(1)

Η Ένωση επικροτεί τις ξένες επενδύσεις, καθώς συμβάλλουν στην ανάπτυξη βελτιώνοντας την ανταγωνιστικότητά της, δημιουργώντας θέσεις εργασίας και οικονομίες κλίμακας και εισφέροντας κεφάλαια, τεχνολογίες, καινοτομία και εμπειρογνωσία.

(2)

Το άρθρο 3 παράγραφος 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) ορίζει ότι η Ένωση, στις σχέσεις της με τον υπόλοιπο κόσμο, πρέπει να προβάλλει και να προωθεί τις αξίες της και τα συμφέροντά της και να συμβάλλει στην προστασία των πολιτών της.

(3)

Η Ένωση και τα κράτη μέλη διατηρούν ανοικτό επενδυτικό περιβάλλον, το οποίο κατοχυρώνεται στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και ενσωματώνεται στις διεθνείς δεσμεύσεις της Ένωσης και των κρατών μελών της. Ωστόσο, το άρθρο 21 παράγραφος 2 ΣΕΕ ορίζει ότι οι πολιτικές και οι δράσεις της Ένωσης αποσκοπούν στη διαφύλαξη των αξιών της, των θεμελιωδών της συμφερόντων, της ασφάλειας, της ανεξαρτησίας και της ακεραιότητάς της. Οι εν λόγω αρχές και στόχοι στηρίζουν την κοινή εμπορική πολιτική της Ένωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 207 ΣΛΕΕ, μεταξύ άλλων όσον αφορά τις ξένες επενδύσεις. Εν προκειμένω, βάσει των διεθνών υποχρεώσεων που έχουν αναλάβει στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και των εμπορικών και επενδυτικών συμφωνιών που έχουν συνάψει με τρίτες χώρες, είναι δυνατόν για την Ένωση ή τα κράτη μέλη να περιορίζουν τις άμεσες ξένες επενδύσεις για λόγους ασφάλειας ή δημόσιας τάξης, με την επιφύλαξη ορισμένων απαιτήσεων.

(4)

Δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2019/452 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4), έχει θεσπιστεί πλαίσιο για τον έλεγχο, από τα κράτη μέλη, των άμεσων ξένων επενδύσεων στην Ένωση. Ειδικότερα, ο εν λόγω κανονισμός θέσπισε μηχανισμό συνεργασίας που επιτρέπει στα κράτη μέλη και στην Επιτροπή να ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με τις άμεσες ξένες επενδύσεις και να εγείρουν ανησυχίες σχετικά με κινδύνους για την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη. Ο εν λόγω μηχανισμός συνεργασίας απαιτούσε από το κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιείται η άμεση ξένη επένδυση να λαμβάνει δεόντως υπόψη τις παρατηρήσεις που υποβάλλουν άλλα κράτη μέλη και τη γνώμη που διατυπώνει η Επιτροπή στην απόφαση ελέγχου της.

(5)

Το πλαίσιο που θεσπίστηκε δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2019/452 έχει επιτύχει τον στόχο του να παράσχει επίσημο μηχανισμό για τα κράτη μέλη και την Επιτροπή με σκοπό την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις άμεσες ξένες επενδύσεις και την ευαισθητοποίηση σχετικά με τους διασυνοριακούς κινδύνους για την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη που ανακύπτουν από ορισμένες άμεσες ξένες επενδύσεις.

(6)

Ωστόσο, απαιτείται ένα νέο νομοθετικό μέσο για την ενίσχυση της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας του ελέγχου των άμεσων ξένων επενδύσεων και για τη διασφάλιση υψηλότερου βαθμού εναρμόνισης σε ολόκληρη την Ένωση. Οι εν λόγω βελτιώσεις είναι αναγκαίες λόγω της εξελισσόμενης φύσης των επενδυτικών ροών. Η ολοκλήρωση των παγκόσμιων οικονομιών, σε συνδυασμό με τον πόλεμο και τις γεωπολιτικές εντάσεις, έχει οδηγήσει στην εμφάνιση νέων κινδύνων που πρέπει να αντιμετωπιστούν από την Ένωση και τα κράτη μέλη. Στις 20 Ιουνίου 2023, η Επιτροπή και ο Ύπατος Εκπρόσωπος της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση με τίτλο «Στρατηγική για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής οικονομικής ασφάλειας» και, στις 3 Δεκεμβρίου 2025, εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση με τίτλο «Ενίσχυση της οικονομικής ασφάλειας της ΕΕ». Οι εν λόγω ανακοινώσεις προσδιορίζουν τον έλεγχο των άμεσων ξένων επενδύσεων (ΑΞΕ) ως εργαλείο για την προστασία της Ένωσης από κινδύνους για την οικονομική ασφάλεια. Οι ανακοινώσεις υπογραμμίζουν την ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι που συνδέονται με την ανθεκτικότητα των αλυσίδων εφοδιασμού, την πρόσβαση σε υποδομές ζωτικής σημασίας, τη διαρροή τεχνολογίας και την εργαλειοποίηση των οικονομικών εξαρτήσεων ή του οικονομικού εξαναγκασμού.

(7)

Ορισμένες ξένες επενδύσεις που δεν καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/452 θα μπορούσαν να ενέχουν κινδύνους για την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη. Οι εν λόγω κίνδυνοι αφορούν, ειδικότερα, ορισμένες ξένες επενδύσεις που πραγματοποιούνται σε κράτη μέλη τα οποία δεν διαθέτουν ακόμη μηχανισμό ελέγχου σε ισχύ, ξένες επενδύσεις που πραγματοποιούνται σε κράτη μέλη τα οποία διαθέτουν μηχανισμό ελέγχου σε ισχύ, αλλά του οποίου το πεδίο εφαρμογής δεν περιλαμβάνει ορισμένες ευαίσθητες ξένες επενδύσεις, και ξένες επενδύσεις που πραγματοποιούνται από ξένους επενδυτές μέσω θυγατρικής εγκατεστημένης στην Ένωση («ενδοενωσιακές επενδύσεις») και οι οποίες ενδέχεται να ενέχουν τους ίδιους κινδύνους για την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη με τις ξένες επενδύσεις που πραγματοποιούνται απευθείας από τρίτες χώρες.

(8)

Όταν μεγάλη πλειονότητα των κρατών μελών, αλλά όχι όλα, διέθετε νομοθετική πράξη σε ισχύ που προέβλεπε μηχανισμό για τον έλεγχο των άμεσων ξένων επενδύσεων, η απουσία μηχανισμού ελέγχου σε ορισμένα κράτη επέτρεψε σε προβληματικούς ξένους επενδυτές που επιθυμούσαν να επενδύουν σε ευαίσθητα περιουσιακά στοιχεία να το πράξουν στα εν λόγω κράτη μέλη ως μέσο εισόδου στην εσωτερική αγορά. Επιπλέον, σε πολλά κράτη μέλη, οι εθνικές νομοθεσίες επεκτείνουν επίσης τον έλεγχο στις ενδοενωσιακές επενδύσεις. Μεταξύ των κρατών μελών υπάρχουν σημαντικές διαφορές ως προς το πεδίο εφαρμογής, τα κατώτατα όρια και τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση του κατά πόσον μια ξένη επένδυση είναι πιθανό να επηρεάσει αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη. Υπάρχουν επίσης διαφορές στις διαδικασίες ελέγχου. Ο παρών κανονισμός αποσκοπεί στη μείωση των αποκλίσεων σε βασικά στοιχεία των μηχανισμών ελέγχου που εφαρμόζονται σε εθνικό επίπεδο. Σε ορισμένα κράτη μέλη, η ξένη επένδυση μπορεί να υλοποιηθεί προτού λάβει έγκριση όσον αφορά την επίπτωση στην ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη. Ωστόσο, άλλα απαιτούν η ξένη επένδυση να οριστικοποιείται μόνον αφού εγκριθεί στο πλαίσιο του μηχανισμού ελέγχου. Οι αποκλίσεις αυτές δημιουργούν πρόβλημα στην ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Για παράδειγμα, δημιουργούν άνισους όρους ανταγωνισμού και αυξάνουν το κόστος συμμόρφωσης για τους επενδυτές που επιδιώκουν να κοινοποιήσουν συναλλαγές σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη. Η μείωση των αποκλίσεων είναι καίριας σημασίας για τη διασφάλιση προβλεψιμότητας για τους επενδυτές όσον αφορά τα εφαρμοστέα εθνικά καθεστώτα και τα χαρακτηριστικά τους, ώστε να μειωθεί έτσι το σχετικό κόστος συμμόρφωσης. Αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό λαμβανομένου υπόψη του επιπέδου ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς, λόγω του οποίου μια ενιαία συναλλαγή μπορεί να επηρεάζει περισσότερα του ενός κράτη μέλη σε ολόκληρη την Ένωση. Είναι, για παράδειγμα, δυνατόν μια συναλλαγή που αποσκοπεί στην εξαγορά μιας επιχείρησης που έχει συσταθεί βάσει της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους να επηρεάζει επίσης την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη ενός άλλου κράτους μέλους, λόγω της δομής της αλυσίδας εφοδιασμού ή άλλων οικονομικών στοιχείων που συνδέουν την ενωσιακή επιχείρηση-στόχο με άλλες επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη. Για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα αυτά που συνδέονται με την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς και για να διασφαλιστεί μεγαλύτερη συνέπεια και προβλεψιμότητα, είναι σκόπιμο τα κριτήρια και τα στοιχεία που πρέπει να χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση των ξένων επενδύσεων να καθορίζονται μέσω δράσης της Ένωσης. Ως εκ τούτου, ο παρών κανονισμός αποσκοπεί στην αύξηση της σύγκλισης των εθνικών κανόνων που εφαρμόζονται στον έλεγχο των ξένων επενδύσεων, συμπεριλαμβανομένων των ενδοενωσιακών επενδύσεων, ώστε να δημιουργηθούν ίσοι όροι ανταγωνισμού, να αυξηθεί η ασφάλεια για τους ξένους επενδυτές και να αποτραπεί η εμφάνιση πρόσθετων εμποδίων στην εσωτερική αγορά.

(9)

Για να διασφαλιστεί μια συνεκτική προσέγγιση όσον αφορά τον έλεγχο των ξένων επενδύσεων σε ολόκληρη την Ένωση, θα πρέπει να απαιτείται από όλα τα κράτη μέλη να ελέγχουν τις ξένες επενδύσεις με βάση την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη. Επιπλέον, τα βασικά στοιχεία των εθνικών μηχανισμών ελέγχου θα πρέπει να εναρμονιστούν. Η εν λόγω ελάχιστη εναρμόνιση θα πρέπει να περιλαμβάνει την υποχρέωση των κρατών μελών να διασφαλίζουν τον έλεγχο των ξένων επενδύσεων που στοχεύουν οντότητες οι οποίες δραστηριοποιούνται σε συγκεκριμένο σύνολο ευαίσθητων τομέων. Η εν λόγω υποχρέωση θα πρέπει να διασφαλίζει ότι ορισμένες ευαίσθητες ξένες επενδύσεις ελέγχονται σε όλα τα κράτη μέλη. Επίσης, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εναρμονίσει και να αποσαφηνίσει περαιτέρω τις διαδικασίες στο πλαίσιο του μηχανισμού συνεργασίας και την αλληλεπίδραση μεταξύ των μηχανισμών ελέγχου και του μηχανισμού συνεργασίας. Ειδικότερα, είναι σκόπιμο να διασφαλιστεί ότι όλοι οι μηχανισμοί ελέγχου περιλαμβάνουν αρχική εξέταση η οποία δεν θα πρέπει να διαρκεί περισσότερο από 45 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία κατά την οποία η αρχή ελέγχου θεωρεί ολοκληρωμένη την καταχώριση. Επομένως, για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να εισαχθεί ορισμός της «καταχώρισης» που θα καλύπτει τόσο την αρχική προσκόμιση των απαιτούμενων εγγράφων, όσο και την αξιολόγηση του κατά πόσον ένα αίτημα θεωρείται ολοκληρωμένο. Όπου είναι αναγκαίο, θα πρέπει να διενεργείται διεξοδική έρευνα. Επιπλέον, τα χρονοδιαγράμματα για την κοινοποίηση μέσω του μηχανισμού συνεργασίας θα πρέπει να εναρμονιστούν και τα στάδια της διαδικασίας στο πλαίσιο του μηχανισμού συνεργασίας, ιδίως όσον αφορά την υποβολή παρατηρήσεων από τα κράτη μέλη και τη διατύπωση γνωμών της Επιτροπής, θα πρέπει να ευθυγραμμιστούν καλύτερα. Η εν λόγω εναρμόνιση και ευθυγράμμιση θα επιτρέψει την αντιμετώπιση καταστάσεων όπου τα χρονοδιαγράμματα των εθνικών διαδικασιών δεν είναι ευθυγραμμισμένα και θα μπορούσε, συνεπώς, να καθυστερήσει μια συναλλαγή. Θα πρέπει να υπάρχει ένα ορισμένο επίπεδο εναρμόνισης των κριτηρίων που θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα κράτη μέλη και η Επιτροπή κατά την αξιολόγηση του κατά πόσον μια ξένη επένδυση είναι πιθανό να επηρεάσει αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη. Το εν λόγω κοινό σύνολο κριτηρίων θα πρέπει να περιλαμβάνει την ασφάλεια, ακεραιότητα, ανθεκτικότητα και λειτουργία των κρίσιμων οντοτήτων, τη διαθεσιμότητα κρίσιμων τεχνολογιών ή τη συνέχεια του εφοδιασμού με κρίσιμες εισροές. Το κοινό σύνολο κριτηρίων θα διασφαλίσει μια πιο ομοιόμορφη αξιολόγηση των πιθανών αρνητικών επιπτώσεων των ξένων επενδύσεων στην ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη, διατηρώντας παράλληλα τη δυνατότητα των κρατών μελών να λαμβάνουν υπόψη περαιτέρω κριτήρια που μπορεί να διαφέρουν μεταξύ των κρατών μελών.

