεις να παρέχουν πληροφορίες όσον αφορά τη γενική άδεια, τα δικαιώματα χρήσης ή τις ειδικές υποχρεώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 13 παράγραφος 2, οι οποίες είναι αναλογικές και δικαιολογούνται αντικειμενικά ιδίως για:

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α) και β) και στο πρώτο εδάφιο στοιχεία δ) έως ι) δεν απαιτούνται εκ των προτέρων ή ως προϋπόθεση για την είσοδο στην αγορά.

Ο BEREC μπορεί να καταρτίζει υποδείγματα αιτημάτων παροχής πληροφοριών, στις περιπτώσεις που κρίνεται σκόπιμο για τη διευκόλυνση της ενοποιημένης παρουσίασης και ανάλυσης των πληροφοριών που λαμβάνονται.

Όσον αφορά τα δικαιώματα χρήσης ραδιοφάσματος, οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αφορούν ιδίως την αποτελεσματική και αποδοτική χρήση του ραδιοφάσματος, καθώς και τη συμμόρφωση με τυχόν υποχρεώσεις κάλυψης και ποιότητας υπηρεσιών που συνοδεύουν τα δικαιώματα χρήσης ραδιοφάσματος και τον έλεγχό τους.

Όταν οι εθνικές ρυθμιστικές ή λοιπές αρμόδιες αρχές απαιτούν από τις επιχειρήσεις να παρέχουν πληροφορίες, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, τις ενημερώνουν σχετικά με τον ειδικό σκοπό για τον οποίο θα χρησιμοποιηθούν οι εν λόγω πληροφορίες.

Οι εθνικές ρυθμιστικές ή οι λοιπές αρμόδιες αρχές δεν επαναλαμβάνουν αιτήματα παροχής πληροφοριών που έχουν ήδη υποβληθεί από τον BEREC δυνάμει του άρθρου 40 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1971, όταν ο BEREC έχει θέσει στη διάθεση των αρχών αυτών τις πληροφορίες που έλαβε.

Οι εθνικές ρυθμιστικές και/ή άλλες αρμόδιες αρχές διεξάγουν γεωγραφική έρευνα σχετικά με την εμβέλεια των δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών που είναι ικανά να παρέχουν ευρυζωνικές υπηρεσίες («ευρυζωνικά δίκτυα») έως τις 21 Δεκεμβρίου 2023 και στη συνέχεια την επικαιροποιούν τουλάχιστον ανά τρία έτη.

Η γεωγραφική έρευνα περιλαμβάνει έρευνα σχετικά με την τρέχουσα γεωγραφική εμβέλεια των ευρυζωνικών δικτύων στην επικράτειά τους, όπως απαιτείται για τα καθήκοντα των εθνικών ρυθμιστικών και/ή άλλων αρμόδιων αρχών δυνάμει της παρούσας οδηγίας και για έρευνες σε σχέση με την εφαρμογή των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων.

Η γεωγραφική έρευνα μπορεί επίσης να περιλαμβάνει πρόβλεψη για περίοδο που καθορίζει η σχετική αρχή όσον αφορά την εμβέλεια των ευρυζωνικών δικτύων, συμπεριλαμβανομένων των δικτύων πολύ υψηλής χωρητικότητας στην επικράτειά τους.

Η πρόβλεψη αυτή περιλαμβάνει το σύνολο των σχετικών πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών σχετικά με σχεδιαζόμενες αναπτύξεις, από οποιαδήποτε επιχείρηση ή δημόσια αρχή, δικτύων πολύ υψηλής χωρητικότητας και σημαντικές αναβαθμίσεις ή επεκτάσεις των δικτύων για την επίτευξη ταχύτητας καταφόρτωσης τουλάχιστον 100 Mbps, Για τον σκοπό αυτό, οι εθνικές ρυθμιστικές και/ή λοιπές αρμόδιες αρχές ζητούν από τις επιχειρήσεις και τις δημόσιες αρχές να παρέχουν τις εν λόγω πληροφορίες στον βαθμό που είναι διαθέσιμες και μπορούν να παρασχεθούν με εύλογη προσπάθεια.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή αποφασίζει, σε σχέση με τα καθήκοντα που έχουν ανατεθεί ειδικά σε αυτήν δυνάμει της παρούσας οδηγίας, τον βαθμό στον οποίο είναι σκόπιμο να βασίζεται στο σύνολο ή σε μέρος των πληροφοριών που συλλέγονται στο πλαίσιο τέτοιας πρόβλεψης.

Όταν δεν διενεργείται γεωγραφική έρευνα από την εθνική ρυθμιστική αρχή, διενεργείται σε συνεργασία με αυτήν στον βαθμό που ενδέχεται να έχει σημασία για τα καθήκοντά της.

Οι πληροφορίες που συλλέγονται κατά τη γεωγραφική έρευνα έχουν το κατάλληλο επίπεδο τοπικής λεπτομέρειας και περιλαμβάνουν επαρκείς πληροφορίες για την ποιότητα και τις παραμέτρους των υπηρεσιών· η δε επεξεργασία τους πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 3.

Οι εθνικές ρυθμιστικές και/ή λοιπές αρμόδιες αρχές δύνανται να ορίσουν περιοχή με σαφή εδαφικά όρια όπου, βάσει των πληροφοριών που συλλέχθηκαν και τυχόν πρόβλεψης που καταρτίστηκε σύμφωνα με την παράγραφο 1, καθορίζεται ότι, στη διάρκεια της σχετικής περιόδου πρόβλεψης, καμία επιχείρηση ή δημόσια αρχή δεν έχει αναπτύξει δίκτυο πολύ υψηλής χωρητικότητας ούτε σχεδιάζει την ανάπτυξή του ή τη σημαντική αναβάθμιση ή επέκταση του δικτύου της ώστε να φτάνει σε επιδόσεις ταχύτητας καταφόρτωσης τουλάχιστον 100 Mbps. Οι εθνικές ρυθμιστικές και/ή λοιπές αρμόδιες αρχές δημοσιεύουν τις ορισθείσες περιοχές.

Εντός της ορισθείσας περιοχής, οι σχετικές αρχές δύνανται να καλέσουν επιχειρήσεις και δημόσιες αρχές να δηλώσουν την πρόθεσή τους να αναπτύξουν δίκτυα πολύ υψηλής χωρητικότητας κατά τη διάρκεια της σχετικής περιόδου πρόβλεψης. Όταν μετά την εν λόγω πρόσκληση μια επιχείρηση ή δημόσια αρχή δηλώσει τέτοια πρόθεση, η σχετική αρχή δύναται να απαιτήσει από άλλες επιχειρήσεις και δημόσιες αρχές να δηλώσουν τυχόν πρόθεσή να αναπτύξουν δίκτυα πολύ υψηλής χωρητικότητας ή να προβούν σε σημαντική αναβάθμιση ή επέκταση του δικτύου τους ώστε να φτάνει σε επιδόσεις ταχύτητας καταφόρτωσης τουλάχιστον 100 Mbps στη συγκεκριμένη περιοχή. Η σχετική αρχή διευκρινίζει τις πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στις εν λόγω δηλώσεις, προκειμένου να διασφαλίζεται τουλάχιστον παρόμοιο επίπεδο λεπτομέρειας με εκείνο που λαμβάνεται υπόψη σε τυχόν πρόβλεψη που πραγματοποιείται δυνάμει της παραγράφου 1. Ενημερώνει επίσης κάθε επιχείρηση ή δημόσια αρχή που εκδηλώνει το ενδιαφέρον της κατά πόσον η ορισθείσα περιοχή καλύπτεται ή ενδέχεται να καλύπτεται από δίκτυο πρόσβασης νέας γενιάς που προσφέρει ταχύτητες καταφόρτωσης κάτω των 100 Mbps, βάσει των πληροφοριών που συλλέγονται σύμφωνα με την παράγραφο 1.

Τα μέτρα δυνάμει της παραγράφου 3 λαμβάνονται σύμφωνα με διαδικασία αποδοτική, αντικειμενική, διαφανή και χωρίς διακρίσεις, κατά την οποία καμία επιχείρηση δεν αποκλείεται εκ των προτέρων.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές και οι τοπικές, περιφερειακές και εθνικές αρχές που είναι υπεύθυνες για την κατανομή των δημόσιων κονδυλίων για την ανάπτυξη δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, για τον σχεδιασμό εθνικών σχεδίων ευρυζωνικότητας, για τον καθορισμό υποχρεώσεων κάλυψης που συνοδεύουν τα δικαιώματα χρήσης ραδιοφάσματος και για τον έλεγχο της διαθεσιμότητας των υπηρεσιών που εμπίπτουν στις υποχρεώσεις παροχής καθολικής υπηρεσίας στην επικράτειά τους λαμβάνουν υπόψη τα αποτελέσματα της γεωγραφικής έρευνας και του τυχόν ορισμού περιοχών σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρχές που διενεργούν τη γεωγραφική έρευνα παρέχουν τα εν λόγω αποτελέσματα με την προϋπόθεση ότι η αποδέκτρια αρχή εξασφαλίζει το ίδιο επίπεδο εμπιστευτικότητας και προστασίας του επιχειρηματικού απορρήτου με τη διαβιβάζουσα αρχή, ενημερώνουν δε τα μέρη που παρείχαν τις πληροφορίες. Τα αποτελέσματα αυτά διατίθενται επίσης στον BEREC και στην Επιτροπή κατόπιν αιτήματός τους και υπό τις ίδιες προϋποθέσεις.

Εάν οι σχετικές πληροφορίες δεν είναι διαθέσιμες στην αγορά, οι αρμόδιες αρχές καθιστούν τα δεδομένα από τις γεωγραφικές έρευνες που δεν υπόκεινται σε όρους εμπορικού απορρήτου άμεσα διαθέσιμα σύμφωνα με την οδηγία 2003/98/ΕΚ ώστε να καθίσταται δυνατή η επαναχρησιμοποίησή τους. Επίσης, σε περίπτωση που δεν διατίθενται στην αγορά εργαλεία αυτού του είδους, καθιστούν διαθέσιμα εργαλεία πληροφόρησης που επιτρέπουν στους τελικούς χρήστες να προσδιορίσουν τη διαθεσιμότητα συνδεσιμότητας σε διάφορες περιοχές, με επίπεδο λεπτομέρειας που είναι χρήσιμο προς υποστήριξη της επιλογής τους όσον αφορά τον φορέα εκμετάλλευσης ή πάροχο υπηρεσιών.

Έως τις 21 Ιουνίου 2020, και για να συμβάλει στη συνεπή εφαρμογή των γεωγραφικών ερευνών και προβλέψεων, ο BEREC, κατόπιν διαβούλευσης με τους συμφεροντούχους και σε στενή συνεργασία με την Επιτροπή και τις σχετικές εθνικές αρχές, εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές για να επικουρεί τις εθνικές ρυθμιστικές και/ή άλλες αρμόδιες αρχές στη συνεκτική εφαρμογή των υποχρεώσεών τους δυνάμει του παρόντος άρθρου.

Εκτός των περιπτώσεων που εμπίπτουν στο άρθρο 26 ή 27 ή στο άρθρο 32 παράγραφος 10, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, σε περίπτωση που εθνικές ρυθμιστικές ή λοιπές αρμόδιες αρχές προτίθενται να λάβουν μέτρα σύμφωνα με την παρούσα οδηγία ή προτίθενται να προβλέψουν περιορισμούς σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφοι 4 και 5, και εφόσον τα εν λόγω μέτρα ή περιορισμοί έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη σχετική αγορά, παρέχουν στα ενδιαφερόμενα μέρη δυνατότητα σχολιασμού του σχεδίου μέτρου εντός εύλογης χρονικής περιόδου, λαμβάνοντας υπόψη την περιπλοκότητα του ζητήματος και σε κάθε περίπτωση τουλάχιστον 30 ημερών, εκτός εξαιρετικών περιστάσεων.

Για τους σκοπούς του άρθρου 35, οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν την RSPG, κατά τον χρόνο της δημοσιοποίησης, σχετικά με κάθε σχέδιο μέτρων που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της διαδικασίας συγκριτικής ή ανταγωνιστικής επιλογής δυνάμει του άρθρου 55 παράγραφος 2 και αφορά τη χρήση ραδιοφάσματος για την οποία έχουν καθοριστεί εναρμονισμένες προϋποθέσεις από τα τεχνικά μέτρα εφαρμογής σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 676/2002/ΕΚ ώστε να επιτρέπεται η χρήση του για ασύρματα ευρυζωνικά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών («ασύρματα ευρυζωνικά δίκτυα και υπηρεσίες»).

Οι εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές δημοσιοποιούν τις εθνικές τους διαδικασίες διαβούλευσης.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν για τη δημιουργία ενιαίου σημείου ενημέρωσης όπου διατίθενται όλες οι τρέχουσες διαβουλεύσεις.

Τα αποτελέσματα της διαδικασίας διαβούλευσης δημοσιοποιούνται, με εξαίρεση τις πληροφορίες εμπιστευτικού χαρακτήρα σύμφωνα με τους ενωσιακούς και τους εθνικούς κανόνες σχετικά με το εμπορικό απόρρητο.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, ανάλογα με την περίπτωση, ότι οι αρμόδιες αρχές σε συντονισμό, κατά περίπτωση, με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν υπόψη τις απόψεις των τελικών χρηστών, ιδίως των καταναλωτών, και των τελικών χρηστών με αναπηρίες, των κατασκευαστών και των επιχειρήσεων που παρέχουν δίκτυα ή υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, για θέματα που άπτονται των δικαιωμάτων του συνόλου των τελικών χρηστών και των καταναλωτών, περιλαμβανομένης της ισοδύναμης πρόσβασης και της επιλογής για τους τελικούς χρήστες με αναπηρίες, όσον αφορά τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών που είναι διαθέσιμες στο κοινό, ιδίως όταν έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην αγορά.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές σε συντονισμό, κατά περίπτωση, με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές θεσπίζουν μηχανισμό διαβούλευσης, προσβάσιμο σε τελικούς χρήστες με αναπηρίες, ώστε στις αποφάσεις τους για θέματα που αφορούν τον τελικό χρήστη και τα δικαιώματα του καταναλωτή όσον αφορά διαθέσιμες στο κοινό υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών να λαμβάνονται δεόντως υπόψη τα συμφέροντα των καταναλωτών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να αναπτύσσουν υπό την καθοδήγηση των αρμόδιων αρχών σε συντονισμό, κατά περίπτωση, με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές μηχανισμούς οι οποίοι προβλέπουν τη συμμετοχή των καταναλωτών, των οργανώσεων χρηστών και των παρόχων υπηρεσιών και αποβλέπουν στη βελτίωση της γενικής ποιότητας της παροχής υπηρεσιών, μεταξύ άλλων με την ανάπτυξη και την παρακολούθηση κωδίκων συμπεριφοράς και προτύπων λειτουργίας.

Με την επιφύλαξη εθνικών κανόνων σύμφωνων με το ενωσιακό δίκαιο που προάγουν στόχους πολιτικής για τον πολιτισμό και τα μέσα επικοινωνίας, όπως η πολιτιστική και γλωσσική ποικιλομορφία και η πολυφωνία των μέσων επικοινωνίας, οι αρμόδιες αρχές σε συντονισμό, κατά περίπτωση, με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να προωθούν τη συνεργασία μεταξύ επιχειρήσεων που παρέχουν δίκτυα ή υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών και τομέων που ενδιαφέρονται για την προαγωγή νόμιμου περιεχομένου στα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Η συνεργασία αυτή μπορεί να περιλαμβάνει και συντονισμό των πληροφοριών δημοσίου ενδιαφέροντος οι οποίες πρέπει να παρέχονται βάσει του άρθρου 103 παράγραφος 4.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η εθνική ρυθμιστική αρχή ή μια άλλη αρμόδια αρχή που ευθύνεται για την εφαρμογή των άρθρων 102 έως 107 και του άρθρου 115 της παρούσας οδηγίας, ή τουλάχιστον ένας ανεξάρτητος φορέας με αποδεδειγμένη σχετική εμπειρία, αναφέρεται ως οντότητα εναλλακτικής επίλυσης διαφορών σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 2 της οδηγίας 2013/11/ΕΕ με σκοπό την επίλυση διαφορών για τις διαφορές μεταξύ παρόχων και καταναλωτών που προκύπτουν από την παρούσα οδηγία και αφορούν την εκτέλεση των συμβάσεων. Τα κράτη μέλη μπορούν να επεκτείνουν την πρόσβαση στις διαδικασίες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών που παρέχονται από την εν λόγω αρχή ή φορέα σε τελικούς χρήστες εκτός των καταναλωτών, ιδίως στις πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις.

Με την επιφύλαξη της οδηγίας 2013/11/ΕΕ, όταν στις διαφορές αυτές εμπλέκονται μέρη από διαφορετικά κράτη μέλη, τα κράτη μέλη συντονίζουν τις προσπάθειές τους προκειμένου να επιτύχουν την επίλυση της διαφοράς.

Σε περίπτωση διαφοράς που προκύπτει σε σχέση με υφιστάμενες υποχρεώσεις που απορρέουν από την παρούσα οδηγία μεταξύ παρόχων δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε ένα κράτος μέλος, ή μεταξύ των επιχειρήσεων αυτών και άλλων επιχειρήσεων στο κράτος μέλος που επωφελούνται από τις υποχρεώσεις πρόσβασης ή διασύνδεσης ή μεταξύ παρόχων δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε κράτος μέλος και παρόχων συναφών ευκολιών, η ενδιαφερόμενη εθνική ρυθμιστική αρχή εκδίδει, κατόπιν αιτήματος ενός εκ των μερών και υπό την επιφύλαξη της παραγράφου 2, δεσμευτική απόφαση για την επίλυση της διαφοράς, το ταχύτερο δυνατό με βάση σαφείς και αποδοτικές διαδικασίες, και, πάντως, εντός τεσσάρων μηνών, εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις. Το οικείο κράτος μέλος απαιτεί την πλήρη συνεργασία όλων των μερών με την εθνική ρυθμιστική αρχή.

Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να αρνούνται την επίλυση διαφοράς, εάν υπάρχουν άλλοι μηχανισμοί, συμπεριλαμβανομένης της διαμεσολάβησης, οι οποίοι θα μπορούσαν να συμβάλουν καλύτερα στην έγκαιρη επίλυση της διαφοράς σύμφωνα με τους στόχους του άρθρου 3. Τα μέρη ενημερώνονται σχετικά αμελλητί από την εθνική ρυθμιστική αρχή. Εάν η διαφορά δεν έχει επιλυθεί μετά την πάροδο τεσσάρων μηνών και το μέρος το οποίο επιζητεί την επανόρθωση δεν την έχει φέρει ενώπιον δικαστηρίου, η εθνική ρυθμιστική αρχή εκδίδει, κατόπιν αιτήματος ενός των μερών, δεσμευτική απόφαση για τη επίλυση της διαφοράς, το συντομότερο δυνατό, και, εν πάση περιπτώσει, εντός τεσσάρων μηνών.

Κατά την επίλυση μιας διαφοράς, η εθνική ρυθμιστική αρχή λαμβάνει αποφάσεις που αποσκοπούν στην επίτευξη των στόχων τους οποίους θέτει το άρθρο 3. Οι υποχρεώσεις που μπορεί να επιβάλει η εθνική ρυθμιστική αρχή σε μια επιχείρηση, στο πλαίσιο της επίλυσης διαφοράς, συμμορφώνονται με την παρούσα οδηγία.

Η απόφαση της εθνικής ρυθμιστικής αρχής δημοσιοποιείται, τηρουμένων των απαιτήσεων περί εμπορικού απορρήτου. Η εθνική ρυθμιστική αρχή παρέχει στα ενδιαφερόμενα μέρη πλήρη έκθεση των λόγων επί των οποίων βασίζεται η απόφαση.

Η διαδικασία που αναφέρεται στις παραγράφους 1, 3 και 4 δεν στερεί από κανένα μέρος τη δυνατότητα να προσφύγει στα δικαστήρια.

Σε περίπτωση διαφοράς στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας μεταξύ επιχειρήσεων από διαφορετικά κράτη μέλη εφαρμόζονται οι παράγραφοι 2, 3 και 4 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω διατάξεις δεν εφαρμόζονται σε διαφορές σχετικά με τον συντονισμό ραδιοφάσματος που καλύπτεται από το άρθρο 28.

Κάθε μέρος μπορεί να παραπέμψει τη διαφορά στην οικεία εθνική ρυθμιστική αρχή ή στις οικείες εθνικές ρυθμιστικές αρχές. Όταν η διαφορά επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών, η αρμόδια εθνική ρυθμιστική αρχή ή οι αρμόδιες εθνικές ρυθμιστικές αρχές κοινοποιούν τη διαφορά στον BEREC με στόχο τη συνεκτική επίλυση της διαφοράς, σύμφωνα με τους στόχους του άρθρου 3.

Όταν πραγματοποιείται τέτοια κοινοποίηση, ο BEREC εκδίδει γνώμη με την οποία καλεί την οικεία εθνική ρυθμιστική αρχή ή τις οικείες εθνικές ρυθμιστικές αρχές να προβούν σε συγκεκριμένες ενέργειες για την επίλυση της διαφοράς ή να μην προβούν σε ενέργειες, στο συντομότερο δυνατό χρονικό πλαίσιο και, σε κάθε περίπτωση, εντός τεσσάρων μηνών, πλην εξαιρετικών περιστάσεων.

Η οικεία εθνική ρυθμιστική αρχή ή οι οικείες εθνικές ρυθμιστικές αρχές αναμένουν τη γνώμη του BEREC προτού προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια για την επίλυση της διαφοράς. Σε εξαιρετικές περιστάσεις, εφόσον υπάρχει επείγουσα ανάγκη ανάληψης δράσης, προκειμένου να διασφαλιστεί ο ανταγωνισμός ή να προστατευτούν τα συμφέροντα των τελικών χρηστών, οποιαδήποτε από τις αρμόδιες εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορεί, είτε κατόπιν αιτήματος των μερών είτε με δική της πρωτοβουλία, να λάβει προσωρινά μέτρα.

Οποιαδήποτε υποχρέωση επιβάλλει η εθνική ρυθμιστική αρχή σε επιχείρηση στο πλαίσιο της επίλυσης της διαφοράς είναι σύμφωνη με την παρούσα οδηγία, λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη τη γνώμη που εκδίδει ο BEREC, και εγκρίνεται εντός ενός μηνός από την έκδοση της εν λόγω γνώμης.

Η διαδικασία της παραγράφου 2 δεν στερεί από κανένα μέρος τη δυνατότητα να προσφύγει στα δικαστήρια.

Τα κράτη μέλη και οι αρμόδιες αρχές τους διασφαλίζουν ότι η χρήση του ραδιοφάσματος είναι οργανωμένη στην επικράτειά τους κατά τρόπο ώστε να μην εμποδίζεται κανένα άλλο κράτος μέλος από το να επιτρέπει στην επικράτειά του τη χρήση εναρμονισμένου ραδιοφάσματος σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο, ιδίως λόγω διασυνοριακών επιβλαβών παρεμβολών μεταξύ των κρατών μελών.

Προς τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που υπέχουν βάσει του διεθνούς δικαίου και των σχετικών διεθνών συμφωνιών, όπως οι κανονισμοί ραδιοεπικοινωνιών της ITU και οι περιφερειακές συμφωνίες ραδιοεπικοινωνιών της ITU.

Τα κράτη μέλη συνεργάζονται μεταξύ τους και, κατά περίπτωση, μέσω της RSPG, κατά τον διασυνοριακό συντονισμό της χρήσης ραδιοφάσματος προκειμένου:

Προκειμένου να διασφαλίζεται η συμμόρφωση με τα οριζόμενα στην παράγραφο 1, οποιοδήποτε θιγόμενο κράτος μέλος μπορεί να ζητεί από την RSPG να χρησιμοποιήσει τις καλές της υπηρεσίες για να αντιμετωπίσει τυχόν προβλήματα ή διαφορές σχετικά με τον διασυνοριακό συντονισμό ή τις διασυνοριακές επιβλαβείς παρεμβολές. Κατά περίπτωση, η RSPG μπορεί να εκδώσει γνώμη προτείνοντας συντονισμένη λύση σχετικά με τέτοιου είδους προβλήματα ή διαφορές.

Σε περίπτωση που οι δράσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2 ή 3 δεν έχουν επιλύσει το πρόβλημα ή τη διαφορά, και κατόπιν αιτήματος οποιουδήποτε θιγόμενου κράτους μέλους, η Επιτροπή δύναται, λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη κάθε γνώμη της RSPG η οποία εισηγείται συντονισμένη λύση δυνάμει της παραγράφου 3, να εγκρίνει αποφάσεις που απευθύνονται στα κράτη μέλη τα οποία αφορά το ζήτημα της ανεπίλυτης επιβλαβούς παρεμβολής μέσω εκτελεστικών πράξεων για την επίλυση διασυνοριακής επιβλαβούς παρεμβολής μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών μελών οι οποίες τα αποτρέπουν από τη χρήση εναρμονισμένου ραδιοφάσματος στην επικράτειά τους.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 118 παράγραφος 4.

Η Ένωση παρέχει, κατόπιν αιτήματος οποιουδήποτε θιγόμενου κράτους μέλους, νομική, πολιτική και τεχνική υποστήριξη με σκοπό την επίλυση ζητημάτων συντονισμού του ραδιοφάσματος με χώρες γειτονικές της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των υποψηφίων και των υπό ένταξη χωρών, κατά τρόπο ώστε τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να είναι σε θέση να τηρούν τις υποχρεώσεις τους βάσει του ενωσιακού δικαίου. Κατά την παροχή της εν λόγω συνδρομής, η Ένωση προωθεί την εφαρμογή πολιτικών της Ένωσης.

Κατά την άσκηση των καθηκόντων τους στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν ιδιαιτέρως υπόψη τους όλους τους στόχους που καθορίζονται στο άρθρο 3.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές συμβάλλουν στην ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς συνεργαζόμενες μεταξύ τους, αλλά και με την Επιτροπή και με τον BEREC, κατά διαφανή τρόπο, ώστε να διασφαλίζεται η συνεπής εφαρμογή της παρούσας οδηγίας σε όλα τα κράτη μέλη. Προς τον σκοπό αυτό, συνεργάζονται ιδίως με την Επιτροπή και τον BEREC για τον προσδιορισμό των τύπων των μέσων και των διορθωτικών μέτρων που ενδείκνυνται για συγκεκριμένες καταστάσεις που επικρατούν στην αγορά.

Εάν δεν προβλέπεται άλλως σε συστάσεις ή κατευθυντήριες γραμμές που θεσπίζονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 34, μετά την ολοκλήρωση της δημόσιας διαβούλευσης, αν απαιτείται, βάσει του άρθρου 23, εφόσον εθνική ρυθμιστική αρχή προτίθεται να λάβει μέτρο το οποίο:

δημοσιεύει το σχέδιο μέτρου και το κοινοποιεί στην Επιτροπή, τον BEREC και στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές άλλων κρατών μελών, ταυτοχρόνως, μαζί με την αιτιολόγηση για το μέτρο, σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 3. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές, ο BEREC και η Επιτροπή διαβιβάζουν εντός μηνός τα σχόλιά τους για το εν λόγω σχέδιο μέτρου. Η μηνιαία προθεσμία δεν μπορεί να παραταθεί.

Το σχέδιο μέτρου που αναφέρεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου δεν εκδίδεται επί δύο περαιτέρω μήνες, εφόσον το εν λόγω μέτρο αποσκοπεί:

▼C1

▼B

και είναι πιθανόν να επηρεάσει τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών, ενώ η Επιτροπή έχει επισημάνει στην εθνική ρυθμιστική αρχή ότι θεωρεί πως το σχέδιο μέτρου θα δημιουργούσε φραγμό στην εσωτερική αγορά ή εάν έχει σοβαρές αμφιβολίες ως προς τη συμβατότητά του με το ενωσιακό δίκαιο και ιδίως με τους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 3. Η εν λόγω προθεσμία δύο μηνών δεν παρατείνεται. Η Επιτροπή ενημερώνει τον BEREC και τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές σχετικά με τις επιφυλάξεις της στην περίπτωση αυτή και ταυτοχρόνως τις δημοσιοποιεί.

Ο BEREC δημοσιεύει γνώμη σχετικά με την αναφερόμενη στην παράγραφο 4 επιφύλαξη της Επιτροπής, αποφαινόμενος σχετικά με το κατά πόσο το σχέδιο μέτρου πρέπει να διατηρηθεί, να τροποποιηθεί ή να αποσυρθεί και, εφόσον απαιτείται, καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις προς τον σκοπό αυτό.

Εντός της δίμηνης προθεσμίας της παραγράφου 4, η Επιτροπή μπορεί είτε:

Η Επιτροπή λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη της τη γνώμη του BEREC πριν από τη λήψη απόφασης.

Η απόφαση που αναφέρεται στο στοιχείο α) συνοδεύεται από λεπτομερή και αντικειμενική ανάλυση των λόγων για τους οποίους η Επιτροπή θεωρεί ότι το σχέδιο μέτρου δεν πρέπει να θεσπιστεί, καθώς και από συγκεκριμένες προτάσεις για την τροποποίησή του.

Στις περιπτώσεις που η Επιτροπή εκδίδει απόφαση σύμφωνα με το στοιχείο α) της παραγράφου 6 του παρόντος άρθρου ζητώντας από την εθνική ρυθμιστική αρχή να αποσύρει σχέδιο μέτρου, η εθνική ρυθμιστική αρχή τροποποιεί ή αποσύρει το σχέδιο μέτρου εντός εξαμήνου από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης της Επιτροπής. Σε περίπτωση που το σχέδιο μέτρου τροποποιείται, η εθνική ρυθμιστική αρχή διοργανώνει δημόσια διαβούλευση σύμφωνα με το άρθρο 23 και επανακοινοποιεί το τροποποιημένο σχέδιο μέτρου στην Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.

Η ενδιαφερόμενη εθνική ρυθμιστική αρχή λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη της τα σχόλια των άλλων εθνικών ρυθμιστικών αρχών, του BEREC και της Επιτροπής και, εκτός από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 4 και στην παράγραφο 6 στοιχείο α), μπορεί να θεσπίζει το προκύπτον σχέδιο μέτρου και, εφόσον το πράξει, το κοινοποιεί στην Επιτροπή.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή ανακοινώνει στην Επιτροπή και στον BEREC όλα τα εγκεκριμένα τελικά μέτρα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 3 στοιχεία α) και β).

Σε εξαιρετικές περιστάσεις, όταν μια εθνική ρυθμιστική αρχή κρίνει ότι πρέπει να αναληφθεί δράση επειγόντως προκειμένου να διασφαλισθεί ο ανταγωνισμός και να προστατευθούν τα συμφέροντα των χρηστών, κατά παρέκκλιση από τη διαδικασία των παραγράφων 3 και 4, μπορεί να λαμβάνει αμέσως αναλογικά και προσωρινά μέτρα. Ανακοινώνει αμελλητί στην Επιτροπή, στις άλλες εθνικές ρυθμιστικές αρχές και στον BEREC τα μέτρα αυτά, πλήρως αιτιολογημένα. Η απόφαση εθνικής ρυθμιστικής αρχής για τη μονιμοποίηση των μέτρων ή την παράταση της ισχύος τους υπόκειται στις παραγράφους 3 και 4.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή δύναται να αποσύρει ένα σχέδιο μέτρου ανά πάσα στιγμή.

Όταν σχεδιαζόμενο μέτρο που εμπίπτει στο άρθρο 32 παράγραφος 3 αποσκοπεί στην επιβολή, τροποποίηση ή άρση υποχρέωσης επιχείρησης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 61 ή 67 σε συνδυασμό με τα άρθρα 69 έως 76 και το άρθρο 83, η Επιτροπή δύναται, εντός της περιόδου του ενός μηνός που αναφέρεται στο άρθρο 32 παράγραφος 3, να κοινοποιήσει στην αρμόδια εθνική ρυθμιστική αρχή και στον BEREC τους λόγους του για τους οποίους θεωρεί ότι το σχέδιο μέτρου δημιουργεί φραγμούς στην εσωτερική αγορά ή ότι αμφισβητεί σοβαρά τη συμβατότητά του με το ενωσιακό δίκαιο. Σε αυτήν την περίπτωση, το σχέδιο μέτρου δεν εγκρίνεται για τρεις ακόμη μήνες μετά την κοινοποίηση της Επιτροπής.

Εάν δεν υπάρξει κοινοποίηση, η αρμόδια εθνική ρυθμιστική αρχή δύναται να εγκρίνει το μέτρο, λαμβάνοντας πλήρως υπόψη οποιαδήποτε σχόλια της Επιτροπής, του BEREC ή οιασδήποτε άλλης εθνικής ρυθμιστικής αρχής.

Κατά την τρίμηνη περίοδο στην οποία αναφέρεται η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή, ο BEREC και η αρμόδια εθνική ρυθμιστική αρχή συνεργάζονται στενά με στόχο την εξεύρεση του καταλληλότερου και αποτελεσματικότερου μέτρου υπό το πρίσμα των στόχων που ορίζονται στο άρθρο 3, λαμβάνοντας ταυτόχρονα δεόντως υπόψη τις απόψεις των συμμετεχόντων στην αγορά και την ανάγκη να διασφαλισθεί η ανάπτυξη συνεκτικής ρυθμιστικής πρακτικής.

Εντός έξι εβδομάδων από την έναρξη της τρίμηνης περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ο BEREC γνωμοδοτεί σχετικά με την αναφερόμενη στην παράγραφο 1 κοινοποίηση της Επιτροπής, αποφαινόμενος σχετικά με το κατά πόσο το σχέδιο μέτρου πρέπει να τροποποιηθεί ή να αποσυρθεί και, εφόσον απαιτείται, καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις προς τον σκοπό αυτό. Η εν λόγω γνώμη αιτιολογείται και δημοσιοποιείται.