(10)

Ο έλεγχος των ξένων επενδύσεων θα πρέπει να διενεργείται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. Ο έλεγχος αυτός θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες και να τηρεί την αρχή της αναλογικότητας. Θα πρέπει να σέβεται τον στόχο της διατήρησης ενός ανοικτού επενδυτικού περιβάλλοντος και της εσωτερικής αγοράς. Επιπλέον, ο έλεγχος των ξένων επενδύσεων θα πρέπει να συμμορφώνεται με το δίκαιο της Ένωσης, και ιδίως με τα άρθρα 49 και 63 ΣΛΕΕ. Τυχόν περιορισμοί στην ελευθερία εγκατάστασης ή στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων που θα μπορούσαν να προκύψουν από μηχανισμούς ελέγχου ή αποφάσεις ελέγχου, όπως η επιβολή μέτρων μετριασμού ή η απαγόρευση ή αναστροφή ξένης επένδυσης, θα πρέπει να δικαιολογούνται από λόγους δημόσιας τάξης ή δημόσιας ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων των πραγματικών και αρκούντως σοβαρών απειλών κατά θεμελιώδους συμφέροντος της κοινωνίας. Σε αυτούς τους λόγους δημόσιας τάξης ή δημόσιας ασφάλειας περιλαμβάνονται οι κίνδυνοι για τη λειτουργία των θεσμικών οργάνων και των βασικών δημόσιων υπηρεσιών, για την προμήθεια βασικών προϊόντων ή υπηρεσιών ή για την επιβίωση του πληθυσμού, καθώς και οι κίνδυνοι σοβαρής διαταραχής των εξωτερικών σχέσεων ή της ειρηνικής συνύπαρξης των εθνών ή οι κίνδυνοι για τα στρατιωτικά συμφέροντα.

(11)

Για να καταστεί δυνατή η αποδοτική και αποτελεσματική λειτουργία του μηχανισμού συνεργασίας που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό, είναι αναγκαίο να καθοριστεί ένα κοινό ελάχιστο πεδίο εφαρμογής των ξένων επενδύσεων τις οποίες θα πρέπει να ελέγχουν όλα τα κράτη μέλη.

(12)

Είναι αναγκαίο το κράτος μέλος στο οποίο προγραμματίζεται ή πραγματοποιείται η ξένη επένδυση («κράτος μέλος υποδοχής») να λογοδοτεί περισσότερο στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη που εκφράζουν δεόντως αιτιολογημένες ανησυχίες για την ασφάλεια ή δημόσια τάξη.

(13)

Το κοινό πλαίσιο που ορίζεται στον παρόντα κανονισμό δεν θα πρέπει να θίγει την αποκλειστική αρμοδιότητα κάθε κράτους μέλους να διαφυλάσσει την εθνική του ασφάλεια, όπως ορίζει το άρθρο 4 παράγραφος 2 ΣΕΕ. Το εν λόγω κοινό πλαίσιο δεν θα πρέπει να θίγει την προστασία των ουσιωδών συμφερόντων της ασφάλειας των κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 346 ΣΛΕΕ.

(14)

Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να καλύπτει τις ξένες επενδύσεις που δημιουργούν ή διατηρούν σταθερούς και άμεσους δεσμούς μεταξύ ξένων επενδυτών, συμπεριλαμβανομένων των κρατικών φορέων, και ενωσιακών επιχειρήσεων-στόχων που ασκούν οικονομική δραστηριότητα σε κράτος μέλος. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται όταν οι ξένες επενδύσεις πραγματοποιούνται απευθείας από ξένο επενδυτή ή αποτελούν ενδοενωσιακές επενδύσεις. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να καλύπτει την απόκτηση εταιρικών τίτλων που προορίζονται αποκλειστικά για χρηματοοικονομικές επενδύσεις χωρίς πρόθεση επηρεασμού της διαχείρισης ή του ελέγχου της εταιρείας («επενδύσεις χαρτοφυλακίου»).

(15)

Δημιουργούνται σταθεροί και άμεσοι δεσμοί μεταξύ του ξένου επενδυτή και ενωσιακής επιχείρησης-στόχου όταν ο ξένος επενδυτής αποκτά αποτελεσματική συμμετοχή στη διαχείριση ή τον έλεγχο της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου. Αυτό πράγματι ισχύει όταν ο ξένος επενδυτής αποκτά αποφασιστική επιρροή επί της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου, δηλαδή την ικανότητα να καθορίζει αποκλειστικά ή από κοινού την εμπορική πολιτική της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου είτε εκ των πραγμάτων είτε εκ του νόμου. Ωστόσο, πραγματική συμμετοχή στη διαχείριση ή τον έλεγχο της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου μπορεί επίσης να υπάρχει όταν ο ξένος επενδυτής, χωρίς να ασκεί αποφασιστική επιρροή επί της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου, μπορεί ωστόσο να επηρεάσει σημαντικά την εμπορική πολιτική, τη στάση ή τις αποφάσεις της, για παράδειγμα με τη συμμετοχή του στο μετοχικό κεφάλαιο, με δικαιώματα ψήφου, με συμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της μόχλευσης που προκύπτει από σχέσεις προμηθευτών, και με σημαντική εκπροσώπηση στο διοικητικό συμβούλιο.

(16)

Οι εξαγορές μέσω εργαλείων εξυγίανσης βάσει των σχετικών πλαισίων εξυγίανσης (για τράπεζες, κεντρικούς αντισυμβαλλομένους ή ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις) θα πρέπει να εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Στις περιπτώσεις αυτές, ο χρόνος έχει ουσιαστική σημασία και οι αποφάσεις συχνά λαμβάνονται εν μία νυκτί. Οι διαδικασίες ελέγχου που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό θα μπορούσαν να παρεμποδίσουν την ικανότητα έγκαιρης αντίδρασης. Κατά συνέπεια, προκειμένου να αποφεύγονται οι κίνδυνοι για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, θα πρέπει να εξαιρούνται οι συναλλαγές εξυγίανσης. Οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη, στο μέτρο του δυνατού, τον στόχο του παρόντος κανονισμού κατά την εφαρμογή δράσεων εξυγίανσης με τη συμμετοχή ξένου επενδυτή, ιδίως όταν πρόκειται για στρατηγικούς πόρους.

(17)

Οι πράξεις αναδιάρθρωσης εντός εταιρικού ομίλου δεν θα πρέπει να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, όταν οι εν λόγω πράξεις εκτελούνται αποκλειστικά για τον σκοπό της εσωτερικής αναδιοργάνωσης, για παράδειγμα μέσω συγχώνευσης ή διάσπασης, μιας ενωσιακής επιχείρησης-στόχου ή του εταιρικού ομίλου στον οποίον ανήκει η ενωσιακή επιχείρηση-στόχος, χωρίς να οδηγούν σε αλλαγές στον πραγματικό δικαιούχο της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου. Ειδικότερα, οι εσωτερικές αναδιαρθρώσεις θα πρέπει να εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής όταν: δεν έχουν ως αποτέλεσμα την απόκτηση, από νέο ξένο επενδυτή, κυριότητας ή ελέγχου επί της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου ή επί εταιρείας που κατέχει ή ελέγχει άμεσα ή έμμεσα την εν λόγω ενωσιακή επιχείρηση-στόχο· δεν οδηγούν σε αύξηση των μετοχών που βρίσκονται στην κατοχή ξένων επενδυτών· και δεν παρέχουν πρόσθετα δικαιώματα σε ξένους επενδυτές τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αλλαγή στην πραγματική συμμετοχή ενός ή περισσότερων ξένων επενδυτών στη διαχείριση ή τον έλεγχο της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου. Ωστόσο, οι εσωτερικές αναδιαρθρώσεις που συνεπάγονται την εισαγωγή νέας νομικής οντότητας εγκατεστημένης σε τρίτη χώρα η οποία δεν εκπροσωπείται ήδη στην ανάντη αλυσίδα ιδιοκτησίας της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κινδύνους για την ασφάλεια και θα πρέπει, συνεπώς, να συμπεριληφθούν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Για παράδειγμα, μια τέτοια οντότητα θα μπορούσε να υπόκειται στο δίκαιο τρίτης χώρας που επιβάλλει σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα την υποχρέωση να κοινοποιούν πληροφορίες για σκοπούς συλλογής πληροφοριών χωρίς μηχανισμούς δέουσας διαδικασίας ή εποπτείας.

(18)

Ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/452 καλύπτει μόνο τις άμεσες ξένες επενδύσεις που πραγματοποιούνται απευθείας από ξένους επενδυτές στην Ένωση. Ωστόσο, είναι αναγκαίο να επεκταθεί το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού στις ξένες επενδύσεις που πραγματοποιούνται μεταξύ κρατών μελών μέσω επιχείρησης εγκατεστημένης σε κράτος μέλος η οποία ελέγχεται, άμεσα ή έμμεσα, από ξένο επενδυτή («θυγατρική ξένου επενδυτή στην Ένωση»). Οι εν λόγω ξένες επενδύσεις ενέχουν τους ίδιους συγκεκριμένους κινδύνους για την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη όπως οι άμεσες ξένες επενδύσεις που πραγματοποιούνται μέσω νομικής οντότητας μη εγκατεστημένης στην Ένωση, διότι ο ελέγχων ξένος επενδυτής έχει εξουσία και επιρροή επί της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου, ακόμη και αν το πράττει μέσω της θυγατρικής ξένου επενδυτή στην Ένωση. Οι εν λόγω συγκεκριμένοι κίνδυνοι θα μπορούσαν να ανακύψουν από τη δικαιοδοσία στην οποία υπόκειται ο ξένος επενδυτής ή από την επιρροή κυβερνητικών ή μη κρατικών φορέων τρίτης χώρας. Οι κίνδυνοι αυτοί δεν ανακύπτουν από ξένες επενδύσεις που πραγματοποιούνται από επενδυτές οι οποίοι δεν ελέγχονται, άμεσα ή έμμεσα, από πρόσωπο ή οντότητα τρίτης χώρας. Είναι επομένως σκόπιμο να συμπεριληφθούν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού ξένες επενδύσεις που πραγματοποιούνται μέσω θυγατρικής ξένου επενδυτή στην Ένωση, αλλά όχι επενδύσεις που πραγματοποιούνται από άλλους ενωσιακούς επενδυτές, ειδικότερα για να διασφαλιστεί ότι οι ξένες επενδύσεις που δημιουργούν διαρκή δεσμό μεταξύ του ξένου επενδυτή και της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου, είτε πραγματοποιούνται απευθείας από ξένο επενδυτή είτε μέσω οντότητας εγκατεστημένης στην Ένωση και ελεγχόμενης από ξένο επενδυτή, καλύπτονται με συνέπεια. Αυτό αναμένεται να αυξήσει τη συνέπεια και την προβλεψιμότητα των κανόνων ελέγχου σε όλα τα κράτη μέλη, κάτι που με τη σειρά του αναμένεται να μειώσει το κόστος συμμόρφωσης για τους ξένους επενδυτές και να καταργήσει το κίνητρο για επενδύσεις σε κράτη μέλη όπου οι εν λόγω συναλλαγές δεν ελέγχονται.