Εάν στη γνωμοδότησή του ο BEREC συμμερίζεται τις σοβαρές αμφιβολίες της Επιτροπής, συνεργάζεται στενά με την ενδιαφερόμενη εθνική ρυθμιστική αρχή για την εξεύρεση του καταλληλότερου και αποτελεσματικότερου μέτρου. Πριν την εκπνοή της αναφερόμενης στην παράγραφο 1 τρίμηνης περιόδου, η εθνική ρυθμιστική αρχή δύναται είτε:

Η Επιτροπή δύναται, εντός μηνός από την εκπνοή της αναφερόμενης στην παράγραφο 1 τρίμηνης περιόδου, και έχοντας λάβει ιδιαιτέρως υπόψη τη γνώμη του BEREC, εφόσον έχει αυτός γνωμοδοτήσει:

Εντός μηνός από την έκδοση της σύστασης της Επιτροπής σύμφωνα με την παράγραφο 5 στοιχείο α) ή από την άρση των επιφυλάξεων της Επιτροπής σύμφωνα με την παράγραφο 5 στοιχείο β), η ενδιαφερόμενη εθνική ρυθμιστική αρχή κοινοποιεί στην Επιτροπή και στον BEREC το εγκριθέν τελικό μέτρο.

Η εν λόγω χρονική περίοδος δύναται να παραταθεί προκειμένου να δοθεί στην εθνική ρυθμιστική αρχή η ευχέρεια να διοργανώσει δημόσια διαβούλευση σύμφωνα με το άρθρο 23.

Σε περίπτωση που η εθνική ρυθμιστική αρχή αποφασίζει να μην τροποποιήσει ή αποσύρει το σχέδιο μέτρου βάσει της εκδοθείσας σύμφωνα με την παράγραφο 5 στοιχείο α) σύστασης, παρέχει αιτιολόγηση.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή δύναται να αποσύρει το προτεινόμενο σχέδιο μέτρου σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας.

Όταν η εθνική ρυθμιστική ή άλλη αρμόδια αρχή σκοπεύει να χρησιμοποιήσει διαδικασία επιλογής σύμφωνα με το άρθρο 55 παράγραφος 2 σε σχέση με ραδιοφάσμα για το οποίο έχουν καθοριστεί εναρμονισμένες προϋποθέσεις από τεχνικά μέτρα εφαρμογής σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 676/2002/ΕΚ προκειμένου να καταστεί δυνατή η χρήση του για ασύρματα ευρυζωνικά δίκτυα και υπηρεσίες, ενημερώνει σύμφωνα με το άρθρο 23 την RSPG σχετικά με τυχόν σχέδιο μέτρου που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της διαδικασίας συγκριτικής ή ανταγωνιστικής επιλογής δυνάμει του άρθρου 55 παράγραφος 2 και αναφέρει αν και πότε πρέπει να ζητεί από την RSPG να συγκαλέσει φόρουμ αξιολόγησης από ομοτίμους.

Εφόσον της ζητηθεί, η RSPG διοργανώνει φόρουμ αξιολόγησης από ομοτίμους για να πραγματοποιηθεί διάλογος και ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τα σχέδια μέτρων που έχουν διαβιβασθεί, και διευκολύνει την ανταλλαγή εμπειριών και βέλτιστων πρακτικών σχετικά με τα εν λόγω σχέδια μέτρων.

Το φόρουμ αξιολόγησης από ομοτίμους απαρτίζεται από μέλη της RSPG και διοργανώνεται από εκπρόσωπο της RSPG, ο οποίος προεδρεύει σε αυτό.

Το αργότερο κατά τη διάρκεια της δημόσιας διαβούλευσης που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 23, η RSPG μπορεί εκτάκτως να αναλάβει την πρωτοβουλία να συγκαλέσει φόρουμ αξιολόγησης από ομοτίμους σύμφωνα με τους κανόνες της διαδικασίας διοργάνωσής του, προκειμένου να πραγματοποιηθεί ανταλλαγή εμπειριών και βέλτιστων πρακτικών για σχέδιο μέτρου σε σχέση με διαδικασία επιλογής, στην περίπτωση που θεωρεί ότι το σχέδιο μέτρου προκαταλαμβάνει την ικανότητα της εθνικής ρυθμιστικής ή άλλης αρμόδιας αρχής να υλοποιήσει τους στόχους που καθορίζονται στα άρθρα 3, 45, 46 και 47.

Η RSPG καθορίζει εκ των προτέρων και δημοσιοποιεί τα αντικειμενικά κριτήρια για την έκτακτη σύγκληση του φόρουμ αξιολόγησης από ομοτίμους.

Κατά τη διάρκεια του φόρουμ αξιολόγησης από ομοτίμους, η εθνική ρυθμιστική αρχή ή άλλη αρμόδια αρχή επεξηγεί με ποιον τρόπο το σχέδιο μέτρου:

Στο φόρουμ αξιολόγησης από ομοτίμους μπορούν να συμμετέχουν εθελοντικά εμπειρογνώμονες από άλλες αρμόδιες αρχές και από τον BEREC.

Το φόρουμ αξιολόγησης από ομοτίμους συγκαλείται άπαξ κατά τη διάρκεια της γενικής εθνικής διαδικασίας προετοιμασίας και διαβούλευσης για ενιαία διαδικασία επιλογής σχετικά με μία ή περισσότερες ζώνες του ραδιοφάσματος, εκτός εάν η εθνική ρυθμιστική ή άλλη αρμόδια αρχή ζητήσει να συγκληθεί εκ νέου.

Κατόπιν αιτήματος της εθνικής ρυθμιστικής ή άλλης αρμόδιας αρχής που ζήτησε τη συνεδρίαση, η RSPG μπορεί να εγκρίνει έκθεση σχετικά με το πώς υλοποιεί το σχέδιο μέτρου τους στόχους της παραγράφου 4, στην οποία αποτυπώνονται οι απόψεις που ανταλλάχθηκαν στο φόρουμ αξιολόγησης από ομοτίμους.

Η RSPG δημοσιεύει κάθε χρόνο τον Φεβρουάριο έκθεση σχετικά με τα σχέδια μέτρων που συζητήθηκαν σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2. Στην έκθεση αναφέρονται οι εμπειρίες και οι βέλτιστες πρακτικές που σημειώθηκαν.

Μετά το φόρουμ αξιολόγησης από ομοτίμους, κατόπιν αιτήματος της εθνικής ρυθμιστικής ή άλλης αρμόδιας αρχής που ζήτησε τη συνεδρίαση, η RSPG μπορεί να εγκρίνει γνώμη για το σχέδιο μέτρου.

Εφόσον η Επιτροπή διαπιστώσει ότι η ύπαρξη αποκλίσεων κατά την υλοποίηση, εκ μέρους των εθνικών ρυθμιστικών ή άλλων αρμόδιων αρχών, των ρυθμιστικών καθηκόντων που προσδιορίζονται στην παρούσα οδηγία ενδέχεται να δημιουργήσει φραγμό στην εσωτερική αγορά, η Επιτροπή, λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη της τη γνώμη του BEREC, ή, κατά περίπτωση, της RSPG, μπορεί να εκδώσει συστάσεις ή, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, αποφάσεις μέσω εκτελεστικών πράξεων για να διασφαλίσει την εναρμονισμένη εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και με σκοπό την προαγωγή της επίτευξης των στόχων του άρθρου 3.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι εθνικές ρυθμιστικές και λοιπές αρμόδιες αρχές να λαμβάνουν ιδιαιτέρως υπόψη τους τις συστάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Εφόσον μια εθνική ρυθμιστική ή άλλη αρμόδια αρχή επιλέγει να μην ακολουθήσει μια σύσταση, ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή, αιτιολογώντας τη θέση της.

Οι αποφάσεις που εγκρίνονται κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1 περιλαμβάνουν αποκλειστικά τον προσδιορισμό εναρμονισμένης ή συντονισμένης μεθόδου για την αντιμετώπιση των ακόλουθων θεμάτων:

Οι εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 118 παράγραφος 4.

Ο BEREC μπορεί, με δική του πρωτοβουλία, να συμβουλεύσει την Επιτροπή σχετικά με την έγκριση μέτρου κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1.

Εάν η Επιτροπή δεν έχει εκδώσει σύσταση ή απόφαση εντός ενός έτους από την ημερομηνία έγκρισης γνώμης από τον BEREC, όπου αναφέρεται η ύπαρξη αποκλίσεων κατά την εκτέλεση από τις εθνικές ρυθμιστικές ή λοιπές αρμόδιες αρχές των ρυθμιστικών καθηκόντων που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία που θα μπορούσε να δημιουργήσει φραγμό στην εσωτερική αγορά, ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τους λόγους για τους οποίους δεν το έπραξε, και δημοσιοποιεί την αιτιολόγηση αυτή.

Σε περίπτωση που η Επιτροπή έχει εκδώσει σύσταση σύμφωνα με την παράγραφο 1, αλλά η μη συνεκτική εφαρμογή που δημιουργεί φραγμούς στην εσωτερική αγορά εξακολουθεί να υφίσταται τα επόμενα δύο έτη, η Επιτροπή, με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, εκδίδει απόφαση μέσω εκτελεστικών πράξεων σύμφωνα με την παράγραφο 4.

Σε περίπτωση που η Επιτροπή δεν έχει εγκρίνει απόφαση εντός ενός επιπλέον έτους από οποιαδήποτε σύσταση που έχει εκδοθεί δυνάμει του δεύτερου εδαφίου, ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τους λόγους για τους οποίους δεν το έπραξε, και δημοσιοποιεί την αιτιολόγηση αυτή.

Η Επιτροπή καταρτίζει και δημοσιεύει, στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατάλογο μη υποχρεωτικών προτύπων ή προδιαγραφών που χρησιμεύει ως βάση για την ενθάρρυνση της εναρμονισμένης παροχής δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφών ευκολιών και υπηρεσιών. Οσάκις χρειάζεται, η Επιτροπή δύναται, κατόπιν διαβούλευσης με την επιτροπή που θεσπίζεται με την οδηγία (ΕΕ) 2015/1535, να ζητάει την εκπόνηση προτύπων από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης (Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN), Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ηλεκτροτεχνικής Τυποποίησης (Cenelec) και Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τυποποίησης των Τηλεπικοινωνιών (ETSI)).

Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τη χρήση των προτύπων ή προδιαγραφών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 για την παροχή υπηρεσιών, τεχνικών διεπαφών ή λειτουργιών δικτύων, στον βαθμό που αυτό είναι απολύτως απαραίτητο για την εξασφάλιση της διαλειτουργικότητας των υπηρεσιών, της διατερματικής συνδεσιμότητας, της διευκόλυνσης της αλλαγής παρόχου και της φορητότητας αριθμών και αναγνωριστικών, καθώς και για τη βελτίωση της ελευθερίας επιλογής του χρήστη.

Εφόσον πρότυπα ή προδιαγραφές δεν έχουν δημοσιευθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν την εφαρμογή των προτύπων ή προδιαγραφών που θεσπίζονται από τους Ευρωπαϊκούς Οργανισμούς Τυποποίησης.

Ελλείψει αυτών των προτύπων ή προδιαγραφών, τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν την εφαρμογή διεθνών προτύπων ή συστάσεων που εγκρίνουν η Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU), η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη των Ταχυδρομικών και Τηλεπικοινωνιακών Οργανισμών (CEPT), ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης (ISO) ή η Διεθνής Ηλεκτροτεχνική Επιτροπή (IEC).

Εφόσον υφίστανται διεθνή πρότυπα, τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τους Ευρωπαϊκούς Οργανισμούς Τυποποίησης να χρησιμοποιούν τα εν λόγω πρότυπα ή τα σχετικά στοιχεία τους, ως βάση για τα πρότυπα που καταρτίζουν, εκτός εάν τα διεθνή πρότυπα ή τα σχετικά τους στοιχεία είναι αναποτελεσματικά.

Τυχόν πρότυπα ή προδιαγραφές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ή στην παρούσα παράγραφο δεν παρεμποδίζουν την πρόσβαση, όπως ενδέχεται να απαιτείται δυνάμει της παρούσας οδηγίας, όπου αυτό είναι εφικτό.

Εάν η εφαρμογή των πρότυπων ή προδιαγραφών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, δεν είναι ορθή και, συνεπώς, δεν είναι δυνατόν να εξασφαλισθεί η διαλειτουργικότητα των υπηρεσιών σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, η εφαρμογή των προτύπων ή προδιαγραφών αυτών μπορεί να καθίσταται υποχρεωτική, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στην παράγραφο 4, στον βαθμό που αυτό είναι απολύτως απαραίτητο για την εξασφάλιση της εν λόγω διαλειτουργικότητας και για τη βελτίωση της ελευθερίας επιλογής του χρήστη.

Εάν η Επιτροπή προτίθεται να καταστήσει υποχρεωτική την εφαρμογή ορισμένων προτύπων ή προδιαγραφών, δημοσιεύει ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και καλεί όλους τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους. Η Επιτροπή, μέσω εκτελεστικών πράξεων, καθιστά υποχρεωτική την εφαρμογή των σχετικών προτύπων, αναφέροντάς τα ως υποχρεωτικά πρότυπα στον κατάλογο προτύπων ή προδιαγραφών που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εάν η Επιτροπή κρίνει ότι τα πρότυπα ή οι προδιαγραφές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν συμβάλλουν πλέον στην παροχή εναρμονισμένων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, δεν ανταποκρίνονται πλέον στις ανάγκες των καταναλωτών ή παρεμποδίζουν την τεχνολογική εξέλιξη, τα αποσύρει από τον κατάλογο των προτύπων ή προδιαγραφών που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

Όταν η Επιτροπή κρίνει ότι τα πρότυπα ή προδιαγραφές που αναφέρονται στην παράγραφο 4, δεν συμβάλλουν πλέον στην παροχή εναρμονισμένων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, δεν ανταποκρίνονται πλέον στις ανάγκες των καταναλωτών ή παρεμποδίζουν την τεχνολογική εξέλιξη, αποσύρει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τα εν λόγω πρότυπα ή προδιαγραφές από τον κατάλογο των προτύπων ή προδιαγραφών στον οποίο αναφέρεται η παράγραφος 1.

Οι εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στις παραγράφους 4 και 6 του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 118 παράγραφος 4.

Το παρόν άρθρο δεν ισχύει για καμία από τις στοιχειώδεις απαιτήσεις, τις προδιαγραφές διεπαφής ή τα εναρμονισμένα πρότυπα, στα οποία εφαρμόζεται η οδηγία 2014/53/ΕΕ.

Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στην αρμόδια αρχή να επιβάλει τέλη για δικαιώματα χρήσης ραδιοφάσματος ή δικαιώματα εγκατάστασης ευκολιών επί, υπεράνω ή υποκάτω δημοσίου ή ιδιωτικού ακινήτου, που χρησιμοποιούνται για την παροχή δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφών ευκολιών, τα οποία διασφαλίζουν τη βέλτιστη χρήση των πόρων αυτών. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα εν λόγω τέλη είναι αντικειμενικά δικαιολογημένα, διαφανή, αμερόληπτα και αναλογικά προς τον επιδιωκόμενο σκοπό και λαμβάνουν υπόψη τους γενικούς στόχους της παρούσας οδηγίας.

Όσον αφορά τα δικαιώματα χρήσης ραδιοφάσματος, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να διασφαλίζεται ότι τα εφαρμοστέα τέλη καθορίζονται σε επίπεδο που εξασφαλίζει αποδοτική εκχώρηση και χρήση ραδιοφάσματος, μεταξύ άλλων ως ακολούθως:

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, όταν μια αρμόδια αρχή εξετάζει αίτηση για την παραχώρηση δικαιωμάτων:

η εν λόγω αρμόδια αρχή:

Οι διαδικασίες που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) μπορεί να διαφέρουν αναλόγως του εάν ο αιτών παρέχει δημόσια δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή όχι.

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, όταν οι δημόσιες ή οι τοπικές αρχές διατηρούν την κυριότητα ή τον έλεγχο επιχειρήσεων που παρέχουν δημόσια δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή διαθέσιμες στο κοινό υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπάρχει ουσιαστικός διαρθρωτικός διαχωρισμός της λειτουργίας που είναι αρμόδια να χορηγεί τα δικαιώματα της παραγράφου 1 από τις δραστηριότητες που συνδέονται με κυριότητα ή έλεγχο.

Στην περίπτωση που φορέας εκμετάλλευσης έχει ασκήσει το δικαίωμα, δυνάμει του εθνικού δικαίου, να εγκαθιστά ευκολίες επί, υπεράνω ή υποκάτω δημόσιου ή ιδιωτικού ακινήτου, ή έκανε χρήση διαδικασίας για την απαλλοτρίωση ή τη χρήση ακινήτου, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να επιβάλλουν τη συνεγκατάσταση και τον μερισμό των στοιχείων του δικτύου και των συναφών ευκολιών που δημιουργήθηκαν σε αυτή τη βάση, με σκοπό την προστασία του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας, της δημόσιας ασφάλειας ή την επίτευξη πολεοδομικών και χωροταξικών στόχων.

Η συνεγκατάσταση ή ο μερισμός στοιχείων του δικτύου και ευκολιών που έχουν δημιουργηθεί και ο μερισμός ακινήτου μπορούν να επιβληθούν μόνο μετά από επαρκές χρονικό διάστημα δημόσιας διαβούλευσης, κατά τη διάρκεια της οποίας παρέχεται σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη δυνατότητα να εκφράσουν τις απόψεις τους και μόνο στις συγκεκριμένες περιοχές στις οποίες κρίνεται αναγκαίος αυτός ο μερισμός με σκοπό την επίτευξη των στόχων που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο. Οι αρμόδιες αρχές δύνανται να επιβάλλουν τον μερισμό των εν λόγω ευκολιών ή του ακινήτου, περιλαμβανομένων της γης, κτιρίων, εισόδων σε κτίρια, καλωδιώσεων κτιρίων, ιστών, κεραιών, πύργων και άλλων φερουσών κατασκευών, αγωγών, σωληνώσεων, φρεατίων, κυτίων σύνδεσης, ή μέτρα που διευκολύνουν τον συντονισμό των δημόσιων έργων. Όπου απαιτείται, ένα κράτος μέλος δύναται να ορίσει εθνική ρυθμιστική αρχή ή άλλη αρμόδια αρχή για ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα καθήκοντα:

Τα μέτρα που λαμβάνονται από αρμόδια αρχή σύμφωνα με το παρόν άρθρο είναι αντικειμενικά, διαφανή, αμερόληπτα και αναλογικά. Κατά περίπτωση, τα εν λόγω μέτρα εφαρμόζονται σε συντονισμό με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές.

Οι αρμόδιες αρχές επιτρέπουν την παροχή πρόσβασης μέσω RLAN σε δημόσιο δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών, καθώς και τη χρήση του εναρμονισμένου ραδιοφάσματος για την εν λόγω παροχή, μόνο με την επιφύλαξη των εφαρμοστέων όρων για τη γενική άδεια που αφορούν τη χρήση ραδιοφάσματος όπως αναφέρεται στο άρθρο 46 παράγραφος 1.

Όταν η εν λόγω παροχή δεν αποτελεί μέρος οικονομικής δραστηριότητας ή είναι βοηθητική για οικονομική δραστηριότητα ή δημόσια υπηρεσία η οποία δεν εξαρτάται από τη μεταφορά σημάτων στα δίκτυα αυτά, οποιαδήποτε επιχείρηση, δημόσια αρχή ή οποιοσδήποτε τελικός χρήστης που παρέχει την εν λόγω πρόσβαση δεν υπόκειται σε καμία γενική άδεια για την παροχή δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών σύμφωνα με το άρθρο 12, σε υποχρεώσεις όσον αφορά τα δικαιώματα των τελικών χρηστών σύμφωνα με το μέρος III τίτλος II ούτε σε υποχρεώσεις διασύνδεσης των δικτύων τους σύμφωνα με το άρθρο 61 παράγραφος 1.

Ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 12 της οδηγίας 2000/31/ΕΚ.

Οι αρμόδιες αρχές δεν εμποδίζουν τους παρόχους δημόσιων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή διαθέσιμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών να επιτρέπουν την πρόσβαση στα δίκτυά τους για το κοινό, μέσω RLAN, τα οποία είναι δυνατό να είναι εγκατεστημένα σε χώρους τελικού χρήστη, με την επιφύλαξη της συμμόρφωσης με τους εφαρμοστέους όρους γενικής άδειας και της συναίνεσης του τελικού χρήστη κατόπιν ενημέρωσης.

Σύμφωνα ιδίως με το άρθρο 3 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2015/2120, οι αρμόδιες αρχές εξασφαλίζουν ότι οι πάροχοι δημόσιων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή διαθέσιμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών δεν περιορίζουν μονομερώς ούτε εμποδίζουν τους τελικούς χρήστες:

Οι αρμόδιες αρχές δεν περιορίζουν ούτε εμποδίζουν τους τελικούς χρήστες να επιτρέπουν την πρόσβαση, αμοιβαία ή άλλως, στα RLAN τους από άλλους τελικούς χρήστες, καθώς και βάσει πρωτοβουλιών τρίτων που συνενώνονται και καθιστούν τα RLAN διαφόρων τελικών χρηστών διαθέσιμα στο κοινό.

Οι αρμόδιες αρχές δεν περιορίζουν αδικαιολόγητα την παροχή πρόσβασης σε RLAN στο κοινό:

Οι αρμόδιες αρχές δεν περιορίζουν αδικαιολόγητα την ανάπτυξη σημείων ασύρματης πρόσβασης μικρής εμβέλειας. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να διασφαλίζεται η συνέπεια σε εθνικό επίπεδο τυχόν κανόνων που διέπουν την ανάπτυξη σημείων ασύρματης πρόσβασης μικρής εμβέλειας. Οι εν λόγω κανόνες δημοσιεύονται πριν από την εφαρμογή τους.

Ειδικότερα, οι αρμόδιες αρχές δεν υποβάλλουν την ανάπτυξη σημείων ασύρματης πρόσβασης μικρής εμβέλειας που συμμορφώνονται με τα χαρακτηριστικά που ορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 2 σε καμία μεμονωμένη πολεοδομική άδεια ή σε άλλες μεμονωμένες προηγούμενες άδειες.

Κατά παρέκκλιση από τα οριζόμενα στο δεύτερο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να απαιτούν άδεια για την ανάπτυξη σημείων ασύρματης πρόσβασης μικρής εμβέλειας σε κτίρια ή χώρους αρχιτεκτονικής, ιστορικής ή φυσικής αξίας που προστατεύονται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο ή, κατά περίπτωση, για λόγους δημόσιας ασφάλειας. Το άρθρο 7 της οδηγίας 2014/61/ΕΕ εφαρμόζεται για τη χορήγηση των εν λόγω αδειών.

Η Επιτροπή, μέσω εκτελεστικών πράξεων, καθορίζει τα φυσικά και τεχνικά χαρακτηριστικά, όπως το μέγιστο μέγεθος, το βάρος και, κατά περίπτωση, την ισχύ εκπομπών σημείων ασύρματης πρόσβασης μικρής εμβέλειας.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 118 παράγραφος 4.

Η πρώτη τέτοια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εκδίδεται έως την 30ή Ιουνίου 2020.

Το παρόν άρθρο δεν θίγει τις βασικές απαιτήσεις που ορίζονται στην οδηγία 2014/53/ΕΕ και το καθεστώς αδειοδότησης που εφαρμόζεται για τη χρήση του σχετικού ραδιοφάσματος.

Τα κράτη μέλη, εφαρμόζοντας, κατά περίπτωση, τις διαδικασίες που θεσπίζονται σύμφωνα με την οδηγία 2014/61/ΕΕ, διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης έχουν δικαίωμα πρόσβασης σε οποιαδήποτε υλική υποδομή ελέγχεται από εθνικές, περιφερειακές ή τοπικές δημόσιες αρχές και πληροί τις τεχνικές προδιαγραφές για να φιλοξενήσει σημεία ασύρματης πρόσβασης μικρής εμβέλειας ή είναι απαραίτητη για τη σύνδεση τέτοιων σημείων πρόσβασης με ένα κεντρικό δίκτυο, συμπεριλαμβανομένου του εξοπλισμού οδών, όπως είναι οι στύλοι φωτισμού, οι πινακίδες των δρόμων, οι φωτεινοί σηματοδότες, οι διαφημιστικές πινακίδες, οι στάσεις λεωφορείων και τραμ και οι σταθμοί του μετρό. Οι δημόσιες αρχές ανταποκρίνονται σε όλα τα εύλογα αιτήματα χορήγησης πρόσβασης βάσει δίκαιων, εύλογων, διαφανών και αμερόληπτων όρων και προϋποθέσεων, τα οποία δημοσιοποιούνται μέσω ενιαίου σημείου ενημέρωσης.

Με την επιφύλαξη οποιασδήποτε εμπορικής συμφωνίας, η ανάπτυξη σημείων ασύρματης πρόσβασης μικρής εμβέλειας δεν υπόκειται σε κανένα τέλος ή επιβάρυνση πέραν των διοικητικών επιβαρύνσεων σύμφωνα με το άρθρο 16.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι δεν υπάρχουν περιορισμοί που να εμποδίζουν τις επιχειρήσεις στο ίδιο κράτος μέλος ή σε διαφορετικά κράτη μέλη να διαπραγματεύονται μεταξύ τους συμφωνίες για τεχνικές και εμπορικές ρυθμίσεις πρόσβασης ή διασύνδεσης, σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο. Η επιχείρηση που ζητά πρόσβαση ή διασύνδεση δεν απαιτείται να έχει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος όπου ζητείται η πρόσβαση ή η διασύνδεση, όταν δεν παρέχει υπηρεσίες και δεν εκμεταλλεύεται δίκτυο στο εν λόγω κράτος μέλος.

Με την επιφύλαξη του άρθρου 114, τα κράτη μέλη παύουν να εφαρμόζουν νομοθετικά ή διοικητικά μέτρα, τα οποία απαιτούν από τις επιχειρήσεις, όταν χορηγούν πρόσβαση ή διασύνδεση, να παρέχουν, σε διαφορετικές επιχειρήσεις, διαφορετικούς όρους και προϋποθέσεις για ισοδύναμες υπηρεσίες, ή μέτρα που επιβάλλουν υποχρεώσεις που δεν έχουν σχέση με τις όντως παρεχόμενες υπηρεσίες πρόσβασης και διασύνδεσης, υπό την επιφύλαξη των όρων που ορίζονται στο παράρτημα I.

Οι φορείς εκμετάλλευσης δημόσιων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών έχουν δικαίωμα και, όταν ζητείται από άλλες επιχειρήσεις που διαθέτουν άδεια σύμφωνα με το άρθρο 15, υποχρέωση να διαπραγματεύονται μεταξύ τους τη διασύνδεση με σκοπό να παρέχουν υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών διαθέσιμες στο κοινό, προκειμένου να διασφαλίζουν παροχή και διαλειτουργικότητα των υπηρεσιών σε ολόκληρη την Ένωση. Οι φορείς εκμετάλλευσης παρέχουν πρόσβαση και διασύνδεση σε άλλες επιχειρήσεις υπό όρους και προϋποθέσεις συμβατές με τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται από την εθνική ρυθμιστική αρχή σύμφωνα με τα άρθρα 61, 62 και 68.

Με την επιφύλαξη του άρθρου 21, τα κράτη μέλη απαιτούν από τις επιχειρήσεις που συλλέγουν πληροφορίες από άλλη επιχείρηση πριν, κατά ή μετά τη διαδικασία διαπραγμάτευσης ρυθμίσεων πρόσβασης ή διασύνδεσης να χρησιμοποιούν τις πληροφορίες αυτές μόνο για τον σκοπό για τον οποίο παρασχέθηκαν και να τηρούν πάντοτε την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών που μεταδόθηκαν ή αποθηκεύτηκαν. Οι εν λόγω επιχειρήσεις δεν γνωστοποιούν τις ληφθείσες πληροφορίες σε κανένα άλλο μέρος, ιδίως σε άλλες υπηρεσίες, θυγατρικές ή εταίρους, στους οποίους θα μπορούσαν να παράσχουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται μέσω ουδέτερων διαμεσολαβητών όταν αυτό επιβάλλουν οι συνθήκες ανταγωνισμού.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ή, στην περίπτωση των στοιχείων β) και γ) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ή άλλες αρμόδιες αρχές, ενεργώντας με γνώμονα την επίτευξη των στόχων του άρθρου 3, ενθαρρύνουν και, κατά περίπτωση, εξασφαλίζουν, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, την κατάλληλη πρόσβαση και διασύνδεση, καθώς και τη διαλειτουργικότητα των υπηρεσιών, ασκώντας τις αρμοδιότητές τους κατά τρόπο ο οποίος εξασφαλίζει οικονομική απόδοση, βιώσιμο ανταγωνισμό, την ανάπτυξη δικτύων πολύ υψηλής χωρητικότητας, αποδοτική επένδυση και καινοτομία, και παρέχει το μέγιστο όφελος στους τελικούς χρήστες.

▼B

Παρέχουν καθοδήγηση και δημοσιοποιούν τις διαδικασίες που εφαρμόζονται για την απόκτηση πρόσβασης και διασύνδεσης, ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και οι φορείς εκμετάλλευσης με περιορισμένη γεωγραφική εμβέλεια μπορούν να επωφελούνται από τις επιβαλλόμενες υποχρεώσεις.

Ειδικότερα, και με την επιφύλαξη των μέτρων που μπορούν να ληφθούν για τις επιχειρήσεις που έχουν οριστεί ως κατέχουσες σημαντική ισχύ στην αγορά, σύμφωνα με το άρθρο 68, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ή, στην περίπτωση των στοιχείων β) και γ) του παρόντος εδαφίου, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ή άλλες αρμόδιες αρχές μπορούν να επιβάλλουν:

▼B

Οι υποχρεώσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) επιβάλλονται μόνο:

Τα εκτελεστικά μέτρα που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο σημείο ii) εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 118 παράγραφος 4.

Ειδικότερα, και με την επιφύλαξη των παραγράφων 1 και 2, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να επιβάλλουν υποχρεώσεις κατόπιν εύλογου αιτήματος για χορήγηση πρόσβασης σε σύρματα και καλώδια και σε συναφείς ευκολίες στο εσωτερικό κτιρίων ή μέχρι το πρώτο σημείο συγκέντρωσης ή διανομής, όπως καθορίζεται από την εθνική ρυθμιστική αρχή, όταν αυτό το σημείο βρίσκεται εκτός του κτιρίου. Όταν αυτό δικαιολογείται επειδή η αναπαραγωγή των εν λόγω στοιχείων δικτύου θα ήταν οικονομικώς μη αποδοτική ή πρακτικώς ανέφικτη, οι υποχρεώσεις αυτές μπορούν να επιβάλλονται σε παρόχους δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή στους ιδιοκτήτες των εν λόγω συρμάτων και καλωδίων, σε περίπτωση που οι εν λόγω ιδιοκτήτες δεν είναι πάροχοι δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Οι επιβαλλόμενοι όροι πρόσβασης είναι δυνατό να περιλαμβάνουν ειδικούς κανόνες για την πρόσβαση σε τέτοια στοιχεία δικτύου και σε συναφείς ευκολίες και υπηρεσίες, για τη διαφάνεια και τη μη διακριτική μεταχείριση και για την κατανομή του κόστους πρόσβασης, που προσαρμόζονται, κατά περίπτωση, προκειμένου να ληφθούν υπόψη παράγοντες επικινδυνότητας.

Όταν η εθνική ρυθμιστική αρχή καταλήγει στο συμπέρασμα, έχοντας υπόψη, κατά περίπτωση, τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τυχόν σχετική ανάλυση της αγοράς, ότι οι υποχρεώσεις που επιβάλλονται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση υψηλών και μη παροδικών οικονομικών ή υλικών φραγμών στην αναπαραγωγή στους οποίους βασίζεται υφιστάμενη ή αναδυόμενη κατάσταση αγοράς που περιορίζει σημαντικά τα ανταγωνιστικά αποτελέσματα για τους τελικούς χρήστες, μπορεί να επεκτείνει την επιβολή αυτών των υποχρεώσεων πρόσβασης, υπό δίκαιους και εύλογους όρους και προϋποθέσεις, πέρα από το πρώτο σημείο συγκέντρωσης ή διανομής, σε σημείο που καθορίζει ως το πλησιέστερο προς τους τελικούς χρήστες που μπορεί να φιλοξενεί επαρκή αριθμό συνδέσεων τελικών χρηστών, ώστε να είναι εμπορικά βιώσιμο για τους αιτούντες αποδοτική πρόσβαση. Για τον καθορισμό της κλίμακας της επέκτασης πέρα από το πρώτο σημείο συγκέντρωσης ή διανομής, η εθνική ρυθμιστική αρχή λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη τις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές του BEREC. Εάν δικαιολογείται για τεχνικούς ή οικονομικούς λόγους, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να επιβάλλουν υποχρεώσεις ενεργής ή εικονικής πρόσβασης.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δεν επιβάλλουν υποχρεώσεις σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο σε παρόχους δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών όταν κρίνουν ότι:

Κατά παρέκκλιση από το τρίτο εδάφιο στοιχείο α), οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να επιβάλλουν υποχρεώσεις σε παρόχους δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών που πληρούν τα κριτήρια του εν λόγω στοιχείου, όταν το σχετικό δίκτυο χρηματοδοτείται από δημόσιους πόρους.

Έως τις 21 Δεκεμβρίου 2020, ο BEREC δημοσιεύει κατευθυντήριες γραμμές για την προώθηση της συνεπούς εφαρμογής της παρούσας παραγράφου, καθορίζοντας τα σχετικά κριτήρια για τον προσδιορισμό:

Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1 και 2, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές έχουν την εξουσία να επιβάλλουν στις επιχειρήσεις που παρέχουν ή διαθέτουν άδεια να παρέχουν δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υποχρεώσεις σχετικά με τον μερισμό παθητικών υποδομών ή υποχρεώσεις για τη σύναψη συμφωνιών τοπικής πρόσβασης σε περιαγωγή, και στις δύο περιπτώσεις εάν αυτό είναι άμεσα αναγκαίο για την τοπική παροχή υπηρεσιών που στηρίζονται στη χρήση ραδιοφάσματος, σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο και υπό την προϋπόθεση ότι κανένα βιώσιμο και παρεμφερές εναλλακτικό μέσο πρόσβασης για τους τελικούς χρήστες δεν καθίσταται διαθέσιμο σε καμία επιχείρηση βάσει δίκαιων και εύλογων όρων και προϋποθέσεων. Οι αρμόδιες αρχές δύνανται να επιβάλλουν τις εν λόγω υποχρεώσεις μόνο όταν η δυνατότητα αυτή προβλέπεται με σαφήνεια κατά τη χορήγηση των δικαιωμάτων χρήσης ραδιοφάσματος και όταν δικαιολογείται από το γεγονός ότι, στην περιοχή που υπόκειται στις εν λόγω υποχρεώσεις, η καθοδηγούμενη από την αγορά ανάπτυξη υποδομών για την παροχή δικτύων ή υπηρεσιών που στηρίζονται στη χρήση ραδιοφάσματος υπόκειται σε ανυπέρβλητα οικονομικά ή υλικά εμπόδια και επομένως η πρόσβαση των τελικών χρηστών σε δίκτυα ή υπηρεσίες είναι ιδιαιτέρως ελλιπής ή απούσα. Στις περιπτώσεις στις οποίες μόνο η πρόσβαση και ο μερισμός παθητικών υποδομών δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση της κατάστασης, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να επιβάλλουν υποχρεώσεις όσον αφορά τον μερισμό ενεργών υποδομών.

Οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν υπόψη:

Στην περίπτωση επίλυσης διαφορών, οι αρμόδιες αρχές δύνανται, μεταξύ άλλων, να επιβάλλουν στον δικαιούχο της υποχρέωσης μερισμού ή πρόσβασης την υποχρέωση μερισμού του ραδιοφάσματος με τον φορέα υποδοχής υποδομών στη σχετική περιοχή.

Οι υποχρεώσεις και οι προϋποθέσεις που επιβάλλονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 έως 4 του παρόντος άρθρου είναι αντικειμενικές, διαφανείς, αναλογικές και αμερόληπτες, και εφαρμόζονται σύμφωνα με τις διαδικασίες των άρθρων 23, 32 και 33. Οι εθνικές ρυθμιστικές και άλλες αρμόδιες αρχές που έχουν επιβάλει τέτοιου είδους υποχρεώσεις και προϋποθέσεις αξιολογούν τα αποτελέσματα αυτών εντός πέντε ετών από τη θέσπιση του προηγούμενου μέτρου που θεσπίστηκε σε σχέση με τις ίδιες επιχειρήσεις και αξιολογούν το κατά πόσον θα ήταν σκόπιμο να τις ανακαλέσουν ή να τις τροποποιήσουν λαμβανομένων υπόψη των εξελισσόμενων συνθηκών. Οι εν λόγω αρχές κοινοποιούν τα αποτελέσματα της αξιολόγησής τους σύμφωνα με τις διαδικασίες που αναφέρονται στα άρθρα 23, 32 και 33.

Για τον σκοπό των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές να εξουσιοδοτούνται να παρεμβαίνουν αυτοβούλως εφόσον δικαιολογείται, προκειμένου να διασφαλίσουν τους στόχους πολιτικής του άρθρου 3, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία και, ιδίως, με τις διαδικασίες που αναφέρονται στα άρθρα 23 και 32.

Έως τις 21 Ιουνίου 2020, για να συμβάλει στον συνεκτικό καθορισμό της τοποθεσίας των σημείων τερματισμού δικτύου από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές, ο BEREC, κατόπιν διαβούλευσης με τους συμφεροντούχους και σε στενή συνεργασία με την Επιτροπή, εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με κοινές προσεγγίσεις για τον προσδιορισμό του σημείου τερματισμού δικτύου σε διαφορετικές τοπολογίες δικτύου. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν ιδιαιτέρως υπόψη τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές κατά τον καθορισμό της τοποθεσίας των σημείων τερματισμού δικτύου.

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παράρτημα II μέρος I εφαρμόζονται όσον αφορά την υπό όρους πρόσβαση σε ψηφιακές ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες που μεταδίδονται σε θεατές και ακροατές στην Ένωση, ανεξάρτητα από τον τρόπο μετάδοσης.

Όταν, ως επακόλουθο ανάλυσης της αγοράς που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 67 παράγραφος 1, μια εθνική ρυθμιστική αρχή διαπιστώσει ότι μία ή περισσότερες επιχειρήσεις δεν κατέχουν σημαντική ισχύ στη συγκεκριμένη αγορά, δύναται να τροποποιήσει ή να ανακαλέσει τους όρους όσον αφορά τις εν λόγω επιχειρήσεις εκμετάλλευσης, σύμφωνα με τις διαδικασίες των άρθρων 23 και 32, μόνο εφόσον:

Στα μέρη που επηρεάζονται από την εν λόγω τροποποίηση ή ανάκληση όρων, παρέχεται κατάλληλη χρονική περίοδος προειδοποίησης.

Οι προϋποθέσεις που ισχύουν σύμφωνα με το παρόν άρθρο δεν θίγουν τη δυνατότητα των κρατών μελών να επιβάλλουν υποχρεώσεις σε σχέση με τον τρόπο παρουσίασης των ΗΟΠ και παρόμοιων ευκολιών απαρίθμησης και πλοήγησης.

Παρά την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στην εθνική ρυθμιστική αρχή τους, το ταχύτερο δυνατό μετά τις 20 Δεκεμβρίου 2018 και εν συνεχεία, σε τακτά χρονικά διαστήματα, να επανεξετάζει τους όρους που ισχύουν σύμφωνα με το παρόν άρθρο, διεξάγοντας ανάλυση της αγοράς σύμφωνα με το άρθρο 67 παράγραφος 1 για να αποφασίσει εάν θα διατηρηθούν, θα τροποποιηθούν ή θα ανακληθούν οι ισχύοντες όροι.

Εφόσον η παρούσα οδηγία απαιτεί από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές να διαπιστώνουν κατά πόσον οι επιχειρήσεις κατέχουν σημαντική ισχύ στην αγορά σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 67, εφαρμόζεται η παράγραφος 2 του παρόντος άρθρου.

Μια επιχείρηση θεωρείται ότι κατέχει σημαντική ισχύ στην αγορά εφόσον, είτε μεμονωμένα είτε σε συνεργασία με άλλες επιχειρήσεις, κατέχει θέση ισοδύναμη με δεσπόζουσα θέση, δηλαδή θέση οικονομικής ισχύος που της επιτρέπει να συμπεριφέρεται, σε σημαντικό βαθμό, ανεξάρτητα από τους ανταγωνιστές, τους πελάτες και, τελικά, τους καταναλωτές.

Ειδικότερα, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές, όταν εκτιμούν κατά πόσον δύο ή περισσότερες επιχειρήσεις κατέχουν κοινή δεσπόζουσα θέση σε μια αγορά, ενεργούν σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο, λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την ανάλυση της αγοράς και την εκτίμηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά, τις οποίες δημοσιεύει η Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 64.

Εάν μια επιχείρηση κατέχει σημαντική ισχύ σε μια συγκεκριμένη αγορά, είναι δυνατόν να οριστεί επίσης ως κατέχουσα σημαντική ισχύ και σε μια στενά συνδεδεμένη με αυτήν αγορά, εάν οι δεσμοί μεταξύ των δύο αγορών επιτρέπουν στην επιχείρηση να αξιοποιήσει στο πλαίσιο της στενά συνδεδεμένης με αυτήν αγοράς την ισχύ που κατέχει στη συγκεκριμένη αγορά, αυξάνοντας με τον τρόπο αυτό την ισχύ της στην αγορά. Κατά συνέπεια, διορθωτικά μέτρα που έχουν ως στόχο να αποτρέψουν αυτήν την αξιοποίηση της ισχύος μπορούν να εφαρμοστούν στη στενά συνδεδεμένη με αυτή αγορά δυνάμει των άρθρων 69, 70, 71 και 74.

Κατόπιν δημόσιας διαβούλευσης, μεταξύ άλλων με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές, και λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη τη γνώμη του BEREC, η Επιτροπή εκδίδει σύσταση σχετικά με συναφείς αγορές προϊόντων και υπηρεσιών («σύσταση»). Η σύσταση καθορίζει τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, τα χαρακτηριστικά των οποίων δύνανται να αιτιολογούν την επιβολή ρυθμιστικών υποχρεώσεων που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία, με την επιφύλαξη των αγορών που είναι δυνατόν να ορίζονται σε ειδικές περιπτώσεις βάσει του δικαίου περί ανταγωνισμού. Η Επιτροπή ορίζει τις αγορές σύμφωνα με τις αρχές του δίκαιου ανταγωνισμού.

Η Επιτροπή περιλαμβάνει τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στη σύσταση, όταν, κατόπιν παρακολούθησης των συνολικών τάσεων στην Ένωση, διαπιστώνει ότι πληρούται καθένα από τα τρία κριτήρια που απαριθμούνται στο άρθρο 67 παράγραφος 1.

Η Επιτροπή επανεξετάζει τη σύσταση έως τις 21 Δεκεμβρίου 2020 και τακτικά στη συνέχεια.

Κατόπιν διαβούλευσης με τον BEREC, η Επιτροπή δημοσιεύει κατευθυντήριες γραμμές για την ανάλυση της αγοράς και την εκτίμηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά («κατευθυντήριες γραμμές περί ΣΙΑ»), οι οποίες είναι σύμφωνες με τις σχετικές αρχές του δικαίου περί ανταγωνισμού. Οι κατευθυντήριες γραμμές περί ΣΙΑ περιλαμβάνουν καθοδήγηση προς τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές σχετικά με την εφαρμογή της έννοιας της σημαντικής ισχύος στην αγορά στο συγκεκριμένο πλαίσιο της εκ των προτέρων ρύθμισης των αγορών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, λαμβανομένων υπόψη των τριών κριτηρίων που αναφέρονται στο άρθρο 67 παράγραφος 1.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές, λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη τη σύσταση και τις κατευθυντήριες γραμμές περί ΣΙΑ, ορίζουν τις σχετικές αγορές ανάλογα με στις εθνικές περιστάσεις, ιδίως τις σχετικές γεωγραφικές αγορές εντός της επικράτειάς τους, λαμβάνοντας υπόψη μεταξύ άλλων τον βαθμό του ανταγωνισμού υποδομών στις εν λόγω περιοχές, σύμφωνα με τις αρχές του δικαίου περί ανταγωνισμού. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές, κατά περίπτωση, λαμβάνουν επίσης υπόψη τα αποτελέσματα της γεωγραφικής έρευνας που διεξάγεται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 1. Ακολουθούν τις διαδικασίες των άρθρων 23 και 32 προτού να ορίσουν τις αγορές που διαφέρουν από εκείνες που ταυτοποιούνται στη σύσταση.

Εάν η Επιτροπή ή τουλάχιστον δύο ενδιαφερόμενες εθνικές ρυθμιστικές αρχές υποβάλουν αιτιολογημένο αίτημα, μαζί με υποστηρικτικά στοιχεία, ο BEREC διενεργεί ανάλυση δυνητικής διακρατικής αγοράς. Έπειτα από διαβούλευση με τους συμφεροντούχους και λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη την ανάλυση του BEREC, η Επιτροπή δύναται να εκδίδει αποφάσεις για την ταυτοποίηση διακρατικών αγορών σύμφωνα με τις αρχές του δικαίου περί ανταγωνισμού και λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη τη σύσταση και τις κατευθυντήριες γραμμές περί ΣΙΑ που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 64.

Στην περίπτωση των διακρατικών αγορών που ταυτοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, οι ενδιαφερόμενες εθνικές ρυθμιστικές αρχές πραγματοποιούν από κοινού την ανάλυση αγοράς λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές περί ΣΙΑ και αποφασίζουν, έπειτα από συνεννόηση, για την τυχόν επιβολή, διατήρηση, τροποποίηση ή άρση των ρυθμιστικών υποχρεώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 67 παράγραφος 4. Οι ενδιαφερόμενες εθνικές ρυθμιστικές αρχές γνωστοποιούν από κοινού στην Επιτροπή τα σχέδια μέτρων τους σχετικά με την ανάλυση της αγοράς και τυχόν ρυθμιστικές υποχρεώσεις δυνάμει των άρθρων 32 και 33.

Δύο ή περισσότερες εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν επίσης να γνωστοποιούν από κοινού τα σχέδια μέτρων τους σχετικά με την ανάλυση της αγοράς και τυχόν ρυθμιστικές υποχρεώσεις σε περίπτωση απουσίας διακρατικών αγορών, όταν θεωρούν ότι οι συνθήκες της αγοράς στις αντίστοιχες δικαιοδοσίες τους είναι επαρκώς ομοιογενείς.

Ο BEREC διενεργεί ανάλυση διακρατικής ζήτησης από τελικούς χρήστες για προϊόντα και υπηρεσίες που παρέχονται εντός της Ένωσης σε μία ή περισσότερες από τις αγορές που απαριθμούνται στη σύσταση, εάν λάβει αιτιολογημένο αίτημα συνοδευόμενο από υποστηρικτικά στοιχεία από την Επιτροπή ή από τουλάχιστον δύο από τις ενδιαφερόμενες εθνικές ρυθμιστικές αρχές, σύμφωνα με το οποίο υπάρχει σοβαρό πρόβλημα ζήτησης που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ο BEREC δύναται επίσης να διενεργεί αυτήν την ανάλυση, εάν λάβει αιτιολογημένο αίτημα από συμμετέχοντες στην αγορά συνοδευόμενο από επαρκή υποστηρικτικά στοιχεία και κρίνει ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα ζήτησης που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Η ανάλυση του BEREC δεν θίγει τυχόν πορίσματα περί διακρατικών αγορών σύμφωνα με το άρθρο 65 παράγραφος 1 και τυχόν πορίσματα των εθνικών ρυθμιστικών αρχών περί εθνικών ή υποεθνικών γεωγραφικών αγορών σύμφωνα με το άρθρο 64 παράγραφος 3.

Η εν λόγω ανάλυση διακρατικής ζήτησης από τελικούς χρήστες είναι δυνατό να περιλαμβάνει προϊόντα και υπηρεσίες που παρέχονται στο πλαίσιο αγορών προϊόντων ή υπηρεσιών που έχουν οριστεί με διαφορετικούς τρόπους από μία ή περισσότερες εθνικές ρυθμιστικές αρχές όταν λαμβάνονται υπόψη οι εθνικές περιστάσεις, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει δυνατότητα υποκατάστασης των εν λόγω προϊόντων και των υπηρεσιών με τα παρεχόμενα σε μία από τις αγορές που απαριθμούνται στη σύσταση.

Εάν ο BEREC καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υφίσταται διακρατική ζήτηση από τελικούς χρήστες, είναι σημαντική και δεν καλύπτεται επαρκώς από την προσφορά που παρέχεται σε εμπορική ή ρυθμιζόμενη βάση, κατόπιν διαβούλευσης με τους συμφεροντούχους και σε στενή συνεργασία με την Επιτροπή, εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με κοινές προσεγγίσεις ώστε οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές να καλύπτουν την προσδιορισθείσα διακρατική ζήτηση, μεταξύ άλλων, κατά περίπτωση, όταν επιβάλλουν διορθωτικά μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 68. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν ιδιαιτέρως υπόψη τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές κατά την εκτέλεση των ρυθμιστικών καθηκόντων τους εντός της δικαιοδοσίας τους. Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές μπορούν να παρέχουν τη βάση για τη διαλειτουργικότητα των προϊόντων χονδρικής πρόσβασης σε ολόκληρη την Ένωση και μπορούν να παρέχουν καθοδήγηση για την εναρμόνιση των τεχνικών προδιαγραφών των προϊόντων χονδρικής πρόσβασης που μπορούν να καλύψουν την εν λόγω προσδιορισθείσα διακρατική ζήτηση.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές διαπιστώνουν κατά πόσο η επιβολή των ρυθμιστικών υποχρεώσεων που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία δικαιολογείται από σχετική αγορά που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 64 παράγραφος 3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να διεξάγεται ανάλυση, κατά περίπτωση, σε συνεργασία με τις εθνικές αρχές ανταγωνισμού. Κατά τη διενέργεια της εν λόγω ανάλυσης, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν ιδιαιτέρως υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές περί ΣΙΑ και τηρούν τις διαδικασίες που αναφέρονται στα άρθρα 23 και 32.

Η επιβολή ρυθμιστικών υποχρεώσεων που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία είναι δυνατό να δικαιολογείται από αγορά, εφόσον πληρούνται όλα τα ακόλουθα κριτήρια:

Όταν εθνική ρυθμιστική αρχή διενεργεί ανάλυση αγοράς που περιλαμβάνεται στη σύσταση, θεωρεί ότι πληρείται το δεύτερο εδάφιο στοιχεία α), β) και γ), εκτός αν η εθνική ρυθμιστική αρχή διαπιστώνει ότι ένα ή περισσότερα από τα κριτήρια αυτά δεν πληρούνται υπό τις συγκεκριμένες εθνικές περιστάσεις.