(19)

Για να διασφαλιστεί η ορθή αξιολόγηση του κατά πόσον μια ξένη επένδυση είναι πιθανό να επηρεάσει αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη, είναι σημαντικό ο όρος «πραγματικός δικαιούχος» να καλύπτει τους πραγματικούς κατόχους επιρροής, άμεσα ή έμμεσα, επί ξένου επενδυτή ή ενωσιακής επιχείρησης-στόχου. Στην περίπτωση των καταπιστευμάτων, η νόμιμη κυριότητα ανήκει στο ίδιο το καταπίστευμα, αλλά το οικονομικό όφελος αφορά το φυσικό πρόσωπο ή τα φυσικά πρόσωπα για λογαριασμό των οποίων λειτουργεί το καταπίστευμα. Για τον λόγο αυτόν, ο ορισμός του «πραγματικού δικαιούχου» θα πρέπει επίσης να καλύπτει εκείνους που εντέλει επωφελούνται από την ξένη επένδυση, ιδίως τους δικαιούχους καταπιστεύματος. Ωστόσο, είναι αναγκαίο να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι ξένοι επενδυτές μπορεί ενίοτε να αποτελούν βιτρίνα για το πρόσωπο που πράγματι βρίσκεται πίσω από την ξένη επένδυση. Ομοίως, οι ξένοι επενδυτές μπορεί ενίοτε να εξαναγκάζονται από άλλους παράγοντες οι οποίοι είναι εν τέλει σε θέση να ασκήσουν επιρροή επί της ξένης επένδυσης. Ως εκ τούτου, ο ορισμός του «πραγματικού δικαιούχου» θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει τα φυσικά πρόσωπα για λογαριασμό των οποίων πραγματοποιείται η ξένη επένδυση ή για λογαριασμό των οποίων ασκείται ο έλεγχος επί της εν λόγω ξένης επένδυσης. Γενικά, ένα μόνο φυσικό πρόσωπο είναι ο πραγματικός δικαιούχος ενός ξένου επενδυτή. Ωστόσο, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να υπάρχουν περισσότερα από ένα πρόσωπα, όπως στην περίπτωση συζύγων ή άλλων μελών της οικογένειας. Ομοίως, είναι αναγκαίο να λαμβάνονται υπόψη καταστάσεις όπου δεν είναι δυνατή η ταυτοποίηση του φυσικού προσώπου, μεταξύ άλλων στην περίπτωση εισηγμένων στο χρηματιστήριο εταιρειών. Στις περιπτώσεις αυτές, πραγματικός δικαιούχος θα πρέπει να θεωρείται το νομικό πρόσωπο, η οντότητα ή το καταπίστευμα στο πλέον υψηλό αναγνωρίσιμο επίπεδο στην ανάντη αλυσίδα ιδιοκτησίας ή αλυσίδα ελέγχου του ξένου επενδυτή ή της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου.

(20)

Ο παρών κανονισμός προβλέπει βασικά μόνο στοιχεία των μηχανισμών ελέγχου. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να θεσπίζουν εθνικές διατάξεις που είναι συμπληρωματικές ή πιο συγκεκριμένες σε σχέση με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Για παράδειγμα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να καθορίζουν κατώτατα όρια για τα δικαιώματα ψήφου που αποκτούν οι επενδυτές και τα οποία ενεργοποιούν τον έλεγχο των ξένων επενδύσεων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να επεκτείνουν το πεδίο εφαρμογής του εθνικού τους μηχανισμού ελέγχου, ώστε να περιλαμβάνονται οι ξένες επενδύσεις σε τομείς που δεν καλύπτονται από το κοινό ελάχιστο πεδίο εφαρμογής. Όταν ένα κράτος μέλος επιλέγει να επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής του μηχανισμού ελέγχου του πέραν του κοινού ελάχιστου πεδίου εφαρμογής, ο έλεγχος θα πρέπει να συμμορφώνεται με τον παρόντα κανονισμό, υπό την προϋπόθεση ότι εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

(21)

Για να εξασφαλιστούν συνεπείς και προβλέψιμες διαδικασίες ελέγχου, είναι σκόπιμο να καθοριστούν τα ουσιώδη χαρακτηριστικά των μηχανισμών ελέγχου που πρέπει να εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη. Τα εν λόγω χαρακτηριστικά θα πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον το ελάχιστο πεδίο εφαρμογής των συναλλαγών που υπόκεινται σε απαίτηση προηγούμενης έγκρισης, τον διαχωρισμό της διαδικασίας ελέγχου σε αρχική εξέταση και σε διεξοδική έρευνα, τις προθεσμίες για τον έλεγχο, δημόσια ετήσια έκθεση, τη δυνατότητα των μερών που υπόκεινται στην απόφαση ελέγχου να προσφεύγουν δικαστικώς κατά των εν λόγω αποφάσεων και την ικανότητα των αρχών ελέγχου να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά περιπτώσεις μη συμμόρφωσης ή καταστρατήγησης. Οι κανόνες και οι διαδικασίες που σχετίζονται με τους μηχανισμούς ελέγχου θα πρέπει να είναι διαφανείς και να μην εισάγουν διακρίσεις μεταξύ των τρίτων χωρών.

(22)

Για να βελτιωθούν η διαφάνεια και η προβλεψιμότητα στις διαδικασίες ελέγχου, οι αρχές ελέγχου θα πρέπει να ενημερώνουν, κατά περίπτωση και χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, το πρόσωπο που πραγματοποίησε την καταχώριση σχετικά με την ολοκλήρωση της εν λόγω καταχώρισης. Η παροχή των εν λόγω πληροφοριών δεν θα πρέπει να εμποδίζει την αρχή ελέγχου να ζητεί περαιτέρω πληροφορίες ή να διατυπώνει πρόσθετες ερωτήσεις μετά την επιβεβαίωση της ολοκλήρωσης της καταχώρισης και δεν θα πρέπει να θίγει τη δυνατότητα των αρχών ελέγχου να ενημερώνουν το πρόσωπο που πραγματοποίησε την καταχώριση σχετικά με άλλα σημαντικά διαδικαστικά ορόσημα.

(23)

Η αρχή ελέγχου και η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνουν υπόψη σχετικές πληροφορίες λαμβανόμενες από συμφεροντούχους, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών φορέων, των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και των κοινωνικών εταίρων, όπως συνδικαλιστικές οργανώσεις, όσον αφορά ξένη επένδυση. Οι πληροφορίες αυτές θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην έναρξη διαδικασίας ελέγχου από το κράτος μέλος υποδοχής. Για τον σκοπό αυτόν, η αρχή ελέγχου και η Επιτροπή θα πρέπει να δημοσιοποιούν τα στοιχεία επικοινωνίας μέσω των οποίων οι συμφεροντούχοι μπορούν να υποβάλλουν πληροφορίες σχετικά με ξένες επενδύσεις με εμπιστευτικό τρόπο.

(24)

Για να διασφαλιστεί συνεπές και αποτελεσματικό επίπεδο προστασίας της ασφάλειας και της δημόσιας τάξης σε ολόκληρη την Ένωση, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ελάχιστη εναρμόνιση του πεδίου εφαρμογής των μηχανισμών ελέγχου. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να ελέγχουν τις ξένες επενδύσεις, όταν η ενωσιακή επιχείρηση-στόχος δραστηριοποιείται σε τομείς ή πραγματοποιεί δραστηριότητες που έχουν ιδιαίτερη σημασία για την ασφάλεια, την άμυνα, την ακεραιότητα των δημοκρατικών διαδικασιών, την ανθεκτικότητα βασικών υπηρεσιών ή τη διασφάλιση ζωτικών κοινωνικών λειτουργιών. Η θέσπιση ενός τέτοιου κοινού ελάχιστου πεδίου εφαρμογής των μηχανισμών ελέγχου είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί ότι οι ξένες επενδύσεις που είναι πιθανό να επηρεάσουν αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη εντοπίζονται ανεξάρτητα από τα κράτη μέλη στα οποία βρίσκονται οι ενωσιακές επιχειρήσεις-στόχοι, ούτως ώστε να ενισχύεται η αποτελεσματικότητα του μηχανισμού συνεργασίας και παράλληλα να διατηρείται η αποκλειστική ευθύνη των κρατών μελών για την εθνική ασφάλεια.

(25)

Το κοινό ελάχιστο πεδίο εφαρμογής θα πρέπει να περιλαμβάνει ξένες επενδύσεις σε ενωσιακές επιχειρήσεις-στόχους που αναπτύσσουν, παράγουν ή εμπορεύονται είδη διπλής χρήσης όπως απαριθμούνται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΕ) 2021/821 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) ή στρατιωτικά αγαθά και τεχνολογίες όπως απαριθμούνται στο παράρτημα της οδηγίας 2009/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6), δεδομένων των εγγενών κινδύνων τους οποίους συνεπάγεται η μεταφορά του ελέγχου των ικανοτήτων, των τεχνολογιών και της τεχνογνωσίας που σχετίζονται με την άμυνα, οι οποίες είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της ασφάλειας. Το κοινό ελάχιστο πεδίο εφαρμογής θα πρέπει επίσης να καλύπτει ξένες επενδύσεις σε ενωσιακές επιχειρήσεις-στόχους που παράγουν ή αναπτύσσουν τεχνολογίες ημιαγωγών ή κβαντικές τεχνολογίες ή διεξάγουν έρευνες για αυτά ή αναπτύσσουν ορισμένες τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης ή διεξάγουν έρευνες για αυτές, δεδομένης της στρατηγικής σημασίας τους και του υποστηρικτικού ρόλου τους σε ευρύ φάσμα εφαρμογών ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια. Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ελέγχουν τις ξένες επενδύσεις σε ενωσιακές επιχειρήσεις-στόχους που πραγματοποιούν ορισμένες δραστηριότητες οι οποίες σχετίζονται με πρώτες ύλες στρατηγικής σημασίας που απαριθμούνται στο παράρτημα I τμήμα I του κανονισμού (ΕΕ) 2024/1252 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7), και δη την εξερεύνηση, την εξόρυξη, την επεξεργασία, την ανακύκλωση, την ανάκτηση ή τη δημιουργία αποθεμάτων. Ο έλεγχος των εν λόγω δραστηριοτήτων από την αλλοδαπή μπορεί να δημιουργήσει κινδύνους διαταραχής του εφοδιασμού, στρατηγικής εξάρτησης ή αδικαιολόγητης μόχλευσης.Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ελέγχουν τις ξένες επενδύσεις σε ενωσιακές επιχειρήσεις-στόχους που έχουν στην ιδιοκτησία τους, αναπτύσσουν ή διαχειρίζονται βάσεις δεδομένων εγγραφής των ψηφοφόρων, συστήματα ψηφοφορίας και άλλα σχετικά συστήματα πληροφοριών. Επίσης, θα πρέπει να ελέγχονται και οι ξένες επενδύσεις σε ορισμένες υποδομές των χρηματοοικονομικών αγορών και σε συστημικά σημαντικές χρηματοοικονομικές οντότητες, συμπεριλαμβανομένων των κεντρικών αντισυμβαλλομένων, των κεντρικών αποθετηρίων τίτλων, των διαχειριστών αγορών σε ρυθμιζόμενες αγορές, των διαχειριστών συστημάτων πληρωμών εκτός των κεντρικών τραπεζών, άλλων συστημικά σημαντικών ιδρυμάτων και των παγκόσμιων παρόχων εξειδικευμένων υπηρεσιών χρηματοοικονομικών μηνυμάτων, δεδομένου του κεντρικού ρόλου που διαδραματίζουν οι εν λόγω υποδομές και οντότητες στη σταθερότητα, ακεραιότητα και ανθεκτικότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ένωσης και λαμβανομένων υπόψη των στόχων της ένωσης αποταμιεύσεων και επενδύσεων.