Όταν εθνική ρυθμιστική αρχή διενεργεί την ανάλυση που απαιτείται βάσει της παραγράφου 1, εξετάζει τις εξελίξεις με μακρόπνοη προοπτική, ελλείψει ρύθμισης που επιβάλλεται με βάση το παρόν άρθρο στην εν λόγω σχετική αγορά, και λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ακόλουθα στοιχεία:

Όταν μια εθνική ρυθμιστική αρχή συμπεραίνει ότι η επιβολή ρυθμιστικών υποχρεώσεων σύμφωνα με τη διαδικασία των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου δεν δικαιολογείται από σχετική αγορά, ή όταν δεν πληρούνται οι όροι της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου, δεν επιβάλλει ούτε διατηρεί καμία ειδική ρυθμιστική υποχρέωση σύμφωνα με το άρθρο 68. Σε περιπτώσεις όπου ήδη υφίστανται ειδικές τομεακές ρυθμιστικές υποχρεώσεις που έχουν επιβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 68, η αρχή αίρει τις υποχρεώσεις αυτές που έχουν επιβληθεί σε επιχειρήσεις στη σχετική αγορά.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξασφαλίζουν ότι παρέχεται στα μέρη που επηρεάζονται από αυτήν την άρση υποχρεώσεων κατάλληλη χρονική περίοδος προειδοποίησης, η οποία καθορίζεται με βάση την εξισορρόπηση της ανάγκης να διασφαλίζονται η βιώσιμη μετάβαση για τους δικαιούχους των εν λόγω υποχρεώσεων και τους τελικούς χρήστες, οι επιλογές των τελικών χρηστών και ότι η ρύθμιση δεν συνεχίζεται για περισσότερο απ’ όσο είναι αναγκαίο. Κατά τον καθορισμό αυτής της χρονικής περιόδου προειδοποίησης, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να καθορίζουν ειδικούς όρους και χρονικές περιόδους προειδοποίησης όσον αφορά υφιστάμενες συμφωνίες πρόσβασης.

Εφόσον εθνική ρυθμιστική αρχή διαπιστώσει ότι, σε συγκεκριμένη αγορά δικαιολογείται η επιβολή ρυθμιστικών υποχρεώσεων σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου, εντοπίζει τυχόν επιχειρήσεις οι οποίες μεμονωμένα ή από κοινού με άλλες κατέχουν σημαντική ισχύ στην εν λόγω σχετική αγορά σύμφωνα με το άρθρο 63. Η εθνική ρυθμιστική αρχή επιβάλλει στις εν λόγω επιχειρήσεις τις ενδεδειγμένες ειδικές ρυθμιστικές υποχρεώσεις σύμφωνα με το άρθρο 68 ή διατηρεί ή τροποποιεί τις εν λόγω υποχρεώσεις, εφόσον αυτές υφίστανται ήδη αν θεωρεί ότι τα αποτελέσματα για τους τελικούς χρήστες δεν θα ήταν όντως ανταγωνιστικά ελλείψει των υποχρεώσεων αυτών.

Τα μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με τις παραγράφους 3 και 4 του παρόντος άρθρου υπόκεινται στις διαδικασίες των άρθρων 23 και 32. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές διενεργούν ανάλυση της σχετικής αγοράς και κοινοποιούν το αντίστοιχο σχέδιο μέτρου σύμφωνα με το άρθρο 32:

Όταν εθνική ρυθμιστική αρχή θεωρεί ότι δεν δύναται να ολοκληρώσει ή δεν έχει ολοκληρώσει την ανάλυσή της για σχετική αγορά που προσδιορίζεται στη σύσταση εντός της προθεσμίας που ορίζει η παράγραφος 5 του παρόντος άρθρου, ο BEREC παρέχει συνδρομή στην ενδιαφερόμενη εθνική ρυθμιστική αρχή, κατόπιν σχετικού αιτήματός της, συμπληρώνοντας την ανάλυση της συγκεκριμένης αγοράς και των ειδικών υποχρεώσεων που θα επιβληθούν. Με τη συνδρομή αυτή, η ενδιαφερόμενη εθνική ρυθμιστική αρχή κοινοποιεί, εντός έξι μηνών από την προθεσμία που ορίζεται στην παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου, το σχέδιο μέτρου στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 32.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές να έχουν εξουσία επιβολής των υποχρεώσεων που καθορίζονται στα άρθρα 69 έως 74 και στα άρθρα 76 έως 81.

Εφόσον, έπειτα από ανάλυση της αγοράς η οποία πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 67, μία επιχείρηση ορίζεται ως κατέχουσα σημαντική ισχύ στη συγκεκριμένη αγορά, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές επιβάλλουν, κατά περίπτωση, οποιαδήποτε από τις υποχρεώσεις οι οποίες αναφέρονται στα άρθρα 69 έως 74 και στα άρθρα 76 και 80. Σύμφωνα με την αρχή τις αναλογικότητας, η εθνική ρυθμιστική αρχή επιλέγει τον λιγότερο παρεμβατικό τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων που προσδιορίζονται στην ανάλυση αγοράς.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές επιβάλλουν τις υποχρεώσεις των άρθρων 69 έως 74 και των άρθρων 76 και 80 μόνο σε φορείς εκμετάλλευσης οι οποίοι έχουν οριστεί ως κατέχοντες σημαντική ισχύ στην αγορά σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, με την επιφύλαξη:

Σε εξαιρετικές περιστάσεις, όταν μια εθνική ρυθμιστική αρχή προτίθεται να επιβάλει στις επιχειρήσεις που έχουν οριστεί ως κατέχουσες σημαντική ισχύ στην αγορά υποχρεώσεις σχετικά με την πρόσβαση ή τη διασύνδεση άλλες από τις οριζόμενες στα άρθρα 69 έως 74 και στα άρθρα 76 και 80, υποβάλλει αίτημα στην Επιτροπή.

Η Επιτροπή, λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη της τη γνώμη του BEREC, εκδίδει αποφάσεις μέσω εκτελεστικών πράξεων, εξουσιοδοτώντας ή αποτρέποντας την εθνική ρυθμιστική αρχή να λάβει τέτοιου είδους μέτρα.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με την διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 118 παράγραφος 3.

Οι υποχρεώσεις που επιβάλλονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο:

Αναφορικά με την ανάγκη συμμόρφωσης προς τις διεθνείς δεσμεύσεις όπως αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές κοινοποιούν στην Επιτροπή αποφάσεις για την επιβολή, τροποποίηση ή άρση υποχρεώσεων σε επιχειρήσεις, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 32.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξετάζουν τον αντίκτυπο των νέων εξελίξεων στην αγορά, για παράδειγμα σχετικά με εμπορικές συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνιών συνεπένδυσης, που επηρεάζουν την ανταγωνιστική δυναμική.

Εάν αυτές οι εξελίξεις δεν είναι επαρκώς σημαντικές για να απαιτηθεί νέα ανάλυση της αγοράς σύμφωνα με το άρθρο 67, η εθνική ρυθμιστική αρχή αξιολογεί χωρίς καθυστέρηση κατά πόσον είναι αναγκαίες η επανεξέταση των υποχρεώσεων που επιβάλλονται σε επιχειρήσεις που έχουν οριστεί ως κατέχουσες σημαντική ισχύ στην αγορά και η τροποποίηση τυχόν προηγούμενης απόφασης, μεταξύ άλλων με την άρση υποχρεώσεων ή την επιβολή νέων, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι εν λόγω υποχρεώσεις εξακολουθούν να πληρούν τις προϋποθέσεις της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου. Οι τροποποιήσεις αυτές επιβάλλονται μόνο κατόπιν διαβουλεύσεων σύμφωνα με τα άρθρα 23 και 32.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν, σύμφωνα με το άρθρο 68, να επιβάλλουν υποχρεώσεις διαφάνειας όσον αφορά τη διασύνδεση ή την πρόσβαση, βάσει των οποίων απαιτείται από τις επιχειρήσεις να δημοσιοποιούν συγκεκριμένες πληροφορίες, όπως πληροφορίες λογιστικής φύσεως, τιμές, τεχνικές προδιαγραφές, χαρακτηριστικά δικτύου και τις αναμενόμενες εξελίξεις τους, καθώς και όρους και προϋποθέσεις παροχής και χρήσης, συμπεριλαμβανομένων τυχόν όρων μεταβολής της πρόσβασης ή της χρήσης υπηρεσιών και εφαρμογών, ιδίως όσον αφορά τη μετάβαση από τις παραδοσιακές υποδομές, εφόσον επιτρέπονται οι εν λόγω όροι από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο.

Ιδίως, στην περίπτωση που μία επιχείρηση έχει υποχρεώσεις αμεροληψίας, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να απαιτούν από την εν λόγω επιχείρηση να δημοσιεύει προσφορά αναφοράς, που θα είναι επαρκώς αδεσμοποίητη προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι οι επιχειρήσεις δεν υποχρεούνται να πληρώνουν για ευκολίες οι οποίες δεν είναι αναγκαίες για τη ζητούμενη υπηρεσία. Η εν λόγω προσφορά περιέχει περιγραφή των σχετικών προσφορών, διαχωρισμένων ανά στοιχείο ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς, και τους συναφείς όρους και προϋποθέσεις, συμπεριλαμβανομένων των τιμών. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται, μεταξύ άλλων, να επιβάλλουν αλλαγές στις προσφορές αναφοράς για την εκπλήρωση τυχόν υποχρεώσεων οι οποίες επιβάλλονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να καθορίζουν αναλυτικά τις πληροφορίες που πρέπει να διατίθενται, τις απαιτούμενες λεπτομέρειες και τον τρόπο δημοσίευσής τους.

Έως τις 21 Δεκεμβρίου 2019, προκειμένου να συμβάλλει στη συνεκτική εφαρμογή των υποχρεώσεων διαφάνειας, ο BEREC, κατόπιν διαβούλευσης με τους συμφεροντούχους και σε στενή συνεργασία με την Επιτροπή, εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τα ελάχιστα κριτήρια για προσφορά αναφοράς και τις επανεξετάζει όποτε είναι αναγκαίο ώστε να τις προσαρμόζει στις εξελίξεις της τεχνολογίας και της αγοράς. Κατά την πρόβλεψη αυτών των ελάχιστων κριτηρίων, ο BEREC επιδιώκει τους στόχους του άρθρου 3 και λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των δικαιούχων των υποχρεώσεων πρόσβασης και των τελικών χρηστών που δραστηριοποιούνται σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη, καθώς και τυχόν κατευθυντήριες γραμμές του BEREC για την ταυτοποίηση διακρατικής ζήτησης σύμφωνα με το άρθρο 66 και κάθε σχετική απόφαση της Επιτροπής.

Παρά τις διατάξεις της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, όταν μία επιχείρηση έχει, δυνάμει του άρθρου 72 ή 73, υποχρεώσεις όσον αφορά την πρόσβαση σε υποδομή δικτύου χονδρικής, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξασφαλίζουν τη δημοσίευση προσφοράς αναφοράς λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές του BEREC σχετικά με τα ελάχιστα κριτήρια για προσφορά αναφοράς, διασφαλίζουν ότι καθορίζονται, εφόσον είναι σκόπιμο, βασικοί δείκτες επιδόσεων, καθώς και τα αντίστοιχα επίπεδα υπηρεσιών, και παρακολουθούν στενά και διασφαλίζουν τη σχετική συμμόρφωση. Επιπλέον, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται, εφόσον απαιτείται, να προκαθορίζουν τις συναφείς οικονομικές ποινές, σύμφωνα με το ενωσιακό και το εθνικό δίκαιο.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή δύναται, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 68, να επιβάλλει υποχρεώσεις αμεροληψίας όσον αφορά τη διασύνδεση ή την πρόσβαση.

Οι υποχρεώσεις αμεροληψίας διασφαλίζουν, ιδίως, ότι η επιχείρηση εφαρμόζει ισοδύναμους όρους, σε ισοδύναμες περιστάσεις, σε άλλους παρόχους ισοδύναμων υπηρεσιών, και παρέχει υπηρεσίες και πληροφορίες σε τρίτους υπό τους ίδιους όρους και της ίδιας ποιότητας με τις παρεχόμενες για τις δικές της υπηρεσίες ή τις υπηρεσίες των θυγατρικών ή των εταίρων της. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να επιβάλλουν στην εν λόγω επιχείρηση υποχρεώσεις για προμήθεια προϊόντων και υπηρεσιών πρόσβασης σε όλες τις επιχειρήσεις, καθώς και στην ίδια, με τα ίδια χρονοδιαγράμματα, τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τα επίπεδα τιμών και υπηρεσιών, και μέσω των ίδιων συστημάτων και διαδικασιών, προκειμένου να διασφαλίζεται η ισοδυναμία πρόσβασης.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή μπορεί να επιβάλλει, σύμφωνα με το άρθρο 68, υποχρεώσεις λογιστικού διαχωρισμού όσον αφορά καθορισμένες δραστηριότητες που αφορούν τη διασύνδεση ή την πρόσβαση.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή μπορεί ιδίως να απαιτεί από μια καθετοποιημένη επιχείρηση να καθιστά διαφανείς τις τιμές χονδρικής πώλησης και τις εσωτερικές της τιμές μεταβίβασης προκειμένου, μεταξύ άλλων, να διασφαλίζεται η συμμόρφωση όπου υπάρχει υποχρέωση αμεροληψίας σύμφωνα με το άρθρο 70 ή, όπου είναι απαραίτητο, να αποτρέπεται ενδεχόμενη άδικη διεπιδότηση. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να καθορίζουν τη μορφή και τη λογιστική μέθοδο που πρέπει να χρησιμοποιούνται.

Με την επιφύλαξη του άρθρου 20 και προκειμένου να διευκολύνεται ο έλεγχος της συμμόρφωσης προς τις υποχρεώσεις διαφάνειας και αμεροληψίας, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές έχουν αρμοδιότητα να ζητούν την υποβολή λογιστικών βιβλίων, συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων για έσοδα από τρίτους, κατόπιν αιτήματος. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να δημοσιεύουν τις πληροφορίες που συμβάλλουν σε μια ανοικτή και ανταγωνιστική αγορά, συμμορφούμενες με τους ενωσιακούς και τους εθνικούς κανόνες όσον αφορά το εμπορικό απόρρητο.

Μια εθνική ρυθμιστική αρχή δύναται, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 68, να επιβάλλει σε επιχειρήσεις υποχρεώσεις να καλύπτουν εύλογα αιτήματα για πρόσβαση σε τεχνικά έργα και για χρήση αυτών, μεταξύ άλλων, ενδεικτικά, σε κτίρια ή εισόδους σε κτίρια, καλωδιώσεις κτιρίων, περιλαμβανομένων συρμάτων, κεραίες, πύργους και άλλες φέρουσες κατασκευές, στύλους, ιστούς, αγωγούς, σωληνώσεις, θαλάμους επιθεώρησης, φρεάτια και κυτία σύνδεσης, σε καταστάσεις όπου η εθνική ρυθμιστική αρχή, έχοντας εξετάσει την ανάλυση της αγοράς, συμπεραίνει ότι η άρνηση πρόσβασης ή η παροχή πρόσβασης υπό παράλογους όρους και προϋποθέσεις με ανάλογο αποτέλεσμα θα δυσχέραινε τη δημιουργία βιώσιμης ανταγωνιστικής αγοράς και δεν θα ήταν προς το συμφέρον του τελικού χρήστη.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να επιβάλλουν σε επιχείρηση υποχρεώσεις να παρέχει πρόσβαση κατά το παρόν άρθρο, ασχέτως εάν τα πάγια στοιχεία που επηρεάζονται από την υποχρέωση αποτελούν μέρος της σχετικής αγοράς σύμφωνα με την ανάλυση της αγοράς, με την προϋπόθεση ότι η υποχρέωση είναι αναγκαία και αναλογική για την επίτευξη των στόχων του άρθρου 3.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται, σύμφωνα με το άρθρο 68, να επιβάλλουν σε επιχειρήσεις υποχρεώσεις να ικανοποιούν εύλογα αιτήματα για πρόσβαση και χρήση ειδικών στοιχείων δικτύου και συναφών ευκολιών, σε περιπτώσεις όπου οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές κρίνουν ότι η άρνηση πρόσβασης ή τυχόν παράλογοι όροι και προϋποθέσεις με ανάλογο αποτέλεσμα θα δυσχέραιναν τη δημιουργία βιώσιμης ανταγωνιστικής αγοράς σε επίπεδο λιανικού εμπορίου και δεν θα ήταν προς το συμφέρον του τελικού χρήστη.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να ζητήσουν από τις επιχειρήσεις, μεταξύ άλλων:

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να εξαρτούν τις υποχρεώσεις αυτές από όρους δίκαιου, εύλογου και έγκαιρου χαρακτήρα.

Όταν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξετάζουν εάν ενδείκνυται να επιβάλουν κάποια από τις ενδεχόμενες ειδικές υποχρεώσεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, και ιδίως όταν αξιολογούν, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, εάν και πώς θα πρέπει να επιβάλλονται οι υποχρεώσεις αυτές, αναλύουν κατά πόσον άλλες μορφές πρόσβασης σε εισροές χονδρικής, είτε στην ίδια είτε σε συναφή αγορά χονδρικής, θα αρκούσαν για να αντιμετωπιστεί το διαπιστωμένο πρόβλημα κατά τα συμφέροντα των τελικών χρηστών. Η εν λόγω αξιολόγηση περιλαμβάνει προσφορές εμπορικής πρόσβασης, ρυθμιζόμενη πρόσβαση δυνάμει του άρθρου 61, ή υφιστάμενη ή σχεδιασμένη ρυθμιζόμενη πρόσβαση σε άλλες εισροές χονδρικής δυνάμει του παρόντος άρθρου. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν υπόψη ειδικότερα τους ακόλουθους παράγοντες:

Όταν μία εθνική ρυθμιστική αρχή εξετάζει το ενδεχόμενο, σύμφωνα με το άρθρο 68, να επιβάλει υποχρεώσεις βάσει του άρθρου 72 ή του παρόντος άρθρου, εξετάζει κατά πόσον η επιβολή υποχρεώσεων σύμφωνα με το άρθρο 72 από μόνη της θα αποτελεί αναλογικό μέσο για να προωθηθούν ο ανταγωνισμός και τα συμφέροντα του τελικού χρήστη.