(26)

Το κοινό ελάχιστο πεδίο εφαρμογής θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει ξένες επενδύσεις σε ενωσιακές επιχειρήσεις-στόχους που δραστηριοποιούνται στους τομείς των μεταφορών, της ενέργειας ή των ψηφιακών υποδομών, αλλά μόνο στον βαθμό που θεωρούνται κρίσιμης σημασίας κατόπιν στοχευμένης αξιολόγησης βάσει κινδύνου η οποία διενεργείται από το κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένες. Η εν λόγω αξιολόγηση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την εθνική ασφάλεια και τις ζωτικές κοινωνικές λειτουργίες, υπό το πρίσμα των βασικών υπηρεσιών που παρέχονται από την οικεία ενωσιακή επιχείρηση-στόχο. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διατηρούν τη διακριτική ευχέρεια να ορίζουν τις οικείες οντότητες στους εν λόγω τομείς και θα πρέπει, κατά περίπτωση, να λαμβάνουν υπόψη τις εκτιμήσεις κινδύνου που διενεργούνται δυνάμει της οδηγίας (ΕΕ) 2022/2557 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8). Προκειμένου να διασφαλιστεί η προβλεψιμότητα για τους ξένους επενδυτές, οι οντότητες θα πρέπει να είναι σε θέση να εξακριβώνουν, εάν είναι αναγκαίο αφότου επικοινωνήσουν με την αρμόδια αρχή ελέγχου, κατά πόσον θεωρούνται κρίσιμης σημασίας για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού. Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επαναξιολογούν τακτικά ποιες ενωσιακές επιχειρήσεις-στόχοι θα πρέπει να θεωρούνται κρίσιμης σημασίας για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού. Παραδείγματα οντοτήτων που πρέπει να αξιολογηθούν είναι, πρώτον, στον τομέα της ενέργειας: εγκατάσταση αποθήκευσης ενέργειας όπως ορίζεται στην οδηγία (ΕΕ) 2019/944 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9) και διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς αερίου κατά την έννοια της οδηγίας (ΕΕ) 2024/1788 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10)· δεύτερον, στον τομέα των μεταφορών: αερολιμένες όπως ορίζονται στην οδηγία 2009/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11), συμπεριλαμβανομένων των κεντρικών αερολιμένων που απαριθμούνται στον κανονισμό (ΕΕ) 2024/1679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12) και των φορέων εκμετάλλευσης βοηθητικών εγκαταστάσεων που βρίσκονται εντός των αερολιμένων, όταν οι εν λόγω εγκαταστάσεις είναι απαραίτητες για την ασφάλεια και συνέχεια της λειτουργίας των εν λόγω αερολιμένων, διαχειριστικοί φορείς των λιμένων όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2017/352 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13), σε σχέση με τους κεντρικούς λιμένες που απαριθμούνται στον κανονισμό (ΕΕ) 2024/1679, πάροχοι λιμενικών υπηρεσιών όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2017/352, καθώς και άλλες οντότητες εντός των κεντρικών λιμένων, όταν οι εν λόγω άλλες οντότητες είναι απαραίτητες για την ασφάλεια και συνέχεια της λειτουργίας των εν λόγω κεντρικών λιμένων· και, τρίτον, στον τομέα των ψηφιακών υποδομών: πάροχοι υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους και πάροχοι δημόσιων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

(27)

Για την επαρκή προστασία της ασφάλειας και της δημόσιας τάξης και για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του μηχανισμού συνεργασίας, είναι αναγκαίο όλα τα κράτη μέλη να διενεργούν εκ των προτέρων έλεγχο των ξένων επενδύσεων που εμπίπτουν στο κοινό ελάχιστο πεδίο εφαρμογής. Η απαίτηση προηγούμενης έγκρισης είναι απαραίτητη, καθώς πολλοί κίνδυνοι που συνδέονται με ξένες επενδύσεις ανακύπτουν τη στιγμή που ο ξένος επενδυτής αποκτά πραγματική συμμετοχή στη διαχείριση ή τον έλεγχο και δεν μπορούν να μετριαστούν αποτελεσματικά μετά την ολοκλήρωση των ξένων επενδύσεων. Αυτό ισχύει ιδίως για τις ξένες επενδύσεις που εμπίπτουν στο κοινό ελάχιστο πεδίο εφαρμογής, δεδομένου ότι οι εν λόγω ξένες επενδύσεις θα μπορούσαν να έχουν ως αποτέλεσμα την παροχή μη αναστρέψιμης πρόσβασης σε ευαίσθητες πληροφορίες, κρίσιμες τεχνολογίες, βασικές υποδομές ή στρατηγικούς πόρους. Υπό τις συνθήκες αυτές, η εκ των υστέρων παρέμβαση θα ήταν δυσανάλογα επαχθής και, σε κάθε περίπτωση, αναποτελεσματική για την προσήκουσα διαφύλαξη της ασφάλειας και της δημόσιας τάξης.

(28)

Εξ υπαρχής επενδύσεις πραγματοποιούνται όταν ξένος επενδυτής ή θυγατρική ξένου επενδυτή στην Ένωση δημιουργεί νέες εγκαταστάσεις ή νέα επιχείρηση για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας στην Ένωση. Οι εξ υπαρχής επενδύσεις θα πρέπει να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Ωστόσο, ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να επιβάλλει απαίτηση προηγούμενης έγκρισης όσον αφορά τις εν λόγω επενδύσεις. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να παραμένουν ελεύθερα να αποφασίζουν αν θα συμπεριλάβουν τις εν λόγω επενδύσεις στο πεδίο εφαρμογής των μηχανισμών ελέγχου που διαθέτουν.

(29)

Ο μηχανισμός συνεργασίας που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) 2019/452 επιτρέπει στα κράτη μέλη να συνεργάζονται και να αλληλοβοηθούνται όταν μια άμεση ξένη επένδυση σε ένα κράτος μέλος είναι πιθανόν να επηρεάσει την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη άλλων κρατών μελών ή έργα ή προγράμματα ενωσιακού ενδιαφέροντος. Ο εν λόγω μηχανισμός έχει αποδειχθεί πολύ χρήσιμος μέχρι στιγμής και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να διατηρηθεί και να ενισχυθεί από τον παρόντα κανονισμό, ώστε να διασφαλιστεί μια πιο ενοποιημένη προσέγγιση όσον αφορά τις ξένες επενδύσεις σε ολόκληρη την Ένωση.

(30)

Για να επικεντρωθεί ο μηχανισμός συνεργασίας μόνο στις ξένες επενδύσεις οι οποίες λόγων των χαρακτηριστικών του ξένου επενδυτή ή της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου είναι πιθανό να επηρεάσουν αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη, είναι σκόπιμο να θεσπιστούν προϋποθέσεις βάσει κινδύνου για την κοινοποίηση, στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή, των ξένων επενδύσεων που υποβάλλονται σε έλεγχο σε κράτος μέλος. Ειδικότερα, όταν ένας ξένος επενδυτής ή η θυγατρική του στην Ένωση ελέγχεται άμεσα ή έμμεσα από κυβέρνηση τρίτης χώρας, είναι πιθανότερο ότι θα μπορούσε να εξυπηρετεί τους στόχους πολιτικής της εν λόγω τρίτης χώρας. Είναι επομένως σκόπιμο τα κράτη μέλη να κοινοποιούν τις ξένες επενδύσεις που πραγματοποιούνται από τους εν λόγω ξένους επενδυτές, όταν εμπίπτουν στο κοινό ελάχιστο πεδίο εφαρμογής των μηχανισμών ελέγχου. Ο άμεσος ή έμμεσος έλεγχος από κυβέρνηση τρίτης χώρας θα μπορούσε να ασκείται με διάφορους τρόπους και θα μπορούσε να καθορίζεται, μεταξύ άλλων, με βάση την ιδιοκτησιακή δομή, κρατική χρηματοδότηση, ειδικές ρυθμίσεις διακυβέρνησης, όπως οι χρυσές μετοχές, ή άλλα χαρακτηριστικά που αποσκοπούν στον επηρεασμό των αποφάσεων διαχείρισης. Ομοίως, είναι σκόπιμο τα κράτη μέλη να κοινοποιούν τις ξένες επενδύσεις που εμπίπτουν στο κοινό ελάχιστο πεδίο εφαρμογής, όταν ο ξένος επενδυτής συμμετείχε σε ξένες επενδύσεις που απαγορεύθηκαν ή εγκρίθηκαν με την επιφύλαξη μέτρων μετριασμού τα οποία αποτέλεσαν αντικείμενο σημαντικής ή επανειλημμένης μη συμμόρφωσης. Ως εκ τούτου, απλές διαδικαστικές ή τυπικές περιπτώσεις μη συμμόρφωσης δεν θα συνιστούν, κατά γενικό κανόνα, λόγο κοινοποίησης. Ομοίως, τα κράτη μέλη θα πρέπει να κοινοποιούν τις ξένες επενδύσεις, όταν αποφασίζουν να διενεργήσουν διεξοδική έρευνα και όταν η ενωσιακή επιχείρηση-στόχος συνδέεται με έργα ή προγράμματα ενωσιακού ενδιαφέροντος ή με άλλα κράτη μέλη. Επιπλέον, αν μια ξένη επένδυση δεν πληροί τις προϋποθέσεις που ειδάλλως προβλέπονται όσον αφορά την κοινοποίησή της μέσω του μηχανισμού συνεργασίας, το κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιείται ο έλεγχος της ξένης επένδυσης θα πρέπει, παρ’ όλα αυτά, να κοινοποιήσει την εν λόγω ξένη επένδυση στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή, όταν το εν λόγω κράτος μέλος θεωρεί ότι η ξένη επένδυση θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη τουλάχιστον σε ένα άλλο κράτος μέλος. Με τον τρόπο αυτόν διασφαλίζεται ότι όλες οι ξένες επενδύσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη κοινοποιούνται μέσω του μηχανισμού συνεργασίας, ενώ παράλληλα διασφαλίζεται ότι το κράτος μέλος υποδοχής διατηρεί περιθώριο διακριτικής ευχέρειας όσον αφορά τον προσδιορισμό του κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις κοινοποίησης. Στην περίπτωση αυτήν, το κοινοποιούν κράτος μέλος θα πρέπει να εξηγεί τους λόγους για την κοινοποίηση της εν λόγω ξένης επένδυσης.

(31)

Για να διασφαλιστούν η αποδοτικότητα και η αποτελεσματικότητα του μηχανισμού συνεργασίας, είναι αναγκαίο να ευθυγραμμιστούν οι προθεσμίες και οι διαδικασίες όπου δύο ή περισσότερες ξένες επενδύσεις που συνδέονται με την ίδια ευρύτερη συναλλαγή ελέγχονται σε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη. Σε τέτοιες πολυκρατικές συναλλαγές, οι αιτούντες θα πρέπει να προσπαθούν να πραγματοποιούν τις χωριστές καταχωρίσεις στα οικεία κράτη μέλη την ίδια ημέρα. Τα εν λόγω κράτη μέλη θα πρέπει να προσπαθούν να κοινοποιούν τις εν λόγω καταχωρίσεις την ίδια ημέρα μέσω του μηχανισμού συνεργασίας. Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική διαχείριση των εν λόγω πολυκρατικών συναλλαγών, τα οικεία κράτη μέλη θα πρέπει να συντονίζονται καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ελέγχου. Ειδικότερα, θα πρέπει να συζητούν μεταξύ τους και με την Επιτροπή, εάν το ζητήσει ένα κράτος μέλος, σχετικά με το κατά πόσον οι ξένες επενδύσεις θα πρέπει να κοινοποιούνται. Θα πρέπει επίσης να συζητούν τις αποφάσεις ελέγχου τους και να προσπαθούν να ευθυγραμμίζουν το χρονοδιάγραμμα των αντίστοιχων διαδικασιών τους, συμπεριλαμβανομένης της ημερομηνίας έκδοσης των οικείων αποφάσεων ελέγχου. Όταν τα οικεία κράτη μέλη προτίθενται να εγκρίνουν τις ξένες επενδύσεις που υπόκειται σε μέτρα μετριασμού, θα πρέπει να συζητούν κατά πόσον οι σχεδιαζόμενες αποφάσεις ελέγχου είναι συμβατές μεταξύ τους και αντιμετωπίζουν επαρκώς τους εντοπισθέντες κινδύνους.

(32)

Για να προσδιοριστούν επαρκώς οι πιθανές αρνητικές επιπτώσεις μιας ξένης επένδυσης στην ασφάλεια ή στη δημόσια τάξη ενός ή περισσότερων κρατών μελών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να υποβάλλουν παρατηρήσεις και η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να διατυπώσει γνώμη σε κράτος μέλος υποδοχής, ακόμη και αν το εν λόγω κράτος μέλος δεν ελέγχει την εν λόγω ξένη επένδυση ή αν η ξένη επένδυση έχει ελεγχθεί αλλά δεν έχει κοινοποιηθεί μέσω του μηχανισμού συνεργασίας. Τα αιτήματα παροχής πληροφοριών, οι απαντήσεις και οι παρατηρήσεις θα πρέπει να διαβιβάζονται ταυτόχρονα από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή.

(33)

Όταν οι πιθανές αρνητικές επιπτώσεις στην ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη απορρέουν από ξένη επένδυση σε ενωσιακή επιχείρηση-στόχο η οποία εμπλέκεται ή συμμετέχει σε ένα από τα έργα ή προγράμματα ενωσιακού ενδιαφέροντος που είναι κρίσιμα για την Ένωση στο σύνολό της, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εκδίδει γνώμη. Η γνώμη της Επιτροπής στην οποία προσδιορίζονται οι πιθανές αρνητικές επιπτώσεις σε έργα ή προγράμματα ενωσιακού ενδιαφέροντος όσον αφορά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη θα πρέπει να κοινοποιείται σε όλα τα κράτη μέλη.

(34)

Η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εκδίδει γνώμη απευθυνόμενη σε όλα τα κράτη μέλη, αν εντοπίζει δύο ή περισσότερες ξένες επενδύσεις οι οποίες, συνολικά, είναι πιθανό να επηρεάσουν αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί ιδίως όταν δύο ή περισσότερες ξένες επενδύσεις παρουσιάζουν συγκρίσιμα χαρακτηριστικά, για παράδειγμα, όταν οι ξένες επενδύσεις πραγματοποιούνται από τον ίδιο ξένο επενδυτή, όταν δύο ή περισσότεροι ξένοι επενδυτές παρουσιάζουν παρόμοιους κινδύνους ή όταν δύο ή περισσότερες ξένες επενδύσεις αφορούν την ίδια επιχείρηση-στόχο ή την ίδια υποδομή, όπως οι διευρωπαϊκές υποδομές για τις μεταφορές, την ενέργεια ή τις επικοινωνίες. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να συζητούν την ανάλυση της Επιτροπής σχετικά με τους κινδύνους που προσδιορίζονται στη γνώμη της και τους πιθανούς τρόπους αντιμετώπισης των εν λόγω κινδύνων.

(35)

Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να εκδίδουν απόφαση ελέγχου πριν από τη λήξη των προθεσμιών για παρατηρήσεις και γνώμες, εκτός εάν τα συμφέροντα ασφάλειας ή δημόσιας τάξης, όπως η αποφυγή πτώχευσης της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου, απαιτούν προγενέστερη απόφαση. Οι εν λόγω εξαιρετικές περιστάσεις θα πρέπει να κοινοποιούνται στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή προς υποβολή των παρατηρήσεών τους ή διατύπωση της γνώμης της το συντομότερο δυνατόν.

(36)

Για να αντιμετωπιστούν επαρκώς οι πιθανές αρνητικές επιπτώσεις μιας ξένης επένδυσης στην ασφάλεια ή στη δημόσια τάξη ενός ή περισσότερων κρατών μελών, το κράτος μέλος που λαμβάνει δεόντως αιτιολογημένες παρατηρήσεις από άλλα κράτη μέλη ή γνώμη της Επιτροπής θα πρέπει να λαμβάνει δεόντως υπόψη τις εν λόγω παρατηρήσεις ή την εν λόγω γνώμη, ακόμη και αν θεωρεί ότι δεν επηρεάζεται η δική του ασφάλεια ή δημόσια τάξη. Το εν λόγω κράτος μέλος θα πρέπει, κατά περίπτωση, να συντονίζεται με την Επιτροπή και τα οικεία κράτη μέλη και να τους παρέχει το διατακτικό και τη σύνοψη των κύριων λόγων της απόφασής του. Η εν λόγω σύνοψη θα πρέπει να περιλαμβάνει τον βαθμό στον οποίο το κράτος μέλος υποδοχής έδωσε τη δέουσα προσοχή στις παρατηρήσεις των κρατών μελών ή στη γνώμη της Επιτροπής, καθώς και, κατά περίπτωση, τους λόγους της διαφωνίας του με τις παρατηρήσεις των κρατών μελών ή τη γνώμη της Επιτροπής. Η παροχή των εν λόγω πληροφοριών διασφαλίζει ότι τα κράτη μέλη είναι υπόλογα για τον τρόπο με τον οποίον δίνουν τη δέουσα προσοχή στις ανησυχίες που εγείρουν άλλα κράτη μέλη ή η Επιτροπή, σεβόμενα παράλληλα τον ευαίσθητο χαρακτήρα των αποφάσεων ελέγχου και των εμπιστευτικών πληροφοριών που περιέχονται σε αυτές.

(37)

Είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη ότι οι ξένες επενδύσεις που δεν κοινοποιούνται μέσω του μηχανισμού συνεργασίας ενδέχεται να συνιστούν κίνδυνο για την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη. Επομένως, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση, το αργότερο 15 μήνες από την ολοκλήρωση μιας ξένης επένδυσης, να υποβάλλουν δεόντως αιτιολογημένες παρατηρήσεις ή να διατυπώσει γνώμη, αντίστοιχα, προς το κράτος μέλος υποδοχής σχετικά με ξένη επένδυση που δεν έχει κοινοποιηθεί μέσω του μηχανισμού συνεργασίας. Για να αποφευχθεί η υπερφόρτωση του μηχανισμού συνεργασίας, τα κράτη μέλη, προτού υποβάλουν παρατηρήσεις, και η Επιτροπή, προτού διατυπώσει γνώμη, θα πρέπει να επαληθεύουν αν το κράτος μέλος υποδοχής έχει ήδη ξεκινήσει ή ολοκληρώσει τον έλεγχο της ξένης επένδυσης και αν προτίθεται να κοινοποιήσει την ξένη επένδυση μέσω του μηχανισμού συνεργασίας. Το κράτος μέλος υποδοχής θα πρέπει να δίνει τη δέουσα προσοχή στις παρατηρήσεις των άλλων κρατών μελών και στη γνώμη της Επιτροπής και, επ’ αυτής της βάσης, να ενημερώνει τα κράτη μέλη που έχουν υποβάλει παρατηρήσεις και την Επιτροπή, εάν δεν προτίθεται να ελέγξει την ξένη επένδυση. Αυτό μπορεί να συμβεί, για παράδειγμα, εάν το κράτος μέλος υποδοχής διαφωνεί με τους κινδύνους που εντοπίζονται στις παρατηρήσεις ή στη γνώμη. Ομοίως, το κράτος μέλος υποδοχής θα μπορούσε να αναφέρει ότι δεν προτίθεται να ελέγξει την ξένη επένδυση, διότι η ξένη επένδυση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του μηχανισμού ελέγχου του ή έχει ήδη ελεγχθεί, μολονότι οι περιπτώσεις αυτές θα έπρεπε, ιδανικά, να έχουν αποσαφηνιστεί προτού υποβληθούν οποιεσδήποτε παρατηρήσεις ή διατυπωθεί οποιαδήποτε γνώμη. Όταν το κράτος μέλος υποδοχής αναφέρει ότι δεν προτίθεται να ελέγξει την ξένη επένδυση, θα πρέπει να διοργανώνεται συνάντηση κατόπιν αιτήματος είτε κράτους μέλους που υπέβαλε παρατηρήσεις είτε της Επιτροπής, όταν αυτή έχει εκδώσει γνώμη. Η Επιτροπή θα πρέπει να προσκαλείται στη συνάντηση ακόμη και αν δεν έχει εκδώσει γνώμη. Τα κράτη μέλη που έχουν υποβάλει παρατηρήσεις ή η Επιτροπή μπορούν, ειδικότερα, να ζητήσουν τη διοργάνωση τέτοιας συνάντησης για να παρουσιάσουν ή να συζητήσουν περαιτέρω τους εντοπισθέντες κινδύνους. Όταν, μετά τη συνάντηση και παρά τις πρόσθετες εξηγήσεις που έχουν ληφθεί από τα κράτη μέλη που υπέβαλαν παρατηρήσεις ή από την Επιτροπή, το κράτος μέλος υποδοχής αποφασίσει να μην ελέγξει την ξένη επένδυση, θα πρέπει να ενημερώσει σχετικά τα κράτη μέλη που υπέβαλαν παρατηρήσεις και την Επιτροπή και να τους παράσχει γραπτή εξήγηση. Η εν λόγω γραπτή εξήγηση ενδέχεται να αλληλεπικαλύπτεται με τους λόγους που αναφέρθηκαν προηγουμένως, για παράδειγμα κατά την αιτηθείσα συνάντηση.

(38)

Για να διασφαλιστεί η αποδοτικότητα του μηχανισμού συνεργασίας, τα σημεία επαφής που δημιουργούνται από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να τοποθετούνται καταλλήλως στις αντίστοιχες διοικητικές δομές τους. Τα εν λόγω σημεία επαφής θα πρέπει να διαθέτουν το ειδικευμένο προσωπικό και τις εξουσίες που απαιτούνται για την εκτέλεση του έργου τους στο πλαίσιο του μηχανισμού συνεργασίας και να διασφαλίζουν τον ορθό χειρισμό των εμπιστευτικών πληροφοριών.

(39)

Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική λειτουργία του μηχανισμού συνεργασίας, το κράτος μέλος που κοινοποιεί την ξένη επένδυση μέσω του μηχανισμού συνεργασίας θα πρέπει να υποχρεούται να παρέχει ένα ελάχιστο επίπεδο πληροφοριών σε τυποποιημένη μορφή. Αν η ξένη επένδυση δεν έχει κοινοποιηθεί μέσω του μηχανισμού συνεργασίας, το κράτος μέλος υποδοχής θα πρέπει να είναι σε θέση να παρέχει τουλάχιστον το ίδιο ελάχιστο επίπεδο πληροφοριών. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να ζητούν συμπληρωματικές πληροφορίες από το κράτος μέλος υποδοχής. Το αίτημα για συμπληρωματικές πληροφορίες θα πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένο, να περιορίζεται στις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την υποβολή παρατηρήσεων από τα κράτη μέλη ή για τη διατύπωση γνώμης από την Επιτροπή, να είναι ανάλογο προς τον σκοπό του αιτήματος και να μην είναι αδικαιολόγητα επαχθές για το κράτος μέλος υποδοχής.

(40)

Για να διασφαλιστεί ότι η συνεργασία βασίζεται σε πλήρεις και ακριβείς πληροφορίες, το κράτος μέλος υποδοχής θα πρέπει να είναι σε θέση να ζητήσει από ξένο επενδυτή ή οποιοδήποτε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο είτε εντός της αλυσίδας ελέγχου του ξένου επενδυτή είτε εντός της αλυσίδας ελέγχου της ενωσιακής επιχείρησης-στόχου να παράσχει πληροφορίες. Για να διασφαλιστεί η ποιότητα των πληροφοριών, τα κράτη μέλη υποδοχής θα πρέπει, όταν έχουν εύλογες αμφιβολίες σχετικά με την πληρότητα και την ακρίβεια των πληροφοριών, να λαμβάνουν εύλογα μέτρα για την επαλήθευση των πληροφοριών που τους παρέχονται από τον εν λόγω ξένο επενδυτή ή άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο. Για παράδειγμα, το κράτος μέλος υποδοχής θα πρέπει να εντοπίζει προφανείς αντιφάσεις και εμφανώς ψευδείς, παραπλανητικές ή ελλιπείς πληροφορίες. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν, παρά τις προσπάθειές του, το κράτος μέλος υποδοχής δεν είναι σε θέση να λάβει τις πληροφορίες που ζητούνται από άλλο κράτος μέλος ή από την Επιτροπή, θα πρέπει να τα ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση. Σε μια τέτοια περίπτωση, τα άλλα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να μπορούν να βασίζουν τις παρατηρήσεις τους και τη γνώμη της, αντίστοιχα, στις πληροφορίες που έχουν στη διάθεσή τους.