Όταν επιβάλλουν υποχρεώσεις σε επιχείρηση για παροχή πρόσβασης σύμφωνα με το παρόν άρθρο, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να καθορίζουν τεχνικές ή λειτουργικές προϋποθέσεις που οφείλουν να πληρούν ο πάροχος ή οι δικαιούχοι αυτής της πρόσβασης εφόσον αυτό είναι απαραίτητο για την εξασφάλιση της ομαλής λειτουργίας του δικτύου. Οι υποχρεώσεις για την τήρηση ειδικών τεχνικών προτύπων ή προδιαγραφών συμμορφώνονται προς τα πρότυπα και τις προδιαγραφές που ορίζονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 39.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή δύναται, σύμφωνα με το άρθρο 68, να επιβάλλει υποχρεώσεις σχετικά με την ανάκτηση κόστους και τον έλεγχο τιμών, που περιλαμβάνουν υποχρέωση καθορισμού των τιμών με γνώμονα το κόστος και υποχρέωση όσον αφορά τα συστήματα κοστολόγησης, για την παροχή ειδικών τύπων διασύνδεσης ή πρόσβασης, σε περιπτώσεις όπου η ανάλυση της αγοράς καταδεικνύει ότι η έλλειψη αποτελεσματικού ανταγωνισμού σημαίνει ότι η ενδιαφερόμενη επιχείρηση μπορεί να διατηρεί τις τιμές σε υπερβολικά υψηλά επίπεδα ή να συμπιέζει τις τιμές, εις βάρος των τελικών χρηστών.

Κατά τον καθορισμό του κατά πόσον οι υποχρεώσεις ελέγχου τιμών θα είναι κατάλληλες, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη να προωθηθούν ο ανταγωνισμός και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα των τελικών χρηστών σχετικά με την ανάπτυξη και χρήση δικτύων επόμενης γενιάς, και ιδίως δικτύων πολύ υψηλής χωρητικότητας. Ειδικότερα, για να ενθαρρύνουν τις επενδύσεις από την επιχείρηση, μεταξύ άλλων στα δίκτυα επόμενης γενιάς, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν υπόψη την επένδυση της επιχείρησης. Όταν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θεωρούν ότι ενδείκνυνται οι υποχρεώσεις σε έλεγχο τιμών, επιτρέπουν στην επιχείρηση έναν εύλογο συντελεστή απόδοσης επί του επαρκούς επενδυμένου κεφαλαίου, συνυπολογίζοντας οιουσδήποτε κινδύνους ενέχει ενδεχομένως ένα συγκεκριμένο νέο επενδυτικό σχέδιο δικτύου.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξετάζουν το ενδεχόμενο να μην επιβάλουν ή να μη διατηρήσουν υποχρεώσεις δυνάμει του παρόντος άρθρου, εφόσον διαπιστώνουν ότι υφίσταται αποδεδειγμένη πίεση στις τιμές λιανικής και ότι τυχόν υποχρεώσεις που επιβάλλονται σύμφωνα με τα άρθρα 69 έως 73, συμπεριλαμβανομένης ιδίως τυχόν δοκιμής οικονομικής αναπαραγωγιμότητας που επιβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 70, διασφαλίζουν αποτελεσματική και αμερόληπτη πρόσβαση.

Όταν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές κρίνουν σκόπιμες τις υποχρεώσεις επιβολής ελέγχου τιμών για την πρόσβαση σε υφιστάμενα στοιχεία δικτύου, λαμβάνουν επίσης υπόψη τα οφέλη των προβλέψιμων και σταθερών τιμών χονδρικής για τη διασφάλιση αποτελεσματικής εισόδου στην αγορά και επαρκών κινήτρων για όλες τες επιχειρήσεις ώστε να αναπτύσσουν νέα και ενισχυμένα δίκτυα.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξασφαλίζουν ότι κάθε επιβαλλόμενος μηχανισμός ανάκτησης κόστους ή μέθοδος τιμολόγησης προάγει την ανάπτυξη νέων και ενισχυμένων δικτύων, την οικονομική απόδοση και τον βιώσιμο ανταγωνισμό και μεγιστοποιεί το διατηρήσιμο όφελος για τους τελικούς χρήστες. Εν προκειμένω, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται επίσης να λαμβάνουν υπόψη τις διαθέσιμες τιμές σε συγκρίσιμες ανταγωνιστικές αγορές.

Όταν μία επιχείρηση έχει υποχρέωση καθορισμού των τιμών της με γνώμονα το κόστος, η ενδιαφερόμενη επιχείρηση φέρει το βάρος της απόδειξης ότι τα τέλη υπολογίζονται βάσει του κόστους, λαμβανομένου υπόψη ενός εύλογου συντελεστή απόδοσης της επένδυσης. Για τον υπολογισμό του κόστους αποτελεσματικής παροχής υπηρεσιών, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να χρησιμοποιούν μεθόδους κοστολόγησης ανεξάρτητες από εκείνες που χρησιμοποιεί η επιχείρηση. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να απαιτούν από την επιχείρηση να αιτιολογεί πλήρως τις τιμές που επιβάλλει και, κατά περίπτωση, δύνανται να απαιτούν προσαρμογή των τιμών.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξασφαλίζουν ότι, όταν η εφαρμογή συστήματος κοστολόγησης επιβάλλεται για λόγους υποστήριξης του ελέγχου των τιμών, τίθεται στη διάθεση του κοινού περιγραφή του συστήματος κοστολόγησης, στην οποία εμφαίνονται τουλάχιστον οι βασικές κατηγορίες κόστους και οι κανόνες για την κατανομή του. Ένας ειδικευμένος ανεξάρτητος φορέας ελέγχει τη συμμόρφωση με το σύστημα κοστολόγησης και δημοσιεύει ετησίως δήλωση σχετικά με τη συμμόρφωση.

Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, η Επιτροπή, λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη τη γνώμη του BEREC, εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη σύμφωνα με το άρθρο 117 που συμπληρώνει την παρούσα οδηγία καθορίζοντας ενιαίο μέγιστο τέλος τερματισμού κλήσεων κινητής τηλεφωνίας σε επίπεδο Ένωσης και ενιαίο μέγιστο τέλος τερματισμού κλήσεων σταθερής τηλεφωνίας σε επίπεδο Ένωσης (αναφερόμενα από κοινού «τέλη τερματισμού φωνητικών κλήσεων σε επίπεδο Ένωσης»), τα οποία επιβάλλονται σε οποιονδήποτε πάροχο υπηρεσιών τερματισμού κλήσεων κινητής τηλεφωνίας ή τερματισμού κλήσεων σταθερής τηλεφωνίας, αντίστοιχα, σε οποιοδήποτε κράτος μέλος.

Για τον σκοπό αυτόν η Επιτροπή:

Λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη τη γνώμη του BEREC, η Επιτροπή επανεξετάζει την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του παρόντος άρθρου ανά πενταετία και εκτιμά σε κάθε τέτοια ευκαιρία, κατ’ εφαρμογή των κριτηρίων του άρθρου 67 παράγραφος 1, αν εξακολουθεί να είναι απαραίτητος ο καθορισμός τελών τερματισμού φωνητικών κλήσεων σε επίπεδο Ένωσης. Εάν η Επιτροπή αποφασίσει, μετά την επανεξέτασή της, σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, να μην επιβάλει μέγιστο τέλος τερματισμού κλήσεων κινητής τηλεφωνίας ή μέγιστο τέλος τερματισμού κλήσεων σταθερής τηλεφωνίας, ή τίποτα από τα δύο, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να διεξάγουν αναλύσεις αγοράς για τις αγορές τερματισμού φωνητικών κλήσεων σύμφωνα με το άρθρο 67, προκειμένου να εκτιμήσουν κατά πόσον είναι απαραίτητη η επιβολή ρυθμιστικών υποχρεώσεων. Εάν μια εθνική ρυθμιστική αρχή επιβάλλει, συνεπεία της εν λόγω ανάλυσης, τέλη τερματισμού κλήσεων σε σχετική αγορά με γνώμονα το κόστος, οφείλει να τηρεί τις αρχές, τα κριτήρια και τις παραμέτρους που ορίζονται στο παράρτημα III, το δε σχέδιο μέτρου της υπόκειται στις διαδικασίες των άρθρων 23, 32 και 33.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές παρακολουθούν στενά και διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με την εφαρμογή των τελών τερματισμού φωνητικών κλήσεων σε επίπεδο Ένωσης από τους παρόχους υπηρεσιών τερματισμού φωνητικών κλήσεων. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται ανά πάσα στιγμή να απαιτήσουν από τον πάροχο υπηρεσιών τερματισμού φωνητικών κλήσεων να τροποποιήσει το τέλος που χρεώνει σε άλλες επιχειρήσεις, εάν δεν συμμορφώνεται με την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που αναφέρεται στην παράγραφο 1. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές υποβάλλουν ετησίως έκθεση στην Επιτροπή και στον BEREC σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος άρθρου.

Οι επιχειρήσεις που έχουν οριστεί ως κατέχουσες σημαντική ισχύ στην αγορά σε μία ή περισσότερες σχετικές αγορές σύμφωνα με το άρθρο 67 μπορούν να προσφέρουν δεσμεύσεις σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 79 και με την επιφύλαξη του δεύτερου εδάφιου της παρούσας παραγράφου για το άνοιγμα της ανάπτυξης νέου δικτύου πολύ υψηλής χωρητικότητας που αποτελείται από στοιχεία οπτικών ινών έως τους χώρους του τελικού χρήστη ή τον σταθμό βάσης σε συνεπένδυση, για παράδειγμα προσφέροντας συνιδιοκτησία ή μακροχρόνιο επιμερισμό κινδύνων μέσω της συγχρηματοδότησης ή μέσω αγοραστικών συμφωνιών που δημιουργούν ειδικά δικαιώματα διαθρωτικού χαρακτήρα από άλλους παρόχους δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Κατά την αξιολόγηση αυτών των εν λόγω δεσμεύσεων, η εθνική ρυθμιστική αρχή καθορίζει ιδίως αν η προσφορά συνεπένδυσης συμμορφώνεται προς τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

Εάν η εθνική ρυθμιστική αρχή καταλήξει στο συμπέρασμα, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της δοκιμής αγοράς που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 79 παράγραφος 2, ότι η προσφερόμενη δέσμευση συνεπένδυσης συμμορφώνεται με τις προϋποθέσεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, καθιστά την εν λόγω δέσμευση υποχρεωτική δυνάμει του άρθρου 79 παράγραφος 3 και δεν επιβάλει επιπρόσθετες υποχρεώσεις σύμφωνα με το άρθρο 68 όσον αφορά τα στοιχεία του νέου δικτύου πολύ υψηλής χωρητικότητας τα οποία αποτελούν αντικείμενο των δεσμεύσεων, εάν τουλάχιστον ένας δυνητικός συνεπενδυτής έχει συνάψει συμφωνία συνεπένδυσης με την επιχείρηση που έχει οριστεί ως κατέχουσα σημαντική ισχύ στην αγορά.

Το πρώτο εδάφιο ισχύει χωρίς να θίγεται η ρυθμιστική μεταχείριση των περιστάσεων που δεν συμμορφώνονται με τις προϋποθέσεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, λαμβανομένων υπόψη των αποτελεσμάτων τυχόν δοκιμής αγοράς που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 79 παράγραφος 2, αλλά που έχουν αντίκτυπο στον ανταγωνισμό και λαμβάνονται υπόψη για τους σκοπούς των άρθρων 67 και 68.

Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου, η εθνική ρυθμιστική αρχή δύναται, σε δεόντως αιτιολογημένες περιστάσεις, να επιβάλει, να διατηρήσει ή να προσαρμόσει διορθωτικά μέτρα σύμφωνα με τα άρθρα 68 έως 74 όσον αφορά τα νέα πολύ υψηλής χωρητικότητας δίκτυα με σκοπό την αντιμετώπιση σοβαρών προβλημάτων ανταγωνισμού σε συγκεκριμένες αγορές, εφόσον η εθνική ρυθμιστική αρχή διαπιστώσει ότι, λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των αγορών αυτών, δεν θα αντιμετωπίζονταν σε διαφορετική περίπτωση τα εν λόγω προβλήματα ανταγωνισμού.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές παρακολουθούν διαρκώς τη συμμόρφωση με τις προϋποθέσεις της παραγράφου 1 και μπορούν να απαιτούν από την επιχείρηση που έχει οριστεί ως κατέχουσα σημαντική ισχύ στην αγορά να τους υποβάλλει ετήσιες δηλώσεις συμμόρφωσης.

Το παρόν άρθρο δεν θίγει την εξουσία της εθνικής ρυθμιστικής αρχής να λαμβάνει αποφάσεις σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 1 σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ επιχειρήσεων σε σχέση με συμφωνία συνεπένδυσης που κατά την κρίση της πληροί τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.

Ο BEREC, κατόπιν διαβούλευσης με τους συμφεροντούχους και σε στενή συνεργασία με την Επιτροπή, δημοσιεύει κατευθυντήριες γραμμές για την προώθηση της συνεπούς εφαρμογής από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές των προϋποθέσεων που ορίζονται στην παράγραφο 1 και τα κριτήρια που ορίζονται στο παράρτημα IV.

Όταν η εθνική ρυθμιστική αρχή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι προσήκουσες υποχρεώσεις που επιβάλλονται δυνάμει των άρθρων 69 έως 74 απέτυχαν να εξασφαλίσουν αποτελεσματικό ανταγωνισμό και ότι σημαντικά προβλήματα ανταγωνισμού ή αδυναμίες της αγοράς παραμένουν όσον αφορά τη χονδρική παροχή ορισμένων αγορών προϊόντων πρόσβασης, μπορεί κατ' εξαίρεση, σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο, να επιβάλει υποχρέωση σε καθετοποιημένες επιχειρήσεις να μεταθέσουν δραστηριότητες που σχετίζονται με τη χονδρική παροχή συναφών προϊόντων πρόσβασης σε επιχειρησιακή μονάδα που λειτουργεί ανεξάρτητα.

Η εν λόγω επιχειρησιακή μονάδα προμηθεύει προϊόντα και υπηρεσίες πρόσβασης σε όλες τις επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων άλλων επιχειρησιακών μονάδων της μητρικής εταιρείας, με τα ίδια χρονοδιαγράμματα, τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που όσον αφορούν τα επίπεδα τιμών και υπηρεσιών, καθώς και μέσω των ίδιων συστημάτων και διαδικασιών.

Εφόσον η εθνική ρυθμιστική αρχή προτίθεται να επιβάλει υποχρέωση λειτουργικού διαχωρισμού, υποβάλει αίτημα στην Επιτροπή, το οποίο περιλαμβάνει:

Το σχέδιο μέτρου περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

Έπειτα από την απόφαση της Επιτροπής που λαμβάνεται σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 3 για το εν λόγω σχέδιο μέτρου, η εθνική ρυθμιστική αρχή διεξάγει συντονισμένη ανάλυση των διαφόρων αγορών που σχετίζονται με το δίκτυο πρόσβασης σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζει το άρθρο 67. Με βάση την εν λόγω ανάλυση, η εθνική ρυθμιστική αρχή επιβάλλει, διατηρεί, τροποποιεί ή αίρει υποχρεώσεις, σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζονται στα άρθρα 23 και 32.

Επιχείρηση στην οποία έχει επιβληθεί λειτουργικός διαχωρισμός μπορεί να υπάγεται σε οποιαδήποτε από τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στα άρθρα 69 έως 74 σε οποιαδήποτε επιμέρους αγορά όπου έχει οριστεί ως κατέχουσα σημαντική ισχύ σύμφωνα με το άρθρο 67 ή σε κάθε άλλη υποχρέωση που έχει εγκριθεί από την Επιτροπή κατ’ εφαρμογή του άρθρου 68 παράγραφος 3.

Επιχειρήσεις που έχουν ορισθεί ως κατέχουσες σημαντική ισχύ σε μία ή περισσότερες σχετικές αγορές σύμφωνα με το άρθρο 67 ενημερώνουν την εθνική ρυθμιστική αρχή, τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από οποιαδήποτε σκοπούμενη μεταβίβαση, σχετικά με τα πάγια στοιχεία του δικτύου τοπικής πρόσβασής τους ή σημαντικό μέρος τους σε χωριστή νομική οντότητα υπό διαφορετική ιδιοκτησία ή σχετικά με σκοπούμενη καθιέρωση χωριστής επιχειρηματικής οντότητας για την παροχή πλήρως ισότιμων προϊόντων πρόσβασης σε όλους τους παρόχους λιανικής, συμπεριλαμβανομένων και των δικών της τμημάτων λιανικής.

Οι εν λόγω επιχειρήσεις ενημερώνουν επίσης την εθνική ρυθμιστική αρχή για τυχόν αλλαγή του επιδιωκόμενου σκοπού, καθώς και για την τελική έκβαση της διαδικασίας διαχωρισμού.