(41)

Το κράτος μέλος υποδοχής και η Επιτροπή θα μπορούσαν να αντιμετωπίζουν εμπόδια στη συλλογή σχετικών πληροφοριών από φυσικά ή νομικά πρόσωπα σε άλλα κράτη μέλη. Επομένως, όταν μια συγκεκριμένη πληροφορία είναι απολύτως αναγκαία για να διαπιστωθεί αν η ξένη επένδυση είναι πιθανό να επηρεάσει αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη, το κράτος μέλος υποδοχής και η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να ζητήσουν από άλλο κράτος μέλος να συλλέξει πληροφορίες από φυσικό ή νομικό πρόσωπο που διαμένει ή είναι εγκατεστημένο στο έδαφός του. Επιπλέον, ένα κράτος μέλος υποδοχής θα μπορούσε να αναγκαστεί να ζητήσει από δύο ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη να συμβάλουν στη συλλογή των εν λόγω πληροφοριών, γεγονός που μπορεί να συνιστά σημαντική επιβάρυνση, ιδίως για τα κράτη μέλη με πιο περιορισμένους πόρους. Προκειμένου να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα της συνδρομής στη συλλογή πληροφοριών, το κράτος μέλος υποδοχής θα πρέπει να είναι σε θέση να ζητήσει από την Επιτροπή να συνδράμει στη διαδικασία αυτήν και να συλλέξει τις σχετικές πληροφορίες. Ταυτόχρονα, το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου διαμένει ή είναι εγκατεστημένο το φυσικό ή νομικό πρόσωπο από το οποίο ζητούνται οι πληροφορίες, θα πρέπει να είναι σε θέση, εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, να αντιταχθεί στη διαδικασία αυτήν ή να προσφερθεί να παράσχει το ίδιο τις εν λόγω πληροφορίες. Η δυνατότητα του εν λόγω κράτους μέλους να αντιταχθεί διασφαλίζει ότι τα κράτη μέλη διατηρούν τον έλεγχο της συλλογής πληροφοριών στο έδαφός τους. Επομένως, η Επιτροπή θα πρέπει να ενημερώνει επαρκώς το εν λόγω κράτος μέλος, μεταξύ άλλων όσον αφορά τις πληροφορίες που ζητούνται από το κράτος μέλος υποδοχής. Το κράτος μέλος υποδοχής θα πρέπει να μπορεί να επιλέξει εάν θα ζητήσει από άλλο κράτος μέλος να συγκεντρώσει τις απαραίτητες πληροφορίες ή εάν θα ζητήσει τη συνδρομή της Επιτροπής, ανάλογα με το τι θεωρεί πιο αποτελεσματικό ή πιο κατάλληλο σε μια δεδομένη κατάσταση. Στο πλαίσιο αιτήματος παροχής πληροφοριών, το φυσικό ή νομικό πρόσωπο από το οποίο ζητούνται πληροφορίες θα μπορούσε, έστω και έμμεσα, να λάβει εμπιστευτικές πληροφορίες, όπως πληροφορίες σχετικά με τη σχεδιαζόμενη ξένη επένδυση. Επομένως, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι το εν λόγω φυσικό ή νομικό πρόσωπο δεν θα πρέπει να χρησιμοποιεί εμπιστευτικές πληροφορίες που έλαβε για οποιονδήποτε άλλο σκοπό εκτός από την απάντηση στο αίτημα παροχής πληροφοριών και ότι δεν θα πρέπει να τις δημοσιοποιεί.

(42)

Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζουν την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών που παρέχουν ή λαμβάνουν κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, σύμφωνα με το εθνικό και το ενωσιακό δίκαιο. Οι πληροφορίες που λαμβάνονται κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για τον σκοπό για τον οποίο έχουν παρασχεθεί, ο οποίος περιλαμβάνει τη χρήση των εν λόγω πληροφοριών στον δικαστικό έλεγχο των αποφάσεων ελέγχου. Σε περίπτωση που η άνευ αδείας δημοσιοποίηση πληροφοριών θα έθιγε τα συμφέροντα της Ένωσης ή ενός ή περισσότερων κρατών μελών, η πηγή προέλευσης των πληροφοριών θα πρέπει να τις διαβαθμίζει σύμφωνα με το εθνικό και το ενωσιακό δίκαιο. Κατά την απάντηση σε αιτήματα για πρόσβαση σε έγγραφα που διεκπεραιώνονται κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή πρέπει να συντονίζουν και να παρέχουν τουλάχιστον το επίπεδο προστασίας των προστατευόμενων συμφερόντων το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14), ώστε να προστατεύεται ο σκοπός των ερευνών. Η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζει την προστασία των εμπιστευτικών πληροφοριών σύμφωνα, ιδίως, με τις αποφάσεις (ΕΕ, Ευρατόμ) 2015/443 (15) και (ΕΕ, Ευρατόμ) 2015/444 της Επιτροπής (16).Επιπλέον, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τη συμφωνία μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που συνήλθαν στο πλαίσιο του Συμβουλίου, σχετικά με την προστασία διαβαθμισμένων πληροφοριών οι οποίες ανταλλάσσονται προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης (17). Αυτό περιλαμβάνει, ιδίως, την υποχρέωση να μη λαμβάνουν χαμηλότερη διαβάθμιση ούτε να αποχαρακτηρίζονται διαβαθμισμένες πληροφορίες χωρίς προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση της πηγής προέλευσης. Κάθε μη διαβαθμισμένη πληροφορία ευαίσθητου χαρακτήρα ή κάθε πληροφορία που παρέχεται εμπιστευτικά θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοια από τις αρχές. Η αρχή ελέγχου θα πρέπει να παρέχει στην οντότητα που παρέχει τις πληροφορίες τη δυνατότητα να αναφέρει ποιες πληροφορίες θεωρεί εμπιστευτικές. Αυτό μπορεί να γίνει, για παράδειγμα, μέσω του εντύπου που πρέπει να υποβάλλεται για να ζητηθεί προηγούμενη έγκριση της ξένης επένδυσης.

(43)

Για τη διασφάλιση του απορρήτου και της ακεραιότητας των επικοινωνιών, η Επιτροπή θα πρέπει να θεσπίσει και να διατηρεί ένα ασφαλές και κρυπτογραφημένο σύστημα που να συμμορφώνεται με τα υψηλότερα πρότυπα προστασίας και ασφάλειας των δεδομένων και να περιλαμβάνει ικανότητες παρακολούθησης και ελέγχου για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τα πρότυπα ασφάλειας. Όλες οι ουσιαστικές επικοινωνίες μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής δυνάμει του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να διαβιβάζονται μέσω του εν λόγω συστήματος, εκτός εάν η φύση των προς διαβίβαση πληροφοριών απαιτεί τη χρήση άλλων μέσων, όπως έντυπα έγγραφα. Η ουσιαστική επικοινωνία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής θα πρέπει να περιλαμβάνει, ειδικότερα, κοινοποιήσεις μέσω του μηχανισμού συνεργασίας, πληροφορίες σχετικά με την πρόθεση υποβολής παρατηρήσεων ή διατύπωσης γνώμης, αιτήματα παροχής πληροφοριών από το κράτος μέλος υποδοχής, απαντήσεις στα εν λόγω αιτήματα, παρατηρήσεις και γνώμες, καθώς και σημαντικές νέες πληροφορίες μετά την κοινοποίηση της ξένης επένδυσης. Η δημιουργία και η χρήση του ασφαλούς και κρυπτογραφημένου συστήματος δεν θα πρέπει να επηρεάζει τη συνολική επικοινωνία μεταξύ των αρχών ελέγχου και της Επιτροπής, η οποία θα πρέπει να παραμείνει δυνατή με όλα τα κατάλληλα μέσα.

(44)

Προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφαλής και αποτελεσματική υποβολή και επεξεργασία των καταχωρίσεων που σχετίζονται με τον έλεγχο των ξένων επενδύσεων και να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος τόσο για τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που πραγματοποιούν καταχώριση όσο και για τις αρχές ελέγχου, η Επιτροπή θα πρέπει, κατόπιν αιτήματος τουλάχιστον εννέα κρατών μελών, να δημιουργήσει διαδικτυακή πύλη της ΕΕ («διαδικτυακή πύλη της ΕΕ»). Η διαδικτυακή πύλη της ΕΕ θα πρέπει να παρέχει ενιαίο μηχανισμό για τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που πραγματοποιούν καταχώριση για ηλεκτρονική καταχώριση συναλλαγών στις αρχές ελέγχου. Η Επιτροπή θα πρέπει να σχεδιάσει το σύστημα με τρόπο ώστε να είναι φιλικό προς τον χρήστη και να διασφαλίσει ότι συμμορφώνεται με τις ισχύουσες απαιτήσεις για την προστασία των δεδομένων και τα ισχύοντα πρότυπα ασφαλείας. Η διαδικτυακή πύλη της ΕΕ θα πρέπει, εάν δημιουργηθεί, να χρησιμοποιείται μόνο σε σχέση με ξένες επενδύσεις σε κράτη μέλη που το έχουν ζητήσει. Εάν ένα κράτος μέλος ζητήσει να εξαιρεθεί από την εν λόγω διαδικτυακή πύλη της ΕΕ, η διαδικτυακή πύλη της ΕΕ δεν θα πρέπει πλέον να χρησιμοποιείται όσον αφορά ξένες επενδύσεις στο εν λόγω κράτος μέλος, χωρίς να επηρεάζεται η συνέχιση της χρήσης της διαδικτυακής πύλης της ΕΕ από τα άλλα σχετικά κράτη μέλη.

(45)

Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του μηχανισμού συνεργασίας, η Επιτροπή θα πρέπει να δημιουργήσει ασφαλή βάση δεδομένων με πληροφορίες σχετικά με τις ξένες επενδύσεις που κοινοποιούνται μέσω του μηχανισμού συνεργασίας και το αποτέλεσμα των αξιολογήσεων στο πλαίσιο των μηχανισμών ελέγχου από τις 12 Οκτωβρίου 2020. Τα κράτη μέλη θα πρέπει, μετά την ολοκλήρωση της εθνικής διαδικασίας, να αναφορτώνουν στην ασφαλή βάση δεδομένων ορισμένες πληροφορίες σχετικά με την ξένη επένδυση και θα μπορούσαν επίσης να παρέχουν συμπληρωματικές πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, των σχετικών επιχειρηματικών πληροφοριών που λαμβάνονται και επαληθεύονται από εμπορικούς προμηθευτές, όπως πάροχοι υπηρεσιών ανάλυσης κινδύνου ή κυρώσεων και ελέγχου συμμόρφωσης. Είναι σκόπιμο οι πληροφορίες αυτές να κοινοποιούνται μέσω του μηχανισμού συνεργασίας μόνο στον βαθμό που επιτρέπεται από τις συμβατικές ρυθμίσεις που διέπουν τη χρήση και τη γνωστοποίησή τους. Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να αναφορτώνουν στην ασφαλή βάση δεδομένων σχετικές πληροφορίες για περιπτώσεις σημαντικής ή επανειλημμένης μη συμμόρφωσης με τα μέτρα μετριασμού, δεδομένου ότι οι πληροφορίες αυτές θα μπορούσαν να είναι σημαντικές για τον προσδιορισμό του κατά πόσον άλλες ξένες επενδύσεις θα πρέπει να κοινοποιούνται μέσω του μηχανισμού συνεργασίας ή είναι πιθανό να επηρεάσουν αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη.

(46)

Προκειμένου να ενισχυθεί η ικανότητα των κρατών μελών και της Επιτροπής να εντοπίζουν, να αξιολογούν και να μετριάζουν δυνητικούς κινδύνους για την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη που απορρέουν από ξένες επενδύσεις, είναι σημαντικό να διαθέτουν ικανότητα επιχειρηματικών πληροφοριών υψηλής ποιότητας. Η εν λόγω ικανότητα θα πρέπει να επιτρέπει τη συλλογή και την ανάλυση σχετικών πληροφοριών και, ως εκ τούτου, να διευκολύνει τις συντονισμένες εκτιμήσεις κινδύνου. Στο πλαίσιο της αρχιτεκτονικής ετοιμότητας για την αντιμετώπιση κρίσεων που θεσπίστηκε βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 2024/2747 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18), η Επιτροπή θα αναπτύξει στοιχεία για την εν λόγω ικανότητα. Θα μπορούσε να συμπληρώνει τον μηχανισμό συνεργασίας βάσει του παρόντος κανονισμού στον βαθμό που οι πληροφορίες που συλλέγονται, υποβάλλονται σε επεξεργασία ή αναλύονται βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 2024/2747 αφορούν δυνητικούς κινδύνους για την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη.

(47)

Για να εξασφαλιστεί συνεκτική προσέγγιση όσον αφορά τον έλεγχο των ξένων επενδύσεων σε ολόκληρη την Ένωση, είναι σημαντικό ορισμένα από τα πρότυπα και τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση των πιθανών κινδύνων για την ασφάλεια και τη δημόσια τάξη να καθορίζονται σε επίπεδο Ένωσης. Τα εν λόγω πρότυπα και κριτήρια θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους κινδύνους που σχετίζονται με την ξένη επένδυση και τους κινδύνους που σχετίζονται με τον ξένο επενδυτή.