Οι εν λόγω επιχειρήσεις μπορούν επίσης να προσφέρουν δεσμεύσεις όσον αφορά τους όρους πρόσβασης που εφαρμόζονται στο δίκτυό τους κατά τη διάρκεια της περιόδου υλοποίησης μετά την υλοποίηση της προτεινόμενης μορφής διαχωρισμού, με σκοπό να διασφαλίζεται η αποτελεσματική πρόσβαση χωρίς διακρίσεις από τρίτους. Η προσφορά δεσμεύσεων περιλαμβάνει επαρκείς λεπτομέρειες, μεταξύ άλλων όσον αφορά το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης και τη διάρκεια, ούτως ώστε να είναι σε θέση η εθνική ρυθμιστική αρχή να εκτελεί τα καθήκοντά της σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου. Οι υποχρεώσεις αυτές μπορεί να εκτείνονται πέραν της μέγιστης περιόδου για ανασκόπηση της αγοράς που ορίζεται στο άρθρο 67 παράγραφος 5.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή αξιολογεί το αποτέλεσμα της σκοπούμενης συναλλαγής μαζί με τις προσφερόμενες δεσμεύσεις κατά περίπτωση σχετικά με υφιστάμενες ρυθμιστικές υποχρεώσεις βάσει της παρούσας οδηγίας.

Για τον σκοπό αυτό, η εθνική ρυθμιστική αρχή διεξάγει ανάλυση των διαφόρων αγορών που σχετίζονται με το δίκτυο πρόσβασης σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 67.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή λαμβάνει υπόψη τυχόν δεσμεύσεις που προσφέρει η επιχείρηση, ιδίως όσον αφορά τους στόχους του άρθρου 3. Προς τον σκοπό αυτό, η εθνική ρυθμιστική αρχή διαβουλεύεται με τρίτους σύμφωνα με το άρθρο 23 και απευθύνεται ιδίως στους τρίτους που επηρεάζονται άμεσα από τη σκοπούμενη συναλλαγή.

Με βάση την ανάλυσή της, η εθνική ρυθμιστική αρχή επιβάλλει, διατηρεί, τροποποιεί ή αίρει υποχρεώσεις, σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζονται στα άρθρα 23 και 32, εφαρμόζοντας, κατά περίπτωση, το άρθρο 80. Με την απόφασή της, η εθνική ρυθμιστική αρχή δύναται να καθιστά τις δεσμεύσεις υποχρεωτικές, εν όλω ή εν μέρει. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 67 παράγραφος 5, η εθνική ρυθμιστική αρχή δύναται να καθιστά τις δεσμεύσεις υποχρεωτικές, εν όλω ή εν μέρει, για το σύνολο της περιόδου για την οποία προσφέρονται.

Με την επιφύλαξη του άρθρου 80, η νομικά ή λειτουργικά χωριστή επιχειρησιακή οντότητα όπου έχει ορισθεί ως κατέχουσα σημαντική ισχύ στην αγορά σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη αγορά σύμφωνα με το άρθρο 67 μπορεί να υπάγεται, κατά περίπτωση, σε οποιαδήποτε από τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στα άρθρα 69 έως 74 ή σε οποιαδήποτε άλλη υποχρέωση που έχει εγκριθεί από την Επιτροπή κατ’ εφαρμογή του άρθρου 68 παράγραφος 3, εφόσον τυχόν προσφερόμενες δεσμεύσεις δεν επαρκούν για την επίτευξη των στόχων του άρθρου 3.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή παρακολουθεί την υλοποίηση των δεσμεύσεων που προσφέρθηκαν από τις επιχειρήσεις και τις οποίες κατέστησε υποχρεωτικές σύμφωνα με την παράγραφο 2 και εξετάζει την παράτασή τους όταν λήξει η χρονική περίοδος για την οποία είχαν αρχικά προσφερθεί.

Οι επιχειρήσεις που ορίζονται ως κατέχουσες σημαντική ισχύ στην αγορά μπορούν να προσφέρουν στην εθνική ρυθμιστική αρχή δεσμεύσεις σχετικά με τους όρους πρόσβασης, συνεπένδυσης ή και των δύο που ισχύουν για τα δίκτυά τους, όσον αφορά, μεταξύ άλλων:

Η προσφορά δεσμεύσεων είναι επαρκώς λεπτομερής, μεταξύ άλλων όσον αφορά το χρονοδιάγραμμα και το πεδίο υλοποίησής τους καθώς και τη διάρκειά τους, ώστε να μπορεί η εθνική ρυθμιστική αρχή να διενεργεί την αξιολόγησή της σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου. Οι δεσμεύσεις αυτές μπορούν να εκτείνονται πέραν των περιόδων για τη διενέργεια ανάλυσης της αγοράς που προβλέπει το άρθρο 67 παράγραφος 5.

Για την αξιολόγηση τυχόν δεσμεύσεων που προσφέρει επιχείρηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, η εθνική ρυθμιστική αρχή διενεργεί, εκτός των περιπτώσεων κατά τις οποίες οι δεσμεύσεις αυτές δεν πληρούν σαφώς μία ή περισσότερες από τις σχετικές προϋποθέσεις ή κριτήρια, δοκιμή αγοράς, ιδίως για τους προσφερόμενους όρους, διεξάγοντας δημόσια διαβούλευση με ενδιαφερόμενα μέρη, ιδίως των τρίτων μερών που επηρεάζονται άμεσα. Οι δυνητικοί συνεπενδυτές ή οι αιτούντες πρόσβαση μπορούν να διατυπώσουν απόψεις για τη συμμόρφωση των δεσμεύσεων τις οποίες έχουν προσφέρει με τις προϋποθέσεις του άρθρου 68, 76 ή 78, κατά περίπτωση, και μπορούν να προτείνουν αλλαγές.

Όσον αφορά τις δεσμεύσεις που προσφέρονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο, η εθνική ρυθμιστική αρχή, κατά την αξιολόγηση των υποχρεώσεων δυνάμει του άρθρου 68 παράγραφος 4, λαμβάνει ιδίως υπόψη:

Λαμβάνοντας υπόψη όλες τις απόψεις που εκφράζονται κατά τη διαβούλευση, καθώς και τον βαθμό στον οποίο οι απόψεις αυτές είναι αντιπροσωπευτικές των διάφορων συμφεροντούχων, η εθνική ρυθμιστική αρχή κοινοποιεί στην επιχείρηση που έχει οριστεί ως κατέχουσα σημαντική ισχύ στην αγορά τα προκαταρκτικά της συμπεράσματα ως προς το αν οι προσφερόμενες δεσμεύσεις συμμορφώνονται με τους στόχους, τα κριτήρια και τις διαδικασίες που καθορίζονται στο παρόν άρθρο και, κατά περίπτωση, στο άρθρο 68, 76 ή 78, και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να εξετάσει το ενδεχόμενο να καταστήσει τις δεσμεύσεις υποχρεωτικές. Η επιχείρηση μπορεί να αναθεωρήσει την αρχική της προσφορά ώστε να ληφθούν υπόψη τα προκαταρκτικά συμπεράσματα της εθνικής ρυθμιστικής αρχής και να ικανοποιηθούν τα κριτήρια που ορίζονται στο παρόν άρθρο και, κατά περίπτωση, στο άρθρο 68, 76 ή 78.

Με την επιφύλαξη του άρθρου 76 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, η εθνική ρυθμιστική αρχή μπορεί να εκδώσει απόφαση που να καθιστά τις δεσμεύσεις υποχρεωτικές, εν όλω ή εν μέρει.

Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 67 παράγραφος 5, η εθνική ρυθμιστική αρχή μπορεί να καταστήσει ορισμένες ή όλες τις δεσμεύσεις υποχρεωτικές για συγκεκριμένη χρονική περίοδο, η οποία μπορεί να συμπίπτει με τη συνολική περίοδο για την οποία προσφέρονται, και, σε περίπτωση δεσμεύσεων συνεπένδυσης που γίνονται υποχρεωτικές σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, τις καθιστά υποχρεωτικές για χρονικό διάστημα τουλάχιστον επτά ετών.

Με την επιφύλαξη του άρθρου 76, το παρόν άρθρο δεν θίγει την εφαρμογή της διαδικασίας ανάλυσης της αγοράς σύμφωνα με το άρθρο 67 και την επιβολή υποχρεώσεων σύμφωνα με το άρθρο 68.

Σε περίπτωση που η εθνική ρυθμιστική αρχή καθιστά υποχρεωτικές δεσμεύσεις δυνάμει του παρόντος άρθρου, εξετάζει σύμφωνα με το άρθρο 68 τις επιπτώσεις αυτής της απόφασης για την ανάπτυξη της αγοράς και την καταλληλόλητα τυχόν υποχρεώσεων που έχει επιβάλει ή, ελλείψει των εν λόγω υποχρεώσεων, θα είχε την πρόθεση να επιβάλει σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο ή με τα άρθρα 69 έως 74. Κατά την κοινοποίηση του σχετικού σχεδίου μέτρου δυνάμει του άρθρου 68 σύμφωνα με το άρθρο 32, η εθνική ρυθμιστική αρχή συνοδεύει το σχέδιο μέτρου που κοινοποιείται με την απόφαση που αφορά τις δεσμεύσεις.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή παρακολουθεί, επιβλέπει και διασφαλίζει τη συμμόρφωση με τις δεσμεύσεις που έχει καταστήσει υποχρεωτικές σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου με τον ίδιο τρόπο που παρακολουθεί, επιβλέπει και διασφαλίζει τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται δυνάμει του άρθρου 68 και εξετάζει το ενδεχόμενο παράτασης της χρονικής περιόδου για την οποία έχουν καταστεί δεσμευτικές όταν εκπνέει η αρχική χρονική περίοδος. Εάν η εθνική ρυθμιστική αρχή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μια επιχείρηση δεν έχει συμμορφωθεί με τις δεσμεύσεις που κατέστησαν δεσμευτικές σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, μπορεί να επιβάλει ποινές στην εν λόγω επιχείρηση σύμφωνα με το άρθρο 29. Με την επιφύλαξη της διαδικασίας για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τις ειδικές υποχρεώσεις δυνάμει του άρθρου 30, η εθνική ρυθμιστική αρχή έχει τη δυνατότητα να επανεκτιμά τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 6.

Μια εθνική ρυθμιστική αρχή που ορίζει επιχείρηση απούσα από όλες τις αγορές λιανικής για υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών ως κατέχουσα σημαντική ισχύ στην αγορά σε μία ή περισσότερες αγορές χονδρικής σύμφωνα με το άρθρο 67, εξετάζει κατά πόσον η επιχείρηση αυτή διαθέτει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

Αν η εθνική ρυθμιστική αρχή συμπεραίνει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, μπορεί να επιβάλει στην εν λόγω επιχείρηση μόνο τις υποχρεώσεις των άρθρων 70 και 73 ή υποχρέωση που αφορά τον καθορισμό θεμιτού και εύλογου τιμήματος μόνον όταν αυτό δικαιολογείται με βάση ανάλυση της αγοράς που περιλαμβάνει και αξιολόγηση των προοπτικών της πιθανής συμπεριφοράς της επιχείρησης που έχει οριστεί ως κατέχουσα σημαντική ισχύ στην αγορά.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή επανεξετάζει τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται στην επιχείρηση σύμφωνα με το παρόν άρθρο ανά πάσα στιγμή, αν συμπεραίνει ότι δεν πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου και εφαρμόζει, κατά περίπτωση, τα άρθρα 67 έως 74. Οι επιχειρήσεις ενημερώνουν χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση την εθνική ρυθμιστική αρχή για τυχόν αλλαγή των περιστάσεων που σχετίζονται με τα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή επανεξετάζει επίσης τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται στην επιχείρηση σύμφωνα με το παρόν άρθρο αν, με βάση αποδεικτικά στοιχεία των όρων και των προϋποθέσεων που προσφέρονται από την επιχείρηση στους επόμενου σταδίου πελάτες της, η αρχή συμπεραίνει ότι έχουν ανακύψει ή ενδέχεται να ανακύψουν προβλήματα ανταγωνισμού σε βάρος των τελικών χρηστών για τα οποία απαιτείται η επιβολή μίας ή περισσότερων από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 69, 71, 72 ή 74 ή η τροποποίηση των υποχρεώσεων που επιβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.

Η επιβολή υποχρεώσεων και η επανεξέτασή τους σύμφωνα με το παρόν άρθρο εφαρμόζονται σύμφωνα με τις διαδικασίες των άρθρων 23, 32 και 33.

Επιχειρήσεις που έχουν οριστεί ως κατέχουσες σημαντική ισχύ στην αγορά σε μία ή περισσότερες σχετικές αγορές σύμφωνα με το άρθρο 67 κοινοποιούν στην εθνική ρυθμιστική αρχή εκ των προτέρων και εγκαίρως για τη χρονική στιγμή κατά την οποία σχεδιάζουν να παροπλίσουν ή να αντικαταστήσουν με νέα υποδομή μέρη του δικτύου, συμπεριλαμβανομένων των αναγκαίων για τη λειτουργία δικτύου χαλκού παραδοσιακών υποδομών, που υπόκεινται σε υποχρεώσεις σύμφωνα με τα άρθρα 68 έως 80.

Η εθνική ρυθμιστική αρχή εξασφαλίζει ότι η διαδικασία παροπλισμού ή αντικατάστασης περιλαμβάνει διαφανές χρονοδιάγραμμα και προϋποθέσεις, συμπεριλαμβανομένης κατάλληλης χρονικής περιόδου προειδοποίησης για τη μετάβαση, και καθορίζει τη διαθεσιμότητα εναλλακτικών προϊόντων τουλάχιστον συγκρίσιμης ποιότητας που παρέχουν πρόσβαση στις αναβαθμισμένες υποδομές δικτύου που υποκαθιστούν τα αντικατεστημένα στοιχεία, εφόσον είναι αναγκαίο για τη διασφάλιση του ανταγωνισμού και των δικαιωμάτων των τελικών χρηστών.

Όσον αφορά τα πάγια στοιχεία που προτείνονται για παροπλισμό ή αντικατάσταση, η εθνική ρυθμιστική αρχή δύναται να άρει τις υποχρεώσεις αφού βεβαιωθεί ότι ο πάροχος πρόσβασης:

Η άρση αυτή εφαρμόζεται σύμφωνα με τις διαδικασίες που αναφέρονται στα άρθρα 23, 32 και 33.

Το παρόν άρθρο δεν θίγει τη διαθεσιμότητα ρυθμιζόμενων προϊόντων που επιβάλλεται από την εθνική ρυθμιστική αρχή σε σχέση με τις αναβαθμισμένες υποδομές δικτύου σύμφωνα με τις διαδικασίες των άρθρων 67 και 68.

Τα κράτη μέλη δύνανται να εξασφαλίζουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές επιβάλλουν κατάλληλες ρυθμιστικές υποχρεώσεις στις επιχειρήσεις οι οποίες προσδιορίστηκαν ως κατέχουσες σημαντική ισχύ σε συγκεκριμένη λιανική αγορά σύμφωνα με το άρθρο 63, όταν:

Οι υποχρεώσεις που επιβάλλονται δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου βασίζονται στη φύση του εντοπιζόμενου προβλήματος και είναι αναλογικές και δικαιολογημένες, λαμβανομένων υπόψη των στόχων του άρθρου 3. Οι επιβαλλόμενες υποχρεώσεις μπορούν να περιλαμβάνουν την υποχρέωση των προσδιοριζόμενων επιχειρήσεων να μην χρεώνουν υπερβολικές τιμές, να μην παρεμποδίζουν την είσοδο στην αγορά, να μην προκαλούν στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό με τον καθορισμό ιδιαίτερα χαμηλών τιμών προς προσέλκυση πελατών, να μην παρέχουν, με αθέμιτο τρόπο, προνόμια σε ειδικούς τελικούς χρήστες ούτε να δεσμοποιούν, χωρίς εύλογη αιτία, τις υπηρεσίες. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές μπορούν να επιβάλλουν στις επιχειρήσεις αυτές κατάλληλα μέτρα περιορισμού των τιμών λιανικής, μέτρα για τον έλεγχο των επιμέρους τιμολογίων ή μέτρα για τον καθορισμό των τιμολογίων με γνώμονα το κόστος ή τις τιμές σε συγκρίσιμες αγορές, προκειμένου να προστατεύουν τα συμφέροντα των τελικών χρηστών και παράλληλα να προωθούν τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξασφαλίζουν ότι, όταν επιχείρηση υπόκειται σε ρύθμιση τιμολογίου ή άλλους σχετικούς ελέγχους λιανικής, εφαρμόζονται τα αναγκαία και ενδεδειγμένα συστήματα κοστολόγησης. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να καθορίζουν τη μορφή και τη λογιστική μέθοδο που πρέπει να χρησιμοποιούνται. Η συμμόρφωση με το σύστημα κοστολόγησης ελέγχεται από ειδικευμένο ανεξάρτητο φορέα. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξασφαλίζουν την κατ’ έτος δημοσίευση δήλωσης συμμόρφωσης.

Με την επιφύλαξη των άρθρων 85 και 88, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δεν επιβάλλουν τους μηχανισμούς ελέγχου λιανικής που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου σε γεωγραφικές αγορές ή αγορές λιανικής στις οποίες θεωρούν ότι επικρατεί αποτελεσματικός ανταγωνισμός.