(48)

Οι ξένες επενδύσεις είναι πιθανότερο να ενέχουν κινδύνους για την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη, όταν ενδέχεται να έχουν επιπτώσεις σε ορισμένους τομείς, περιουσιακά στοιχεία ή δραστηριότητες που είναι κρίσιμης σημασίας για την ασφάλεια ή για ζωτικές κοινωνικές λειτουργίες. Επομένως, είναι σκόπιμο τα κράτη μέλη και η Επιτροπή να εστιάζουν σε αυτές τις δυνητικές επιπτώσεις κατά τον προσδιορισμό του κατά πόσον μια επένδυση θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη. Ειδικότερα, θα πρέπει να αξιολογούν την πιθανή αρνητική επίπτωση μιας επένδυσης στην ασφάλεια, την ακεραιότητα, την ανθεκτικότητα και τη λειτουργία κρίσιμης οντότητας όπως ορίζεται στην οδηγία (ΕΕ) 2022/2557, λαμβανομένων υπόψη των βασικών λειτουργιών που επιτελούν οι εν λόγω οντότητες και των συνεπειών που θα συνεπαγόταν η διατάραξή τους. Το ίδιο ισχύει και για τις ξένες επενδύσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη διαθεσιμότητα κρίσιμων τεχνολογιών ή την προστασία και τη διαθεσιμότητα διανοητικής ιδιοκτησίας ή άλλων άυλων περιουσιακών στοιχείων, όπως εμπορικά απόρρητα, βάσεις δεδομένων, αλγόριθμοι ή διαδικασίες, δεδομένου ότι η διαρροή ή η μη προσβασιμότητα των εν λόγω τεχνολογιών ή περιουσιακών στοιχείων θα μπορούσε να υπονομεύσει την ασφάλεια. Είναι εξίσου σημαντικό τα κράτη μέλη και η Επιτροπή να αξιολογούν τον βαθμό στον οποίο μια ξένη επένδυση θα μπορούσε να επηρεάσει την επισιτιστική ασφάλεια, τη δημόσια υγεία, συμπεριλαμβανομένης της παροχής και της διαθεσιμότητας φαρμάκων κρίσιμης σημασίας, ή τον συνεχή εφοδιασμό με εισροές κρίσιμης σημασίας, καθώς και την ασφάλεια των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και άλλων ευαίσθητων δημόσιων εγκαταστάσεων, δεδομένου του ουσιαστικού ρόλου που διαδραματίζουν οι εν λόγω τομείς και πόροι στη διασφάλιση της ανθεκτικότητας της κοινωνίας και της συνέχειας των υπηρεσιών ζωτικής σημασίας.Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να εξετάζουν τις πιθανές επιπτώσεις των ξένων επενδύσεων σε ευαίσθητες πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών δεδομένων, ιδίως όσον αφορά σύνολα δεδομένων μεγάλης κλίμακας, λόγω του κινδύνου κατάχρησης ή στρατηγικής εκμετάλλευσης των εν λόγω δεδομένων. Επιπλέον, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις ξένες επενδύσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν έργα ή προγράμματα ενωσιακού ενδιαφέροντος, όπου οι διαταραχές ή η αθέμιτη επιρροή θα μπορούσαν να έχουν διασυνοριακές επιπτώσεις για την Ένωση στο σύνολό της. Τέλος, προκειμένου να προστατεύονται από πιθανές εξωτερικές παρεμβάσεις, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάζουν τις πιθανές επιπτώσεις των ξένων επενδύσεων στην ελευθερία και την πολυφωνία των μέσων ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων των επιγραμμικών πλατφορμών και των πλατφορμών μέσων κοινωνικής δικτύωσης ή των βοηθητικών χαρακτηριστικών τους, ή άλλων ψηφιακών και διαδραστικών περιβαλλόντων για σκοπούς εκπαίδευσης ή ψυχαγωγίας. Για λόγους σαφήνειας, ο κατάλογος των έργων ή προγραμμάτων ενωσιακού ενδιαφέροντος θα πρέπει να παρατίθεται σε παράρτημα. Θα πρέπει να περιλαμβάνουν τα διευρωπαϊκά δίκτυα για τις μεταφορές, την ενέργεια ή τις επικοινωνίες, καθώς και προγράμματα που παρέχουν χρηματοδότηση για έρευνα και ανάπτυξη δραστηριοτήτων σχετικών με την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη. Θα πρέπει να καθοριστούν σε χωριστά παραρτήματα ένας κατάλογος τεχνολογικών τομέων που σχετίζονται με τις εκτιμήσεις κινδύνου βάσει του παρόντος κανονισμού και ένας κατάλογος φαρμάκων κρίσιμης σημασίας.

(49)

Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη το πλαίσιο και τις συνθήκες της ξένης επένδυσης. Αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει, ειδικότερα, το αν ο ξένος επενδυτής, το φυσικό πρόσωπο ή η οντότητα που ελέγχει τον ξένο επενδυτή, ο πραγματικός δικαιούχος του ξένου επενδυτή, οποιαδήποτε από τις θυγατρικές του ξένου επενδυτή ή οποιοδήποτε άλλο μέρος που ανήκει στον ξένο επενδυτή ή ελέγχεται από αυτόν ή ενεργεί για λογαριασμό ή υπό την καθοδήγησή του είναι πιθανό να επιδιώξει τους στόχους πολιτικής τρίτης χώρας ή να διευκολύνει την ανάπτυξη των στρατιωτικών ικανοτήτων τρίτης χώρας, καθώς και το αν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την ξένη επένδυση για να στηρίξει τη διάπραξη σοβαρών παραβιάσεων των ανθρώπινων δικαιωμάτων ή του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Τέτοιες σοβαρές παραβιάσεις ενδέχεται να προκαλέσουν σοβαρή διαταραχή στις εξωτερικές σχέσεις ή στην ειρηνική συνύπαρξη των εθνών, επηρεάζοντας έτσι την ασφάλεια των κρατών μελών. Επιπλέον, περιστάσεις όπως προηγούμενες απορρίψεις αιτήσεων για έγκριση ή μη συμμόρφωση με μέτρα μετριασμού, προηγούμενη συμμετοχή σε δραστηριότητες που επηρεάζουν αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη, παράνομες ή εγκληματικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένης της καταστρατήγησης των περιοριστικών μέτρων της Ένωσης που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 29 ΣΕΕ και του άρθρου 215 ΣΛΕΕ, εγκατάσταση σε τρίτη χώρα που έχει διαπιστωθεί ότι παρουσιάζει σημαντικές στρατηγικές ανεπάρκειες στο εθνικό της καθεστώς για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, νομική απαίτηση κοινοποίησης πληροφοριών για σκοπούς συλλογής πληροφοριών ή αδιαφανής ιδιοκτησιακή δομή μπορούν να συνιστούν παράγοντες κινδύνου και, ως εκ τούτου, θα πρέπει επίσης να αξιολογούνται. Επιπλέον, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάζουν το κατά πόσον ο ξένος επενδυτής θα μπορούσε να αποτελέσει δίαυλο για την έμμεση απόκτηση και άσκηση επιρροής στην ενωσιακή επιχείρηση-στόχο από κυβέρνηση τρίτης χώρας ή από μη κρατικό φορέα. Η επιρροή αυτή θα μπορούσε να υπερβαίνει την επιρροή που ασκείται μέσω εταιρικών δομών ή άλλων μέσων του εταιρικού δικαίου και θα μπορούσε να ασκείται από φυσικά πρόσωπα, όπως οι μέτοχοι ή οι διευθυντές στο διοικητικό συμβούλιο του επενδυτή, με οποιονδήποτε τρόπο. Αυτό επεκτείνεται σε άτυπα μέσα, συμπεριλαμβανομένων της μόχλευσης προσωπικών σχέσεων, της άσκησης προσωπικής ή πολιτικής πίεσης και της χρήσης απειλών και άλλων πρακτικών χειραγώγησης ή εξαπάτησης.

(50)

Αν το κράτος μέλος υποδοχής θεωρεί ότι μια ξένη επένδυση είναι πιθανό να επηρεάσει αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη, είναι σκόπιμο να απαιτείται από το εν λόγω κράτος μέλος να λάβει κατάλληλα μέτρα για τον μετριασμό του εν λόγω κινδύνου, εφόσον επαρκή μέτρα είναι διαθέσιμα, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τυχόν παρατηρήσεις που υπέβαλαν άλλα κράτη μέλη και τη γνώμη που διατύπωσε η Επιτροπή. Οι ξένες επενδύσεις θα πρέπει να απαγορεύονται ή να αναστρέφονται μόνο κατ’ εξαίρεση, όταν τα μέτρα μετριασμού ή τα μέτρα που είναι διαθέσιμα βάσει του ενωσιακού ή του εθνικού δικαίου εκτός αυτών εντός του μηχανισμού ελέγχου δεν επαρκούν για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων στην ασφάλεια ή στη δημόσια τάξη.

(51)

Για τη στήριξη της εφαρμογής του μηχανισμού συνεργασίας και την προώθηση της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών, θα πρέπει να διατηρηθεί η ομάδα εμπειρογνωμόνων για τον έλεγχο των άμεσων ξένων επενδύσεων που αναφέρεται στον κανονισμό (ΕΕ) 2019/452 και να επικαιροποιηθούν τα καθήκοντά της σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

(52)

Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να παροτρύνονται να συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές των τρίτων χωρών που συμμερίζονται τις ίδιες απόψεις σχετικά με ζητήματα που αφορούν τον έλεγχο ξένων επενδύσεων για λόγους ασφάλειας ή δημόσιας τάξης. Η εν λόγω διοικητική συνεργασία θα πρέπει να έχει ως στόχο να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα του πλαισίου για τον έλεγχο των ξένων επενδύσεων από τα κράτη μέλη και τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. Η εν λόγω συνεργασία θα πρέπει να μπορεί να περιλαμβάνει την ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών, καθώς και την τεχνική στήριξη και τη στήριξη της δημιουργίας ικανοτήτων. Στο πλαίσιο της εν λόγω συνεργασίας, η Επιτροπή θα πρέπει να ενθαρρύνει τη θέσπιση μηχανισμών ελέγχου των επενδύσεων από τρίτες χώρες και, ιδίως, από τις χώρες που είναι υποψήφιες προς ένταξη στην Ένωση και τις γειτονικές χώρες της Ένωσης. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να παρακολουθεί τις εξελίξεις όσον αφορά τους μηχανισμούς ελέγχου σε τρίτες χώρες. Η Επιτροπή θα πρέπει να τηρείται ενήμερη για τις επαφές με τρίτες χώρες στον βαθμό που σχετίζονται με συστημικά ζητήματα τα οποία συνδέονται με τον έλεγχο των επενδύσεων.

(53)

Προκειμένου να ενισχυθεί η διαφάνεια για τους ξένους επενδυτές, η Επιτροπή θα πρέπει να τηρεί δημόσια διαθέσιμο κατάλογο όλων των μηχανισμών ελέγχου. Επιπλέον, στον βαθμό που αυτό δεν προβλέπεται ήδη στο εθνικό δίκαιο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημοσιεύουν και να επικαιροποιούν τακτικά λεπτομερείς κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με το πεδίο εφαρμογής του μηχανισμού ελέγχου τους, τα όρια και τα σημεία ενεργοποίησης των υποχρεώσεων κοινοποίησης, καθώς και τα εφαρμοστέα χρονοδιαγράμματα και τους διαδικαστικούς κανόνες.

(54)

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να κοινοποιούν στην Επιτροπή τους μηχανισμούς ελέγχου τους και κάθε τροποποίησή τους. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημοσιεύουν ετήσια έκθεση σχετικά με την εφαρμογή των μηχανισμών ελέγχου που διαθέτουν, τις σχετικές νομοθετικές εξελίξεις και τις δραστηριότητες της αρχής ελέγχου, στην οποία συμπεριλαμβάνονται συγκεντρωτικά και ανωνυμοποιημένα δεδομένα σχετικά με τις συναλλαγές που ελέγχθηκαν.

(55)

Η Επιτροπή θα πρέπει να συντάσσει ετήσια έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και να την υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Για λόγους διαφάνειας, η εν λόγω έκθεση θα πρέπει επίσης να δημοσιοποιείται. Η ετήσια έκθεση θα πρέπει να βασίζεται, μεταξύ άλλων, σε εκθέσεις που υποβάλλονται από όλα τα κράτη μέλη στην Επιτροπή σε εμπιστευτική βάση, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την ανάγκη διασφάλισης της προστασίας της εμπιστευτικότητας ορισμένων πληροφοριών, ιδίως αν η δημοσίευση δεδομένων θα μπορούσε να επηρεάσει την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη της Ένωσης ή να θέσει σε κίνδυνο την ανωνυμία συγκεκριμένων συναλλαγών. Η ετήσια έκθεση θα πρέπει να περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τις τάσεις και τα αριθμητικά στοιχεία που αφορούν τις ξένες επενδύσεις στην Ένωση, επικαιροποιήσεις των σχετικών νομοθετικών εξελίξεων στα κράτη μέλη, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τις προσπάθειες διεθνούς συνεργασίας.

(56)

Η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δυνάμει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να συμμορφώνεται προς τους ισχύοντες κανόνες για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα σημεία επαφής και άλλες οντότητες εντός των κρατών μελών θα πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (19). Η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την Επιτροπή θα πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1725 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (20). Τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα ενδέχεται να περιέχονται σε έγγραφα και άλλες πηγές πληροφοριών που υποβάλλονται σε επεξεργασία για τους σκοπούς του ελέγχου των επενδύσεων. Τα εν λόγω δεδομένα μπορεί να περιλαμβάνουν ονόματα φυσικών προσώπων που είναι επενδυτές σε εταιρείες-στόχους, ονόματα και στοιχεία επικοινωνίας φυσικών προσώπων που συμμετέχουν στη διαχείριση του επενδυτή ή της εταιρείας-στόχου ή ονόματα και θέσεις προσώπων που συμμετέχουν σε σημεία επαφής που είναι σε λειτουργία. Κάθε αρμόδια εθνική αρχή κράτους μέλους και η Επιτροπή θα πρέπει να είναι ατομικά υπεύθυνες για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατά τη χρήση του μηχανισμού συνεργασίας.

(57)

Ζητήθηκε η γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 42 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1725, ο οποίος γνωμοδότησε στις 15 Μαρτίου 2024. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεωρούνται από κοινού υπεύθυνοι επεξεργασίας, κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1725 και του κανονισμού (ΕΕ) 2016/679, για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Στις 28 Απριλίου 2022 η Επιτροπή και οι εκπρόσωποι ή οι αρχές των κρατών μελών που συμμετέχουν στον μηχανισμό συνεργασίας του κανονισμού (ΕΕ) 2019/452 υπέγραψαν συμφωνία περί κοινής ευθύνης για την επεξεργασία δεδομένων, η οποία είναι συμβατή με τον παρόντα κανονισμό. Επομένως, η Επιτροπή και οι εκπρόσωποι ή οι αρχές των κρατών μελών που συμμετέχουν στον μηχανισμό θα πρέπει να διατηρήσουν την εν λόγω συμφωνία περί κοινής ευθύνης για την επεξεργασία δεδομένων, η οποία θα πρέπει να εξακολουθήσει να εφαρμόζεται και σε σχέση με τον παρόντα κανονισμό, και οι παραπομπές της συμφωνίας περί κοινής ευθύνης για την επεξεργασία δεδομένων σε διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) 2019/452 θα πρέπει, για τον σκοπό αυτό, να νοούνται ως παραπομπές στις αντίστοιχες διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Λαμβάνοντας υπόψη τη γνωμοδότηση 13/2024 του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων, θεωρήθηκε ότι ο καθορισμός κοινών περιόδων διατήρησης δεν θα ήταν κατάλληλος, δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός καθορίζει μόνο τις ελάχιστες απαιτήσεις των μηχανισμών ελέγχου και δεδομένου ότι ορισμένα από τα κράτη μέλη έχουν μόλις αρχίσει να αναπτύσσουν τους μηχανισμούς ελέγχου τους.

(58)

Η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει τη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα του παρόντος κανονισμού εντός τεσσάρων ετών και έξι μηνών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού και, στη συνέχεια, κάθε πέντε έτη, και να υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Η εν λόγω έκθεση θα πρέπει να αναλύει την εξέλιξη των ξένων επενδύσεων στην Ένωση, καθώς και να αξιολογεί τη συμβολή του παρόντος κανονισμού στην οικονομική ασφάλεια της Ένωσης. Θα πρέπει επίσης να αξιολογεί το κατά πόσον δικαιολογείται τροποποίηση του κοινού ελάχιστου πεδίου εφαρμογής των μηχανισμών ελέγχου, μεταξύ άλλων όσον αφορά τις ξένες επενδύσεις σε ενωσιακές επιχειρήσεις-στόχους που παρασκευάζουν ή κατέχουν άδεια κυκλοφορίας για φάρμακα κρίσιμης σημασίας. Επιπλέον, η εν λόγω έκθεση θα πρέπει να αξιολογεί τους κινδύνους που συνδέονται με τις ξένες επενδύσεις σε υπηρεσίες μέσων ενημέρωσης και τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισής τους. Θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει αξιολόγηση του κατά πόσο ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τροποποιηθεί. Όταν η έκθεση περιέχει πρόταση τροποποίησης του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να επισυνάπτει σχετική νομοθετική πρόταση.

(59)

Η εφαρμογή του παρόντος κανονισμού από την Ένωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνάδει με τις σχετικές απαιτήσεις για την επιβολή περιοριστικών μέτρων για λόγους ασφάλειας ή δημόσιας τάξης που ορίζονται στις συμφωνίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (21), συμπεριλαμβανομένων ιδίως του άρθρου XIV στοιχείο α) και του άρθρου XIVα της γενικής συμφωνίας για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών (22). Η εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει επίσης να είναι συνεπής προς τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο άλλων εμπορικών και επενδυτικών συμφωνιών των οποίων η Ένωση ή τα κράτη μέλη είναι συμβαλλόμενα μέρη, καθώς και διακανονισμών σχετικά με το εμπόριο και τις επενδύσεις στους οποίους έχουν προσχωρήσει η Ένωση ή τα κράτη μέλη.

(60)

Στην περίπτωση που άμεση ξένη επένδυση συνιστά συγκέντρωση εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 139/2004 του Συμβουλίου (23), η εφαρμογή του παρόντος κανονισμού δεν θα πρέπει να θίγει την εφαρμογή του άρθρου 21 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 139/2004. Ο παρών κανονισμός και το άρθρο 21 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 139/2004 θα πρέπει να εφαρμόζονται κατά τρόπο συνεκτικό. Στον βαθμό που τα εκατέρωθεν πεδία εφαρμογής αμφότερων των κανονισμών αλληλοεπικαλύπτονται, οι λόγοι ελέγχου που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό και η έννοια των έννομων συμφερόντων κατά την έννοια του άρθρου 21 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 139/2004 θα πρέπει να ερμηνεύονται κατά τρόπο συνεκτικό, χωρίς να προδικάζεται η αξιολόγηση της συμβατότητας των εθνικών μέτρων που αποσκοπούν στην προστασία των εν λόγω συμφερόντων με τις γενικές αρχές και τις λοιπές διατάξεις του δικαίου της Ένωσης.

(61)

Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να θίγει τους κανόνες της Ένωσης σχετικά με την προληπτική αξιολόγηση της απόκτησης ειδικών συμμετοχών στον χρηματοπιστωτικό τομέα, όπως ορίζονται στις οδηγίες 2009/138/ΕΚ (24), 2013/36/ΕΕ (25) και 2014/65/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (26), η οποία αποτελεί χωριστή διαδικασία με ειδικό στόχο.

(62)

Η εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να συνάδει με τις λοιπές διαδικασίες κοινοποίησης και έγκρισης που προβλέπονται στο δίκαιο της Ένωσης και να μην τις θίγει. Η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που κοινοποιούν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του μηχανισμού συνεργασίας για να ασκεί τον ρόλο της όσον αφορά την επίβλεψη της εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 17 ΣΕΕ.

(63)

Προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η έκδοση ή η τροποποίηση νομικών πράξεων της Ένωσης για τη θέσπιση έργων ή προγραμμάτων, να προσαρμόζεται ο κατάλογος τεχνολογικών τομέων που σχετίζονται με τις εκτιμήσεις κινδύνου και να λαμβάνεται υπόψη η έκδοση νομικών πράξεων που προβλέπουν την κατάρτιση του ενωσιακού καταλόγου φαρμάκων κρίσιμης σημασίας, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ όσον αφορά τις τροποποιήσεις των σχετικών διατάξεων του παρόντος κανονισμού και των παραρτημάτων του. Ο κατάλογος έργων και προγραμμάτων ενωσιακού ενδιαφέροντος που παρατίθεται στο σχετικό παράρτημα του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να καλύπτει έργα ή προγράμματα που καθιερώνονται από το δίκαιο της Ένωσης και προβλέπουν την ανάπτυξη, τη συντήρηση ή την απόκτηση κρίσιμων υποδομών, κρίσιμων τεχνολογιών ή κρίσιμων εισροών που είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη. Ο κατάλογος τεχνολογικών τομέων που είναι σχετικοί με τις αξιολογήσεις κινδύνου και ορίζονται στο σχετικό παράρτημα του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να περιλαμβάνει τομείς στους οποίους μια ξένη επένδυση θα μπορούσε να επηρεάσει την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη μέσω μιας ενωσιακής επιχείρησης-στόχου που δεν συμμετέχει σε έργο ή πρόγραμμα ενωσιακού ενδιαφέροντος ούτε λαμβάνει κεφάλαια από αυτά. Όσον αφορά τα φάρμακα κρίσιμης σημασίας, είναι σημαντικό, όταν η Επιτροπή έχει καταρτίσει τον ενωσιακό κατάλογο φαρμάκων κρίσιμης σημασίας μέσω εκτελεστικής πράξης που εκδίδεται δυνάμει κανονισμού για τη θέσπιση ενωσιακών διαδικασιών χορήγησης άδειας και εποπτείας όσον αφορά τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση και για τη θέσπιση κανόνων που διέπουν τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1394/2007 (27) και (ΕΕ) αριθ. 536/2014 (28) και για την κατάργηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 141/2000 (29), (ΕΚ) αριθ. 726/2004 (30) και (ΕΚ) αριθ. 1901/2006 (31), η αναφορά στα φάρμακα κρίσιμης σημασίας που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή κατά τον προσδιορισμό του κατά πόσον μια ξένη επένδυση είναι πιθανό να επηρεάσει αρνητικά την ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη να επικαιροποιηθεί και να αντικατασταθεί με αναφορά στον ενωσιακό κατάλογο φαρμάκων κρίσιμης σημασίας και στις μεταγενέστερες τροποποιήσεις του και το σχετικό παράρτημα να διαγραφεί. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή να διεξάγει, κατά τις προπαρασκευαστικές της εργασίες, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, οι οποίες να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου (32). Πιο συγκεκριμένα, για να εξασφαλιστεί η ίση συμμετοχή στην προετοιμασία των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο λαμβάνουν όλα τα έγγραφα κατά τον ίδιο χρόνο με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, και οι εμπειρογνώμονές τους έχουν συστηματικά πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής που ασχολούνται με την προετοιμασία κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.

(64)

Για να διασφαλιστούν ενιαίοι όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, ιδίως όσον αφορά το έντυπο που πρέπει να χρησιμοποιείται για την παροχή πληροφοριών σχετικά με τις ξένες επενδύσεις, τις ρυθμίσεις για τη λειτουργία του ασφαλούς και κρυπτογραφημένου συστήματος και της διαδικτυακής πύλης της ΕΕ, την τεχνική καθοδήγηση προς τα κράτη μέλη σχετικά με την ασφαλή βάση δεδομένων για το αποτέλεσμα των αξιολογήσεων στο πλαίσιο των εθνικών μηχανισμών ελέγχου και το έντυπο που πρέπει να χρησιμοποιείται από τα κράτη μέλη για την ετήσια υποβολή εκθέσεων στην Επιτροπή, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (33).

(65)

Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, είναι αναγκαίο και σκόπιμο για την επίτευξη του βασικού στόχου της διασφάλισης ότι οι ξένες επενδύσεις στην Ένωση δεν έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με ενωσιακό πλαίσιο για τον έλεγχο, από τα κράτη μέλη, των ξένων επενδύσεων στην επικράτειά τους, για λόγους ασφάλειας ή δημόσιας τάξης και σχετικά με μηχανισμό συνεργασίας που θα επιτρέπει στα κράτη μέλη και στην Επιτροπή να ανταλλάσσουν σχετικές πληροφορίες για τις ξένες επενδύσεις, να αξιολογούν τις πιθανές επιπτώσεις τους στην ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη και να εντοπίζουν πιθανές ανησυχίες. Ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4 ΣΕΕ.

(66)

Ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/452 θα πρέπει να καταργηθεί. Για να δοθεί επαρκής χρόνος στα κράτη μέλη και στις οντότητες να προετοιμαστούν για την εφαρμογή του, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να εφαρμόζεται 18 μήνες από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του. Για να διασφαλιστεί η ασφάλεια δικαίου και η ομαλή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής κατά τον έλεγχο των ξένων επενδύσεων, και λαμβανομένων υπόψη των εύλογων προσδοκιών των ξένων επενδυτών, είναι σκόπιμο ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/452 να εξακολουθήσει να εφαρμόζεται στις υπό έλεγχο άμεσες ξένες επενδύσεις ή στις επενδύσεις που έχουν ολοκληρωθεί έως την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Αυτό περιλαμβάνει τη δυνατότητα των κρατών μελών να υποβάλλουν παρατηρήσεις ή της Επιτροπής να διατυπώνει γνώμη δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) 2019/452. Ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις άμεσες ξένες επενδύσεις στις οποίες εξακολουθεί να εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/452. Επίσης, δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε άλλες ξένες επενδύσεις που υποβάλλονται σε έλεγχο κατά την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, όπως οι ενδοενωσιακές επενδύσεις που υπόκεινται ήδη σε έλεγχο κατ’ εφαρμογή του εθνικού δικαίου. Είναι επίσης σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε ξένες επενδύσεις που έχουν ολοκληρωθεί έως την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού,